Marecky, myślami jestem z Tobą, bo widzę, że jest coraz gorzej
. Z racji tego, że temat znam prawie od podszewki, to kilka dni temu proponoałam, że gdybyś chciał pogadać, to jestem, w razie czego pamiętaj więc, że... jestem nadal. Wspomniałeś ostatnio, że lekarz zabrał Ci nadzieję ? co to znaczy, co konkretnie powiedział?
Hito, podałaś za mało szczegółów, nie do końca wiem co się stało, dlatego nie bardzo umiem się do tego ustosunkować. Wiem za to, że kiedy w firmie nie masz nikogo po swojej stronie, to na dłuższą metę nie pociągniesz - ludzie nie lubią kiedy się ich zwalnia, degraduje, nie lubią nie czuć się bezpiecznie, wtedy zaczyna się wrogość i... podkładanie takich właśnie świń, jak miało to miejsce.
W każdym razie ta sytuacja jasno pokazuje, że nie warto żyć tylko pracą i dla pracy, bo dziś jest cacy, a jutro wszystko może się rozsypać, niestety ten świat jest brutalny i niejeden już się na nim przejechał.
Wiem natomiast, że są ludzie, na których firma bazuje, ich brak jest odczuwalny i to jest na tę chwilę Twoja największa karta przetargowa. Naprawdę jest mi przykro, że tak się to potoczyło, bo zamiast spijać śmietankę, doznałaś upokorzenia. Życzę Ci w tej chwili, abyś emocje potrafiła odłożyć na bok i podjęła najlepszą możliwą decyzję.
Metyl, skoro jednak wszyscy mówią to samo, to może warto byłoby się nad tym zastanowić i przemyśleć temat?
Takie powtarzające się opinie zwykle mają w sobie sporo prawdy, nawet jeśli bywają niewygodne. To nie jest przytyk, ale szczera rada
.
Pytasz o kafejkowe spotkania - takie w kilkuosobowym gronie odbyły się trzy - w Katowicach, Krakowie i Wrocławiu, do tego kilka osób poznało się poza nimi, czyli spotkało w cztery oczy
.
Asiulko, miło, że znów jesteś!
Za pozytywny rozwój miłosnych wypadków oczywiście trzymam kciuki
.