Moje zdrady (Netkafejka) - Netkobiety.pl

Dawno mnie tu ogólnie nie było, cały net do przejrzenia, zagłębiłam się ostatnio w namacalnym świecie, kilka dni urlopu w okolicznej wiosce, obcowanie z naturą, powrót do dzieciństwa, młodzieńczych fantazji. Spojrzenie na życie z innej perspektywy, zapoznanie nowych ludzi z innego środowiska.

To wszystko mi potrzebne do odnalezienia siebie i radości życia.
Ale jest nieźle, dochodzę do jakiś wniosków, smakuję wolności. Tak wreszcie mam jakieś wybory może nieduże, może dotyczące małych rzeczy ale jednak zaczynają być moje i to może jest droga do szczęścia?

Auroro!
Twój blask niesie się daleko, zawsze świecisz światłem nadziei i miłości bliźniego, oby ten magnetyzm nigdy w Tobie nie wygasł i aby pozwolił skupić wokół Ciebie dobrych ludzi.
Masz piękny dar wypowiadania się, a jednocześnie potrafisz dzielić się mim dzielić.
Zawsze miło przysiąść się choć chwilę i poczytać, posłuchać, może i wypić coś przyjemnego

Jak pisałem wcześniej, lubię każdą, ale nie każdego dnia... Godzina słuchania to zdecydowanie za długo... Może Bregovicia w zamian, dzisiaj posłucham...
Miałem swego czasu kilka płyt Bielo Dugme, takiego wtedy Jugosłowiańskiego zespołu. Grali na rockowo swoją muzykę ludową... Zresztą chyba w tym zespole też grał Bregovic...

Straszne są wojenne pustki...

Ludzie to jednak potrafią sobie życie skomplikować... skoro nie chce go położyć, tego kredensa, na płask, niech trzyma...

Jakoś nie rozróżniam słowackiego od słoweńskiego...

A to tutaj Renesans mi zwiała Jesteś w dobrych rękach.

Muszę biec. Mam coś do zrobienia.

Aha... "Dom nad jeziorem" stoi...

Tak sobie myślę, że ten europejski Islam, jest innym Islamem od arabskiego...

Dobrych snów Auroro
Dobranoc

Aurorko , nawołujesz do modlitwy?

Dobranoc Starr,
Jesteś jak Ocean Spokojny!

Dzisiaj nie dotrwam do trzynastej w nocy... padam z przegrzania...
Czas na sen
Dobrych, spokojnych snów wszystkim... Dobranoc <papa>
kołysanką na dzisiaj jest SDM https://youtu.be/CsIuZeS19qM

Witajcie z.samego rana.

Wreszcie jesteś, Siostrzyczko. Tęskno mi było za Tobą

Witajcie, w porze drugiego śniadania, choć pierwszego jeszcze nie jadłam:)

Nie wiem na co właściwie mam ochotę w kolejny duszny dzień, padało, ale śladu po tym nie ma...
Co dziś dobrego jedliście lub jeść będziecie?

Muszę chyba zajrzeć do kuchni. Może coś tam znajdę.

Ktoś z Was wybierał się i jest teraz w Łodzi na festiwalu legend polskiej rocka lat 80-tych?
Oglądam i łezka się w oku kręci.

dobry wieczór

oj cieplutko, cieplutko, cielpultko.......
Jakiż tu wczoraj ruch zapanował, Aurora wróciła!!!
A ja wyłączyłam laptopa, bo grzał mnie w kolana

Szczerze Wam powiem, że miałam tak dość wczorajszejo gorąca, i tak mnie wkurzyła perspektywa kolejnych 10 dni upałów, że postanowiłam je zaakceptować i nie dać się. Silna jestem, nienawidzę ograniczeń i żaden dupek upał mnie nie zniszczy!!!
No chyba, że gorąc spowodował spadek mojego iq do 50, czyli jestem 2-letnią dziewczynką, mogę sobie polatać kurckagopkiem na golaska po plaży , a to bardzo możliwe, bo dziś podspiewywałam sobie "pada śnieg, pada snieg..."

Karin Stanek oczywiście, również może być. Zarówno ona, jak i Kasia Sobczyk, czy Filipinki.

