Teoria przewinęła się ostatnio tutaj i tak naprawdę wszystko zobaczycie "na żywo".
Hito, pokręcone zdania, to mi czasami wychodzą, kiedy przy użyciu minimum słów chcę przekazać maksimum treści ![]()
Asiu, fajnie, że była taka okazja do spotkania ![]()
Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » NASZA SPOŁECZNOŚĆ » Netkafejka 30 + - trzydziestolatki łączmy się
Strony Poprzednia 1 … 959 960 961 962 963 … 1 058 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Teoria przewinęła się ostatnio tutaj i tak naprawdę wszystko zobaczycie "na żywo".
Hito, pokręcone zdania, to mi czasami wychodzą, kiedy przy użyciu minimum słów chcę przekazać maksimum treści ![]()
Asiu, fajnie, że była taka okazja do spotkania ![]()
Podobne tematy
Hito, pokręcone zdania, to mi czasami wychodzą, kiedy przy użyciu minimum słów chcę przekazać maksimum treści
U mnie wtedy to afera wychodzi ![]()
Hito Wiesz... jak to jest, nie twierdze, że zupełnie mnie nie bierze...Miałam takie chwile, że tu się żaliłam jak mi kipesko.
U mnie jest najgorzej gdy małego A. widzę, i gdy mnie coś boli po pracy, bo mały wypadek miałam...
Ale żalę się mniej... Więcej przełykam i przeżuwam ![]()
Zyję, nie żyję. Niektóre pamiętam i lubię ale to tak swoją drogą. I nie, niestety nie jestem poetą. Jakieś "prozowe" twory mi lepiej wychodzą.
Jesteś Słodką Czarodziejką ![]()
Dobrze, że nie jesteś artystą, przez duże A... ciężko z nimi cokolwiek robić... ![]()
Hito, wiem.
Zastanawia mnie trochę czemu nie mam Net-faceta ale to akurat drobny "problem". Ale zabawny.
A nawet do "artysty" mi daleko. Lubię to po prostu robić. ![]()
Hito, wiem.
Zastanawia mnie trochę czemu nie mam Net-faceta ale to akurat drobny "problem". Ale zabawny.
A nawet do "artysty" mi daleko. Lubię to po prostu robić.
Automat stwierdził, że jesteś panna Metyl
Zostaniesz 'netkobietą' ![]()
Ja jestem artystką ![]()
No Hito, jak już powiedziałaś A to trzeba powiedzieć B. ![]()
Ja jestem artystką
Nie wątpię w to. Na pewno nie jedno potrafisz zmalować ![]()
No Hito, jak już powiedziałaś A to trzeba powiedzieć B.
A o które A chodzi?
Bo było trochę ![]()
Ech.
Powiedz coś więcej o tym swoim artyzmie. ![]()
Ech.
Powiedz coś więcej o tym swoim artyzmie.
AAAA
Bo ja to prawdziwa sztuka jestem ![]()
Lubię sztukę:) podziwiać i tworzyć, i antyki uwielbiam podziwiać i zbierać ![]()
Hito Kawaii napisał/a:Ja jestem artystką
Nie wątpię w to. Na pewno nie jedno potrafisz zmalować
O tak Remi
Szczególnie węglem, pastelą, akwarelą ![]()
Remi napisał/a:Hito Kawaii napisał/a:Ja jestem artystką
Nie wątpię w to. Na pewno nie jedno potrafisz zmalować
O tak Remi
Szczególnie węglem, pastelą, akwarelą
Ja lubię plastelinę, ma w sobie coś z kobiet, heh.
Ciekawe co uznajesz za swoje największe dzieło?
Hito Kawaii napisał/a:Remi napisał/a:Nie wątpię w to. Na pewno nie jedno potrafisz zmalować
O tak Remi
Szczególnie węglem, pastelą, akwarelą
Ja lubię plastelinę, ma w sobie coś z kobiet, heh.
Ciekawe co uznajesz za swoje największe dzieło?
To szalenie trudne pytanie... Teraz odpowiem, lecz może jeszcze coś mi sie nasunie, to napisze:
Akt mojej przyjaciółki: pozowała, co świadczy o zaufaniu, do tego wyszedł rewelacyjnie. Ważny jest jeszcze dla mnie obraz martwej natury - stworzony pod bacznym okiem mojego Mistrza
Podarowałam go w prezencie.
Remi napisał/a:Hito Kawaii napisał/a:O tak Remi
Szczególnie węglem, pastelą, akwarelą
Ja lubię plastelinę, ma w sobie coś z kobiet, heh.
Ciekawe co uznajesz za swoje największe dzieło?To szalenie trudne pytanie... Teraz odpowiem, lecz może jeszcze coś mi sie nasunie, to napisze:
Akt mojej przyjaciółki: pozowała, co świadczy o zaufaniu, do tego wyszedł rewelacyjnie. Ważny jest jeszcze dla mnie obraz martwej natury - stworzony pod bacznym okiem mojego MistrzaPodarowałam go w prezencie.
Uwielbiam obrazy, ciekawią mnie takie z przesłaniem. Niedawno widziałem przedstawiający zwykłe tory kolejowe kończące się ciemnością. Co przedstawiał ten obraz martwej natury i czy gdzieś można obejrzeć próbkę twoich możliwości?
Hito Kawaii napisał/a:Remi napisał/a:Ja lubię plastelinę, ma w sobie coś z kobiet, heh.
Ciekawe co uznajesz za swoje największe dzieło?To szalenie trudne pytanie... Teraz odpowiem, lecz może jeszcze coś mi sie nasunie, to napisze:
Akt mojej przyjaciółki: pozowała, co świadczy o zaufaniu, do tego wyszedł rewelacyjnie. Ważny jest jeszcze dla mnie obraz martwej natury - stworzony pod bacznym okiem mojego MistrzaPodarowałam go w prezencie.
Uwielbiam obrazy, ciekawią mnie takie z przesłaniem. Niedawno widziałem przedstawiający zwykłe tory kolejowe kończące się ciemnością. Co przedstawiał ten obraz martwej natury i czy gdzieś można obejrzeć próbkę twoich możliwości?
To fascynujące. Jeden obraz mówi tak wiele... Znaczenie i historia - to mnie najbardziej kręci ![]()
Podobnie mam z antykami...
Niestety nie posiadam foto. Parę wisi na ścianie, resztę rozdałam... Jakoś nie przywiązuję do tego wielkiej wagi. Robię to co mi sprawia przyjemność, i tyle. Tak więc nie tworzę czegoś, raczej wyrażam siebie w ten sposób. ![]()
A ta martwa natura, to kilka przedmiotów związanych z relacją, jaka nas łączyła...
Oczy mi się zmykają... Dobranoc ![]()
Cześć Oślice i Osiołki ![]()
Ale tu gwarno i wesoło wczoraj było...zaskoczony jestem,pozytywnie oczywiście ![]()
Hito ta 2 praca,okazało się,że tylko na sezon a szkoda.Wczoraj wróciłem do poprzedniej,tutaj 12-14 godzin dziennie.Powinienem być więcej w domu...
Czy w nowym domu jest miejsce na pracownię,np na poddaszu gdzie będziesz mogła oddać się twórczości?Wstaw fotkę swojego dzieła tutaj jeśli nie sprawi Ci to kłopotu.W imieniu kafejki proszę ![]()
Olinko to znalazłaś sposób na męża...tak jakoś sam przejął mopa i odkurzacz i teraz już nie odda ![]()
Marecky - fajnie, ze z pracą ruszyło.. oby tak dalej.. A zakwasy czy zmęczenie to tylko "bonusik" codziennej pracy, o czym pewnie doskonale wiesz
Oj tak! to taka premia którą dostaję codziennie a nie tylko przy wypłacie ![]()
miłego dnia ![]()
Dzień dobry ![]()
Rudasku i Marecky, strasznie łaknę normalności? Życie mam pokręcone, więc chociaż tutaj porozmawiam normalnie, zabawnie?
