Rodzice odwrócili sie ode mnie z powodu związku z żonatym mężczyzną

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Po tym:

"Nie uważam, że jest felerny i uważam, że skoro wyprowadził się bo uczucie między nimi wygasło to nie przeszkadza mi fakt, że kiedys ja kochał"

Ja to interpretuję zupełnie odwrotnie.

Jak? Przecież ona wyraźnie odnosi się do kwestii uczucia, a nie jego stanu cywilnego?

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Jak? Przecież ona wyraźnie odnosi się do kwestii uczucia, a nie jego stanu cywilnego?

Moim zdaniem nie jest zazdrosna właśnie.

Ona wraca do przeszłości. Zwraca uwagę na to, że było jakieś uczucie między nim a żoną w przeszłości. Zwróć uwagę na słowo 'kiedyś'. A jakie to ma znaczenie teraz?

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Ona wraca do przeszłości. Zwraca uwagę na to, że było jakieś uczucie między nim a żoną w przeszłości. Zwróć uwagę na słowo 'kiedyś'. A jakie to ma znaczenie teraz?

Nie doszukiwałabym się w tym czegoś niezwykłego.

Bo tu nie ma niczego niezwykłego, czysty infantylizm. Zazdrość o przeszłość. I to jeszcze taka na wyrost. Dodatkowo wypowiada się jeszcze za nich dwoje.

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Nie doszukiwałabym się w tym czegoś niezwykłego.

Bo tu nie ma niczego niezwykłego, czysty infantylizm. Zazdrość o przeszłość. I to jeszcze taka na wyrost. Dodatkowo wypowiada się jeszcze za nich dwoje.

Ja w tym zazdrości nie widzę...

SonyXperia napisał/a:

Do niej nic nie dociera. Nic.

Nic nie dociera, bo widocznie zle tlumaczysz.
Otoz widzisz, miec racje, a przekonac kogos do swoich racji, to sa dwie rozne sprawy.

Z calym szacunkiem dla Ciebie Sony, i dla wiedzy Glosatora, to chocbyscie we dwoje prowadzili 20 stron, przez 20 lat, to w tym watku nie pomozecie autorce, dopoki nie zaczniecie jej szanowac i akceptowac jej odmiennego zdania.
W waszych wypowiedziach jest tyle pogardy, ze wcale sie nie dziwie, ze nie chce was sluchac.
Tego ma pod dostatkiem w domu.

A czy nie warto spróbować?  Piszesz, że ty swojego poznawałas 1,5 roku . Nie za bardzo rozumiem sens tego przesłania bo każda znajomość zaczyna się od zera, teraz jest miesiąc a za miesiąc będą 2 miesiące i tak dalej Może i u nas będzie 1,5 roku ? A może i więcej? Nie chcę przewracac sobie życia do góry nogami dlatego własnie zależy mi na akceptacji rodziców a nie na kłótniach, wyprowadzkach by mieć święty spokój własnie między innymi dlatego, że jak nam się nie uda...Rozwody nie sa przyjemne ale on już sie rozwodzi więc to chyba plus. I oczywiście, że na dzień dzisiejszy nie wiążę z nim zycia do grobowej deski ale niestety niektórzy tutaj tak mnie odbierają.
Dzieki xx

zbyt.zaradny napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Do niej nic nie dociera. Nic.

Nic nie dociera, bo widocznie zle tlumaczysz.
Otoz widzisz, miec racje, a przekonac kogos do swoich racji, to sa dwie rozne sprawy.

Z calym szacunkiem dla Ciebie Sony, i dla wiedzy Glosatora, to chocbyscie we dwoje prowadzili 20 stron, przez 20 lat, to w tym watku nie pomozecie autorce, dopoki nie zaczniecie jej szanowac i akceptowac jej odmiennego zdania.
W waszych wypowiedziach jest tyle pogardy, ze wcale sie nie dziwie, ze nie chce was sluchac.
Tego ma pod dostatkiem w domu.

Z tym się zgadzam...

Cynicznahipo napisał/a:

zbyt.zaradny napisał/a:

Nic nie dociera, bo widocznie zle tlumaczysz.
Otoz widzisz, miec racje, a przekonac kogos do swoich racji, to sa dwie rozne sprawy.

Z calym szacunkiem dla Ciebie Sony, i dla wiedzy Glosatora, to chocbyscie we dwoje prowadzili 20 stron, przez 20 lat, to w tym watku nie pomozecie autorce, dopoki nie zaczniecie jej szanowac i akceptowac jej odmiennego zdania.
W waszych wypowiedziach jest tyle pogardy, ze wcale sie nie dziwie, ze nie chce was sluchac.
Tego ma pod dostatkiem w domu.

Z tym się zgadzam...

