Myślę, że powoli znajduję, bo zmienia się trochę moja mentalność i patrzenie na świat. Czasem jeszcze mam tak, że się za bardzo przejmuję niektórymi rzeczami, ale większość staram się mieć gdzieś i robić swoje, nawet jak ktoś drze na mnie japonię to i tak nic nie wskóra, moja dewiza: ty możesz mieć swoje zdanie, ja mogę mieć je głęboko w dupie. Przestałam się stresować tym co inni mówią, myślą. Ważne co ja mówię, myślę i robię a jak się pomylę albo zrobię błąd, to mogę mieć pretensje jedynie do siebie
. Dosyć dyktowania mi co powinnam czego nie. Jestem na tyle dużą dziewczynką, że sobie poradzę, a przynajmniej się postaram. Wiem, że w zawodach, które mi się marzą jeden błąd może mnie kosztować zdrowie albo życie, cóż... ryzyko jest wpisane w nasze życie, ale gdyby nie takie służby i nie tacy ludzie, to strach by było wyjść na ulicę