witaj Miriam
to na poprawę nastroju zabieram Cie na Dominikanę
na którą jakiś czas temu sama się wprosiłam ![]()
wiecie co ja to jestem jakaś dziwna sama siebie nie rozumiem ![]()
Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » NASZA SPOŁECZNOŚĆ » Netkafejka 30 + - trzydziestolatki łączmy się
Strony Poprzednia 1 … 250 251 252 253 254 … 1 058 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
witaj Miriam
to na poprawę nastroju zabieram Cie na Dominikanę
na którą jakiś czas temu sama się wprosiłam ![]()
wiecie co ja to jestem jakaś dziwna sama siebie nie rozumiem ![]()
Podobne tematy
marecki0473 napisał/a:A żebyście wiedziały ze bezsensu...i nic nie cieszy
ja w pracy wszystko biorę co dają..
ucieczka w pracę nie rozwiązuje problemów...ale taki mój sposóbwitajcie
oj rozumiem ten sposób...teraz by mi pomógł ...
cześć Doris
Witaj Doris
:) a gdzie Ty byłas jak Cię nie było?:):):)
marecki0473 napisał/a:witaj Miriam
to na poprawę nastroju zabieram Cie na Dominikanę
na którą jakiś czas temu sama się wprosiłam
wiecie co ja to jestem jakaś dziwna sama siebie nie rozumiem
oj tam, nic nowego
każdy ma takie uczucia, przynjmniej raz na jakiś czas:)
no byłem na USG to lekarz powiedział ze wg niego to jestem jeszcze młody
i to jest za małe na operację...tzn przepuklina moja,miał to skonsultować z innymi doktorami.I niespodziewanie po tygodniu dostałem zaproszenie.
Czyli w środę powiedzą czy stół,czy nie
no byłem na USG to lekarz powiedział ze wg niego to jestem jeszcze młody
i to jest za małe na operację...tzn przepuklina moja,miał to skonsultować z innymi doktorami.I niespodziewanie po tygodniu dostałem zaproszenie.
Czyli w środę powiedzą czy stół,czy nie
będzie dobrze
moze zaprosili Cię na kawę
pogadacie przedstawią Ci opcję co z tym zrobić
a nawet jeśli to lepiej teraz bo organizm sobie poradzi i szybko zregeneruje
taa kawę chętnie z nimi wypiję
![]()
przynajmniej z pracy wcześniej wyjdę ![]()
Oj Miriam zaproponowałaś swoje towarzystwo a to nie wpraszanie się ![]()
gdzie byłam ???
w swojej samotnosci i rozgoryczeniu sama...
http://www.youtube.com/watch?v=0dkYxwRV … ture=fvsra uwzględniona
reklamacja rozpatrzona pozytywnie Olciu ![]()
gdzie byłam ???
w swojej samotnosci i rozgoryczeniu sama...
Doris nic nie lepiej?
myślałam że to chwilowe smutki:)
gdzie byłam ???
w swojej samotnosci i rozgoryczeniu sama...
Doris to dlaczego tu nie przyszłas? Ja własnie od swej samotności tu uciekam
Marecki to w ramach rekompensaty poprosze cos miłego może hm polskiego dla ucha:)
no własnie dlaczego nie tutaj???
tego najbardziej się boję iż znowu sie zamykam...
a ze My po 30-tce czyli jedno pokolenie...
http://www.youtube.com/watch?v=myuaeFvH … ature=fvsr
Doris czasem potrzebujemy bobyć sami ze sobą....
ktoś kilka godzin..
ktoś kilka dni...
czy coś sie popsuło w relacjach z mężem na gorsze ??
no własnie dlaczego nie tutaj???
tego najbardziej się boję iż znowu sie zamykam...
Widzisz ja też własnie w pewnym momencie zaczełam sie zamykac,chowac w swojej skorupce,ale wkońcu powiedziałam sobie stop,koniec dośc uciekania,musze cos wiecej zacząc robic, i pomyslałam sobie że poszukam czegos w necie....i fajnie że tu trafiłam.Choc owszem dopadają mnie jeszcze smutki,ale mam gdzie wejsc:):):)
Doris czasem potrzebujemy bobyć sami ze sobą....
ktoś kilka godzin..
ktoś kilka dni...
czy coś sie popsuło w relacjach z mężem na gorsze ??
wiesz ,,to trudne pytanie..bo tak patrząc z zewnątrz wszystko jest ok...do momentu kiedy ja nie zaczynam stałego problemu..
praca...
A moze ja po prostu nie umiem tego zaakceptować...