Pomaga mi to
Jutro do pracy, nie mam ochoty?
Rudasku w pracy wystarczą kamery
Często wolałabym wielu rzeczy nie wiedzieć, nie widzieć?
A w życiu to oczywiście też chciałabym mieć taki sprzęt
Jak sobie załatwisz, to daj namiar, też zakupię ![]()
Marecky szkoda z tą pracą? A gdybyś na ten czas przyjął sezonową, ale nadal szukał czegoś odpowiedniego? Po 12/14 h w pracy, to dużo, jeszcze fizycznie ? to przegięcie? Nie dasz rady tak na dłuższą metę. Coś o tym wiem
W końcu wrócisz do początku?
Niestety mam za mały dom ? około 100m2. Ale duży ogród. Dokupiłam działkę przy mojej, więc przyjemne, spokojne miejsce mam na ten i inny relaksik
Ale tak po prawdzie, to nie potrzebuję atelier? Tak sobie tworzę
Pomyślę nad tymi fotkami. Z jednej strony to co mi zależy, ale z drugiej to nie wiem po co? To zwykłe, nic nie warte bohomazy? Moje wizje, takie jak tutaj czasami wypisuję?
Dzieciaczku jak randka?
Luqi jaki pozytywny avatar
Kilka razy zastanawiałam co było na tym poprzednim? ![]()
Siedzę na uczelni i rozmyślam? I nie rozumiem jak można się z kimś wiązać, a później odchodzić do innej/innego? Tudzież poszukiwać kochanki/anka? Naglę rozmyślać się? Pracowałam z mężczyzną około 40 lat. Kolega oki. 8 miesięcy temu ożenił się. Znam jego żonę, bardzo miła kobieta, z 2 dzieci z poprzedniego małżeństwa. Kolegujemy się, często widzimy (pracuje w castoramie, gdzie często coś kupuję). Ów mężczyzna odszedł z firmy około miesiąc temu, przyjął ofertę pracy w Niemczech. Wyjechał i tam pracuje. Już w Polsce widziałam jego zainteresowanie moją osobą? Dzisiaj w nocy dzwonił ? podobno. Na tel. Nic nie miałam. Rano napisał sms, że przeprasza, i jakieś zwierzenia? Odpisałam, że nie wiem o co chodzi, i pozdrawiam. Urwałam temat, nie chce rozmawiać? A ten dalej swoje? Chyba kochanki szuka? Czuję się niemiło z tym, co robi? Mam być wredna? Nie podejmę z nim tematu, to oczywiste? Nie cierpię takich typów?
Siedzę na uczelni i rozmyślam? I nie rozumiem jak można się z kimś wiązać, a później odchodzić do innej/innego? Tudzież poszukiwać kochanki/anka? Naglę rozmyślać się? Pracowałam z mężczyzną około 40 lat. Kolega oki. 8 miesięcy temu ożenił się. Znam jego żonę, bardzo miła kobieta, z 2 dzieci z poprzedniego małżeństwa. Kolegujemy się, często widzimy (pracuje w castoramie, gdzie często coś kupuję). Ów mężczyzna odszedł z firmy około miesiąc temu, przyjął ofertę pracy w Niemczech. Wyjechał i tam pracuje. Już w Polsce widziałam jego zainteresowanie moją osobą? Dzisiaj w nocy dzwonił ? podobno. Na tel. Nic nie miałam. Rano napisał sms, że przeprasza, i jakieś zwierzenia? Odpisałam, że nie wiem o co chodzi, i pozdrawiam. Urwałam temat, nie chce rozmawiać? A ten dalej swoje? Chyba kochanki szuka? Czuję się niemiło z tym, co robi? Mam być wredna? Nie podejmę z nim tematu, to oczywiste? Nie cierpię takich typów?
Wiesz, ja muszę przyznać, ze takie sytuacje to norma niestety..:/ mówię z doświadczenia oczywiście, choć to nie jest pozytywne doświadczenie.. mam na myśli moje kontakty z Czesiami z netu.. tam nikt nie owija w bawełnę.. nie wiem, jak z kobietami w tej kwestii, bo nie mam z nimi kontaktów, ale mężczyźni nie ukrywają wcale, ze mają żonę, rodzinę a poszukują miłego urozmaicenia codzienności.. i co mnie przeraża najbardziej - nie widzą w tym nic złego! dla mnie nie do pomyślenia...
A odnośnie Twojego talentu malarskiego - nawet mnie to bardzo nie zaskoczyło.. już wcześniej miałam świadomość, że jesteś niesamowitą kobietką, a co się potwierdziło - utalentowaną na wielu płaszczyznach
Ja lubię plastelinę, ma w sobie coś z kobiet, heh.
yyy... ale o co chodzi? że taka mięciutka i w dłoni się dobrze układa? 
i coś zabawnego - właśnie spojrzałam w okno w salonie- centralnie na mam wielką, ogromną czarno - szarą "plamę" rozbryzgową.. jakieś ptaszysko uraczył mnie swoimi odchodami
dobrze, że we wtorek umówiłam się na mycie okien ![]()
Wiesz, ja muszę przyznać, ze takie sytuacje to norma niestety..:/ mówię z doświadczenia oczywiście, choć to nie jest pozytywne doświadczenie.. mam na myśli moje kontakty z Czesiami z netu.. tam nikt nie owija w bawełnę.. nie wiem, jak z kobietami w tej kwestii, bo nie mam z nimi kontaktów, ale mężczyźni nie ukrywają wcale, ze mają żonę, rodzinę a poszukują miłego urozmaicenia codzienności.. i co mnie przeraża najbardziej - nie wiedza w tym nic złego! dla mnie nie do pomyślenia...http://emoty.blox.pl/resource/36_1_42.gif
Dla mnie najgorszy jest fakt, że znam i koleguję się w pewien sposób, z jego małżonką - którą bardzo szanuję.
Miał bezczelny baran odwagę... Ponad to, to ładnie sobie o mnie myśli...
Przykro mi ![]()
A odnośnie Twojego talentu malarskiego - nawet mnie to bardzo nie zaskoczyło.. już wcześniej miałam świadomość, że jesteś niesamowitą kobietką, a co się potwierdziło - utalentowaną na wielu płaszczyznach
Ale słodzisz
Ja tylko sobie tworzę, nie mam talentu, ale znam takich, którzy mają/mieli... mmmmm ![]()
Ja lubię plastelinę, ma w sobie coś z kobiet, heh.
yyy... ale o co chodzi? że taka mięciutka i w dłoni się dobrze układa? http://emoty.blox.pl/resource/takaemotka.gif
I gładziutka, milutka...
i coś zabawnego - właśnie spojrzałam w okno w salonie- centralnie na mam wielką, ogromną czarno - szarą "plamę" rozbryzgową.. jakieś ptaszysko uraczył mnie swoimi odchodami
dobrze, że we wtorek umówiłam się na mycie okien
Będziesz miała szczęście ![]()
Ale słodzisz Ja tylko sobie tworzę, nie mam talentu, ale znam takich, którzy mają/mieli... mmmmm
Nie bądz taka skromna bo zgadzam się z RudaskiemA co do Twojej twórczości...nie chcemy tu dzieł wybitnych malarzy,chcemy zobaczyć co maluje Ania nasza koleżanka z kafejki ![]()
Co do pracy sezonowej,tam w lipcu wyjazd w delegację na miesiąc lub dłużej więc odpadło.