Witaj AnnoJo
Kurcgalopkiem to ganiają Małopolanie. A skoro ma być po plaży na golaska, to chyba najbliżej W okolicach "Pod dębami"... Tyle, że tam bardziej męskie towarzystwo udające obie płcie...

Witaj Auroro
Pewnie wczoraj, jeszcze dawało znać pourlopowe zmęczenie, to nie chciałem, za bardzo marudzić i zanudzać pytaniami. Ale nie mogę się powstrzymać przed zapytaniem o Twoje wrażenia z pobytu w meczecie...

Przy okazji postów, które napisaliście posłuchałam muzyki z proponowanych przez Was linków. Bardzo mi się podobała. A już wczorajsze, miejskie, letnie intro Starr'a to istna perełeczka!

U mnie w związku z upałem wzięło na gorąco, coraz goręcej... ;-)))
Dzieci tu do nas nie zaglądają, więc możemy zerknąć na uznany za najbardziej erotyczny, a jednocześnie - co ciekawe najsmutniejszy taniec świata jakim jest tango. Stroje tych państwa są nie na miejscu, ale cóż... świat się zmienia i staje bardzo liberalny... https://youtu.be/DHcDIs8hwhU

Najgorsze jest to, że tacy ludzie, Anno, naprawdę nie widzą nic złego w wykorzystywaniu innych i czują się pokrzywdzonymi. Wielokrotnie spotykałem się z takimi postawami w przeszłości.

Bardzo Ci współczuję, bo pamiętam doskonale, że pisałaś iż nie należysz do osób kłótliwych, walczących, zaborczych. Tym bardziej więc, to co Ci się zdarzyło staje się podwójnie skomplikowane. Teraz zaś, w świetle opisywanej przez Ciebie historii, jeden z powodów rozstania jaki często jest podawany, czyli: "byłaś/ byłeś dla mnie za dobra/ dobry" nabiera głębszego sensu. Jednocześnie ten, kto z tego "dobrodziejstwa" korzystał okazuje się być również tym kimś, kto za żadne skarby świata nie chce tego tracić... Trochę jak pies ogrodnika...

masz rację, choć zmieniłabym pokrzywdzony.........
uważają, że to im sie należy, albo i łaskę robią "ofierze" wykorzystując ją
zdanie, jakie wciąż wyraża i podkreśla ten mój "przypadek", to, że on taki wspaniały i tyle dobra mi uczynił, ach jak on pomagał, jaki był wielkoduszny, a ja myślałam i myslałam, robiłam rachunek sumienia (bo zawsze zaczynam od siebie) i naprawdę ja nie otrzymałam ani wsparcia, ani pomocy, no chyba, że wielkodusznie pozwalał, żebym to ja pomagała

zła jestem na siebie, bo o sobie ponownie przestałam myśleć.....czyżbym się bała? chyba tak

dziękuję Ci, ale na współczucie nie wiem, czy zasługuję, stara baba jestem, powinnam być mądrzejsza, np bo przecież po przejściach

kiedy zakończyłam znajomość po pół roku, to była to dobra decyzja, ale nie odpuścił i daliśmy sobie szansę, a potem szkoda mi było samotnego człowieka zostawić w chorobie..........teraz wiem, że powinnam, bo tak naprawdę ciągnięcie czegoś na siłę to wyrządzanie krzywdy nie tylko sobie

"obudziłam" się, gdy usłyszałam wśród listy pretensji, że mu na mnie nie zależy, bo dla niego ważniejszy jest syn, co było oczywiste, psy i sprzątaczka, a ja nie
dobrze, że to w końcu powiedział, bo nie wiem jak długo byłabym taka omotana

I ja czytałam do pewnego czasu ten wątek, ale głównie z powodu barwnego, detalicznego języka Icemana, przenikliwości i wiedzy Elle, obecnego  na Forum dzień i noc Thepassa oraz Życzliwego, którego historia była w owym czasie "na tapecie" ;-)))