?????????????/
cóż...
nie umiem..
a ze My po 30-tce czyli jedno pokolenie...
http://www.youtube.com/watch?v=myuaeFvH … ature=fvsr
Wow super,lubię ich,kiedys byłam kilka razy na ich koncercie jak byli w piotrkowie,swietny
Doris to trudne,ale są chyba tylko dwa wyjscia,albo spróbowac zaakceptowac jego prace,albo mogłby ją zmienic ,choc w Waszej sytuacji teraz to raczej ciezkie.Może jednak zatem spróbuj i przede wszystkim spróbuj zając mysli czyms innym.
nie umiesz Doris ...pewnych wydarzeń w życiu nie potrafimy zaakceptować...
nie potrafimy się pogodzić z faktami...
każdy tak ma...
ale czy można mieć Ci to za złe??
Nie!!
chciałam coś napisać ale
czasami ciężko napisać
boję się, kiedy to nastapi
ale też myślę o tym kiedy poznam kogoś
jestem wypalona, nie mam nic do zaoferowania drugiej osobie
nie chce mi się starać
chciałam coś napisać ale
czasami ciężko napisać
boję się, kiedy to nastapiale też myślę o tym kiedy poznam kogoś
jestem wypalona, nie mam nic do zaoferowania drugiej osobienie chce mi się starać
a co to ma być jakaś specjalna oferta??
a jeśli zaoferujesz mu siebie taką,jaką jesteś....swój uśmiech,swoją obecność...swoją miłość,wierność,uczciwość
mało dasz??
Ewelinka napisał/a:chciałam coś napisać ale
czasami ciężko napisać
boję się, kiedy to nastapiale też myślę o tym kiedy poznam kogoś
jestem wypalona, nie mam nic do zaoferowania drugiej osobienie chce mi się starać
a co to ma być jakaś specjalna oferta??
a jeśli zaoferujesz mu siebie taką,jaką jesteś....swój uśmiech,swoją obecność...swoją miłość,wierność,uczciwość
mało dasz??
nie wiem czy dam radę się uśmiechać,miłość hmmm nie wiem czy dam radę kochać
a gdzie zainteresowania, tajemniczość itp ja już tego nie mam
nawet nie wiem czy mogę się podobać (bez kokieteri) nei patrzę na siebie
zniknełam bo nie ja jestem teraz ważna
martwię się od rana do wieczora
czasami myślę bez żalu że chyba zostanę już sama
nie umiesz Doris ...pewnych wydarzeń w życiu nie potrafimy zaakceptować...
nie potrafimy się pogodzić z faktami...
każdy tak ma...ale czy można mieć Ci to za złe??
Nie!!
ale to ty rozumiesz...i parę innych osób..On nie...
daje mi więc wybór...
nie akceptujesz..odejdz...
a ja po prostu nie chcę byc sama...
marecki0473 napisał/a:Doris czasem potrzebujemy bobyć sami ze sobą....
ktoś kilka godzin..
ktoś kilka dni...
czy coś sie popsuło w relacjach z mężem na gorsze ??wiesz ,,to trudne pytanie..bo tak patrząc z zewnątrz wszystko jest ok...do momentu kiedy ja nie zaczynam stałego problemu..
praca...A moze ja po prostu nie umiem tego zaakceptować...
?????????????/
cóż...
nie umiem..
nie , nie umiesz tylko nie chcesz
myślę że tak daleko to zaszło że czas na decyzję
czy rozmawiacie z mężem?
zastanawiał się nad zmianą pracy?
DORIS2727 napisał/a:marecki0473 napisał/a:Doris czasem potrzebujemy bobyć sami ze sobą....
ktoś kilka godzin..
ktoś kilka dni...
czy coś sie popsuło w relacjach z mężem na gorsze ??wiesz ,,to trudne pytanie..bo tak patrząc z zewnątrz wszystko jest ok...do momentu kiedy ja nie zaczynam stałego problemu..
praca...A moze ja po prostu nie umiem tego zaakceptować...
?????????????/
cóż...
nie umiem..nie , nie umiesz tylko nie chcesz
myślę że tak daleko to zaszło że czas na decyzję
czy rozmawiacie z mężem?
zastanawiał się nad zmianą pracy?
nie ma już rozmów o pracy ...sa tylko kłótnie..
i nie ma mozliwości zmiany...
nie ma nic...
jest tylko mój ból..lęk i strach...
ale przezd czym?
może bardziej ja tylko mam ten lęk...
wybaczcie ....uciekam...
spać...do pustego zimnego łózka...
Ewelina 35 napisał/a:DORIS2727 napisał/a:wiesz ,,to trudne pytanie..bo tak patrząc z zewnątrz wszystko jest ok...do momentu kiedy ja nie zaczynam stałego problemu..
praca...A moze ja po prostu nie umiem tego zaakceptować...
