Witam
.
Olinko, współczuje sąsiadów. Też nie mają się do czego przyczepić... Ja niestety, lub stety, nie daje sobie w kasze dmuchać, więc nawet gdyby ktoś do mnie przyszedł, to od razu bym grzecznie powiedziała, co o jego gderaniu myślę
. Na szczęście, mam przesympatycznego sąsiada, z którym znam się już od dobrych kilku lat. Dwudziestodziewięcioletni kawaler, więc za dużo hałasu nie robi. Jest jeszcze młode małżeństwo, które prawię codziennie się o coś sprzecza, ale tylko przez jakieś kilkanaście minut, i w sumie, prawię wcale ich nie słyszę. Powiem Wam, że za domem mam las choinek, oraz innych różnych drzewek, krzaczków, i tam jest najgłośniej - słychać przeróżne odgłosy ptaszków, a około 4.00 tak pięknie świergoczą, że aż nie chce się iść spać. Czasem mnie irytują, kiedy np. wzajemnie się przekrzykują, a ja w tym czasie nie mam nastroju, ale ogólnie, jest ok. Coraz częściej odnoszę wrażenie, że mieszkam w środku lasu. Czasem jeszcze przyleci do mnie wiewiórka (blisko park), ale jest tak szybka, że nawet nie mam pojęcia, po co do mnie zagląda.
Może to Was zainteresuje... Miejsce spotkania, jest mi obojętne (nie chce się narzucać). Mam autko, więc 100km w tą, czy tamtą, nie robi mi różnicy. Dzisiaj np. pojechałam "aż" na dwie godziny do Wrocławia, ponieważ przypomniałam sobie, że koleżanka ma urodziny, a że bardzo ją lubię, to postanowiłam zrobić jej niespodziankę. Nawet nie wiedziałam, że tak bardzo się ucieszy.
Boniu, czytam Wasze wszystkie posty, ale czasem nie mogę zrozumieć, dlaczego dorośli ludzie sprzeczają się o błahostki, i wtedy milczę. Zamiast dalej się złościć/smucić, wykorzystaj ten czas, na pielęgnacje przyjaźni.
Trochę się źle czuje, więc udam się już w kierunku sypialni. Życzę Wam, spokojnej nocy. Dobranoc.