Nie wiem, czy jestem jakimś wyjątkiem Starr, ale analizując kwadrylion razy moje relacje z płcią przeciwną oraz moje ubóstwienie dla Ojca, który swoją zdradą zniszczył mi dzieciństwo, nijak nie mogę znaleźć "skryptu nieprawidłowego wyboru partnera". Ci, z którymi miałam szczęście wędrować przez jakiś czas przez życie, diametralnie się od siebie różnili. Jedyne co mieli wspólne i oni i mój ojciec to słynne zdanie, jakie zawsze słyszałam na zakończenie: "Bardzo Cię kocham, ale muszę odejść". Co ciekawe - zawsze zdarzało się to w 4 - 5 roku naszej relacji.
Nie kieruję się więc żadną powtarzalną zasadą wyboru, jeśli chodzi o wewnątrzpsychiczne cechy. Wyglądu także nie, choć mam swój ulubiony typ, to nigdy takiego partnera nie miałam. Ciekawi mnie natomiast fakt, dlaczego ja byłam wybierana, bo na warkocz, długie nogi i wyrazistą, chmurną oprawę oczu, to co najwyżej  mogłam "łapać" chłoptasiów z liceum ;-)))

A w szkole średniej, to ja się kochałam w Krzysztofie Baczyńskim, Adamie Asnyku, Charlesie Baudelaire, Rafale Wojaczku i Edim Stachurze. Wszyscy zatem byli poza moim zasięgiem... ;-)))

Świetnie to ujęłaś.
Nie pojmę nigdy, jak można drugiego człowieka"oswojonego" (zgodnie z zasadą Liska z "Małego Księcia") świadomie, długotrwale oszukiwać, wykorzystywać lub zdradzać.

Auroro, ale ja poniekąd też to robiłam tworząc pozytywny marketing związku, oszukiwałam rzeczywistość.
Sorry, że nawiążę do małżeństwa, które dawno minęło, ale ten temat mam rozpracowany.
W skrócie to miałam męża z przerośniętym ego na bazie kompleksów, musiał być naj, a inni poniżej, a ja mu w tym pomagałam. Każdy jego błąd, wyskok, każde kretyństwo tłumaczyłam na jego korzyść. To było wielotetnie oszustwo, bo powinnam pomóc mu zmierzyć się ze słabościami i sprowadzić na ziemię, a nie gloryfikować, bo to ja tak naprawdę byłam silna, a nie on. To rozwinęło przemoc psychiczną, spychanie mnie i córek w dól po to, żeby on był zawsze dużo wyżej. On spadał, a my byłysmy niżej i niżej, słabsze i słabsze.
Skończyło się rozwodem, depresjami, tarapiami i na szczęście odbiciem się od dna.

Nie wiem co skłoniło Ciebie do związania się z ty człowiekiem. Kiedy w "tamtym wątku" przeczytałem o Twoich zdradach, wszystko stało się automatycznie odwrócone o 180 stopni... Zdrada edukacyjna... coś czego nigdy chyba nie będę w stanie pojąć...

na pewno on mnie skłonił dzięki bardzo konsekwentnej pracy nade mną, na pewno byłam głupiutka, niedoświadczona i stworzyłam sobie jakiś tam idealny obraz, na pewno bardzo mu wierzyłam jak mówił jaki jest i jaki będzie no i jak bedzie, a potem krok po kroku było coraz większe moje podporządkowanie i coraz wyżej stawiane poprzeczki przede mną
czasu cofnąć nie można, nie możemy przeżyć naszego życia jeszcze raz bez błędów jakie zrobiliśmy, ale gdyby to było możliwe, i jeśli miałabym męża, to na 100% innego, tylko czy wtedy miałabym moje wspaniałe córki?

tak to zostało w świecie zroganizowane, że młodzi, głupiutcy, niedoświadczeni ludzie wchodzą w związki i rodzą dzieci, przecież gdybyśmy te lata temu mieli dzisiejszą mądrość, to większości naszych małżenstw wcale by nie było

Dobry wieczór, Starrekipo ależ dziś było fajowsko, od jakiejś 9 zrobiło się bardzo przyjemnie i popijaliśmy sobie winko z rodzicami na tarasie, Bobaska spała sobie w wózeczku, niedawno wróciłyśmy, Bobasia śpi w sukience na lepiąco, no ale cóż, takie czasy nastały, wykąpiemy się jutro rano, leżymy sobie, Bobs śpi, a ja czytam te cudowne rozmowy i tak sobie myślę, jak by było fajnie, gdyby się toczyły u mnie pod drzewem.

