Ja, przyjaciółka, przyjaciel i urocza kobieta - skomplikowany układ

On może się z nią umówić. To żaden problem.

Sedno sprawy polega na czym innym. W życiu "los" daje nam różne szanse (nazwijmy to) i od nas i naszego przygotowania zależy jak je wykorzystamy i czy wykorzystamy je zgodnie z naszym zamysłem.
Teraz pomyśl: dlaczego tyle relacji z potencjalnie pasującymi do nas ludźmi się nie udaje? (pomijając niedopasowanie charakterów, które wychodzi w trakcie, bo to inna bajka)
Ano dlatego, że w 99% przypadków, gdy pojawia się szansa, ludzie nie maja bladego pojęcia jak ją złapać i wykorzystać, tylko idą na ślepo, bo "szkoda nie skorzystać". Może i szkoda, tylko czy coś z tego wynikło?

Bo to tak jak z szykowaniem się do walki bokserskiej: wielu lubi je oglądać w telewizji i niejeden sam chciałby być na miejscu zwycięzcy, ale zwycięzca jest nim dlatego, że wcześniej poświęcił trochę czasu by się do walki przygotować. Nie podszedł do drugiego zawodnika 'z ulicy', wcześniej nie mając kompletnie do czynienia z boksem i nie "skorzystał z okazji", że widzi go na ulicy i to jest SZANSA OD LOSU (przeznaczenie!!) dla niego by stanąć z nim do walki

Rozumiesz o czym mówię?

dziewczyny, miałem nie pisać póki co. ubolewam, że się złamałem.
ale parę spraw należy naprawdę wyprostować.

są ludzie, którzy mają wianuszek znajomych, 1000+ osób na fejsie w znajomych, ekstra. są też tacy, którzy wolą mieć mniej znajomych, ale utrzymywać... hmm, głębsze relacje (bez skojarzeń proszę). wybitnie należę do drugiej kategorii. nie czuję by to był jakiś problem. nie czuję chęci zawiązywania znajomości nie dlatego, że sądzę że mam z tym problem. nie. miałem/mam przyjaciół. dużo z was sądziło, że to patologia była. więc mam już 'normalne' relacje.
w mojej pracy to raczej ja zagaduję i wychodzę z kolei na tego bardziej otwartego kolesia, aczkolwiek osoby z pracy są tylko osobami z pracy i nie utrzymujemy znajomości na stopie pozazawodowej. ale to typowo branżowe specyficzne środowisko z zerowym udziałem płci przeciwnej.
owszem, na ogół nie rozmawiało mi się tak samo dobrze z kobietami/dziewczynami jak z mężczyznami/chłopakami, ale nigdy nie odczułem by był to problem na tyle istotny by nad nim rozdzierać szaty. jakoś nie przeszkodziło mi to w tym by mieć w życiu parę dziewczyn/kobiet na rozkładzie podbojów seksualnych. że nie tworzyłem z nimi związku? nie interesował mnie taki. czy je interesował? skoro mnie nie, o czym albo wiedziały, albo mogły się domyślić, to co mnie to obchodzi.

za wysoce niestosowne uważam więc imputowanie mi głęboko zakorzenionych w dzieciństwie problemów na tle społecznym. to, że mój los tak chciał, że żyłem jak żyłem nie implikuje tego, że moje dzieciństwo było nieudane. przeciwnie, byłem szczęśliwym dzieckiem. miałem kolegów, koleżanek mniej. ale to chyba normalne.
jeśli więc na forum, zwłaszcza w tym temacie nie udzielasz się jako osoba z kwalifikacjami czy to psychologicznymi, czy to psychiatrycznymi, to proszę o powstrzymanie się od komentowania moich stanów psychicznych powodowanymi urazami z okresu dzieciństwa.

skoro już pisałem o moim wcześniejszym układzie, to nie mam prawa do tego raczej by zakazać komentowania tego układu, ale nadinterpretacje wypływające z moich stosunków seksualnych z przyjaciółką będą wpływać na moje postrzeganie osoby komentującej w taki sposób, że będę unikał w tym temacie wymiany zdań z taką osobą. przez szacunek dla czytających.

nie

bo taka była ta randka. nieskomplikowana.

boję się, że to tylko zauroczenie. ale jak pisałem, będę wiedział coś więcej - dam znać.

uwierz, nie będę starał się Ci zrobić specjalnie na złość

masz handicap. większość jest przeciętna.
nigdzie nie twierdziłem, że miałem co do niej szczęście.

jaka się okaże, dam znać.

