Moje zdrady (Netkafejka) - Netkobiety.pl

Ja Ci kiedyś dokopię, osobiście
To ja myślałam, że młoda d. wciąż jestem, wciąż ta najważniejsza miłość przede mną, myślałam, że na fizykoterapeurkę też się nadam, a Ty o trzymaniu moczu, ciężkich nogach i tabletkach......czy wiesz jak ja się poczułam?

a szkoda

jeszcze nie ma południa... mogę przeredagować...
I tu mi się przypomina powiedzonko o teściowej, że szkoda, to jak teściowa do studni wpadnie... a jeszcze większa jak ja wyciągną...

Podobno człowieka i szympansa różnią trzy geny...
Człowiek łapał szympansy w prosty sposób... :
Do klatki, w której był mały otwór wkładał przysmak szympansa. Osobnik, który odważył się podejść do tej klatki wkładał łapę i łapał za przysmak...
Niemożliwe było wyjecie łapy z przysmakiem. Szympans nie potrafił puścić zdobyczy i tak stawał się ofiarą człowieka.
Nie dam się złapać w taki sposób

nie wiem, King Kong był gorylem...

Kolorowych snów AnnoJo

Dobry, choć późny wieczór! ;-)))

Przyszłość,

Chciałabym mocno Cię uściskać! Nawet nie wiesz, jak bardzo cieszę się, że bywasz tutaj, jak zwykle elegancka i z tym superkobiecym uśmiechem. Mam nadzieję, że u Ciebie wszystko dobrze, że podczas wakacji musnęło Twoją skórę słońce i masz głowę pełną nowych planów.

O' Kruszynko, witaj Nasz Skarbie. Wróciłaś szczęśliwie pełna wrażeń. Dziękuję, że jednym tchem opowiedziałaś o tym, co najbardziej Cię poruszyło.
Nie znam Paryża, byłam tam tyko raz, nocą podczas przejazdu na południe, więc z przyjemnością czytam o tym, co znam z książek. Głównie Williama Whartona, bo on zakochany był we francuskich klimatach, a ja z kolei w jego postrzeganiu świata i wrażliwości zwykłego, ciepłego bardzo rodzinnego człowieka.

Powiedz, kiedy już zamkniesz oczy, to jaki obraz Paryża widzisz spośród całego jego bogactwa? Jaki obraz wymyka się spod przymkniętych powiek? Co poruszyło Cię na tyle mocno, by odmalować tę scenę, której nigdy nie zapomnisz?

Witaj Auroro
ale ja niestety już padam...
To tylko ładnie się pożegnam i zostawię kołysankę...
https://youtu.be/Fb_1beZ7PGM

Dzień dobry.
Okruch jeszcze tydzień leniuchuje, więc właśnie wstał i j śniadanie.
Obżeram się mięchem w nadmiarze, bo przez parriski tydzień jeno z kawą kruasanty z dżemami (nie żeby mi nie smakowało, ale organizm domaga się do kawy kiełbachy wiejskiej!)
Auroro... jak zamykam oczy to widzę tego staruszka, który śpiewa i jego łzy i bieg za metrem do którego wsiadłam razem z tym bogatym turystą (z sygnetem na palcu).
Ja nie wiem czemu,ale trzyma mnie to i to jest moja Sytuacja z Paryża.
Bo ja w niej uczestniczyłam. Oni dwaj i ja, bo słuchałam Staruszka czekając na metro, bo widziałam, ze tamten mężczyzna też słucha. Potem wrzucił do kapelusza monetę i zobaczył tak jak i ja radość Staruszka. Potem spotkał mój wzrok i tak było, jakbyśmy sobie puścili oczko nie robiąc tego. I zaraz potem przyjechało metro, wsiedliśmy, a Staruszek biegł za metrem dziękując i machając. Widzieliśmy się w metrze - i znów ten "przekaz czegoś" między nami.
Nie wiem skąd pochodził - chyba mówił po angielsku do rodziny z którą kilka stacji dalej wysiadł przede mną. Wiedział, że tylko my uczestniczyliśmy w tej Sytuacji.
i ja też wiedziałam (Osoby z którymi podróżowałam nie miały o niczym pojęcia - zresztą to wszystko było przecież zupełnie zwyczajne, tylko ja taka jestem przeżywaczka nie tego, co trzeba)....
takie to głupie moje zwiedzanie Paryża wyszło, bo zamiast Ci opisać ciary na widok gromady tabletów fotografujących mona lisę, ja piszę o brudnej stacji metra i ludziach.... ale żeby nie było, to jak zamykam oczy widzę wnętrze też Notre-Dame (tam ON mieszka, serioserio!). I w ogóle zapamiętuję to miasto jako wielokulturowy  uroczy wielki twór.