?????????????/
cóż...
nie umiem..nie , nie umiesz tylko nie chcesz
myślę że tak daleko to zaszło że czas na decyzję
czy rozmawiacie z mężem?
zastanawiał się nad zmianą pracy?nie ma już rozmów o pracy ...sa tylko kłótnie..
i nie ma mozliwości zmiany...
nie ma nic...
jest tylko mój ból..lęk i strach...
ale przezd czym?
może bardziej ja tylko mam ten lęk...
zastanów się nad odejściem
może do niego dotrze
że nie warto przez pracę tracić rodziny
coś dziwnego w tym jest
nie chce zrezygnować mimo że wie że to problem
przypomina mi sytuację z moim byłym chodż dotyczyła nie pracy ale hobby które niszczyło nasz związek
ale ten sam gupi upór i nie "widzenie" problemu
DobranocDoris spokojnej nocy i kolorowych snów, i duuużo słońca Ci życzę i uśmiechu:):):)
Doris to jest obawa przed zranieniem, ufasz chcesz ufać, ale wiesz że jesteśmy tylko ludźmi którzy ulegają pokusom i boisz się potknięcia męża.
Ewelina teraz jesteś wypalona za jakiś czas to się zmieni - upadamy żeby wstać, każdy ''upadek'' to nowe doświadczenie po którym jesteśmy silniejsi, ja jestem na takim etapie życia że trwam w zawieszeniu - nie upadłam całkiem więc nie mogę się odbić za to jestem maksymalnie rozwalona i pogubiona.
Wiecie że kiedyś nie miałam takich problemów ze sobą, czy one nie pojawiają się z wiekiem????
DobranocDoris spokojnej nocy i kolorowych snów, i duuużo słońca Ci życzę i uśmiechu:):):)
Tak Doris spokojnej nocy:)
Trzymaj sie ciepło ![]()
Doris to jest obawa przed zranieniem, ufasz chcesz ufać, ale wiesz że jesteśmy tylko ludźmi którzy ulegają pokusom i boisz się potknięcia męża.
Ewelina teraz jesteś wypalona za jakiś czas to się zmieni - upadamy żeby wstać, każdy ''upadek'' to nowe doświadczenie po którym jesteśmy silniejsi, ja jestem na takim etapie życia że trwam w zawieszeniu - nie upadłam całkiem więc nie mogę się odbić za to jestem maksymalnie rozwalona i pogubiona.
Wiecie że kiedyś nie miałam takich problemów ze sobą, czy one nie pojawiają się z wiekiem????
tak, na starość hahahahaha
jestem wypalona bo stoję w obliczu śmierci, patrzę na cierpienie
nie dlatego ze się z kimś rozstałam (chociaż to też nie odbiło się bez eha)
dobranoc Doris
i ja zmykam pomalutku,ale nie po cichutku ![]()
ale warto czekaż na lepsze jutro...
http://www.youtube.com/watch?v=J6To15c1 … re=related
http://www.youtube.com/watch?v=eqAHpa2v … re=related
A to dla Wszystkich co idą już spac,i bedą szli,bo to godzina duchów minęła.
Ewelina rozumiem Cię i bardzo Cię mocno wspieram,byłam kiedys w podobnej sytuacji ,i choroba i ...dlatego wiem co czujesz,3maj sie i duużo siły Ci życzę.
ja tez uciekam
dobranoc
Człowiek ma dar kochania, i dar cierpienia, a cierpienie w obliczu śmierci bliskiej osoby jest ogromne ale najgorsze jest to że czlowiek jest bezradny i nic nie może zrobić. To boli i najtrudniej się z tym pogodzić ![]()
olcia34 zauważyłam że Ty też ''nocny marek'' ![]()
Dobranoc Ewelina spokojnej nocki,ja też niedługo zbieram zabawki i ide lulu.
Człowiek ma dar kochania, i dar cierpienia, a cierpienie w obliczu śmierci bliskiej osoby jest ogromne ale najgorsze jest to że czlowiek jest bezradny i nic nie może zrobić. To boli a najtrudniej się z tym pogodzić
olcia34 zauważyłam że Ty też ''nocny marek''
Tak ogólnie nie chodze wczesnie (22,23 godz. spac,bo nie umiem) spac,a jescze jak tu sie znalazłam na początku grudnia to tak mnie wciągnęło,ze chodze po północy spac,chyba że pracuje to wtedy wogóle nie ide spac:):):) Ale ja też zaraz uciekam,trochę juz tutaj siedze i cos nie cos mi ścierpło,a poza tym ciut zmeczona juz jestem.Dlatego powoli mówię Dobranoc i do jutra:)
Dobranoc Olcia kolorowych snów ![]()
Ewelina teraz jesteś wypalona za jakiś czas to się zmieni - upadamy żeby wstać, każdy ''upadek'' to nowe doświadczenie po którym jesteśmy silniejsi, ja jestem na takim etapie życia że trwam w zawieszeniu - nie upadłam całkiem więc nie mogę się odbić za to jestem maksymalnie rozwalona i pogubiona.
