Samotna, to cieszę się, że ,,tamto" już za Tobą, przede wszystkim, że kryzys w związku został zażegnany. Dobry związek zwykle jest przecież fundamentem naszego szczęścia - z kimś, kto daje nam wsparcie, zawsze łatwiej jest sobie poradzić z przeciwnościami losu. Z pracą jeszcze zdążysz, choć uważam, że to jest zupełnie naturalne, że masz już dosyć kurodomowych zajęć - każdy kiedyś w końcu ma
, zwłaszcza, że to takie monooootoooonne
. Ty przy małym dziecku pewnie też nigdzie nie możesz się na dłużej sama ruszyć, dlatego czujesz się dodatkowo uwiązana. Ale to przecież minie
.
Miriamko, u nas też był net, mieliśmy nawet ze sobą dwa lapki, ale powiedziałam sobie, że uschnę, a nie otworzę!
I nie pokażę paluchem kto się ze mnie śmiał, że spiekłam raka
. Inna rzecz, że tych co to faktycznie spiekłam nawet nie pokazałam
. Pilnuj się, bo jeszcze ładnych kilka dni przed Tobą! ![]()
Remi, dziękuję za fiołki, są przepiękne...
Uważam, jak Ty, że namiętność, to nie fizyczność, a psychika i to dlatego możemy ją odczuwać nawet wówczas kiedy skończy się w związku faza zauroczenia. Oczywiście, że muszą tu ze sobą współgrać różne części składowe, jak choćby nieprzemijająca fascynacja partnerem, wzajemne relacje, wreszcie pożądanie, niemniej nie da się jej włożyć w żadne ramy, zwłaszcza, że jej intensywność jest zupełnie niezależna od metryki i, tak jak piszesz, jest sprawą indywidualną. Czasem zresztą namiętność dojrzałej osoby bywa znacznie bardziej ognista niż namiętność dwudziestolatka, zwłaszcza jeśli w tym głównie buzują hormony lub jest osobą zamkniętą w sobie.
Mona, jeśli masz potrzebę się wygadać, to pisz śmiało. Psytulam Cię... 
Asiula, ano tak, jak kobieta coś wymyśli, to łatwo być przecież nie może
. Grunt, że na 99,9% jest good, bo to już jest baaaardzo dużo
.
Olciu, to kiedy wylatujesz w ten Kosmos???
Plany, o których wspominałaś mają szansę się spełnić czy coś im tradycyjnie przeszkodziło? Piszę ,,tradycyjnie", bo pamiętam, że już tak w przeszłości bywało
.
Luquś, dla Ciebie specjalne pozdrowionka i już Ty wiesz dlaczego
.
Dziś usiadłam na fotelu u ,,mojego" fryzjera, pan Tomek pyta: ,,to co, dzisiaj mogę zaszaleć?", ja na to ,,po to tutaj przyszłam!"
I nieźle zaszaleliśmy
. Jak będę mieć jakąś fotkę (choć jak znam życie, to nie będę
), to Wam się pokażę. Swoją drogą kto to widział, żeby w ciągu zaledwie jednego miesiąca włosy tak mogły odrosnąć? ![]()
Jutro urządzam u siebie ,,proszoną" kolację z rakiją (travaricą) i chorwackim domowym winkiem w roli wisienki na przysłowiowym torcie, ale wciąż nie wymyśliłam co wyczarować dla gości do jedzenia
, dziś zrobiłam tylko ciasto i solidnie zaopatrzyłam lodówkę. Nic to, jak znam życie jutro rano pewnie mnie olśni
.





