Shelly, dystans do życia jest niezwykle ważny, bo pozwala nam w trudnej codzienności zauważać te małe światełka, które mamy wokół, cieszyć się z drobnych radości, dostrzegać to czego pochłonięci innymi sprawami zdajemy się nie widzieć, a przez to w końcu stajemy się ubodzy. Zastanawiam się dlaczego tak się uniosłaś i w czym tak naprawdę widzisz problem, który zdaje się w nas dostrzegasz?
Mogę tu powtórzyć za Aniołkiem to, co sama już zresztą kiedyś napisałam, że jeśli mamy Ci pomóc musisz zacząć z nami rozmawiać, nawiązać dialog, w którym uczestniczą dwie strony, inaczej naprawdę nie jesteśmy w stanie Ci pomóc. Nie powinno Cię zatem dziwić, że po jakimś czasie nikt nie odpowiada na Twoje posty-hasła, zwróć bowiem uwagę, że inni też mają swoje problemy, ale starają się i innym być oparciem. Mam nadzieję, że Cię nie uraziłam, a jeśli tak to zapewniam, że nie takie są moje intencje, chciałam Ci jednak naświetlić coś, czego być może po prostu nie zauważasz, a mianowicie, że wszystko powinno tu działać w dwie strony. Napisałam kilka postów, w których wyciągnęłam do Ciebie rękę, ale miałam wrażenie, że pozostały niewidoczne, uznałam więc z czasem, że to pisanie jest bezcelowe. I być może w tym właśnie miejscu masz odpowiedź na swoje wątpliwości dlaczego dziś nikt nie zareagował, myślę, że całkiem prawdopodobne jest, że po prostu inni odczuwają podobnie.
Dzień dobry wszystkim! 