Wiecie że kiedyś nie miałam takich problemów ze sobą, czy one nie pojawiają się z wiekiem????
A ja z kolei dzięki temu, że kiedyś sięgnęłam już swojego emocjonalnego dna, mogłam się od niego odbić i znaleźć w miejscu, w którym jestem dzisiaj. I powiem Wam, choć pewnie się powtórzę, że gdybym miała raz jeszcze przejść przez to swoje piekiełko po to tylko, aby być w tym miejscu, przeszłabym je bez wahania. Tak, ja wiem i czuję, że jestem zupełnie inną, pewną swojej wartości osobą, silną, ale i wymagającą, dziś byle co mnie już nie zadowoli, nauczyłam się świadomie cieszyć życiem, dokonywać słusznych wyborów, ale i sięgać po to swoje malutkie szczęście. Dziś też cieszy mnie każdy drobiazg, każdy kolejny dobry dzień, ale jednocześnie wiem też, że nic nie jest oczywiste, ani dane nam raz na zawsze, dlatego trzeba cieszyć się tym co mamy, sięgać po to czego pragniemy, iść w kierunku, który daje nam spełnienie. Najgorzej jest trwać w próżni, zawieszeniu, nie potrafiąc zrobić kroku do przodu, albo, co jeszcze gorsze, wciąż cofać się do tylu, w przeszłość.
Patrzyłam też i na śmierć bliskiej osoby, nie mogłam być z nią na co dzień, bo była w szpitalu na OIOM-ie, do dziś nie umiem zapomnieć jakie to straszne tak dzień po dniu patrzeć jak dosłownie na oczach uchodzi z kogoś życie, każda jedna wizyta kończyła się moim płaczem, morzem łez i poczuciem bezsilności. Grubo ponad miesiąc trwał ten stan i to czekanie, czekanie na coś co było już nieuchronne, bo nikt nie dawał już nadziei, nie było szans, nawet nie było nam dane tak naprawdę się pożegnać. I pamiętam jeszcze ten strach kiedy dzwonił telefon, bo każdy taki dźwięk mógł oznaczać jedno, że to może szpital z informacją: ,,to już się stało".
Dlatego Ewelinko, ogromnie współczuję Ci sytuacji, w której się obecnie znalazłaś i nie są to puste słowa, bo rozumiem doskonale co czujesz i jak bardzo może być Ci ciężko.
Wiecie, moim zdaniem każdy człowiek ma w sobie taki limit ciężaru, który jest w stanie udźwignąć, każdy problem z osobna jest do rozwiązania, ale kiedy one zaczynają na siebie nachodzić to zaczyna się lawina, która nas w końcu przerasta. Dlatego z wiekiem jesteśmy coraz słabsi, mniej odporni na nowe wyzwania, bo wtedy niestety zbyt często jesteśmy już po prostu zmęczeni życiem.
Hmmm...Strasznie jest tu u nas ostatnio poważnie i smutno, cóż, życie...
Dobrej nocki, kochani! ![]()
P.S. Miriam, już kiedyś chciałam Ci to napisać, za to teraz korzystam z okazji... Bardzo lubię czytać to co piszesz, wydaje mi się, że masz w sobie ogromnie dużo pokory dla życia i niesamowitą życiową mądrość
.
Dobry wieczór Olinko
Dziękuję za miłe słowa ![]()
Powiem tak: mądrość życiowa to pojęcie względne i wysoce subiektywne, więc wszelkie rozważania na ten temat mogłyby być zupełnie niepotrzebną konfabulacją.
Ale jeśli chodzi o pokorę to prawdę mówiąc nigdy się nad tym nie zastanawiałam i dlatego zapytam
- w czym konkretnie dopatrujesz się u mnie pokory ???