Clint,
nie oceniaj Jej zbyt pochopnie.
To liczenie gwiazdek, nawet jeśli było kiczowate, jak niektórzy piszą, wprawiło przecież Ciebie w dobry nastrój.
Nie zawsze musi byc poważnie, mądrze, ekscytująco..... liczą się dobre emocje,
które wywołuje zdarzenie, a randka powinna łączyć się z dobrymi emocjami.
Zaproszenie na herbatę mogło byc jedynie zaproszeniem na herbatę

Ja osobiście miałam odwagę zaproponować dopiero 3 randkę, kiedy nabrałam pewności, że się spodobałam
i on nie odrzuci mojego zaproszenia.

Naprawdę daleko ci do płaszczącego się robaka
może po prostu przyjmij, że jeśli nie odmawia bez powodu (a wtedy wg mnie miała powód), to chce kontynuować znajomość
no i raczej to ona chce pierwsza usłyszeć, że ci zależy

A ja tam zauważyłam jeszcze większy problem. Clint potrzebował dyskusji kilku Pań, aby ocenić co i jak - czyli stworzyć cały obraz psychologiczny dziewczyny której tak naprawdę osobiście nie znamy i oceniamy na podstawie paru cech interpretowanych przez Niego. Ok.
Ale jeśli widzi Jej dziwne zachowanie i dwuznaczność to czemu po prostu jak "na chłopski rozum przystało" nie chce wyjść z inicjatywą dowiedzenia się na czym stoi? Nie chodzi o nieśmiałość, ale jak wcześniej wspomniał EGO. Podsumowując, gdyby nie ego tematu by nie było .
Do tego musimy dodać, że zapominamy, iż dziewczyna również jest odbiorczynią Jego zachowań. Może próbuje się do Niego dostosować/peszy się lub chodzi Jej o to o czym wspomniała Elle. Może On i Urocza w jednoczesnym czasie prowadzą jakieś analizy?
Ciekawi mnie tylko czy ten układ (wcześniejszy trójkąt) powstał, bo czułeś strach przed ewentualnym odrzuceniem, a w tym układzie gdyby nawet "przyjaciółka" powiedziała nie to Twoje ego nie zostałoby nadszarpnięte, czy jest skutkiem objawiającym się w problemie ze stworzeniem relacji - jasnej komunikacji. W tamtym układzie chyba mało mówiliście o uczuciach i do tego nie było etapów charakterystycznych dla zawierania głębszych znajomości?
Nie bez powodu nazwałeś tą dziewczynę "Uroczą" - po wcześniejszej relacji z kobietą opartą na wiadomo jakich wartościach następną relację chciałbyś oprzeć na czymś zupełnie innym, ale nie wiesz jak to "ugryźć".
Tak czy inaczej już masz problem na początku znajomości, gdzie tak naprawdę poważnych uczuć nie ma (tworzy się relację), a Ty ich się doszukujesz. Jak dla mnie to może być idealizacja, ale nie wynikająca z zauroczenia tylko z zafascynowania jak to robią nastolatki w stosunku do idola? Gdybyś naprawdę żywił do Niej uczucia to tak szybko nie zmieniłbyś zdania względem Jej zamiarów/intencji, natomiast przeciwna sytuacja zachodzi w stosunku do idola, który pozbawiony jakiś cech za które był dla nas wyjątkowym jest nam już obojętny. Urocza straciła na Swojej niewinności to odpada .

Elle
Bez tej początkowej fascynacji, cała kompatybilność jest na nic

robię źle, że czytam Wasze odp. w tym temacie. ale muszę znów napisać, choć żałuję, bo chciałem już napisać po spotkaniu z Uroczą.

masz rację - wiem, teraz, dzięki Tobie pamiętam.

wydaje mi się, że doskonale wiem na czym chcę oprzeć. pisałem w różnych tematach dość szeroko jak sobie wyobrażam taki związek. byłbym hipokrytą, gdybym pouczał innych a sam nie wiedział jak kształtować swoje relacje z kobietą. i z jaką kobietą.
jak ugryźć, to już inna sprawa, bo to jak głęboko "ugryzę" relację zależy na ile ona na to pozwoli i na ile mi to będzie "smakować".

tak, masz chyba rację. kopnęło mnie jak nastolatka od momentu kiedy spotkałem ją na ulicy, a raczej od momentu kiedy mnie wyciągnęła z ulicy na chodnik. i zacząłem się w niej doszukiwać nie wiadomo czego. dlaczego? bo to ona kopnęła mnie wcześniej w dupę. byłem wtedy wściekły. ostatnimi miesiącami już o tym nie myślałem i bach. nadziałem się na nią w tak dziwny sposób.
no i do tego dochodzi to, że Urocza jest bardziej kobieca niż przyjaciółka. kobieca znaczy zachowanie, sposób poruszania się, wygląd. i co by nie mówić, jest atrakcyjna.
jak widać niewiele mi trzeba, bo w pozostałych kwestiach, albo się ode mnie różni, albo nie wiem jaki ma pogląd, albo nie ma zdania.

