Witajcie
Ente, ależ to nie zdrada
Jesteście bardzo rzadko na forum, a ja chcę rozmawiać? Z osobami z kafejki ?jestem brzydka? łączy mnie poczucie samotności? tak więc ostatnio spędzam tam troszeczkę czasu? Nie wiem o co chodzi z tym sianiem wiatru? Zbiorę burzę? Za co? Napisz o swoich uczuciach - temat poruszałaś po świętach - "ja nie jestem zła". Pamiętasz?
Olinko, wytłumacz mi proszę, dlaczego jestem Szamanką?
Wizz, już o to pytałaś? Nie mogę napisać. Ja i tak już zbyt dużo o sobie piszę:)? Ważne, że mi to pomaga? O tobie wiem tylko, że rozpoczynasz pracę w Pepco, masz męża, dzidzię i staracie się o jeszcze jednego dzidziusia, a i dziadkowie mają krowę lub kozę
A tak poważnie, to napiszę może kiedyś gdy poznamy się lepiej
Dołączę nawet zdjęcie
Ale jestem głodna? Mam ochotę na sałatkę grecką, lub ryż z kurczakiem słodko ? kwaśnym ufff?
I winogron z truskawkami
A mam tylko wodę i gumy do żucia?
Marecky, czemu milczysz? Chyba twoje sprawy (które tak zaprzątają ci głowę), wchłonęły cię całkowicie?
Asiu, ja wiem, że wiosna idzie, na piechotę ? dlatego tak powoli
. A oto dowody: 1. mam katar, obolała śluzówkę i zachrypnięty głos, 2. Gdy rano wstaję, jest jeszcze szaro, słyszę świergotanie ptaków
Nie wiem jakie to ptaszki, lecz w dzień ich nie słychać, tylko rano, a odgłosy przypominają miłe gwizdanie? Dzięki ich towarzystwu, poranki są zdecydowanie przyjemniejsze
To są niepodważalne zwiastuny wiosny
Olciu i Luqi ? jakie to fajne, że się przyjaźnicie więcej, niż tylko przez komputer. Często zastanawiam się, czy takie pisanie jest do końca dobre? Przeraża mnie myśl, że mam dwie rzeczywistości, z czego jedna jest wirtualna? W każdym razie, mam nadzieję, że kiedyś będę miała okazję poznać Was drodzy forumowicze, tak realnie oczywiście
Więc piszcie, poznawajmy się
Sandro, wiesz, zawsze mam problem z pisaniem do ciebie? Wynika to, z mojego przekonania, że nie jestem w stanie napisać niczego co byłoby mądre, budujące, miłe, ciekawe, i nie wiem co jeszcze? Więc przesyłam pozdrowienia
Wieści z mojej budowy: mam zamontowane grzejniki i rury na poddaszu, teraz mój fachowiec zabiera się za parter
Zdecydowałam się na ogrzewanie podłogowe? Za każdym razem widać jak prace posuwają się do przodu. A z zabawnych wpadek to, panowie elektrycy, rozmawiali ze mną o kablach w domu, ja oczywiście nie znam się na takich rzeczach? Potrafię tylko wymienić żarówkę, włączyć i wyłączyć prąd, aaa i udało mi się kiedyś naprawić zerwany kabel przy lampkach choinkowych
Ciągle się cieszyli, w końcu z irytacją zapytałam o co chodzi? Oświecili mnie, że nie mówi się: wzwody, tylko zwody? Dobrze, że potrafię śmiać się z samej siebie
Tak więc było zabawnie
Wczoraj spędziłam wieczór z P. Lubię go, fajny facet
Biedak wyjeżdża za granicę. Przykre jest to, że nie ma własnego życia, tylko firma ojca? Problemy ojca niszczą jego cały świat? Straszne? I oto żywy dowód, że pieniądze to nie wszystko? Niby mają, to czego ludzie tak bardzo pożądają, lecz szczęścia to nie daje?
