Amis, w takim razie przynajmniej jeden czynnik masz spełniony
, jeśli nie czujesz, że nienawidzisz tego miejsca to już nie jest źle, a jeśli lubisz ludzi, atmosfera jest, jak sama piszesz, w porządku, to jest to już naprawdę ogromnym plusem. Nie ma bowiem nic gorszego jak podli i złośliwi ludzie, po których nie wiesz czego możesz się spodziewać. Cieszy mnie, że jakoś się tam w końcu odnalazłaś, przyzwyczaiłaś, że zaczynasz to miejsce lubić.
Pamiętam taką pracę, gdzie pierwszego dnia (to było specyficzne miejsce, więc każdy miał trzy dni, żeby zastanowić się czy chce tam zostać) zastanawiałam się co ja tu w ogóle robię i po co przyszłam, ale było miło, przyszłam więc następnego i następnego dnia, i tak w końcu zostałam na kolejne dwa lata
, awansowałam, czułam się doceniona, polubiłam to miejsce, ale największą wartością byli właśnie ludzie. My się tam autentycznie lubiliśmy, zżyliśmy, stanowiliśmy doskonały zespół, a kiedy miałam wolny dzień to doprawdy czegoś mi brakowało i...już tęskniłam do poniedziałku. A jak widzisz początek zapowiadał się równie nieciekawie co u Ciebie.
To ja też, ja też chcę takiego naleśnika
.