I gładziutka, milutka... kto,co....plastelina czy kobieta ?? ![]()
Hito napisał/a:Ale słodzisz Ja tylko sobie tworzę, nie mam talentu, ale znam takich, którzy mają/mieli... mmmmm
Nie bądz taka skromna bo zgadzam się z RudaskiemA co do Twojej twórczości...nie chcemy tu dzieł wybitnych malarzy,chcemy zobaczyć co maluje Ania nasza koleżanka z kafejki
Co do pracy sezonowej,tam w lipcu wyjazd w delegację na miesiąc lub dłużej więc odpadło.
I gładziutka, milutka... kto,co....plastelina czy kobieta ??
Zaczerwieniłam się...:P
Przesadzacie. Możecie się rozczarować...
Oki, pokażę. Jak będę miała czas to zrobię zdjęcia i wyślę na skrzynkę mailową osobom zainteresowanym
Szkoda. Więc musisz posiedzieć trochę w tej hurtowni... Tylko nie rezygnuj z dalszych poszukiwań. A jaką umowę oferują?
Oj Marecky, no przecież plastelina, jak glina ![]()
Miał bezczelny baran odwagę... Ponad to, to ładnie sobie o mnie myśli... Przykro mi
oj.. przecież On nawet nie myśli
a już z pewnością nie myśli o Tobie źle, skoro czegoś chce.. wręcz odwrotnie.. tak do tego podejdź.. podobasz się facetowi, lubi Cię.. a najważniejsze, że to jego "urojenia".. nie Twoje.. Ty nie masz sobie nic do zarzucenia w tej kwestii przecież
Przypomniał mi się dowcip, a'propos tematu - Jaka jest najczęstsza "dolegliwość" żonatych mężczyzn? - Dooooopa na boku! 
Będziesz miała szczęście
oo. a ja myślałam, ze to tylko wtedy, kiedy tak narobi na nas bezpośrednio
ale nic.. wierze w Twoją teorię ![]()
Hito Kawaii napisał/a:Miał bezczelny baran odwagę... Ponad to, to ładnie sobie o mnie myśli... Przykro mi
oj.. przecież On nawet nie myśli
a już z pewnością nie myśli o Tobie źle, skoro czegoś chce.. wręcz odwrotnie.. tak do tego podejdź.. podobasz się facetowi, lubi Cię.. a najważniejsze, że to jego "urojenia".. nie Twoje.. Ty nie masz sobie nic do zarzucenia w tej kwestii przecież
![]()
Przypomniał mi się dowcip, a'propos tematu - Jaka jest najczęstsza "dolegliwość" żonatych mężczyzn? - Dooooopa na boku! http://emoty.blox.pl/resource/bezradny.gifHito Kawaii napisał/a:Będziesz miała szczęście
oo. a ja myślałam, ze to tylko wtedy, kiedy tak narobi na nas bezpośrednio
ale nic.. wierze w Twoją teorię
Ok, ale... jak on mógł w ogóle pomyśleć, że byłabym czymkolwiek zainteresowana... Dobry dowcip
, chyba życiowy... ![]()
Wiara góry przenosi Rudasku ![]()
Tu umowa o pracę,tam śmieciówka była.Cały czas przeglądam i szukam.
Ok, ale... jak on mógł w ogóle pomyśleć, że byłabym czymkolwiek zainteresowana.
Hmm,czymś tam się kierował...jeśli wie ,że nie masz faceta "uderzył" do Ciebie.Mógł to być główny powód ale nie koniecznie.
Rudasku podeślij te ptaszyska do mnie....już głowę przez balkon wystawiam niech robią na mnie...tyle szczęścia mnie spotka,biorę! ![]()
Ja z kolei słyszałam, że na krótki, przelotny romans podobno najlepsze są mężatki - za dużo mają do stracenia i zwykle się nie angażują, co w pewnym momencie mogłoby okazać się niebezpieczne.
Hito, jeśli już będziesz rozsyłać, to... jestem zainteresowana
.
Marecky, zaledwie ułamek czasu temu nie miałeś żadnej pracy, można więc założyć, że szukając znajdziesz coś innego. Może nie jutro, nie za tydzień, ale w końcu musi się coś pojawić.
Czy u Was też dziś leje? Brrrr... Mąż ma dziś urodziny, więc zamierzamy się gdzieś wybrać, niestety pogoda pokrzyżowała nam wcześnniej ustalone plany
.
Miłego dnia i po buziaku :*! ![]()
Tu umowa o pracę,tam śmieciówka była.Cały czas przeglądam i szukam.
Hito napisał/a:Ok, ale... jak on mógł w ogóle pomyśleć, że byłabym czymkolwiek zainteresowana.
Hmm,czymś tam się kierował...jeśli wie ,że nie masz faceta "uderzył" do Ciebie.Mógł to być główny powód ale nie koniecznie.
Rudasku podeślij te ptaszyska do mnie....już głowę przez balkon wystawiam niech robią na mnie...tyle szczęścia mnie spotka,biorę!
Ano wie baran jeden ![]()
To dobrze. A uczciwie płacą za nadgodziny czy ruskie 7 godzin?
Skojarzyła mi się piosenka o szczęściu ![]()
Ja z kolei słyszałam, że na krótki, przelotny romans podobno najlepsze są mężatki - za dużo mają do stracenia i zwykle się nie angażują, co w pewnym momencie mogłoby okazać się niebezpieczne.
Hito, jeśli już będziesz rozsyłać, to... jestem zainteresowana
.
Marecky, zaledwie ułamek czasu temu nie miałeś żadnej pracy, można więc założyć, że szukając znajdziesz coś innego. Może nie jutro, nie za tydzień, ale w końcu musi się coś pojawić.
Czy u Was też dziś leje? Brrrr... Mąż ma dziś urodziny, więc zamierzamy się gdzieś wybrać, niestety pogoda pokrzyżowała nam wcześnniej ustalone plany
.
Miłego dnia i po buziaku :*!
Dobra teoria.
Oki, dopisuję do listy ![]()
Ja jestem teraz we Wrocławiu, pada... ![]()
Dzięki za buziaka, również przesyłam :*
Rudasku podeślij te ptaszyska do mnie....już głowę przez balkon wystawiam niech robią na mnie...tyle szczęścia mnie spotka,biorę!
oj.. Marku.. gdyby to była taka prosta recepta na szczęście, to bym cały czas z głową za oknem siedziała..
Ja z kolei słyszałam, że na krótki, przelotny romans podobno najlepsze są mężatki - za dużo mają do stracenia i zwykle się nie angażują, co w pewnym momencie mogłoby okazać się niebezpieczne.
Tak.. też prawda.. to jakiś rodzaj zabezpieczenia dla faceta, bo kobieta ma równie dużo do stracenia w razie wypłynięcia "sprawy" na "światło dzienne", ale ja myślę, że tu nie ma reguły.. facet jak chce, to i tak "skoczy na bok".. tyle tylko, że "do tanga trzeba dwojga" i często kobiety świadomie wchodzą w takie układy z żonatymi mężczyznami.. A to już dla mnie totalny Matrix ![]()
u mnie też ziąb, ale dziś wybieram się na obiad i kawkę z Czesławem, więc lecę (a raczej kuśtykam
) się szykować.. buźka...
Marecky-znajdź chwilę i obejrzyj do końca filmik:
[youtube\]http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=b_5A5nqtg54[youtube/]
Dzień dobry ![]()
Wtedy kubeł zimnej wody na głowę i można świntuszyć od nowa
Sugerujesz jakoby najprostsze rozwiązania, były najskuteczniejszymi? Że też do tej pory na to nie wpadłam...:cool:
Miriam, łzy poleciały mi ze śmiechu
Oczywiście, że rozchodzi się o zieloniutką trawkę
![]()
A swoją drogą, to jakoś nieudolnie konstruuję zdania... Tak nielogicznie...