Dzisiaj mam ciężki dzień? Nie mam ochoty otwierać buzi, a cały dzień, jak na złość, muszę gadać? Za to wieczór będzie przyjemny
Spotkam się z moimi ulubionymi wrocławiankami
Troszeczkę zadbamy o siebie, gdyż nie tylko ja zapominam o pielęgnacji swojego serduszka
ale to napisałam?
A teraz napiszę o J?
To spotkanie miało być czymś normalnym? Na początku powiem jaki mam żal do rodziny: w życiu nie uwierzą, że mój brat z mamą nie wiedzieli? Ok. Mama może nie, ale brat? Jestem pewna, że słyszał? Do tego pozbawione sensu, wypowiedziane w towarzystwie, matczyne przytyki: naszej gwiazdy rówieśniczki mają już dawno dzieci, nawet odchowane? lub: a widzisz jakiego miałabyś dobrego męża, a dzieci ojca? i jeszcze: to straszne, że mały A. nie ma matki? rodzina musi być kompletna? tratatatta? itd? Żal? I tak to jest, że wiecie drodzy forumowicze więcej o mnie, niż moja własna rodzina, z którą de facto mieszkam i obcuję na co dzień? Dodam jeszcze, że mamusia bardzo pomaga J. ? umówili się, że ?babcia? zajmie się A., kiedy J. jest w pracy, do póki nie ogarną życia tutaj? Wracam późno z pracy, więc się mijamy. Widzę tylko pobojowisko jakie ten mały szkrab zostawia
A i słucham: A mały J. powiedział dzisiaj? Zrobił? itd.
A. jest świetny
Jestem pedagogiem, więc coś tam wiem o dzieciach
W sierpniu będzie miał 3 latka. Nawija jak czterolatek. Umie liczyć, zna słowa, przy których czasami niektóry dorosły głupieje? Np. mówi, że ma hipotezę
Zna nawet angielskie słowa! Wszędzie go pełno, wszystko musiał zrobić sam? Ciągle o cos pytał? A ma niespełna 3 Latka !!! Wygląda przesłodko: duże bystre brązowe oczy, długie włosy, z przodu proste, z tyłu jeszcze dłuższe ? kręcone, koloru ciemny blond? Wysoki jak ojciec? Mówię wam, mały skarb:)
Szkoda, że nie widzieliście, jak oni się do siebie odnoszą, ciągle przytulają, mały ciągle dostawał, lub dawał buziaki, i to słodkie, długo mówione: tatuusiuu... Kolana się uginają. Są dla siebie całym światem. A ja mam w gardle łzy... Taki ścisk...
O losach tych dwóch Panów, nie będę pisać z 2 powodów: 1. Byłoby to nieetyczne obgadywanie, 2. Mam w końcu pisać o sobie, o tym co czuję hahah
To była taka otoczka. Nie pamiętam czy pisałam dlaczego rozstałam się z J.? Jeśli tak to powtórzę się, lub dodam coś jeszcze. Otóż, sama dokładnie nie wiem? Chyba coś umarło? Mnie zależało, jemu nie? Inaczej widział naszą przyszłość? Ja potrzebowałam wsparcia, jego nie było... Odsuwał się? Czułam jak mnie odpycha? Jak rozmawialiśmy o tym, było ok., ale za chwilę wszystko wracało do ?normy?? W końcu byłam tak strasznie zmarnowana, że nie wiedziałam co robić, miałam problem w samodzielnym funkcjonowaniu? Z relacjami, kontaktami z ludźmi? A w związku wariatkowo? Ogólnie wyglądało to tak jakby ktoś szczuł pieska? Piesek jest głodny, ale nie dostaje jeść, owszem, pan pokaże jedzonko, da powąchać, ale nie nakarmi psiaka? Albo też pogłaska, wypieści, a w końcu odepchnie: i tak w koło Macieju? Dawanie komuś szczęścia tylko pozornie? Do tego wkład osób trzecich? Coraz więcej pracy? Pogarszający się mój stan zdrowia? I wiele innych? Gdybym musiała powiedzieć co J. robił złego, to nie umiem? Ciężko to wytłumaczyć? Wyprowadziłam się, ojciec sprowadził mnie na ziemie, gdy już było źle: nie jadłam, nie spałam, mdlałam, ciągle leciała mi krew z nosa? Trafiłam do szpitala. Pamiętam, że zadzwoniłam do domu, powiedziałam, że wracam, tato czekał z kakałem? Wiecie, że to chyba jeden z najmilszych momentów mojego życia
Dalej, zadbałam o siebie, i tak egzystuję do dzisiaj?:) Ojciec zajął się wszystkim, do J. nie miałam żadnego żalu, nikt nie miał? po prostu tak wyszło. W domu nie bardzo wiedzieli co się działo, ale to już inna sprawa? Lepiej było nie utrzymywać znajomości. Miłość może wyniszczyć?
