GORKA, powiem Ci, że nie wiem co bym zrobiła, po prostu nie wiem. Owszem, zdarzyła mi się kiedyś podobna sytuacja, ale ja dowiedziałam się o tym po fakcie i...bardzo, bardzo zabolało. Ale wtedy to jedyne co mogłam jeszcze zrobić to powiedzieć jak się z tym czuję, po prostu na wszystko inne było już za późno.
Powiedz, macie jakiś kryzys, coś się stało, że tak się zachował? Kurcze, ja naprawdę wiem doskonale jak podle człowiek się z czymś takim czuje, bo kiedy wdziera się kłamstwo i krętactwa my jesteśmy bezsilne jak małe dziewczynki. No bo co zrobisz? Pójdziesz za nim i przywleczesz do domu?
Makowapanienka, witaj, witaj, w takim razie dobrze trafiłaś, uwierz, tu jest mnóstwo takich kobiet, mam więc nadzieję, że znajdziesz dla siebie ciekawe towarzystwo. Bałagan? Hmm... No cóż, różne fora są w różny sposób zorganizowane, widocznie Ty jesteś przyzwyczajona do czegoś innego, ale głowa do góry, z czasem się oswoisz. A gdyby cokolwiek stanowiło jakąś trudność to śmiało pytaj.
Anirak napisał/a:Jestem 34-letnią kobietą z Gliwic Mam rozwód za sobą i nie potrafię być szczęśliwa choć bardzo się staram pozdrawiam
I Ciebie, Anirak, witam cieplutko, to normalne, że dziś wszystko widzisz w czarnych kolorach, to normalne, bo rozwód to zawsze ogromna porażka, obojętnie jaka była jego przyczyna, ale też może być początkiem czegoś nowego, lepszego, ważne, aby tak do tego podejść. Dziś pewnie trudno Ci w to uwierzyć, ale za jakiś czas otrząśniesz się, zaczniesz żyć swoim życiem, może coś się zmieni, może kogoś spotkasz, ale kogoś kto nie będzie Cię ranił, zdradzał, dzięki komu spojrzysz na świat przez różowe okulary. I choć może nie dziś, nie jutro, może nawet nie za rok, ale będziesz jeszcze szczęśliwa. Tylko Ty walcz o siebie.
Akna, eeee, no nie jest tak źle, przecież żartujemy sobie czasem
. A tak na poważnie... Widzisz, na forum trafiają przeważnie osoby, które mają kłopot, jakiś trudny orzech do zgryzienia, czują się samotne, szukają wsparcia lub towarzystwa. Gdyby było inaczej w ogóle by ich tu nie było, otoczenie wypełnniłoby tę pustkę. Ale często czas tę sytuację zmienia, a oni zostają.
Marecki, no ma się rozumieć, że odkrycie roku. Ale wiesz, potem będę stać z bacikiem i gonić Cię do pracy, żeby to odkrycie stało się jeszcze kurą przynoszącą złote jajka
, tak więc nie będzie lekko
. Ok, ok, nie jestem znowu taka groźna.
Ale przechodząc do konkretów...kiedy będziesz w Polsce? Mówisz masz, hehe
. Wiesz, w szkole zawsze byłam prowodyrką wszelkich niekontrolowanych (i kontrolowanych) wyskoków, więc...widocznie tak mi zostało
.
Hmmm... Ktoś jest jeszcze chętny???