Nie, to raczej ja mam tendencję do nadinterpretacji.
Lubię się po prostu bawić słowami, prowadzić gry słowne, zarówno pisząc, jak i rozmawiając z innymi. Taka już ma natura... 
Mnie jutro czekają dwie imprezy i aż się palę do udziału w nich.
Czyżby komunie...?
Remi napisał/a:Ja lubię plastelinę, ma w sobie coś z kobiet, heh.
yyy... ale o co chodzi?
O to, że kobieta jest jak plastelina, na początku twarda i zimna, ale kiedy się z nią umiejętnie obchodzi, staje się ciepła i uległa. Prawda, Remi??
Siedzę na uczelni i rozmyślam?
... i swoje myśli przelewam na klawiaturę.:D
Ehh co za czasy, kiedyś się siedziało na wykładach z kajecikiem i skrupulatnie robiło notatki, a dzisiaj z notebookiem, serfując w internecie.
Czy u Was też dziś leje?
Nie...
U mnie piękna, słoneczna pogoda, za to u mojego męża, który jest ''na wczasach pod gruszą'', w nocy przeszła burza z piorunami, a, że poligon jest w samym centrum lasu, to i efekty były piorunujące...:lol::lol:
Mąż ma dziś urodziny (...)
W takim razie najserdeczniejsze życzenia urodzinowe dla męża! 
Hito, to była czaszka. Też z chęcią zobaczę Twoje prace.
Olinko, z niespodzianki nici? U mnie nie padało, ale zimno było cały dzień.
Miriam, tak, komunie. Na szczęście z głowy - została jeszcze jedna.
Hej ![]()
Ente, przyjechała do Polski, zamiast słoneczka, zastała deszcz biedna ![]()
Luqi dopisuję cię do listy ![]()
Miriam, uwielbiam twoje poczucie humoru i intelekt
Masz cudną naturę
Dbaj o zdrówko ![]()
Milo mi było z Wami rozmawiać w ten weekend
Było zabawnie, przyjemnie, prawdziwie, normalnie...
Pozdrawiam, Ania ![]()
Hito, ale Ty poważnie siedzisz na wykładzie i serfujesz po sieci? Wykładowcy nie zwracają na to uwagi?
Miriamko, dziękuję, życzenia przekazane
.
I dlaczego ostatnimi czasy, kiedy u mnie leje, to u Ciebie świeci słońce? Czyżbyś podpisała jakiś pakt z diabłem? ![]()
Luquś, i miałeś aż dwie komunie w jednym dniu? Przyznaj się, pękasz z przejedzenia? ![]()
I nie, niestety niespodzianka nie wypaliła
- z powodu okoliczności musieliśmy ją nieco odłożyć w czasie. Dziś z kolei planowaliśmy plenerek, ale że warunki pogodowe były niesprzyjające, to skończyło się kameralnie - wylądowaliśmy w knajpce, a potem dokończyliśmy w domku.
Rudasku, jak kuśtykająca randka?
Zaraz, zaraz, ale w tych okolicznościach tym bardziej możesz oczekiwać, że Czesław będzie Cię nosić na rękach! ![]()
Witam wszystkich.
Jestem z Warszawy mam 33 lata. Strasznie jestem samotna mimo wielu znajomych. Chociaż ich liczba pomniejsza się z dnia na dzień. Dobre powiedzenie prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie.I tak wlasnie z chwila przyjscia problemów, klopotów, braku pieniedzy ich liczba maleje. Może to i dobrze. Bo po co tacy przyjaciele.? Mam wiele problemów i nikogo z kim mogłabym porozmawiać. Wyzalić się.Może usłyszeć jakies dobre słowo czy radę. Potrafię też słuchać. Szukam kogos z kim mogłabym popisać, wyjść na kawę czy piwo. Tak po .prostu porozmawiać. Samotność mnie po prostu zabija.
Jolanta, witamy w naszym skromnym gronie. ![]()
Witaj Jolanto! ![]()
Co prawda możemy Ci zaproponować tylko wirtualną kawę czy piwo, ale na pewno zawsze możesz z nami porozmawiać. Co do przyjaciół - zawsze twierdziłam, że lepiej nie mieć ich zbyt wielu, za to takich, którzy nie zawodzą niż na pęczki tych interesownych, którzy nawalają właśnie wtedy, kiedy powinni być tuż obok.
Witajcie poniedziałkowo ![]()
u mnie ziąb jak wczoraj, tyle tylko, że nie pada już.. ale prognozy są optymistyczne, więc nic tylko czekać weekendu ![]()
Rudasku, jak kuśtykająca randka?
no właśnie.. samochód się popsuł Czesławowi i lipa.. w innym terminie.. ale mnie to pasuje.. pogoda dobija i nie chcę się wychodzić..
A poza tym to nie randka, tylko spotkanie znajomych raczej.. nie mam już do tego siły ![]()
...Mam wiele problemów i nikogo z kim mogłabym porozmawiać. Wyzalić się.Może usłyszeć jakies dobre słowo czy radę. Potrafię też słuchać. Szukam kogos z kim mogłabym popisać, wyjść na kawę czy piwo. Tak po .prostu porozmawiać...
Witaj
każdy z nas ma problemy i właśnie po to jest ta kafejka.. zatem zapraszamy.. pisz wszystko co Ci na sercu leży.. Tobie będzie łatwiej a my może coś zaradzimy dobrym słowem..
Co prawda możemy Ci zaproponować tylko wirtualną kawę czy piwo, ale na pewno zawsze możesz z nami porozmawiać.
ale czemu tylko wirtualną? w końcu nasze lipcowe spotkanie ma się odbyć w "realu".. więc będzie i kawa i piwko patrząc sobie w oczka
Dziś rozpoczęłam zabiegi (ćwiczenia usprawniające) - ale jestem załamana, bo to samo mogę robić siedząc na kanapie w domu (czy nawet jeżdżąc na rowerku w domu bo przecież mam) jestem załamana, bo już wiem, że dużo to nie da.. i próbuję zarezerwować terminy w wakacje, żeby jakoś dojść do formy przed początkiem nowego roku szkolnego.. ale czarno to widzę, bo na NFZ ciężko dostać skierowanie kolejne, a prywatnie potrzebuję kupę kasy, żeby to opłacić.. ale pewnie będę musiała.. to w końcu priorytet dla mnie.
Rudasku, do lipca jeszcze hektar czasu, więc póki co zaproponowałam wirtualną
.
A widzisz, ja byłam pewna, że to ten ,,nowy" Czesław, dlatego wspomniałam o randce
.
U mnie dziś co prawda nie leje, ale też nie ma słoneczka, z kolei na weekend już nie liczę, bo trzeci tydzień z rzędu w ciągu tygodnia jest cieplutko, za to w sobotę.... szkoda gadać
.
Rudasku, ale co z tą rehabilitacją jest nie tak? Sądzisz, że jest zbyt lekka, źle dobrana, mało profesjonalna? Dlaczego uważasz, że nie przyniesie efektów?
Właściwie to moja historia . przeżycia, problemy, życie pasowało by do większości tutaj podjętych tematów. Nie oczekuje tutaj rozwiązania moich problemów. Za dobrze by było. Ale czuje ,że mnie rozsadza od środka jeśli nie wyrzucę tego z siebie. Nie lubię użalać się nad sobą , wyjawiać swoje słabości. Ale nadszedl chyba kres moich możliwości. Przyjmowania wszystkiego na siebie, przytakiwania, chowania swoich uczuć, skrywania marzeń.
Mam 33 lata. i wrażenie że wszystko już po za mną. To nie życie. To wegetacja. Zyje z dnia na dzień. Nie! Ja nie żyje. Ja już dawno zapomniałam co to życie.
