Ależ dziś pięknie...:)
Byłam na chwilkę w swoim nowym mieszkanku, zrobiłam inspekcję, pochwaliłam panów, a co, niech się chłopaki cieszą
. Kurcze, naprawdę mam taką fajną ekipę, że ze świecą szukać- robią szybko, dokładnie, bardzo czysto, oni naprawdę niesamowicie starannie za sobą sprzątają. Kiedy rok temu robili mi kuchnię to nawet blatyna koniec pomyli, wyobrażacie to sobie? 
Ale najzabawniejsze są takie sytuacje kiedy wdają się w dyskusję z moim mężem, że coś tak czy tak się nie da, albo że inaczej byłoby lepiej. Na co On ma zwykle jedną odpowiedź ,,moja żona tak chciała", albo ,,żona sobie tak wymyśliła i tak ma być", no i panowie zostają bez słowa, hehehe
. Za to ze mną wcale nie dyskutują, powiem, że tak i tak bym chciała, a oni ,,jasne, zrobi się"
. Ale to już podobno zwykle tak jest, że jak kobieta chce to nie da się jej przekonać, można tylko ulec
.
Po ,,inspekcji" poszłam się kawałeczek jeszcze przejść, zatrzymałam na rynku (bo jest tuż obok), kupiłam loda, usiadłam na ławce i...poczułam, że to jest właśnie to moje miejsce, do którego tak bardzo tęskniłam. Pomyślicie pewnie, że jestem głupia, ale mnie naprawdę cieszą takie rzeczy...
No nic, rozbujałam się trochę, ale teraz już trzeba wracać do kuchni. Czujecie jak pachnie mój sernik? Prawdziwy, nie jakiś oszukany, z 10 jajek i 1,5 kg twarogu, zapewniam, że pychotka
.