Dzień dobry kochani!
Mam tylko chwilkę, ale wpadłam jeszcze, przeczytałam Wasze posty i poczułam potrzebę, że muszę parę słów od siebie napisać.
Aniołku, Luqi, bardzo dziękuję za Wasze słowa!
Rzeczywiście ja staram się w chwilach wyjątkowo silnego napięcia wycofywać, choćby po to własnie, żeby nie padły słowa, których za chwilę mogę żałować, a tych raz wypowiedzianych już się przecież cofnąć nie da. Myślę, że męża dopadło już zmęczenie, stres, a w jego wyniku spore napięcie, stąd te wszystkie Jego uwagi, nie zawsze przyjemne, ale przede wszystkim niesprawiedliwe. Nauczyłam się w takich chwilach nie zaogniać sytuacji, ale przeczekać, a potem spokojnie rozmawiać, a kiedy nie mam takiej możliwości to napisać, wtedy On musi to przeczytać, nie mogąc mi w najmniej odpowiednim momencie przerwać i myślę, że jest to naprawdę świetna metoda. Wczoraj tych maili wymieniliśmy kilka, mam zwyczaj nigdy nie oskarżać, ale pisać o własnych uczuciach, zwykle więc z każdym mailem czy zdaniem emocje opadają, tak też było i wczoraj. Dziś nie widzieliśmy się jeszcze, ale myślę, że będzie dobrze. No ale to już dzień pokaże
.
W każdym razie dziękuję Wam bardzo...
Luqi, masz rację, wydaje mi się zresztą, że myślimy podobnie, prawdziwy przyjaciel powinien nas brać takich jakimi jesteśmy, a słabości i niedoskonałości są ludzkie, pokazanie ich bardzo często więc nie tylko ludzi od siebie nie oddala, ale jest wręcz odwrotnie, szczera rozmowa o trudnych sprawach potrafi zbliżyć dwoje ludzi bardziej niż cokolwiek innego.
Asieńko, rozumiem Cię doskonale, bo w swojej ostatniej pracy byłam w bardzo podobnej sytuacji. Nieodpowiedzialna, niezorganizowana i chaotyczna szefowa i wszystko na mojej głowie. Ja wypracowałam sobie taką metodę, że miałam w terminarzu wpisane wszystkie sprawy do załatwienia i uparcie o nich przypominałam, a w związku z tym, że w biurze były jeszcze trzy osoby to na wszystko miałam świadków. Nie przejmowałam się jednak jeśli przychodził termin jakiejś dużej płatności, a na koncie nie było środków, bo ja miałam we wszystkim porządek, a jeśli dwa razy o tym przypomniałam to uważałam, ze zrobiłam wszystko co mogłam w tej sprawie i jestem zupełnie w porządku. W pracy jestem odpowiedzialna aż do bólu, zorganizowana, słowem taka absolutna perfekcjonistka, niestety pewnych rzeczy nie przeskoczysz, bo zwyczajnie nie masz takich możliwości.
Metoda z karteczkami jest skuteczna, czasem warto też wysłać sms-a, przypominającego maila, zadzwonić w obecności osoby trzeciej, to wszystko daje Ci coś na zasadzie alibi. I choć moja dyrektorka wiecznie coś zawalała to ja absolutnie nigdy nie miałam z tego powodu nieprzyjemności, tak więc widać, że działa
. Główka do góry, a jak potrzebujesz w tej kwestii jakiejś rady daj znać, postaram się pomóc, miałam tych spraw na głowie naprawdę sporo- od trzech oddziałów pod sobą do spraw w urzędach i instytucjach, wszelkich płatności, łącznie z wypłatami, kontaktów z klientami i kontrahentami do bzdur typu zaopatrzenie w papier do ksero i żółte karteczki właśnie
.
Boniu, bez względu na to w co wierzymy, wiara daje nam przede wszystkim nadzieję, a w tej jak wiesz jest największa siła, ona nie pozwala nam się poddać zwątpieniu. Każde takie doświadczenie jak Twoje wczorajsze jest cenne, Krzyś ma mamę, która zrobi dla Niego wszystko, ale ta mama też potrzebuje oparcia, a Ty w takich miejscach i w takich chwilach to oparcie znajdujesz. To co napisałaś na pewno nie jest śmieszne...
Miriam, Olciu, później się do Was odezwę, przepraszam, nie dałam rady wcześniej, sama ze sobą musiałam dojść do ładu...
Olik, podziwiam i trzymam kciuki, żeby Ci zanadto to ciśnienie jednak nie spadło... 
Jolciu, Juanku, pozdrawiam Was szczególnie, już Wy wiecie dlaczego
.
Manuś, zmykaj nad morze naładować akumulatorki, jesteś przecież już tak blisko, ja w każdym razie chętnie bym się z Tobą zamieniła... To co, podmianka? 
Miłego dnia wszystkim życzę, nawet jeśli dziś macie tak deszczowy dzień jak jest u mnie
.
Przepraszam, muszę uciekać, jeśli o czymś zapomniałam to dajcie mi, proszę, znać
, na pewno się nie pogniewam.
Aaaa.... Widzisz, Tomciu, zapomniałam, bo przecież już wczoraj pytałeś... Calineczka podoba mi się, ale ona taka malutka, a ja do malutkich raczej nie należę
. Życzę szybkiego powrotu do zdrowia Twojej Śliweczce
.