Mam za sobą nie udane małżeństwo. Walke z byłym o wszystko. O uznanie dziecka, o miłość póżniej o alimenty. Małżeństwo moje to istny horror od początku. Zwykła wpadka. Potem wymuszony przez rodziny ślub. Ciągłe jego zdrady, picie, zaniedbywanie mnie i dziecka. A w końcu zostawienie nas tak z dnia na dzień. Bez słowa wyjaśnienia. Ciężko było tak nagle zostać samą z długami, kredytami wspólnymi które zostały na mojej głowie. Ale dałam radę. Stanęłam na nogi. ułożyłam sobie w miarę swoje życie od nowa. Od trzech lat spotykam się z mężczyzną.On ma 40 lat, dwoje dzieci mieszkające z matka. Moja miłość do niego jest przerażajaca. Nie potrafię zrobić nic dla siebie. Wszystko z myślą o nim. Dla niego chce ładnie wygladać, dla niego kupuje ubrania, chodzę do fryzjera. Nie pamietam kiedy zrobiłam cos tak dla siebie. Planuje weekendy pod jego kątem, dla niego i dla jego dzieci. Moje dziecko często idzie w odstawkę. Nie dlatego że on tak chce. Ja wole spędzać z nim czas niż z własnym dzieckiem. Przeraża mnie to. Ale tak właśnie jest. Zasypiam myśląc o nim, wstaje z myślą o nim. Nie potrafie bez niego żyć. Nie umiem.Cały czas myślę ze mnie zdradza że nie zasługuje na niego. Chciałabym być przy nim 24 godziny na dobę. Jaj go nie ma przy mnie jestem do niczego. Nic mnie nie cieszy. na niczym mi nie zależy. Nie potrafie nic zrobić bez niego. Uzależniłam sie od niego. On nie chce mieć dzieci, wiązać sie już z nikim, zakładać rozdziny. Ja mażę o dziecku, rodzinie. Mimo to nie potrafię od niego odejść. Gdy go nie ma przy mnie brak mi tchu. Mam wrażenie że się dusze, brak mi powietrza. Wpadam w histerie. Nie panuje nad sobą. Próbowalam juz wielokrotnie odejść ale za kazdym razem płacze, przepraszam, błagam żeby mnie nie zostawiał. Tak bym chciała znów potrafić żyć. Cieszyć sie życiem, uśmiechać.
Jolanto, ja widzę u Ciebie głód miłości i rozpaczliwy strach przed jej brakiem. Dobrze przynajmniej, że masz świadomość, że się uzależniłaś i że ta miłość jest chora, a chora jest, bo wszystkie Twoje emocje zależne są od tego jednego człowieka - czy jest tuż obok, co powie, jak się zachowa, czy przytuli. Ty bez niego normalnie nie funkcjonujesz, ba, Ty bez niego nawet nie oddychasz. Co prawda kobiety niezwykle często stawiają na miłość, na dom, na rodzinę, ale niebezpieczeństwo zaczyna się w chwili, gdy nagle czują, że poza mężczyną nie mają już innego życia, że dla mężczyzny są w stanie ze wszystkiego zrezygnować, wszystko pod niego podporządkować i skupić na nim całą swoją uwagę. To jest toksyczne.
Gdy go nie ma przy mnie brak mi tchu. Mam wrażenie że się dusze, brak mi powietrza. Wpadam w histerie. Nie panuje nad sobą. Próbowalam juz wielokrotnie odejść ale za kazdym razem płacze, przepraszam, błagam żeby mnie nie zostawiał.
Wiesz, zasada jest taka, że o miłość się nie prosi, miłość po prostu jest lub jej nie ma...
Na koniec będę nieco brutalna - nie wolno Ci w imię tej miłości unieszczęśliwiać własnego dziecka.
Cześć wszystkim.
Miriam - kobieta z plasteliny ma troszkę usta, potrafi tak opleść nimi, że każdy mężczyzna bezradny. Co do reszty, to raczej kobietki ugniatają swoich, by byli tacy jak one chcą
Rudasek, życzę powrotu do zdrowia, ono jest najważniejsze, a cena ważna gdy się nie ma, ale na zdrowiu nie idzie inaczej. Co do Czesławów - hmm, może by krótkie cięcie i zacząć wszystko od nowa? Ponoć najlepszy czas na poznanie, gdy nie szuka się nikogo
Po pracy właśnie ja, oj dzisiaj fizycznie było, jutro trza jechać daleko.
Olinko, tak, dokładnie dwie. Żołądek wczoraj ucierpiał, nie powiem
Ale zasadniczo dzisiaj z rana szybko zgłodniałem
Niestety z pogodą Cię zmartwię - zapowiadają słońce w tygodniu i paskudne weekendy ![]()
Jolanto, witaj. Dobrze, że zdajesz sobie sprawę, że tak być nie powinno. Czasami potrzeba bliskości jest tak wielka, że dzieje się to za szybko. Tutaj dodatkowo cierpi Twoje dziecko. Zwolnij, zastanów się, co jest dla Ciebie naprawdę ważne. Bo jak pisze Olinka, o miłość się nie prosi...
Rudasku, podstawowy błąd, to uważanie, że to nic nie da. Nawet jeśli wydaje Ci się, że ćwiczenia są mało wymagające, należy je regularnie wykonywać. Sekret tkwi w systematyczności i cierpliwości. Zwróć uwagę na to, jak długo noga była niesprawna. Inna sprawa, że czasami rzeczywiście, niektórzy rehabilitanci średnio przykładają się do swojej pracy... Tak czy inaczej, powoli i do przodu ![]()
Masz rację Luqi, interesuję się troszkę sportowcami, czasami więzadła krzyżowe padają i rok prawie przerwy, ale wracają do dawnego poziomu. Systematyczność, krok po kroku, tędy widać droga.
Co do Jolanty, troszkę więcej, bo nie wiem czy jest meteorytem czy skałą która przybiła do lądu w końcu ![]()
Witajcie ![]()
Nie potrafie nic zrobić bez niego. Uzależniłam sie od niego. On nie chce mieć dzieci, wiązać sie już z nikim, zakładać rozdziny.
Witaj Jolu
Twój mężczyzna czuje się osaczony,podporządkowałaś siebie dla niego i ustaliłaś coś odgórnie.Pytanie moje jest takie,czy on nie chce zakładać rodziny i mieć dzieci z Tobą,czy wogóle??i jeśli nie chce się wiązać to dlaczego jest z Tobą?Myślę,że powiniście porozmawiać i wyjaśnić wiele rzeczy
Po pracy właśnie ja, oj dzisiaj fizycznie było, jutro trza jechać daleko.
czy jeżdzisz ciężarówką,w jakiej branży pracujesz...jeśli to nie tajemnica oczywiście ![]()
W branży sprzedaży Marecky. Ciężarówką to na kursie się jeździło i nie tylko. Obecnie to autka różne. Jakoś nie mogłem się przekonać do wielkich aut, choć u mnie firma Hoffman, to bez problemu zatrudnienie.
Polskę zjechałem całą, w pracy, czy z wujem co pracuje na beczce 40 tonowej. Stąd mam pojęcie pewne.
Rudasku, podstawowy błąd, to uważanie, że to nic nie da. Nawet jeśli wydaje Ci się, że ćwiczenia są mało wymagające, należy je regularnie wykonywać. Sekret tkwi w systematyczności i cierpliwości. Zwróć uwagę na to, jak długo noga była niesprawna. Inna sprawa, że czasami rzeczywiście, niektórzy rehabilitanci średnio przykładają się do swojej pracy.
