Cóż... A mnie jak zawsze, gdzieś poniosło... I pewnie już nikogo nie ma, peszek
.
Taaa.... no to sobie Aniołku, posłodziłyśmy... O, i jeszcze Olinka dorzuciła kostkę cukru
. Dziękuje :*. Hm, a niektórzy uważają, że jestem zagadką, którą za cholerkę, nie można rozgryźć. No i co ja mam teraz o nich myśleć? 
Aniołku, cieszę się, że Twoja miłość przełamuje bariery, tworząc jedność, że czujesz w Mężu bratnią dusze, mimo jego różnych wad - chyba, że ich nie ma
. Pięknie piszesz o uczuciach. Masz w sobie strasznie dużo miłości - jak płyn, który spontanicznie wypełnia puste przestrzenie, szczeliny... Dobrze, na dziś - dość cukru, bo jeszcze mi się przyzwyczaisz, i co ja później z Tobą zrobię? 
Na przystawkę: sałatka, w białych naleśnikach ze szpinakiem, truskawką i krewetką
później: fettuccine z małżami, w sosie pomidorowym z chilli
a na deser: babeczki z musem, z mlecznej czekolady 
Ogólnie, uwielbiam przyjmować gości. Wówczas, zawsze przepięknie ustrajam stół (skromna
). Stawiam świeże kwiaty, zapalam świece (bezzapachowe), i takie tam...
Oczywiście, nie zapominając o sobie - no, to tyle o mnie
.
Juan, a ja Ci życzę, samych szczęśliwych dni
. Ostatnio, troszkę rozmyślasz, więc zrewiduj w końcu przekonania, które Ci przeszkadzają, aby znów żyć pełną piersią, tak jak tego naprawdę pragniesz
.
Olinko, niech będzie... Nie, to nie
. Wierzę, że jak zaglądniesz w sedno przyczyn, to na pewno uwolnisz się od smutków :*.
Manuś, również życzę spokojnej drogi
.
Marecky, Tobie szybkiego powrotu do zdrowia, a Innym, życzę optymizmu, i wiary, w lepsze jutro
.
http://www.youtube.com/watch?v=FhbzoltxZms