Kiedy J. pojawił się, przyjęłam to mieszanymi uczuciami: z jednej strony cieszyłam się, z drugiej byłam obojętna? Sama nie wiem?
Dobrze mu życzę, fajnie, że jest szczęśliwy ? pomyślałam? Czułam się troszeczkę gorsza, przez fakt mojej samotności, tego, że niby jestem spełniona, ale sama? Mam prawie 30 lat: jestem ładna, zadbana, mam zainteresowania, pasje... nie mam dzieci, faceta, bujam w obłokach, do wszystkiego doczepiam jakąś filozofię, sama tworzę problemy? A teraz jeszcze zaczynam żyć wirtualnie ? o zgrozo! Powiedzcie tak szczerze, nie byłoby wam głupio, niezręcznie, smutno?? Jeżeli powiecie, że nie, to nie uwierzą? Mnie jest podwójnie: 1. Sama to widzę, 2. Wiem, że inni to widzą?
J. został ojcem zaraz po tym jak zabrałam swoje rzeczy? Umiem liczyć? Poza tym, dla pewności wypytałam o szczegóły związane z A. (J. opowiadał, że mały urodził się bardzo chory?) ? to dało mi podstawę do potwierdzenia moich sądów? Tak więc ze mną nie sypiał, nie chciał mieć dzieci, i nie wiem co jeszcze? Nie mam doła, jest mi trochę przykro? Sama nie wiem co mi jest. Szczerze mówiąc to nie miałam ochoty o tym myśleć? Bo po co?... Wolałam zając się przekonywaniem ludzi, że są piękni
Jedno jest pewne: pozazdrościłam tego małego słodkiego Brzdąca?
Podczas spotkania ?rodzinnego? byłam spięta, zmieszana? Mały poprawiał atmosferę? Z J. jeszcze tak naprawdę nie rozmawiałam, będziemy, lecz nie wiem kiedy? Nawet mi się nie chce? Nie wiem czy zauważyliście, ale ja mam jakąś taką zdolność samoregeneracji - już mi obojętnie? Ale z 2 strony jakoś tak uciekam, wyrazem tego jest choćby zagadnienie delegacji ? zaczynam to jakoś przyjmować do wiadomości, i widzieć siebie w tym młynie?
A tak z innej beczki? Miałam wczoraj szkolenie. Prowadzący był cudny? Od razu przeszliśmy na Ty
Niestety musiałam szybko wyjść, gdyż miałam cały dzień zaplanowany co do minuty? Oświecił mnie, że przyjedzie w moje strony za 3 tygodnie
Mam nadzieję, że jeszcze będę? Ale był extra

Bo to jest tak: jesteśmy zupełnie różni, ale się przyciągamy, przeciwieństwa się przyciągają - mówi się, minus + minus = plus, pod warunkiem, że się skrzyżują... Hahhahah
Jedno w pionie, drugie w poziomie hahha 