Dobry, wczesny wieczór przez pełne zachmurzenie po wczorajszych intensywnych, lecz krótkotrwałych opadach. Lasom nieco ulżyło, ale to kropla w morzu potrzeb.

Ostatnio, wieczorami nie mam czasu na rozmowy. Pisałem o tym wcześniej. Teraz, to już za mną, ale wyjeżdżam jutro na ranem. Jednak, od czasu do czasu, zajrzę.

O'kruszynka i Baronowa wróciły, Przyszłość, po odpoczynku od Forum powróciła " na łono", dołączył Lexpar. No i Aurora, pełna wigoru i optymizmu po wojażach.
Starr, chyba czas na mocną parząchę?

Dobry Wieczór Starrowicze

Excop
Twoja wiedza jest imponująca a intuicja nadzwyczajna, bo prawie zupełnie mnie nie znając potrafiłeś doskonale mnie obsadzić w odpowiedniej podniebnej roli
A wiesz Excop, ze ja też myślę, że jestem w stanie poradzić sobie nawet w ekstremalnych sytuacjach.
Zresztą my ludzie możemy przetrwać wiele więcej niż nam się wydaje.

BTW: Excop, Ty chyba podobnie jak ja jesteś raczej rannym ptaszkiem niż nocnym markiem, jak większość bywalców niniejszej przyjaznej kafejki.

Aurora,
Mocno Cię przytulam. Tęskniłem za tą przyjazną atmosferą, o którą tutaj bardzo dbasz.
Wszystko u mnie dobrze. Dojrzałym wreszcie do pewńych zmian, które od jakiegoś czasu wprowadzam w swoje życie. Czuję się coraz lżej, jakbym pozbywała się ciężarów, które zbyt długo dźwigałam na plecach.
I tak, zdecydowanie jestem musnięta słońcem Chyba ostatnio tak osmagana słońcem byłam w dzieciństwie. Będąc szczerym, to nawet teraz jestem w miejscu gdzie słońce jest gwarantowane a żeby się schłodzić ruszam do położonego pareset meteów wyżej średniowiecznego miasta, w ciszy i chłodzie którego wypoczywać lubił także Herling Grudziński.

Pisałaś wcześniej, że zainwestowałaś w krem. Ja ze 2 lata temu pakując się na jakiś wyjazd stwierdziłam, że z tymi mazidłami to jest jakieś ostre przegięcie, bo zapakowałam krem z filtrem na dzień, krem regenujący na noc i jeszcze krem pod oczy. Istne szaleństwo, dałam się ponieść marketingowym zagrywką. W ciągu następnych kilku tygodni przeszłam przyspieszony kurs, który uświadomił mi, że te wszystkie kremy, które tak chętnie wklepujemy w siebie z prawdziwą pielęgnacja skóry mają niewiele wspólnego. Proponuję, abyś w wolnej chwili poczytała o naturalnych olejach tłuczonych na zimno np. z róży rdzawej, orzechów macadamia albo czarnego kminu. Ja wyrzuciłam wszystkie kremy, balsamy itp. mazidła i już od dłuższego czasu stosuję olejki kosmetyczne ( jeden w jednym czasie do pielęgnacji całego ciała i włosów). Do tego przyjemnie zaskoczy Ciebie cena

O'kruszynko
Zdążyłaś zobaczyć Montmare? Jakie są Twoje wrażenia z tej dzielnicy Paryża? To dla mnie zdecydowanie najprzyjaźniejsza część tego miasta.