Rudasku, ale co z tą rehabilitacją jest nie tak? Sądzisz, że jest zbyt lekka, źle dobrana, mało profesjonalna? Dlaczego uważasz, że nie przyniesie efektów?
właśnie tak.. zbyt.. zbyt.. nie idę na rehabilitację po to, żeby na rowerku pojeździć.. mam go w domu 24 h/dobę.. wiem, że nie wszyscy mają taki komfort i potrzebują tego. Ale ja też z racji wyuczonego zawodu (studia na AWF) mam świadomość co wpływa na ruchomość stawu skokowego.. i wiem, ze rowerek to jak alfabet - tylko podstawa do dalszej nauki.. ja potrzebuję ćw. indywidualnych stopy z rehabilitantem.. tzw "wymuszeniowych" ruch w stawie... a dziś te ćwiczenia trwały 10 min! i robiłam je sama, nie wiedząc czy dobrze, czy źle je wykonuje.. wiem, że to powinno być obarczone bólem i opuchlizną.. a ja - nic nie czułam..
Wiem, może pomyślicie że przesadzam, ale w takim razie to nawet po wakacjach nie pozbędę się tych kul ![]()
A widzisz, ja byłam pewna, że to ten ,,nowy" Czesław, dlatego wspomniałam o randce
Tak, "nowy", ale to bez znaczenia.. to kwestia mojego podejścia , bo nie chcę doprowadzić do sytuacji, o jakiej napisała Jolanta:
Zasypiam myśląc o nim, wstaje z myślą o nim. Nie potrafie bez niego żyć. Nie umiem.Cały czas myślę ze mnie zdradza że nie zasługuje na niego. Chciałabym być przy nim 24 godziny na dobę. Jaj go nie ma przy mnie jestem do niczego. Nic mnie nie cieszy. na niczym mi nie zależy. Nie potrafie nic zrobić bez niego. Uzależniłam sie od niego.
Przykro mi Jolu, ale sama wiesz już, że takie podejście nie jest właściwe, odpowiednie, dobre, zdrowe, itp.. dla Ciebie, a szczególnie dla Twojego dziecka..
Co do Czesławów - hmm, może by krótkie cięcie i zacząć wszystko od nowa? Ponoć najlepszy czas na poznanie, gdy nie szuka się nikogo
właśnie tak.. tak teraz myślę, dlatego też pewnie traktuję te znajomości z ogromnym dystansem.. ani nie mam do tego teraz głowy, ani siły na to całe "zamieszanie" z tym związane.. choć przyznaję, że strasznie mi teraz tego potrzeba ![]()
Dobry wieczór ![]()
Hej
Miriam, uwielbiam twoje poczucie humoru i intelekt
A ja rosnę i rosnę... i niedługo przerosnę mamę, tatę i sosnę... wszerz!:lol::lol:
Masz cudną naturę
Och, żeby tylko naturę...
Hito, ja jestem cudowna pod każdym względem, a jak ktoś Ci powie, że to nieprawda, to znaczy, że kłamie!!!:D
(...)dlaczego ostatnimi czasy, kiedy u mnie leje, to u Ciebie świeci słońce? Czyżbyś podpisała jakiś pakt z diabłem?
Próbowałam, ale, że mam z nim na pieńku, to nic z tego nie wyszło
i dzisiaj u mnie pada...:(
Rudasku, a gdybyś delikatnie zasugerowała rehabilitantce, że oczekujesz od niej bardziej zaawansowanych ćwiczeń, bo te, które ona proponuje, Ty już od jakiegoś czasu wykonujesz w domu???
Marecky, jak Ci tam w tej nowej pracy?? Ja nadal trzymam kciuki, aby była ona tylko przejściową...
UWAGA!!! UWAGA!!! UWAGA!!!
Sprzedam: nieplanowany wydatek (Młodemu w komputerze padła karta graficzna, cena nowej ok. 550zł). Jako GRATIS dorzucę tę nieszczęsną kartę - ktoś chętny??? ![]()
Hej,
jest ktoś?
Ja w sumie jestem.
Muszę z kimś pogadać, bo oszaleję... Jestem po pracy, adrenalina na maxa... Masz czas i ochotę?
Wal Aniu. ![]()
Rozmawiałam dzisiaj z szefem. Ogólnie to dostałam super propozycję, czyli awans... Ja kieruję jednym działem, a teraz doszedłby mi 2... Mam do końca tyg dać odp. To wielka odpowiedzialność... Szef powiedział, że mam charakter, doświadczenie, wykształcenie....itp, itp..... (tutaj to jestem słodka, w pracy dużo wymagam od siebie i innych...)
Nie spodziewałam się... Ostatnio cały czas traktował mnie po macoszemu... Wiedziałam, ze sporo się zmieni, ale nie sądziłam, ze mnie to dosięgnie... Spodziewałam się wyjazdu na Węgry, a tutaj mam kierować połową - najważniejszą częścią firmy!!! co ja mam zrobić? Jutro musze podziękować 2 osobom... Masakra... Biję się, bo nie mam z kim pracować... Ciężko znaleźć kogoś trybliwego i pracowitego... Z jednej strony bardzo się ciesze, ale z drugiej tak obawiam...
Hmmm ... Mówisz o wielkiej odpowiedzialności ale odpowiedzialności nazwijmy to "typowej" zawodowej czy dochodziłoby jakieś ryzyko w stylu: jesteś odpowiedzialna za życie/zdrowie ludzi, jakąś kasę firmy, majątek czy coś podobnego? Bo jak to drugie to sam bym się mocno zastanawiał.
I dlaczego tak Cię to wkurzyło (?) bądź co bądź? Obawiasz się, że nie dasz rady? Że nie będziesz miała wtedy zupełnie czasu na jakiekolwiek życie prywatne? Czy może aż tak stresująca / męcząca jest to praca?
Hmmm ... Mówisz o wielkiej odpowiedzialności ale odpowiedzialności nazwijmy to "typowej" zawodowej czy dochodziłoby jakieś ryzyko w stylu: jesteś odpowiedzialna za życie/zdrowie ludzi, jakąś kasę firmy, majątek czy coś podobnego? Bo jak to drugie to sam bym się mocno zastanawiał.
I dlaczego tak Cię to wkurzyło (?) bądź co bądź? Obawiasz się, że nie dasz rady? Że nie będziesz miała wtedy zupełnie czasu na jakiekolwiek życie prywatne? Czy może aż tak stresująca / męcząca jest to praca?
Odpowiedzialność moja węwnętrzna: jak się za coś zabieram to musi być zrobione dobrze, ponad to mój sprzęt jest szalenie drogi... Mam odpowiedzialność finansową... Ale to pikuś. Za zdrowie też odpowiadam...
To mnie nie wkurzyło, zdziwiło, cieszę się, boję, nie wiem co robić i myśleć... Mam tyle obaw...
Boję się, że nie podołam... Ale głównie dlatego, ze mam ludzi mało trybliwych, leniwych itp. Wiesz, przykre to, ale... dużo ludzi przewinęło się u mnie... nie mogę zbudować dobrego, silnego zespołu... To tak ja z szukaniem faceta: nie mogę znaleźć ludzi, którzy będą dobrzy... Nie mam wymagań z kosmosu... Ale cięzko jest...
Na życie będę miała jeszcze mniej czasu... Szef czeka aż skończę te swoje studencenie się... Idzie mi na rękę...
Będzie stres, użeranie się.... ale jaka satysfakcja...
Wiesz co, co prawda nie miałem nigdy takiej sytuacji ( i chyba jednak bym nie chciał takowej mieć ) ale mniej więcej staram się rozumieć co teraz czujesz. Zastanawiają mnie jednak w tym wszystkim w zasadzie dwie kwestie.