Dzień dobry! Strasznie refleksyjne i poważne tematy poruszacie wieczorem, chętnie bym się przyłączyła niestety w nocy śpię ![]()
A z innej beczki mam coś dla was:http://www.youtube.com/watch?gl=PL&v=LtbPP3yis2A
W/g mnie najpiękniejsza i najbardziej romantyczna scena w "Fanaa".Ktoś jeszcze oglądał?Ja choruję jak oglądam ten film i nie przechodzi mi ![]()
witam
wszystkich
jestem po kawie
wstałam nie przytomna jednak za póżno się położyłam i za krótko spalam
muszę wytłumaczyć pojęcie sięgam dna
w moim przypadku ono nie funkcjonuje
nie wiem
może żle się wyraziłam może Wy innaczej dbieracie moje słowa
nie , nie sięgam dna
jestem wypalona bo emocje są silne
organizm ludzki ma to do siebie że czasami gdy jest ich za dużo sam je blokuje
i masz czasami wrazenie że nic nie czujesz, wpadasz w odrętwienie
chociaż też to nie jest dokońca tak
nie potrafię dokładniej opisać tego słowa, tej sytuacji i tych odczuć
może tylko tak że nic nie czuje
bo ileż można pakać, zastanawiać się , denerwować
mam takie krótkie chwile tego nieczucia
dają one wytchnienie
jeszcze muszę dużo pozałatwiać, tak żeby uprzyjemnić życie tej osobie a póżniej, to co nastąpi to bedzie póżniej
uśmiecham się i daję nadzieję, której ja sama wiem że nie ma
nie cierpię kłamać i "rozgrzeszam " się tym że tak trzeba że nie można powiedziec prawdy, nie można odebrać nadziei
sama bym chciała wiedzieć prawdę ale każdy jest inny ( może bym zrobiła parę rzeczy na ktorę miałam ochotę a mi nie wypada ![]()
cieszę się że mam okazję pobyć jeszcze razem
dziękuje Wam za słowa wsparcia
ale nie do końca jest tak jak myślicie
więc starałam się wytłumaczyć,
miłość do tej osoby pozwala mi dać jej odejść, powiedziałabym że nawet bym tego chciała zanim będzie tak że cierpienie będzie nie do zniesienia
pogodziłam się z tym, wyzbyłam się własnego egoizmu
jestem spokojna
nie chcę Wam tu smęcić
dlatego nie poruszałam tego tematu
celowo nie mówię co to za osoba
nie chcę poczucia tragedii
chcę żebyście cieszyli sie każdym dniem
Dobry wieczór Olinko
Dziękuję za miłe słowa
Powiem tak: mądrość życiowa to pojęcie względne i wysoce subiektywne, więc wszelkie rozważania na ten temat mogłyby być zupełnie niepotrzebną konfabulacją.
Ale jeśli chodzi o pokorę to prawdę mówiąc nigdy się nad tym nie zastanawiałam i dlatego zapytam
- w czym konkretnie dopatrujesz się u mnie pokory ???
No to sama się chyba zapędziłam w róg, gdyż strasznie ciężko będzie mi to teraz wyjaśnić, ale postaram się
.
Wiesz, napisałam tak, bo sama w sobie jakiś czas temu odkryłam tę pokorę, a teraz zaczynam dostrzegać jej pokłady i w Tobie, choć oczywiście wciąż bardzo mało Cię znam, mogę więc się mylić. Dla mnie taki stosunek do życia oznacza tyle, że człowiek przyjmuje je ze wszystkimi przeciwnościami jakie ono ze sobą niesie, nie krzyczy, nie miota się, nie szarpie, nie kuli w sobie, ale stara się rozumieć, tłumaczyć, rozwiązywać. Kiedy upada podnosi się i twierdzi, że wszystko jest przecież po coś, że dzięki temu ma nową siłę i uczy się nowego. I Ty tak właśnie robisz. Przemycasz gdzieś informacje, że masz problemy, że bywa Ci ciężko, ale w tych słowach nie ma takiej rozpaczy, żalu do losu, złości...
Powiedz, bardzo się mylę?
A tak w ogóle dzień dobry wszystkim! ![]()
Wpadłam właściwie, żeby tradycyjnie, jak co niedzielę wypić z Olcią kawusię, ale oczywiście jeśli ktoś ma ochotę się przyłączyć to zapraszamy! ![]()

Pyszna kawusia...mniam ![]()
cieplutka...
Hej witajcie:):):)
Olinko na kawusie nastawiam sie na bardziej popołudniową porę,ale ta jest przepyszna i dziękuję.
Powiem WAM cos,dziś nastapiła baaardzo historyczna chwila, po przeszło 25 latach przerwy dzis pierwszy raz założyłam na nogi ...łyżwy:):) Już dawno mnie korciło wybrac sie na lodowisko,i dzis pojechałam z siostrzenicami,i co...na początku było ciężko,potem już ciut lepiej,choc bez trzymanki cały czas nie dam rady jechac,ale skoro tu do WAS zawitałam,to znaczy że wszystko mam na miejscu. Fajnie było i kiedys ten numer jeszcze powtórze,narazie wybieram areobik i basen gdzie sie pewniej czuje.
