Junior napisał/a:A ja nigdy nikogo nie skreślam, bo każdy zasługuje na szanse i to niejedną 
Wiele osób jednakże żyje w kręgu własnych ograniczeń, co nie idzie zmienić nie zmieniając siebie.
Jeśli chcesz pokochać, pokochaj najpierw siebie...etc.
Ty wydajesz się osobą z dystansem i na pierwszy rzut oka, ciężko byłoby Cię zapoznać. Obawa - bo za ładna i ma w swojej postawie dystans.
Lecz z biegiem czasu tylko zyskujesz. Na pewno w moich oczach
Właśnie o to mi chodziło, że ja też nikogo z góry nie skreślam, a staram się poznać motywy dlaczego tak, a nie inaczej postąpił. Nic nie jest bowiem do końca czarne, ani do końca białe, tak samo jak nikt nie jest do końca zły, czy do końca dobry, do końca doskonały lub niedoskonały. Tak samo jest z naszymi decyzjami. W każdej sytuacji i przy każdym wyborze życiowym znajdziemy coś co będzie okolicznością łagodzącą.
A wiesz...Mój mąż (kiedy ostatnio byliśmy na dyskotece) powiedział mi coś bardzo zbieżnego z tym co Ty piszesz i powiem Ci, że bardzo mnie to zastanawia. W każdym razie on stwierdził, że dziś miałby duże opory, żeby podejść do mnie po to, aby tak zwyczajnie się przedstawić, he, he... Wydaje mi się to o tyle dziwne, że jestem naprawdę bardzo otwarta, towarzyska, chyba też miła, uśmiecham się nawet do nieznajomych, lubię zagadać, więc doprawdy nie rozumiem...
Jej, i żeby rozwiać wątpliwości... Ja naprawdę nie uważam się za ładną i zapewniam, że to stwierdzenie nie jest podszyte absolutnie żadną nutą kokieterii...