jak pewnie widać - przemyślałem sobie to i owo.
choć nie na zasadzie przyjaciółka - Urocza. raczej na zasadzie, co o Uroczej wiem, co z tego mi się w niej tak naprawdę podoba, a co nie. i dlaczego? czego też nie wiem, a będzie miało dla mnie znaczenie. dużo rzeczy wyszło mi na zasadzie domysłów i prawdopodobieństwa, ale generalnie ćwiczonko umysłowe przyniosło mi kilka odpowiedzi.
Urocza zgodziła się spotkać się jutro. w sumie 11 listopada nawet dobrze się trafił, bo cały dzień wolny - jest okazja pogadać. tym razem będę wiedział o czym. szkoda, że na pierwsze spotkanie poszedłem taki 'nieprzygotowany', acz i tak dowiedziałem się, że niestety nie zmieniły jej się zainteresowania. niestety, bo w ogóle nie pogadaliśmy na niektóre tematy, bo o czym tu gadać, gdy np. z muzyki to ona słucha tej 'z radia'... i to niezbyt ambitnego.

rozpisałem się bardziej niż sądziłem a i tak się ograniczałem do najważniejszych rzeczy, o których pisałyście. a w głowie nadal mam natłok kotłujących się myśli.
któraś z Was gdzieś wcześniej napisała, żeby nie traktować spotkania jak kupno auta. no właśnie chyba trzeba, aby nie kupić zbyt drogo samochodu, który po paru km zacznie się sypać, mimo, że tak przecież ładnie wyglądał.

Ja pierdzielę, oceniacie Dziewczynę o której Autor napisał tylko, że lubi słuchać muzyki w radio.
Autorze to, że Ty nie słuchasz takiej muzyki nie znaczy, że masz obrażać ludzi słuchającej takiej muzyki.

"Ambitna muzyka", jak słyszę takie hasełko, to śmiać mi się chcę. Serio żal mi takich ludzi, którzy tak płytką oceniają innych, tylko dlatego, że mają "czelność" słuchać "nieambitnej" muzy.

Elle88, Clint Jones uświadomcie proszę osobę słuchającą nieambitnej muzyki czyt. Krejzolkę, jaka to jest "ambitna muzyka'.

Oczywiście, ze jest to ważne to co piszesz, ale jak Ty możesz oceniać Dziewczynę której nie znasz w ogóle, o której nic nie wiesz oprócz tego,  że lubi słuchać muzyki z radio, nawet nie wiesz co to za radio.
Może poczekaj aż Clint coś więcej o Niej napisze?

Pamiętajmy, że to było pierwsze spotkanie od bardzo dawna,może warto jak Clint spotka się z Nią po raz drugi i wtedy niech się przekona czy jest "przebrana" a nie ubrana, czy nie ma w ogóle swojego zdania, czy całym Jej "jestestwem" jest słuchanie radio.
Jeżeli tylko o muzyce z radio potrafi rozmawiać no to trochę będzie "słabo".

I do Twojej wiadomości nie cierpię disco polo, nie rozumiem jak można takiej muzyki słuchać, ale na pewno nie uważam się za lepszą od ludzi słuchającej tego typu muzyki.
Ja kiedyś całkowicie "skreśliłam" Faceta, jak dowiedziałam się, że słucha muzyki disco polo. Tylko, że to jakiej słucha muzyki było "gwoździem do trumny" naszej związkowej znajomości.
Wiadomo, że muzyki disco polo słucha jakiś tam target osób, z którymi mi raczej nie po "drodze" do związku.

Obydwie wiemy, że "pozabijałybyśmy" się na pierwszej randce

Ja w dalszym ciągu  proszę Cię o podanie przykładu "ambitnej muzyki".

Aaa nauczmy się szanować ludzi innych od nas samych.
Nie uważajmy się za "alfę i omegę".

No i o to mi chodziło.
Oczywiście, że orientowałam się jakiej muzyki słucha, bo to naprawdę łatwo poznać.
Ja z Nim skończyłam pisać bodajże w drugim dniu pisania, bo od razu mi "zapachniało"  jaki to Facet, ale po prostu chciałam Go poznać i nie chciałam "skreślać" kogoś po pozorach i uprzedzeniach.
P.S. Możliwe, że źle napisałam,więc napiszę jeszcze raz ten Facet zaczął do mnie pisać na portalu randkowym, więc wiadomo dlaczego pisaliśmy.

