Dzień dobry! 
Luqi, no prawie się zsynchronizowaliśmy
. A dokąd to dziś wyruszasz, hę? Bo chyba nie o pracy piszesz... O pracy? 
I powiedz, udało się czy jednak stchórzyłeś? Pewnie wiesz o co pytam
.
Piszesz, że zazdrościsz, no kurcze, wierzę, że przyjdzie czas, że i u Ciebie wszystko zacznie się w końcu kręcić, zaczniesz żyć pełnią życia, naprawdę oddychać, cieszyć się tym co dzień przyniesie, bo każdy będzie na swój sposób pozytywnie wyjątkowy. Wiele zależy po prostu od pozytywnego nastawienia do ludzi, ale nie wolno ich też bombardować, narzucać się, osaczać swoją osobą, bo to wywołuje niechęć. Wiesz, ja tak naprawdę mam sporo znajomych, nawet jeśli wyrzuciłam ze swojego grona te osoby, które wyłącznie wypijały ze mnie soki, ja je nazywam toksycznymi, czyli na zasadzie wszystko w jedną stronę. Wiem, jestem okropna, ale co ja na to poradzę, że wszystkim szybko się nudzę, potrzebuję więc wciąż czegoś nowego, nowych wrażeń, ciekawych ludzi tuż obok, a jednocześnie stosunkowo często uciekam w samotność, ta daje mi wytchnienie. Mój bliski przyjaciel powiedział mi kiedyś, że jestem pokręcona i skomplikowana (a On zna się na rzeczy), ale to właśnie to pokręcenie sprawia, że się ze mną przyjaźni, bo jest dokładnie taki sam
.
Nie wiem dlaczego, ale czuję, że Ty jesteś podobny, choć rzecz jasna mogę się w tej kwestii mylić, więc jeśli tak jest to mnie, proszę, popraw
.
Juanku, no grzeje, grzeje, jest fajnisto, więc mam zamiar ruszyć w plener.
Mały przed chwilą się wypaplał (jest u babci), że moja mama przygotowała dla nas jakąś niespodziankę, to jeszcze z okazji rocznicy, no i wychodzi na to, że mi teraz nie wypada się tam nie pojawić
. To może przy okazji skręcimy jakiś grill? 
Miłego dnia Wam życzę! 
P.S. Wszystkich, którzy czekają na odpowiedzi na maile, z tego miejsca najmocniej przepraszam za zwłokę, postaram się dziś wieczorkiem wszystko nadrobić. Pytanie tylko... czy dam radę? 