Amis to stres, stres i jeszcze raz stres plus przemęczenie - wiem coś o tym i długo mogłabym opowiadać. Dbaj o siebie, bo takie zasłabnięcia to pierwszy alarmujący sygnał, za nic nie wolno go zbagatelizować.
To smutne i przykre, że mąż nie chce przyjąć zasady, że odkąd stworzył nową rodzinę, to ona powinna być najważniejsza. Niestety, nie wiedzieć zresztą dlaczego, mężczyźni rzadko kiedy potrafią być obiektywni jeśli chodzi o ich własnych rodziców i rodzeństwo
, czasem mam wręcz wrażenie, że mają zupełne klapki na oczach. Oczywiście nie uogólniam, bo zdarzają się wyjątki, ale faktem jest, że kobiety potrafią być w tej kwestii zdecydowanie bardziej obiektywne. Pozostaje mieć tylko nadzieję, że i Twój mąż kiedyś spojrzy na problem z właściwej perspektywy.
Czy ja dobrze rozumiem, że znów się pokłóciliście? Przepraszam jeśli za daleko sięgam z tymi pytaniami, ale często już takie wygadanie się bardzo pomaga.
Tak, Boniu, myślę, że te emocje są właściwe, spychanie ich czy udawanie, że ich w ogóle nie ma, przecież nie rozwiąże problemu, a wyłącznie wepchnie go pod dywan. Jesteś przecież wrażliwą kobietą - masz prawo płakać, żalić się na tę niesprawiedliwość, uzewnętrzniać ból. To wszystko jest bardzo ludzkie, nie wstydźmy się więc naszych emocji, bez nich bylibyśmy nikim.
Saaadie, trzymam kciuki cokolwiek to nie jest
.
Oooo... I siostra jest! Od razu gęba mi się śmieje
.
Tak Luqi, jesteś w mniejszości. Najpierw straszysz śniegiem, ale teraz nam tu ściemniasz, że o jakieś wirusy chodzi
.
Manusiu- Adusiu, a cóż Ty u mnie załatwiasz, że aż dwa razy moje włości musiałeś odwiedzić, hę?
Wiesz, ja nic nie chcę mówić, ale wczoraj jechałam w Twoim kierunku i to była prawdziwa tragedia, ruch jednostronny, korki, potem objazd. Jutro zresztą czeka mnie powtórka z rozrywki, brrrrr...