Po pierwsze - czy ta satysfakcja, która będzie Ci się udzielała ( czy aby na pewno? ), czy mimo wszystko te wyrzeczenia są warte tej satysfakcji? Wyższej wypłaty? "Szacunku" szefa/pracowników? Ciężko to rzecz jasna określić mnie a pewnie i Tobie byłoby ciężko ale zastanów się. Bo w tym momencie imo żyłabyś tylko pracą i to ponad swoje siły i nerwy. Życie to chyba nie tylko praca. ![]()
A druga kwestia - mówisz tak jak i szef, że masz wykształcenie ( prawie 3 skończone kierunki studiów
), doświadczenie i masę innych zalet. Naprawdę nie ma na rynku innej firmy albo innego działu rynku w którym mogłabyś się zatrudnić na lepszych warunkach? I niekoniecznie chodzi mi tylko o płacę. Może i jestem prostym człowiekiem ale chyba jednak lepiej jest zarabiać trochę mniej z początku i mieć lepsze warunki w pracy ( ludzie, zakres obowiązków etc ) niż szarpać się jak koń na roli i mieć z życia niewiele ...
Damn ...
Wiesz co, co prawda nie miałem nigdy takiej sytuacji ( i chyba jednak bym nie chciał takowej mieć ) ale mniej więcej staram się rozumieć co teraz czujesz. Zastanawiają mnie jednak w tym wszystkim w zasadzie dwie kwestie.
Po pierwsze - czy ta satysfakcja, która będzie Ci się udzielała ( czy aby na pewno? ), czy mimo wszystko te wyrzeczenia są warte tej satysfakcji? Wyższej wypłaty? "Szacunku" szefa/pracowników? Ciężko to rzecz jasna określić mnie a pewnie i Tobie byłoby ciężko ale zastanów się. Bo w tym momencie imo żyłabyś tylko pracą i to ponad swoje siły i nerwy. Życie to chyba nie tylko praca.
A druga kwestia - mówisz tak jak i szef, że masz wykształcenie ( prawie 3 skończone kierunki studiów
), doświadczenie i masę innych zalet. Naprawdę nie ma na rynku innej firmy albo innego działu rynku w którym mogłabyś się zatrudnić na lepszych warunkach? I niekoniecznie chodzi mi tylko o płacę. Może i jestem prostym człowiekiem ale chyba jednak lepiej jest zarabiać trochę mniej z początku i mieć lepsze warunki w pracy ( ludzie, zakres obowiązków etc ) niż szarpać się jak koń na roli i mieć z życia niewiele ...
Damn ...
Właśnie to staram się racjonalnie analizować... Nie ukrywam: jestem tam głownie dla pieniędzy... Zarabiam bardzo dobrze, nigdzie indziej tyle nie dostanę... A teraz będzie podwyżka... Musze skończyć budowe domu, i w tym roku się wyprowadzić. I wiele innych pilnych spraw... Co tam wykształcenie... Humanistów jest za dużo... Cały czas robie bilans zysków i strat...
Jejku, jutro muszę podziękować osobie, która ma 5 dzieci... Nie widzę wspólnej przyszłości...
Do tego w pewien sposób wygryzę kolegę, który był mi życzliwy... ale fakt, w kulki też dobrze leciał...
I jeszcze coś...
Poznałam dzisiaj kogoś ciekawego, 16 godzin razem pracowaliśmy ![]()
Znałam go wcześniej z widzenia, ale nigdy jakoś nie zwracaliśmy na siebie uwagi... Pomimo tego, że tyrałam jak wół, dzień miałam bardzo przyjemny. Pracowałam 16 godzin, nie 18...
Hito, gratuluję i na pewno możesz być w tej chwili z siebie dumna. Też byłabym
. Czasem jednak sama świadomość bycia docenionym już wystarcza.
Powiem Ci, że znając siebie sprzed kilku lat, na pewno podjęłabym się tego zadania, będąc sobą dzisiaj - już nie, bo dziś cenię sobie spokój i radość życia, swój wolny czas i możliwość wyboru. To jednak Ty sama musisz wyznaczyć sobie priorytety. Mówiłaś o odejściu, o tym, że masz tej pracy dosyć, że się wypaliłaś, miałaś chwile załamania - naprawdę chcesz wikłać się w to jeszcze bardziej? A gdzie Ty w tym wszystkim jesteś? Gdzie miejsce na Twoje życie osobiste, na inne wartości? Nie boisz się, że zupełnie się w tym zatracisz?
Remi, dokąd jutro jedziesz? Szerokiej drogi i równego asfaltu!
Jeździsz szybko czy raczej nie szarżujesz?
Miriamko, kiedy Juniorowi padła karta graficzna, to - nic nikomu w domu nie mówiąc - zadzwonił do wujka (mojego brata), a ten mu podarował swoją, już zbędną, za to nieźle wypasioną. Pożyczyć Ci takiego wujka? ![]()
Luquś, Ty to musiałbyś chyba zjeść całego słonia, a i to nie wystarczyłoby na zbyt długo
. Dokładnie jak moje dziecko - dziś zjadł prawie pół blachy pourodzinowego ciasta, a już po godzinie wołał kolację
.
Rudasku, rzeczywiście wydaje mi się, że masz powody do obaw - przede wszystkim brak w tym wszystkim zaangażowania rehabilitanta. On powinien tam być, kontrolować, instruować, poprawiać błędy. Szok, szok, szok! Próbowałaś z nim na ten temat po prostu porozmawiać? Ile razy w tygodniu masz te zajęcia?
Na mnie już niestety pora, więc życzę Wam dobrej nocki! ![]()
Zdaje sobie rzecz jasna sprawę z tego, że to tak czy inaczej będzie Twoja decyzja ale cóż hmm ... Jeżeli w grę nie wchodzi lojalka na zasadzie "będzie Pani miała to to i jeszcze to ale MUSI Pani pracować u nas jeszcze 5 lat" to myślę, że możnaby przemyśleć tę opcję i się zgodzić. Choć sama pewnie doskonale wiesz, z jakimi to także obowiązkami i nieprzyjemnościami się będzie wiązało. Ale skoro jest dom, wyprowadzka i tym podobne cuda kredytowo-studyjne ... Szkoda że ( zapewne ) nie masz szansy by w razie 'focha' móc wrócić na stare stanowisko. Humanów może i dużo ale chyba wychodzi na to, że pracodawcy wybierają tylko tych najlepszych ... I nie będę ściemniał, ciekawi mnie co to za praca gdzie human nie dość, że dużo zarabia to się pnie w górę i doświadcza tego co Ty.
Ja bym mógł być zwykłą biurwą.* ![]()
*wymyślone przez pewnego satyryka bodajże, niestety nie pomnę którego.
Hito, gratuluję i na pewno możesz być w tej chwili z siebie dumna. Też byłabym
. Czasem jednak sama świadomość bycia docenionym już wystarcza.
Powiem Ci, że znając siebie sprzed kilku lat, na pewno podjęłabym się tego zadania, będąc sobą dzisiaj - już nie, bo dziś cenię sobie spokój i radość życia, swój wolny czas i możliwość wyboru. To jednak Ty sama musisz wyznaczyć sobie priorytety. Mówiłaś o odejściu, o tym, że masz tej pracy dosyć, że się wypaliłaś, miałaś chwile załamania - naprawdę chcesz wikłać się w to jeszcze bardziej? A gdzie Ty w tym wszystkim jesteś? Gdzie miejsce na Twoje życie osobiste, na inne wartości? Nie boisz się, że zupełnie się w tym zatracisz?
Olinko, cieszę się, ale obawiam... Właśnie to, że chciałam odejść, wyznaczyłam sobie cele, miałam inne plany, i reszta, a tutaj taka propozycja... Czułam, że szef mnie lekceważył, a dzisiaj: traktował mnie jak... nie wiem nawet jakich słów użyć... Miałam żal, że mnie wystawiała, że tak dużo powierza, że mam zbyt wiele na głowie... Nie wyobrażasz sobie jakie ostatnio rozmowy prowadziłam... Chyba tym zabłysnęłam na nowo...
