Dobry wieczór! 
Napisałam wczoraj post, ale nie wiedzieć czemu coś nie zadziałało i się nie wkleił
, dopiero teraz patrzę, a on mi wciąż wisi w otwartym oknie. Szkoda mi, bo się trochę napociłam
, więc wklejam dzisiaj
, nawet jeśli jest już trochę nieaktualny
. Tak więc, please, weźcie na niego małą poprawkę
.
LuqiW nawiązaniu do Twojego postu dodam, że chyba nie ma nic gorszego jak narzucane nam przez innych ograniczenia typu ,,natychmiast oczekuję odpowiedzi na mój sms"
. I wiesz, cieszę się, że coraz śmielej, nie gubiąc przy tym siebie, krok po kroku dążysz do realizacji swoich planów. Kiedy człowiek realizuje się, to nabiera coraz większej pewności siebie, z coraz większym przekonaniem stawia przed sobą kolejne zadania, a zaraz za tym przychodzi zadowolenie i optymizm, którymi emanuje - i wówczas zwykle wszystko zaczyna się jakoś tak samoistnie układać.
Eviczka, hehehe, ale mi przysłodziłaś!
Choć do doskonałości mi oczywiście daaaaaleko jak stąd do Berlina
, to rzeczywiście muszę przyznać, że taniec z każdą kolejną lekcją coraz bardziej mnie wciąga. Po nas na salę wchodzi grupa hobby, te osoby tańczą już po kilka lat, naprawdę jest na co popatrzeć i to właśnie chyba nakręca mnie najbardziej
. Poza tym człowiek się porusza, odstresuje, ma poczucie, że robi coś dla siebie, jednym słowem same plusy
.
Nie pytam co się dzieje, bo wiem, że twarda z Ciebie kobietka i nie lubisz mówić o swoich problemach, ale ufam, że rzeczywiście to już poza Tobą lub przynajmniej gdzieś u schyłku. Niestety każdy z nas, nawet ten najsilniejszy, przynajmniej od czasu do czasu musi zmierzyć się z niżem, ważne, żeby - w miarę możliwości bez uszczerbku - dać sobie z tym radę i już bez obciążenia pójść do przodu.
Miriamko, jak spędziłaś urodzinki? 
Temat prezentu dla dorosłej chrześnicy nieźle mnie zaskoczył (czyżby dziewczyna zapragnęła ślubu w kościele?
), gdyby jednak nie pojawiły się żadne genialne pomysły i stanęło na biżuterii, to aby się nie dublować, proponowałabym tym razem może jakąś piękną bransoletkę. Jeśli nie, to coś bardziej praktycznego - do głowy przychodzi mi coś ze sprzętu grającego, np. MP4 lub dobre głośniki albo piękny serwis kawowy (to mój typ numer jeden
) lub komplet widelczyków do ciasta plus łyżeczki do kawy. Jak mi coś jeszcze wpadnie, to napiszę
.
Asiula, jak Twoje wycięte znamię?
Byłam dziś z synem u chirurga i ku mojemu zdziwieniu wyciął mu znamię wraz z marginesem, po czym założył szwy. Zaskoczyło mnie to o tyle, że moje znamiona były tego samego typu, a zostały usunięte w zupełnie inny sposób, co pozwoliło na zupełne uniknięcie blizn (zabieg wykonywał jednak inny chirurg), a obawiam się, że u małego ślady mogą jednak pozostać
. Kurcze, teraz żałuję, że nie pojechałam do tego samego lekarza, u którego ja byłam.