Amis, kilka dni temu miałam zaczęty post, którego ostatecznie nie wkleiłam, pozwolisz, że go tym razem, taki spóźniony, zacytuję:
Twoja córka wyraźnie potrzebuje samodzielności, sądzę nawet, że nieco Ci się wymyka, ale... zwykle jest to tylko chwilowe. Monia jakiś czas i być może nagle poczuje się zagubiona, wtedy znajdzie do Ciebie drogę.
Widzisz, ona już znalazła tę drogę do Ciebie.
Zasada jest taka - jeśli ktoś raz Cię uderzył, to zrobi to ponownie. Teraz masz nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek córkę chronić, dlatego choćby siłą perswazji, ale naciskaj na zerwanie kontaktu z tym potworem. Żaden alkohol nie usprawiedliwia tego, co zrobił.
Moja przyjaciółka kilka lat była z facetem, z którym zdecydowała się wziąć ślub. Wszyscy dookoła zwracali jej uwagę na pewne jego zachowania. Ona młoda, zakochana, nie chciała słuchać. Zaledwie kilka tygodni po ślubie zaczął się nad nią znęcać psychicznie. Kiedy jednak po raz pierwszy ją uderzył, matka mojej M. przyjechała, wzięłą najpotrzebniejsze rzeczy, niemal siłą zabrała ją ze sobą do domu (choć mieszkanie, w którym oboje mieszkali było jej), a potem twierdząc, że nie będzie spokojnie patrzeć jak córka marnuje sobie życie, naciskała na rozwód. M. do dziś jest jej za to wdzięczna. Jasne, że skończyło się depresją i traumą, ale dała sobie z tym radę, a dziś jest szczęsliwą żoną i matką. natomiast przecież nie wiadomo jak skończyłaby mieszkajac z psychopatą.
Hito, jeśli nie znacie się w realu, to istnieje niebezpieczeństwo, że zakochasz się (o ile, jak sama piszesz, już się to nie stało) nie w tym mężczyźnie, czyli osobie z krwi i kości, a w wyobrażeniu o nim. Gdybym mogła coś podpowiedzieć, to postaraj się z nim spotkać jak najszybciej, wtedy albo potwierdzisz to, co na jego temat myślisz, albo szybko zweryfikujesz. W każdym razie na pewno wyłącznie zyskasz - albo upewniając się, że ma to sens, albo rozczarowując się, ale przy tym nie robiąc sobie nadziei na przyszłość i już dalej emocjonalnie się nie angażując.
Aaaa... Moja pani Ania już mnie nie uczy
, ale za to przysłała mi ostatnio zdjęcie swojego dzidziusia. Jest taki piękny jak mamusia
.
Ente, ja też czekam na opowieść! 
Marecky, jak tam po pierwszym tygodniu pracy? Spełniała Twoje oczekiwania?
Luqusiu, rehabilitacja trwała dwa tygodnie, możliwe jest, aby przyniosła trwałe skutki? Jeśli wizyta kontrolna wykaże nikłe zmiany, to możesz liczyć na powtórkę?
Witaj Peonio, rozgość się
.
Miłej niedzieli, kochani! 