Aputko, witam Cię najmilej jak potrafię, bratnich duszyczek tutaj sporo, wystarczy zawołać, zawsze ktoś się odezwie
.
Boniu, zadałaś bardzo trudne pytanie, ja też często je sobie zadaję. Zadawałam kiedy umierała córeczka mojej koleżanki, ale i zadaję za każdym razem, gdy umierają ludzie, którzy powinni żyć, którzy mieli plany, marzenia, ale nie zdążyli ich jeszcze tu, na ziemi, zrealizować, bo byli na to zbyt młodzi.
Ale cieszę się, że w domku Wam dobrze, więc odganiaj jak najdłużej te wszystkie złe myśli, proszę, jesteście razem, nic złego się nie dzieje, ciesz się tą chwilą...
Amis, i gdzie ten Twój ocieplony avatar?, ja widzę, że tam wciąż zima jak się patrzy, a mnie słoneczko się marzy
.
Marecki, ano dorastaliśmy, rocznik jak mniemam ten sam, więc się i dorastało przy tej samej muzyce, komuna zrobiła swoje, aż tak dużego wyboru nie było, braliśmy co dawali
. Ale sentyment pozostał do dzisiaj
. Aaa...I uważaj, żeby tak czasem przy tym Twoim leżakowaniu za dużo kilosów nie ubyło, nooo...byłby żal
.
Dobrej nocki wszystkim !!!