Boję się zatracenia... Skończę studia, zostanie mi praca i to forum... Z drugiej strony, do tej pory też nic w życiu osobistym mi nie wyszło w tych sprawach... Gdyby nie uroda, to intelektualnie, tak naprawdę nikomu w głowie nie zawróciłam... Może zająć się tym co mi lepiej wychodzi...
Zdaje sobie rzecz jasna sprawę z tego, że to tak czy inaczej będzie Twoja decyzja ale cóż hmm ... Jeżeli w grę nie wchodzi lojalka na zasadzie "będzie Pani miała to to i jeszcze to ale MUSI Pani pracować u nas jeszcze 5 lat" to myślę, że możnaby przemyśleć tę opcję i się zgodzić. Choć sama pewnie doskonale wiesz, z jakimi to także obowiązkami i nieprzyjemnościami się będzie wiązało. Ale skoro jest dom, wyprowadzka i tym podobne cuda kredytowo-studyjne ... Szkoda że ( zapewne ) nie masz szansy by w razie 'focha' móc wrócić na stare stanowisko. Humanów może i dużo ale chyba wychodzi na to, że pracodawcy wybierają tylko tych najlepszych ... I nie będę ściemniał, ciekawi mnie co to za praca gdzie human nie dość, że dużo zarabia to się pnie w górę i doświadcza tego co Ty.
Ja bym mógł być zwykłą biurwą.*
*wymyślone przez pewnego satyryka bodajże, niestety nie pomnę którego.
Mój szef nie potrzebuje lojalki... Gdybym zachowała się nie halo, to mogłabym szukać pracy za granicą...
Buduję bez kredytu. I nie chcę inaczej.
Na stare stanowisko mnie nie cofnie w razie 'w', tylko wyśle w delegację... Już były u nas talkie numery...
Ja zaczynałam na miotle, teraz jestem wysoko, ale uwierz, to dużo ciezkiej pracy kosztuje... Mam dużo w sensie materialnym, i tyle... Z resztą wiadomo czego mi brakuje...
Najbardziej obawiam się tego, że z tymi ludźmi to cudów nie zdziałam... To mnie przeraża...
Hito, zabłysnęłaś, sprawdzałaś się w przeszłości, więc on wie, że przekazuje firmę w dobre ręce, ale to może odbyć się ogromnym kosztem dla Ciebie - czy przypadkiem nie zbyt dużym? Napisałaś, że pracowałaś dziś 16 godzin, nie 18-cie, ale jak długo tak pociągniesz? Nowe obowiązki, to jeszcze więcej spraw na głowie, więcej poświęconej uwagi, w dodatku wspominasz, że nie masz oparcia w zespole, a dobry zespół, to jest połowa (a nawet grubo więcej) sukcesu. No powiem Ci, że masz naprawdę trudny orzech do zgryzienia. W każdym razie cokolwiek postanowisz - myśl przede wszystkim o sobie
.
A teraz już naprawdę dobrej nocki, bo oczy same mi się zamykają
.
Hmm ... no to nie wygląda dobrze. Czytam tu o jakimś wypaleniu, złej atmosferze, teraz Ty dorzucasz te kwiatki o delegacjach, pracy za granicą ... Czy to jest tego wszystkiego warte? Może i studiów nie mam, może i jestem "prostakiem" ale ja bym chyba jednak spasował i zaczął na poważnie szukać takiej pracy gdzie i ludzie byliby normalni ( albo normalniejsi ), gdzie szanowaliby Ciebie w pracy jak i poza, gdzie też dałoby się zarobić ( masz i wykształcenie i doświadczenie przecież ). Zresztą z tego co rozumiem miałabyś więcej na głowie i jeszcze miałabyś odpowiadać ( i jeszcze pracować ) za innych bo by nie dawali rady. Ja bym spasował. Może i to jest idylliczne podejście ale wydaje mi się, że jak człowiek bardzo chce to znajdzie sobie taką pracę ( i w innych kwestiach życia też to chyba tak działa ) w której się odnajdzie. I to jest chyba lepsze niż tkwienie w jakimś chorym nomem omen Układzie Zamkniętym w którym tylko trzyma nas kasa ( lub inne przywileje ). Naprawdę, przemyśl to dobrze bo niejako sama sobie w pewien sposób wiążesz pętlę na szyi.
Hito, zabłysnęłaś, sprawdzałaś się w przeszłości, więc on wie, że przekazuje firmę w dobre ręce, ale to może odbyć się ogromnym kosztem dla Ciebie - czy przypadkiem nie zbyt dużym? Napisałaś, że pracowałaś dziś 16 godzin, nie 18-cie, ale jak długo tak pociągniesz? Nowe obowiązki, to jeszcze więcej spraw na głowie, więcej poświęconej uwagi, w dodatku wspominasz, że nie masz oparcia w zespole, a dobry zespół, to jest połowa (a nawet grubo więcej) sukcesu. No powiem Ci, że masz naprawdę trudny orzech do zgryzienia. W każdym razie cokolwiek postanowisz - myśl przede wszystkim o sobie
.
A teraz już naprawdę dobrej nocki, bo oczy same mi się zamykają
.
Śpij dobrze ![]()
Ja nie dam rady...
Dziękuje za wszystko ![]()
Hmm ... no to nie wygląda dobrze. Czytam tu o jakimś wypaleniu, złej atmosferze, teraz Ty dorzucasz te kwiatki o delegacjach, pracy za granicą ... Czy to jest tego wszystkiego warte? Może i studiów nie mam, może i jestem "prostakiem" ale ja bym chyba jednak spasował i zaczął na poważnie szukać takiej pracy gdzie i ludzie byliby normalni ( albo normalniejsi ), gdzie szanowaliby Ciebie w pracy jak i poza, gdzie też dałoby się zarobić ( masz i wykształcenie i doświadczenie przecież ). Zresztą z tego co rozumiem miałabyś więcej na głowie i jeszcze miałabyś odpowiadać ( i jeszcze pracować ) za innych bo by nie dawali rady. Ja bym spasował. Może i to jest idylliczne podejście ale wydaje mi się, że jak człowiek bardzo chce to znajdzie sobie taką pracę ( i w innych kwestiach życia też to chyba tak działa ) w której się odnajdzie. I to jest chyba lepsze niż tkwienie w jakimś chorym nomem omen Układzie Zamkniętym w którym tylko trzyma nas kasa ( lub inne przywileje ). Naprawdę, przemyśl to dobrze bo niejako sama sobie w pewien sposób wiążesz pętlę na szyi.
Nie wiem czy jest takie miejsce, gdzie są normalniejsi ludzie... Takich to brakuje... , jestem szanowana i ceniona - ogolnie w tej branży znają mnie, nigdzie nie zarobię tyle co tutaj, owszem mam wyższe - nie wiązane z tym co robię, doświadczenie też, ale 'uprawnień' nie posiadam... Ponad to nie znajdę pracy w tym zawodzie nigdzie blisko, gdyż nie ma takiego drugiego miejsca w tej branży, na takim poziomie... Musiałabym dużo powierzyć ludziom, a tak naprawdę nie mam nikogo, kto byłby odpowiedni...
Żałuję, że nie możemy wszyscy rozmawiać tutaj tak, żeby inni, nie uprawnieni, nie mogli nas czytać...
Strony Poprzednia 1 … 959 960 961 962 963 … 1 058 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » NASZA SPOŁECZNOŚĆ » Netkafejka 30 + - trzydziestolatki łączmy się
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026