Olciu pysznie wygląda ta czekolada i aż czuję jej kuszący zapach 
Dobrze Cię rozumiem - ja pracowałam w Polsce przez 5lat i zadomowiłam się tam - coraz lepiej się współpracowało, już miałam wiele rzeczy poukładanych, ale finał był taki, zę jednak postawiłam na zmiany i wyjazd za wtedy jeszcze narzeczonym. Bardzo trudno jest się tak odciąć i zaczynać od nowa.
Tu głównie zajmuję się tłumaczeniami, ale na początku głównie byłam w domku, bo nie łatwo było mi znaleźć w niewielkim miasteczku zajęcie. Potem mogłam zająć się tym, co lubię, czyli języki obce. Ja generalnie lubię pomagać ludziom i z nimi współpracować. W każdym razie trochę zamknęłam się na innych, bo nie miałam dużo kontaktów z nimi. Na pewno nie tyle, co kiedyś. Czasem traci się wtedy też trochę wiarę w siebie, bo nie wiesz, czy to co robisz, jest wystarczające nie tylko w oczach innych, ale przede wszystkim dla ciebie. Jednak z drugiej strony wiem, że zajmowanie się domem, dbanie o to, jest również bardzo ważne i też mnie zadowala.
To, co mi przeszkadzało coraz bardziej, to brak znajomych i dużo mniejszy kontakt z ludźmi. Trzeba wtedy znajdować sobie zajęcie, by czuć się dobrze, by czuć się potrzebnym. Teraz mogę powiedzieć, że ta przeprowadzka była takim punktem, że przestałam się spinać i pomyślałam, że spokojnie poczekam na rozwój wydarzeń - może coś się wtedy zmieni, może otworzą się nowe możliwości, a ja spróbuję z nich skorzystać.
Nie pisałam tu Wam, że mam tremę przed poniedziałkiem, a miałam, bo jak dłuższy czas nie chodzisz do pracy "od - do" i używasz mniej języka obcego, choć go dobrze znasz, to pojawiają się kompleksy i nie wiesz, czy sobie poradzisz. Na szczęście wszystko potoczyło się dobrze, puściły zahamowania i rozmowy przebiegały normalnie, aż się sama dziwię. Na pewno nie jestem nagle 100% przebojowa, ale jest już bardzo dobrze, bo naprawdę moje poczucie wartości sama sobie podkopywałam, choć mąż cały czas mnie wspierał i doceniał. A wczoraj nawet zaproponował toast, bo był ze mnie dumny.
Strasznie się rozpisałam, przepraszam za tak długi monolog, ale chciałam Wam trochę więcej o sobie powiedzieć i dać znak, że zmiany też są dobre i czasem pozornie coś trudnego ma pomyślne zakończenie. A najważniejsze jest pozytywnie myślenie 
Jeszcze Was dziś poczęstuję moją Parówkową Salsą - taka nazwa mi przyszła do głowy
Zamieszczę przepis w dziale kulinarnym, może jeszcze dziś zdążę.