Dobry wieczór.

Byłam tam -o Przyszłości- ale zdecydowanie za krótko nie byłam sama w tym mieście i musiałam często poddać się innym, którzy ze mną zwiedzali, o innym niż ja poziomie wrażliwości (co nie znaczy że gorszym) i szukali tylko drogi do celu często... ale podglądnęłam artystów i ich stojaczki z obrazami i pogapiłam się tu i ówdzie.

Dziękówka Baronkówka  za miłe słówka    (czasami jestem Amelią, ale lubię też żużel, motory i nie lubię zakupów)

Dzień dobry wieczór wszystkim...
Do parząchy dodam motyw muzyczny na dzisiaj, a skoro parrisko się zrobiło to moje skojarzenie z tym miastem:
https://youtu.be/c419ZQ9rbkc

Cześć, Starr ścisk, ścisk! To ja dorzucę do tej parząchy kardamonu, ciut brązowego cukru. Kawę wypijemy w malutkich szklaneczkach, mocną, aromatyczną. Czy wiecie, że istnieją ekspresy do kawy po turecku? jest wyśmienita. z tego ekspresu w sęsie.

Kawa parzona po turecku, to taka gotowana trzy razy i od razu z cukrem? podawana w mikro filiżankach i z wodą do popicia każdego miniłyczka?
Kiedyś podawali taką w jedynym tureckim kebabie na Zwycięzców...
Jak taką zrobić w ekspresie?

A jaka jest pewność, że nowej nie będzie otwierał? koty to spryciarze, wiem coś o tym, sam mam trzy. U mnie wszystkie dolne szafki i szuflady poklejone taśmą opakowaniową...

Dobrze, że chwilę przed przeczytaniem zakończenia, przełknąłem... Laptop był by nie do użytku...

tak dziś nostalgicznie, Paryż zawsze wywołuje mysli o miłości : https://www.youtube.com/watch?v=UIXGkw4 … GulQSa1cb1

a specjalnie dla Excopa, bo lubimy komedie romantyczne, a to z jednej z nich https://www.youtube.com/watch?v=rcuuOkJ … GulQSa1cb1

Шарль Азнавур "Вечная любовь"... do tej pory myślałem, że nie znam ani słowa po francusku.... a tu takie zaskoczenie

parole i inne zabawy językiem są domeną francuzów... niezależnie od tego, jakby dwuznacznie te słowa zabrzmiały...

Och, AnnoJo, cześć Kochana i bonne nuit zarazem, dziś tak jak Dzwoneczek przeleciałaś tylko, rozsiewając gwiezdny pyłek śpij dobrze

Starrciu, ekspres do kawy tureckiej jest specjalny, wrzucamy kawę, kardamon, pół kilo cukru i otrzymujemy próbkę, czyli malusią szklaneczkę szatana, którego to mikrołyki popijamy wodą, a potem czujemy moc i trzymamy za łeb taturczyna albo tatarak, jeśli z prądem kawa
nie ma już dobrych dowcipów, ale mam jeszcze parę asów w rękawie

Niestety nie mam swoich wspomnień z Paryża. Będą dopiero te z Bobaską ale z południa mam jako że będąc młodą lekarką musiałam się zawsze wdać w jakiś romans (platoniczny! 16 lat miałam!) to przygruchałam sobie francuzika, co mnie oprowadzał po fontannach w pięknym miasteczku, siadamy na jakimś murku, noc czarna, gwiazdy świecą na niebie, romantyzm pełną gębą, a ten mówi do mnie tak:
-Zis izzz ee wery spesiaalll momęęęęt, luk ad ze stachzzz, tek ma heeend, cherie...