A poza tym piekna dzis słoneczna pogoda,mam nadzieje że u WAs też taka jest,a jesli nie to już dziele sie z WAmi tym słoneczkiem i promienie słoneczne wysyłam.
Ok,to do popołudnia:)
Ja też witam się na razie jestem przelotnie. Miłej niedzieli. U mnie piękne słońce świeci i jest fajnie chłodno.
A ja miałam właśnie wypadek,puchną mi kolana a mój mąż stwierdził,że to moja wina.Czy muszę mówić,że to d....k.Obiecałam rodzicom, że się postaram żeby było dobrze w tym małżeństwie ale z tego nic nie będzie.
A ja miałam właśnie wypadek,puchną mi kolana a mój mąż stwierdził,że to moja wina.Czy muszę mówić,że to d....k.Obiecałam rodzicom, że się postaram żeby było dobrze w tym małżeństwie ale z tego nic nie będzie.
Witaj Sandro co za wypadek? Jak to Twoja wina?
No to sama się chyba zapędziłam w róg, gdyż strasznie ciężko będzie mi to teraz wyjaśnić, ale postaram się
.
Upss...:rolleyes:
Przyznam szczerze, że mając na uwadze to, iż pokorę można rozpatrywać na różnych płaszczyznach celowo poprosiłam o wyjaśnienie - ciekawa byłam Twojej opinii.
Dla mnie taki stosunek do życia oznacza tyle, że człowiek przyjmuje je ze wszystkimi przeciwnościami jakie ono ze sobą niesie, nie krzyczy, nie miota się, nie szarpie, nie kuli w sobie, ale stara się rozumieć, tłumaczyć, rozwiązywać. Kiedy upada podnosi się i twierdzi, że wszystko jest przecież po coś, że dzięki temu ma siłę, uczy się nowego. I Ty tak właśnie robisz.
Tak to już jest, że często pokora utożsamiana jest z upokorzeniem, uległością, przyznaniem się do własnej niedoskonałości, jako efekt nieumiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach.
W moim odczuciu jednak pokora to świadomość pewnych ograniczeń, które mamy jako ludzie, to zaprzestanie walki w sytuacji, kiedy lepiej jest coś zaakceptować, bez użalania się nad sobą i o ile dawkujemy ją w normatywnej ilości w sytuacjach, które nas przerastają i z którymi nie możemy sobie poradzić, to jest dobra i pomaga - łatwiej wtedy zachować wewnętrzny spokój.
Przemycasz gdzieś informacje, że masz problemy, że bywa Ci ciężko, ale w tych słowach nie ma takiej rozpaczy, żalu do losu, złości...Powiedz, bardzo się mylę?
Przyznam szczerze, że trudno jest mi jednoznacznie odpowiedzieć na Twoje pytanie, ponieważ zawsze uważałam, że pokorę nabywa się na podstawie pewnych przeżyć, które są przełomem w naszym życiu, które wpływają na naszą osobowość i nasz stosunek do pewnych spraw.
Ja, aż tak traumatycznych przeżyć nie mam za sobą, więc jeżeli faktycznie mam w sobie jakieś pokłady pokory, to wynikają one raczej z mojego charakteru , a nie negatywnych doświadczeń.
I żeby nie było, ja też mam czasami chwilę zwątpienia, buntuje się wtedy jak każdy, polemizuje, walczę, jak trzeba popłaczę i stawiam sobie wtedy pytania dlaczego ?!
Na szczęście ten stan nie trwa u mnie długo ![]()
Ależ się rozpisałam
MIŁEJ NIEDZIELI KOBIETKI !!!!
Witacie raz jeszcze kobietki! I panowie też jeśli się tylko zechcą pojawić
.
Miriam, więc chyba jednak podobnie rozumiemy tę pokorę, bo ja także w żadnej mierzę nie łączę jej z upokorzeniem, a właśnie z przyjmowaniem rzeczywistości taką jaka ona jest, bez tego szarpania się, a raczej ze skłonnością do rozumienia sytuacji. A któż z nas tak naprawdę nie miewa chwil zwątpienia, nie uroni łzy, nie zwątpi czasami? Ludzkie jest to przecież, bardzo ludzkie, ważne, żeby była to tylko chwila, żeby nie przysłoniło właściwego widzenia świata, nie dawało poczucia beznadziei i nicości.
