To, o co mi głównie chodziło odnośnie Twej osoby, to to, że szukasz od razu kontry, atakujesz, jak to ujęła Gonia - czasem strach się Ciebie bać, z czym się zgadzam.
Na razie odniosę się do tego fragmentu, oto cytat i jak widać myślnik jest po słowie Gonia, czyli, że strach się Ciebie bać, a nie, że atakujesz. Dlaczego manipulujesz fragmentami wypowiedzi i wciągasz w tym momencie Gonię w naszą wymianę zdań? Próbujesz zniechęcić kogoś do mnie? Postawić przed jakimś wyborem? Przyznam, że to mnie naprawę ruszyło...
Skąd wniosek, że byłam odosobniona, przecież wyraźnie dziewczyny napisały, że czuły dyskomfort.
Cenię bardzo aniołka za ogromną odwagę, bo ja, choć myślę podobnie byłam tchórzem. Wolałam się chwilowo wycofać z kafejki, niż przyznać, że odczuwam dyskomfort.
Widzisz tylko to, co chcesz widzieć? Tylko wiesz nie podoba mi się takie żonglowanie czyimiś wypowiedziami, to niejako wciąganie ich w wymianę zdań pomiędzy nami. Nie wydaje mi się to w porządku, stawia bowiem inne osoby w niekomfortowej sytuacji. Zrobiłam to tylko dlatego, że domagasz się cytatów i "dowodów".
Czemu uczepiłaś się tego "poniżania"? Przecież tego nie pisałam, wyjaśniłam Ci, byś zwróciła uwagę na te dwa różne słowa, a Ty nadal to wałkujesz.
Z Twojej postawy wynika, że Ty nie widzisz potrzeby jakiejkolwiek zmiany w sobie, a to najwyraźniej tylko mój problem ------ a więc już posłusznie piszę, że pewnie mój, skoro Ty tak sądzisz, a Ty nigdy się nie mylisz. No i pewnie ja wszystko zmyśliłam i prawdopodobnie wcale nie chodzi mi o atmosferę w kafejce, tylko o jakieś moje wyimaginowane problemy ----- w ten sposób mnie przedstawiasz i jeśli poczujesz się z tym lepiej, nie będę z tym walczyć!
Piszesz - za innych, ale to przecież szczegół i to nic, że dziś jeszcze wiele osób nie zdążyło się wypowiedzieć (!), że wszystkim wszystko pasuje, tylko mnie nie. Wyobraź sobie, że rozumiem aluzję, że zaczynam tu przeszkadzać, bo niepotrzebnie sieję zamęt w oazie spokoju. Uwierz mi, nie muszę na siłę nic komentować, czy martwić się, czy wszystkim jest tu nadal tak dobrze jak było i nie muszę wnikać w to, czemu budzisz nie tyle respekt, co jakiś dziwny rodzaj obaw u niektórych, by nie zaleźć Ci za skórę.
Czytam ze zrozumieniem i widzę, że tym osobom odpowiada forma kafejki zarówno luźna, jak i poważniejsza i jak napisałam wcześniej - zgadzam się z tym. Tylko, że wciąż w tym co piszesz wydać jakiś rodzaj pychy w Tobie, bo wciąż piszesz o dostosowaniu się do intelektualizmu (który notabene Ty reprezentujesz - nie zapominam o tym, nie martw się) - po co znów nadużywasz znaczenia tego słowa? Nie wystarczy podział na rozmowy luźne i poważne, tematy codzienne i psychologiczne? To tak jakby wprowadzać zupełnie sztuczny, a do tego absurdalny podział w kafejce na "intelektualistów" i szarą masę. Niepojęte...
Nie podchwyciłaś tego, że Ty też możesz czasem dostosować się do tych rozmów o codzienności, a skierowałam tę propozycję do Ciebie, bo akurat najwięcej piszesz na tematy np. psychologiczne.
Na koniec napiszę, że odnoszę wrażenie, że cenię w innych to, że potrafią napisać coś dobitnie, wyraźnie, ale w taki sposób, by kogoś nie urazić. Ty natomiast sprawiasz wrażenie, jakbyś lubiła wbijać szpile, ustawiać innych wedle swego i ogólnie w takiej wymianie zdań jesteś obcesowa i nie miła - w tym właśnie przejawia się pokazywanie przez Ciebie wyższości wobec w tym wypadku teraz mnie, wcześniej wobec kogoś innego, kto miał to nieszczęście, by się z Tobą nie zgodzić...
Sprawiasz wrażenie, że nie ma miejsca na inność, na odmienny pogląd, bo przecież trzeba się dostosować i być pod jedną kreskę, tak jakbyś sobie życzyła. A więc napiszę Ci, że właśnie nie muszę, skoro Ty też nie idziesz na żaden, nawet malusieńki kompromis. Próbowałam się dogadać, ale Twój styl wypowiedzi zahacza momentami o wzgardę - tak, zastanów się nad tym...
Zapewne poczujesz teraz triumf i będziesz z siebie bardzo dumna jak przeczytasz, że z wielkim żalem, ale nie zamierzam psuć tu dłużej atmosfery, która była przecież idealna i to ja ją zakłóciłam!
Pozostawiam tę przestrzeń dla Ciebie, czuj się tu dobrze, a innym życzę, by nie dane im było wejść w jakikolwiek konflikt z Miriam, bo źle to się może dla nich skończyć - trzeba być posłusznym, pamiętajcie... I zważajcie na słowa, bo każde zostanie wyciągnięte, a może się zdarzyć, że nie tylko wyrwane z kontekstu, ale wręcz z pominięciem znaczenia interpunkcji, jak to było z cytatem, którym zaczęłam swoją wypowiedź.
A teraz ją kończę i Miriam możesz wreszcie poczuć ulgę.