To niech idzie do żonatego mężczyzny! Niech idzie! No kto jej na drodze stoi? No kto??? Nie ma takiego argumentu, po prostu NIE MA ,który przekona rodziców do zaakceptowania takiej sytuacji. Rodzice się od niej odwrócili. A to niespodzianka. W jakiej kwestii mam jej kadzić? Pisać to co chciałaby usłyszeć? Nie ma w życiu tak dobrze. W życiu zbiera się baty. Na własne życzenie. Ja rozumiem że ona jest zakochana totalnie, beznadziejnie, że czepia się każdego jego słowa, gestu. I jej rodzice to widzą. Widzą i rozumieją, co się dzieje z córką.

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

To niech idzie do żonatego mężczyzny! Niech idzie! No kto jej na drodze stoi? No kto??? Nie ma takiego argumentu, po prostu NIE MA ,który przekona rodziców do zaakceptowania takiej sytuacji. Rodzice się od niej odwrócili. A to niespodzianka. W jakiej kwestii mam jej kadzić? Pisać to co chciałaby usłyszeć? Nie ma w życiu tak dobrze. W życiu zbiera się baty. Na własne życzenie. Ja rozumiem że ona jest zakochana totalnie, beznadziejnie, że czepia się każdego jego słowa, gestu. I jej rodzice to widzą. Widzą i rozumieją, co się dzieje z córką.

Myślę, że jeżeli Autorka nie ma zamiaru zrezygnować z partnera, a jednocześnie potrzebuje akceptacji rodziców, to MUSI stanąć na rzęsach, by im udowodnić, że OBOJE są dorośli i odpowiedzialni. Może wtedy rodzice zaakceptują sytuację.

Bo tak szczerze - jeśli partner jedynej córki okazuje się dobrym człowiekiem, odpowiedzialnym, kochającym, to dlaczego go nie zaakceptować? Czasu trzeba i cierpliwości.

Przykro mi. NIE MOŻNA MIEĆ W ŻYCIU WSZYSTKIEGO. Życie to nie koncert życzeń. Szczególnie w skomplikowanych relacjach międzyludzkich. To trzeba zrozumieć. I pogodzić się z tym. Zaakceptowac. Wziąć za to odpowiedzialność. Rodzice to nie marionetki.

Masz dla niej jakąś konkretną radę w temacie? Jak przekonać rodziców do jej 'związku'? Jakich użyć konkretnych argumentów? Facet nawet nie chcia wchodzić do domu. Kiedy rodzice go tam przypadkowo zastali, został wyproszony, a  ojciec dziewczyny, jak sama się tu przyznała, stwierdził że ona dla tego faceta jest tylko jak trofeum.
Doradź jej, jak przekonać tak nastawionego ojca?

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Przykro mi. NIE MOŻNA MIEĆ W ŻYCIU WSZYSTKIEGO. Życie to nie koncert życzeń. Szczególnie w skomplikowanych relacjach międzyludzkich. To trzeba zrozumieć. I pogodzić się z tym. Zaakceptowac. Wziąć za to odpowiedzialność. Rodzice to nie marionetki.

Masz dla niej jakąś konkretną radę w temacie? Jak przekonać rodziców do jej 'związku'? Jakich użyć konkretnych argumentów? Facet nawet nie chcia wchodzić do domu. Kiedy rodzice go tam przypadkowo zastali, został wyproszony, a  ojciec dziewczyny, jak sama się tu przyznała, stwierdził że ona dla tego faceta jest tylko jak trofeum.
Doradź jej, jak przekonać tak nastawionego ojca?

Nie przekonywać wcale. Po co?
Robić swoje, zachowywać się przy tym odpowiedzialnie, nie jak naiwna dziewczynka, tylko jak dorosła kobieta.
Dużo też zależy od tego faceta - on musi pokazać, że mu zależy, na początek rozwód.

Myślę, że już po rozwodzie rodzice inaczej na niego spojrzą.
Muszą się oboje postarać i tyle.

NIE MA INNEJ ODPOWIEDNIEJ RADY - Autorka nie zrezygnuje ani z partnera, ani z rodziców.

Wszystko jest napisane w 1 poście. Po to żeby ich związek przetrwał. "Jak ich przekonać by chociaż z nim porozmawiali i wysłuchali go? - pyta Autorka. Im nie chodzi o wiek, ale tylko i wyłącznie o to że ma żonę".  Od samego początku wiadomo o co tak naprawdę chodzi. Rodzice nie ustąpią.

/.../
Rozumiem twoich rodziców. Jednak jeśli po rozwozie jemu będzie równie bardzo na Tobie zależało i będzie to pokazywał, to i rodzice się do niego przekonają. Rozwodnik nie trędowaty. Byleby miał intencje dobre...
Zatem musisz jakoś przeczekać do jego rozwodu... o ile w ogóle do niego dojdzie, bo rożnie z tym może być. Póki go nie ma, aż tak bardzo nie angażowałabym się na twoim miejscu.