Sandro, normalnie ręce mi opadają... Przytulam Cię mocno, bo czuję, że mąż tego nie zrobi, nawet kiedy bardzo tego potrzebujesz
. I napisz koniecznie co się stało???
Puk puk:):):)
Sandro co sie stało? Mam nadzieje ze nic poważnego i że z Tobą wszystko ok.Pozdrawiam cieplutko.
Pusto tu cos,posiedze sobie,a nuż ktos przyjdzie:):)
Puk puk:):):)
Sandro co sie stało? Mam nadzieje ze nic poważnego i że z Tobą wszystko ok.Pozdrawiam cieplutko.
Pusto tu cos,posiedze sobie,a nuż ktos przyjdzie:):)
witaj Olciu
witam po raz drugi
nikogo nie ma?
Sandra co to za wypadek? co się stało?jak się czujesz?
Olcia a jak Twoje łyżwy? przeżyły ?:)
uśmiechnełam się czytając to co napisałaś
ja też od lat nie miałam łyżew na nogach
czy jest tu ktoś?
Witaj Ewelina ja jestem jestem:):)
Jak narazie nic mnie nie boli,choc zaraz po to ciut nogi bolały,ale przeszło,mam nadzieje że jutro jakies zakwasy sie nie odezwą:) bo mam zamiar na areobik sie wybrac. Ale pierwsze koty za płoty i teraz juz bedzie łatwiej-mam nadzieje.
A Tobie jak minął dzień?
Witaj Ewelina ja jestem jestem:):)
Jak narazie nic mnie nie boli,choc zaraz po to ciut nogi bolały,ale przeszło,mam nadzieje że jutro jakies zakwasy sie nie odezwą:) bo mam zamiar na areobik sie wybrac. Ale pierwsze koty za płoty i teraz juz bedzie łatwiej-mam nadzieje.A Tobie jak minął dzień?
w miarę dobrze
pojechałam dzisiaj (koleżanki mnei namówiły) do pani która zajmuje się numerologią
sceptyczna byłam ale przynajmniej jakoś dzień spędziłam
Ja też w te wszystkie wróżby nie wróżby nie wierzę, do wróżki sie raczej nigdy nie wybiorę,senników nie czytam ( kiedys czasem zaglądałam,ale niestety sie sprawdziło,choc mógł to byc i przypadek),a wogóle z podobnej beczki-straszny dzis miałam sen,co za niebezpieczeństwo czułam,jakby jakis atak miał nastąpic,jakis Bin Laden czy co,i skąd takie horrory sie biorą,nic strasznego wczoraj nie oglądałam,nie czytałam,nie myśłałam,i zamiast jakis rycerz na koniu mi sie snic,to tu jakies Bin ladeny mnie nachodza.Paranoja totalna:)
Olciu, a widzisz! Pisałaś przecież o łyżwach...
Super sprawa, ale powiem Ci, że ja też co roku od nowa i jakbym pierwszy raz je na nogach miała, więc głowa do góry!!! Choć przyznam po cichu, że trzymanie się bandy jest mi jednak obce
, ale Ty nic się nie martw, trening czyni mistrzem
. Za to mojego narciarstwa nikt chyba nie przebije
, szkoda, że w tę drugą stronę
.
Ewelinko, i co Ci ta pani powiedziała? Jak w ogóle wyglądała ta wizyta? O co ona pytała? Kurcze, ja mam strasznie sceptyczne nastawienie do takich rzeczy, podobnie jak i do wszelkiego rodzaju wróżb i wróżek, no nijak nie mogę się przekonać, ale nie powiem, zainteresowałaś mnie...;)
Olciu, a widzisz! Pisałaś przecież o łyżwach...
Super sprawa, ale powiem Ci, że ja też co roku od nowa i jakbym pierwszy raz je na nogach miała, więc głowa do góry!!! Choć przyznam po cichu, że trzymanie się bandy jest mi jednak obce
, ale Ty nic się nie martw, trening czyni mistrzem
. Za to mojego narciarstwa nikt chyba nie przebije
, szkoda, że w tę drugą stronę
.
Ewelinko, i co Ci ta pani powiedziała? Jak w ogóle wyglądała ta wizyta? O co ona pytała? Kurcze, ja mam strasznie sceptyczne nastawienie do takich rzeczy, podobnie jak i do wszelkiego rodzaju wróżb i wróżek, no nijak nie mogę się przekonać, ale nie powiem, zainteresowałaś mnie...;)
ja nie mogę powiedziec że wierzę ale sprawdzio mi się parę razy
myślałam że ta pani będzie wróżyć z kart a ona tylko z daty urodzin i z imienia
powiedziała że mam miłość tuż, tuż
no nie wiem
ale nie powiedziała tego co chciałam usłyszeć
Olinko zebys Ty widziała moje siostrzenice-prawie 7 i 11 lat a jak jeżdżą?:):) a dopiero od roku jeżdża,a radza sobie o duzo duzo lepiej niz ciocia,a wogóle mnie jeszcze korci spróbowac tańca,jak i na koniu pojeździc,jest u nas stadnina koni,ale jakos tak nie mam w sobie zrywu.