Pojutrze śmigam na wakacje, jutro się muszę spakować i zasiąść na walizce przy drzwiach i zjeść wszystkie jaja na twardo przygotowane na drogę.

A ja w głupocie żyję do dziś i żadnej mądrości nie posiadłam, dlatego podziwiam Cię, że Ty wiesz, AnnoJo.

Ideały, o których wzmiankowałaś wcześniej są potrzebne i co ciekawe niezależnie od wzorców, przekonań, upodobań, historii z dzieciństwa, te wzorce (w najogólniejszym zarysie) są zbieżne u każdego z nas. Czyli wszyscy nosimy w sobie jakiś obraz tego, jak powinno być.
Bardzo mnie to zaciekawiło i sobie nad tym jeszcze podumam...

A jeśli chodzi o porażki - to jest jak w szkole. Trudne lekcje życia potrafią pobrać zdolni uczniowie. Należysz do nich, AnnoJo.

Witajcie Księżniczki!
Pakujcie się na tę kanikułę. Pamiętajcie o słomkowych kapeluszach, pareo i maśle kakaowym, choć chyba arystokracja to się nie opala... ;-)))

Mam ogromny sentyment do Zegrza. Tam z Tatą i Mamą jeździłam plażować w upalne weekendy. Do kosza wkładało się pieczone udka kurczaka, butle z kompotem, które później wkopywało się w płytkie dno brzegu oraz litrowy słoik z truskawkami z cukrem... Do drelichowej torby niesionej przez Tatę pakowało się ręczniki plażowe, dmuchany materac no i opalacze, bo tak nazywało się kiedyś kostiumy kąpielowe/ bikini.
Takie było moje szczęśliwe dzieciństwo. Tam nauczyłam się pływać. Tam również zdobywałam pierwsze szlify żeglarskie, gdy byłam harcerką drużyny wodniackiej.

Kocham Zegrze! ;-)))

Wars wita Was
serio mam reisefieber, to mój pierwszy wyjazd z Bobaską, trochę się boję. Ciężko tak samemu dźwigać całą odpowiedzialność. Boję się os, tężca i słońca, że upał, że cośtam. Chyba powinnam odstawić dziś kawę i walnąć sobie jakąś melisę.
No ale przygoda zaczyna się tam, gdzie kończy się strefa komfortu.
Dziś jest całkiem przyjemnie, bo jest przewiew, a więc może tak będzie i tam i uda nam się z Bobasią zaliczyć rejs po Zegrzu, chyba, że to będzie dla mnie zbyt stresujące. Na szczęście sobie powtarzam, że mój brat, jak miał 7 miesięcy, był w Australii i obgryzał kości od żeberek BBQ, następnie zaś dostał sraki, poszliśmy do lekarza Hindusa, a ten kazał dziecku pić odgazowaną colę. No i brat do dziś ma się całkiem nieźle, a więc to nie żadne wielkie niebezpieczeństwa czyhają na nas nad Zegrzem, tylko ja mam jakieś loty. A nie ma się czego bać poza samym strachem. Wkurza mnie to, bo zrobiłam się jakaś bojąca. Mądrzy ludzie mówią, że ten lęk to wynika z macierzyństwa i tak już zostanie. Poza tym przez te wszystkie przeżycia, muszę się Wam przyznać, że zgłupiałam. Zapominam np okularów, zostawiłam podgrzewacz do butli u Rodziców, normalnie mi się to nie zdarza, normalnie jestem ostra jak brzytwa, jak Oleksy od rozwiązywania krzyżówek. Chyba muszę się przestać odmóżdżać, bo chyba trochę przesadziłam.

Miły dziś dzień, upalny, ale upał łaskawy wiaterek kombinuję, co by tu zeźreć na obiad, Excop, takiego mi smaka narobiłeś tym krupnikiem o selerowym aromacie, że od kiedy to przeczytałam, ciągle myślę o tym selerowym aromacie, o tym karczku, a w gardle czuję słodki smak kompotu i czuję ten zapach... daleko chyba mam do Ciebie, bo z przyjemnością bym się wklepała na taki obiad. Nie umiem piec, ale za to umiem kupić pyszne browary... i ten karczek, z takim zimnym piwkiem... no marzenie senne