Zmartwię Cię niestety, ale znam muzykę tych Ludzi

Wstyd się przyznać, ale ja też tak oceniam ludzi jak Ty. Tylko, że tym się różnimy, że ja przynajmniej staram się poznać taką osobę, to że znajomość "nie wypala' to jest inna "inszość" .

Ale uwierz ja rozumiem korelację tego.

To raczej Ty nie rozumiesz mnie, mi chodzi o to, że każdy człowiek ma prawo do tego, żeby go poznać, przynajmniej próbować.

Ok. ja po prostu uprawiam czasem "bullshiting"

Koniec off top'u.

Z tego co wymieniłeś to dla mnie: Placebo, System of a down (swego czasu - wokal wiadomo ) , z damskich wokali - Paramore i Cranberries <oki>, ale znam lepsze, dużo lepsze kapele

Ogólnie nie jest źle, bo nie jest to typowa papka radiowa dla nijakiego słuchacza, który zadowoli się byle gównem.

Napisz jutro czego słucha urocza

Uwierz mi Clint dla mnie też jest to ważne, bo świadczy o tym kto jakim jest człowiekiem.
Dla mnie najważniejsze jest czy będę miała z daną osobą  o czym rozmawiać czy też nie.
Mi po prostu nie spodobał się Wasz atak na  Dziewczynę i tyle.

Zdaj proszę relację z jutrzejszej randki.
Tylko opisz bardziej Jej zachowanie, jak mówi, co mówi, proszę

P.S. I też niestety znam wymienione przez Ciebie zespoły i niektóre nawet lubię

Podeszłabym do sprawy odwrotnie.
Sprawdziłabym jedynie czy nie lubi tego co dla ciebie jest nieprzyswajalne.
Szczerze to wydaje mi się, że rozmawianie o muzyce dla większości kobiet nie jest fascynujące. I mówię o tych na poziomie, bo tylko takie znam

Chcieć, a móc. Wiele osób chce zostać za młodu lekarzem, policjantem, astronautą, a życie WERYFIKUJE czy naprawdę się do tego nadajemy. Aby nie było nie uważam, że w kwestii głębszych znajomości jesteś skreślony, ale po Twoich wypowiedziach niby wiesz na czym to polega, ale nie potrafisz tego wcielić w życie. Niestety teorię znasz, a w tym przypadku nie wystarczy się wykuć formułki (skądś czerpałeś wiedzę na ten temat?) jak to mamy w szkole, bo wystarczy odstępstwo w jakimś zachowaniu/sygnale i nie wiesz co robić. Nie zauważyłeś tego? Nie chcesz iść na żywioł, bo boisz się że obraz Siebie (renoma), którą stworzyłeś w głowie może na tym ucierpieć. Ty ciągle czekasz na Jej ruchy i dostosowujesz Swoje, aby wyjść na kogoś "cool" nie wiem nawet jak to opisać . Nie raz na zrobi się jakieś głupstwo no i co z tego?

Bo próbujesz na siłę UDOWODNIĆ Sobie i/lub WPROWADZIĆ wartości, które wypracowałeś (?) po ostatniej relacji nie zdając Sobie sprawy, że niestety nadal choć w połowie jesteś tamtym człowiekiem. A idealizacja w postaci Jej osoby miała Ci pomóc w uwierzeniu w to.
Aby nie było nikt nie jest dobry w czymś od razu. Jednak Ty uparłeś się, że wystarczy mieć teorię i ona odmieni Twoje życie. Gdyby tak było inżynierem mógłby zostać każdy kto wbije sobie go głowy książki akademickie.
Zmień stosunek do tych spraw. Zobacz na jakim etapie naprawdę jesteś i nie bój się porażki.
A być może mówisz jedno, a robisz drugie ? Piszesz jaki chcesz związek, a tak naprawdę wystarczył atrakcyjny wygląd, abyś zaczął "wariować" na punkcie jakiejś kobiety i idealizować ją w takim stopniu, aby nie zakłóciła Twojej aktualnie wypracowanej puli wartości?