Olinko zebys Ty widziała moje siostrzenice-prawie 7 i 11 lat a jak jeżdżą?:):) a dopiero od roku jeżdża,a radza sobie o duzo duzo lepiej niz ciocia,a wogóle mnie jeszcze korci spróbowac tańca,jak i na koniu pojeździc,jest u nas stadnina koni,ale jakos tak nie mam w sobie zrywu.
ja chciałam zapisać się na taniec i na siłownię
ale szczerze to mnie ta praca ogranicza a raczej zarobki więc niestety
muszę szukać nowej
Olinko zebys Ty widziała moje siostrzenice-prawie 7 i 11 lat a jak jeżdżą?:):) a dopiero od roku jeżdża,a radza sobie o duzo duzo lepiej niz ciocia,a wogóle mnie jeszcze korci spróbowac tańca,jak i na koniu pojeździc,jest u nas stadnina koni,ale jakos tak nie mam w sobie zrywu.
Hej, no to wszystko jeszcze przed Tobą...
Widzisz, dzieci to w ogóle szybko się wszystkiego uczą, sama wiem po sobie, jak byłam mała to raz-dwa i nic nie było trudne, a teraz... Tak jak te narty
.
Jej, a mój mąż wczoraj tak mnie zaskoczył... Sam zaproponował kontynuację kursu tańca, nie wiem co w niego wstąpiło, bo jeszcze jakiś czas temu nawet nie chciał słyszeć o kolejnym stopniu. Zatem muszę kuć żelazo póki gorące i... zaraz jutro do dzieła, będę czegoś szukać
.
olcia34 napisał/a:Olinko zebys Ty widziała moje siostrzenice-prawie 7 i 11 lat a jak jeżdżą?:):) a dopiero od roku jeżdża,a radza sobie o duzo duzo lepiej niz ciocia,a wogóle mnie jeszcze korci spróbowac tańca,jak i na koniu pojeździc,jest u nas stadnina koni,ale jakos tak nie mam w sobie zrywu.
Hej, no to wszystko jeszcze przed Tobą...
Widzisz, dzieci to w ogóle szybko się wszystkiego uczą, sama wiem po sobie, jak byłam mała to raz-dwa i nic nie było trudne, a teraz... Tak jak te narty
.
Jej, a mój mąż wczoraj tak mnie zaskoczył... Sam zaproponował kontynuację kursu tańca, nie wiem co w niego wstąpiło, bo jeszcze jakiś czas temu nawet nie chciał słyszeć o kolejnym stopniu. Zatem muszę kuć żelazo póki gorące i... zaraz jutro do dzieła, będę czegoś szukać.
no tak bo jeszcze mu się odwidzi ![]()
olcia34 napisał/a:Olinko zebys Ty widziała moje siostrzenice-prawie 7 i 11 lat a jak jeżdżą?:):) a dopiero od roku jeżdża,a radza sobie o duzo duzo lepiej niz ciocia,a wogóle mnie jeszcze korci spróbowac tańca,jak i na koniu pojeździc,jest u nas stadnina koni,ale jakos tak nie mam w sobie zrywu.
Hej, no to wszystko jeszcze przed Tobą...
Widzisz, dzieci to w ogóle szybko się wszystkiego uczą, sama wiem po sobie, jak byłam mała to raz-dwa i nic nie było trudne, a teraz... Tak jak te narty
.
Jej, a mój mąż wczoraj tak mnie zaskoczył... Sam zaproponował kontynuację kursu tańca, nie wiem co w niego wstąpiło, bo jeszcze jakiś czas temu nawet nie chciał słyszeć o kolejnym stopniu. Zatem muszę kuć żelazo póki gorące i... zaraz jutro do dzieła, będę czegoś szukać.
Olinka tu super to kuj to żelazo,a za pare lat bedziemy WAS oglądac w telewizji w konkursach światowych.Mi samej to jakos tak brak odwagi żeby isc,a nie ma chętnych:(:(
dziewczyny uciekam
dobranoc
Strony Poprzednia 1 … 250 251 252 253 254 … 1 058 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » NASZA SPOŁECZNOŚĆ » Netkafejka 30 + - trzydziestolatki łączmy się
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026