no a ja, ze zrytym beretem przez "Allo! Allo!" o mało nie spadłam ze śmiechu z tego murku no i zostałam spiesznie odwieziona na motorze pod chatę i już następnego dnia musiałam sama zwiedzać fontanny i jeść świeże figi w pisinie ;D

Dawno temu aplikowałem do francuskiej firmy... Siedzę sobie w sekretariacie, tak około dziesiątej, czyli było jeszcze rano... wszyscy którzy wchodzili, cmokali się w policzki na powitanie. Póki to były same panie, to uznałem, że po prostu się lubią, ale po chwili zaczęli schodzić się panowie i z sekretarką powitanie wyglądało tak samo. No cóż, nie tylko panie się lubią, ale lubią też panów. Ale za chwilę, o zgrozo! oni tez ze sobą cmok, cmok w policzek... Hmmmm... panowie tez lubią panów...Tu mi się zaczęła zajarać czerwona lampka z tyłu głowy. Jakiś czas załoga się schodziła i wszystkie ich powitania wyglądały identycznie. I zanim sobie do końca pomyślałem: ja pierdziu! gdzie ja trafiłem... wszedł pamprezes. Jak wycmokał się ze wszystkimi, to podszedł do mnie....
- tylko spróbuj, to przestaniesz być prezesem, a będziesz naleśnikiem - tak sobie pomyślałem...
Ale nie sprawdził się mój czarny scenariusz... W firmie przepracowałem kilka lat...

W sumie była miłą dziewczyną, ale ja nie mogłem jakoś przestawić się na francuskie zwyczaje... podobno oni tak maja już w genach...

No właśnie, w oba poliki, nie mogłabym tam mieszkać, uznana bym została za dziwoląga, ale całować się z obcymi, to ja nie lubię, z Wami, to co innego Cześć, Aurora basen morza się całuje hahaha sorry, mam głupawkę z radości.

A kawa po turecku musi być pita w takich malutkich metalowych naczynkach razem z kawałkiem czegoś, co przypomina galaretkę w pudrze lub w płatkach kokosowych i nazywa się rachatłukum ;-) To wiedza, którą nabyłam podczas ostatniej podróży, więc jestem "na świeżo"  i dlatego się tak wymądrzam ;-))))

parząchwa i rachatłukum, dobrana para

miłowanie jest jak najbardziej odwzajemnione

Witaj Cudowny Człowieku!

Pobiegnę w podskokach zobaczyć ten efekt... ;-)))
No ale nie napisałeś, czy przez te lata pracy z Francuzami nauczyłeś się całować z prezesem... (o sekretarkę nie pytam, bo to oczywiste, jak napisała wcześniej Arystokracja ;-)))

Ja z wiekiem robię się coraz bardziej "dotykalska"... ;-)))

Efekt ma zwyczajową nazwę ToiToi od nazwiska architekta... też się nazywał Toi.
Francuskiego zwyczaju nie przejąłem, bo nie miałem wiele okazji do bywania w biurze. Jeździłem po budowach w całej Polsce...

piękne dzieło byłam tam nie raz, bo kiedyś firma mojego byłego męża miała tam siedzibę zachwycające jest to akwarium z rekinami i nie wiedziałam, że to od nazwiska architekta, myślałam, że z powodu podobieństwa do słynnej przenośnej toalety

no takie na naszą miarę, chudziutkie, małe oczka, obijają się od ścian akwarium...

oo, to miło, bo członkiem zarządu był mój szef, właściciel dwóch restaruacji, które mu prowadziłam, i jak się dowiedział, że jestem w ciąży, z dnia na dzień wywalił mnie z roboty. a sam ma 4 dzieci, cham prostak, muslem.

Nie masz zwyczaju odwiedzać potem swoich dzieł?
Nie ciekawi Cię to, jakimi się stają, gdy wypełni je życie?