Człowiek to nie przedmiot . Każdy ma wady i zalety. Problem w takim podejściu to przeświadczenie, że tylko my jesteśmy osobami kupującymi jakieś "dobra", a ta druga osoba sprzedaje własne "dobra". Zgodziła się pójść z nami na randkę/okazuje zainteresowanie to na pewno jesteśmy Lamborghini Gallardo i nasze zainteresowania/cechy charakteru/poglądy są na wagę złota. No cóż tak nie jest w rzeczywistości. Tak naprawdę jest to transakcja polegająca na wymianie - oboje kupujecie i sprzedajecie. Sami oceniacie wartość przedłożonych przez was "dóbr". Dla jednej osoby troskliwość dużo warto, a dla innej bezwartościowy złom.

Ambitna muzyka co to oznacza? Ja tam lubię "ostre kawałki" i do tego czytam poezje. Fakt disco polo to za wiele. Hmm... Moim zdaniem gust muzyczny to coś w stylu jak upodobania kulinarne. W każdym gatunku muzycznym są grupy, które prezentują wyższy i niższy poziom. Podobnie z jedzeniem. Nie porównujmy upieczonego w domowych warunkach cheeseburgera do tego z McDonald. A jeśli ktoś miał styczność z tym "drugim" to na tych doświadczeniach daje osądy.
No ale niekiedy przepaś jest dość spor jak pomiędzy kanapki ze smalcem i skwarkami, a homarem w restauracji. Pytanie czy to świadczy o poziomie człowieka - nie. Po to ludzie wynaleźli słuchawki kanałowe .
Najciekawsze jest ocenianie. Np. jeśli ktoś zjadł prawdziwą pizzę Margaritę we Włoszech i powie "nie smakuje mi" to oznacza, że nie zna się na dobrym jeszdzeniu CZY być może w porównaniu do innych ma indywidualny gust kulinarny co wcale nie równa się z gorszym? Ilu geniuszy kiedyś było uważanych za totalnych "idiotów"/dziwaków ?

porozmawialiśmy.
w końcu nie było jałowo i nie było piep***nia o dupie Maryny. było bardziej rzeczowo. tak jak być powinno wcześniej. może oszczędziłoby to lekkiego kiczu, który owszem, był dość... hmm... zabawny, ale w takim sensie, że można było pomyśleć 'heh, a gdzie ukryta kamera?'. oczywiście łyknąłem to jak młody pelikan, bo biologia, popęd robią swoje

do rzeczy. Urocza to miła kobieta. grzeczna, ułożona, szalenie atrakcyjna, umie się ubrać. tak, kręci mnie, ale tylko fizycznie. niestety mentalnie to nie moja bajka. szkoda. prawie wszystko nas dzieli. nie znalazłem żadnej wspólnej płaszczyzny aby z nią przeprowadzić interesującą dyskusję.
nie była w stanie poprowadzić dialogu, argumentować chociaż ciut bardziej niż to, że 'jej się tak wydaje, ale w sumie to nie wie. ale ona tak uważa. koniec. kropka.'
nasze zainteresowania są kompletnie inne. ją kręci moda, zwierzęta, kuchnia. no ok, kuchnia jeszcze może, coś sobie pogadaliśmy, tyle, że ona o deserach, a ja o warzeniu piwa. no nijak nie mogliśmy złapać tematu.
ok, postanowiłem, że posłucham o jej zainteresowaniach. może czegoś się nowego dowiem, czymś mnie zainteresuje. podpytywałem, próbowałem zgłębić u niej temat, że a dlaczego tak, a nie tak, jaka jest różnica między tym a tym, itd. odniosłem wrażenie, że to ją to tylko irytowało, a potem złościło. więc odpuściłem. dramat.

zauważyłem po jej minie, tonie, że była potem trochę przybita. skłamałem, że było fajnie, ale chyba mi nie uwierzyła.

rozczarowałem się. i chyba odczarowałem.
przyjaciele mieli rację w jakimś tam sensie. to nie jest kobieta dla mnie. mamy inne oczekiwania, wizje, zainteresowania.
żałuję póki co, ale wiem, że mi minie. mogło być przecież gorzej. mogłem próbować się dalej płaszczyć i robić żenujące rzeczy w parku
staram się z tego śmiać, bo co mam zrobić. no nie pasuje ona do mnie. ja do niej także.
nie wiem w sumie jakie ona miała oczekiwania, ale możliwe, że podobne do moich. i chyba też odczuła, że to nie to.

EDIT: Doczytałam, że już po.

No i dobrze. Zweryfikowałeś fantazje na jej temat z riality i teraz do przodu

Moje zdjęcie w bieliźnie, jak patrzę w styczniowy wieczór na gwiazdy.. 

(nie mogłam się powstrzymać)

Przed editem nie zauważyłam Twojego wpisu i namawiałam do stworzenia takiegoż

No, prawie prawie..

Podobna ławka