Anastacjaa napisał/a:

/.../
Rozumiem twoich rodziców. Jednak jeśli po rozwozie jemu będzie równie bardzo na Tobie zależało i będzie to pokazywał, to i rodzice się do niego przekonają. Rozwodnik nie trędowaty. Byleby miał intencje dobre...
Zatem musisz jakoś przeczekać do jego rozwodu... o ile w ogóle do niego dojdzie, bo rożnie z tym może być. Póki go nie ma, aż tak bardzo nie angażowałabym się na twoim miejscu.

Też nie wiem czy się tu jakoś jednoznacznie ustawić na "nie". Pewnie teraz głównym motywem ze strony faceta jest f*cking + nurzanie się w świeżości, naiwności i "niewinności w duchu Świętym" Autorki po 2-letnim związku z jakąś bardziej doświadczoną heterą.
Pop*eprzy sobie, poprawi samoocenę i się okaże czy chce z nią czy nie. W końcu dlaczego zakładać że jest równie dojrzały jak wynikałoby to z metryki, skoro autorka nie jest?
Więc może naprawdę coś tam przeżywa, tyle że akurat rokuje to marnie bo gdy upada teoria "kutego na 4 łapy Casanovy" pojawia się teoria jakiegoś kompletnego naiwniaka bez kontaktu z myśleniem przyczynowo-skutkowym. Oby dzieci z tego nie było, bo wtedy z modelingu nici.

Nie wiem czy zawsze trzeba występować "przeciw naturze", która tu ewidentnie dochodzi do głosu. Jeśli to pierwsze poważne hmm... nazwijmy to "uczucie" Autorki, to jakoś nie pamiętam przypadku aby jakiekolwiek racjonalne uwagi cokolwiek zmieniły. To musi się dopełnic do końca IMHO - jak ciąża czy znoszenie jajka, których raz rozpoczętych nie da się zatrzymać

Rodzice postawili sprawę jasno, autorka raczej nie pali się aby uciekać z domu do kochanka. Jakiś problem? Ale tak realnie? Chyba tylko taki, że on może "odkochać się" szybciej niż ona. Ale czy na pewno nie może być odwrotnie? To ona będzie się szybciej rozwijać niż on.

No i niepokój budzi, że jak dotąd nie pokazały się ze strony Autorki żadne informacje dotyczące tego "ideału" - on w ogóle pracuje gdzieś? Są dane o jego rodzinie? Jakim jest człowiekiem? - Autorkę chyba to w ogóle nie interesuje (i to niestety symptomatyczne) - a rodziców jak najbardziej - I o czym z nimi rozmawiać bez tego?

zbyt.zaradny napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

To niech idzie do żonatego mężczyzny! Niech idzie! No kto jej na drodze stoi? No kto??? Nie ma takiego argumentu, po prostu NIE MA ,który przekona rodziców do zaakceptowania takiej sytuacji. Rodzice się od niej odwrócili. A to niespodzianka. W jakiej kwestii mam jej kadzić? Pisać to co chciałaby usłyszeć? Nie ma w życiu tak dobrze. W życiu zbiera się baty. Na własne życzenie. Ja rozumiem że ona jest zakochana totalnie, beznadziejnie, że czepia się każdego jego słowa, gestu. I jej rodzice to widzą. Widzą i rozumieją, co się dzieje z córką.

Support na każdy arugment ma odpowiedź. Żadnych wątpliwości. Pełnia wiary w kochanka, w jego zapewnienia. Ścina każdą racjonalną argumentację. I ma główny problem -  ze starymi. Bo wyczaili czego nie powinni. No sorry, ale tak to wygląda. To co mam napisać?

Moze napisz to, co chcesz przekazac, ale w taki sposob, zeby nie obrazac rozmowcy? Zwlaszcza gdy chesz tego rozmowce do swoich racji przekonac. W przeciwnym przypadku moze Ci sie to nie udac...
Zauwaz prosze, z Support NIE MUSI sie z Toba zgadzac, nawet jesli masz racje - to jej zycie - i sam ten fakt nie znaczy, ze jest glupsza od Ciebie.

"Scina kazda racjonalna argumentacje"
A Ty myslalas, ze do zakochanej nastolatki trafisz racjonalnymi argumentami?
No przepraszam, bylas Ty kiedy zakochana? Pamietasz jak to jest miec 19 lat?

Napisałam w tym temacie, to co uważam nikogo nie obrażając. Nikogo nie chce przekonać do swoich racji. Wyrażam własne zdanie przy okazji choroby. Właściwie to Support obraziła swoich rodziców pisząc, że brak ich zgody na jej romans z żonatym facetem jest karygodnym zachowaniem. Karygodny, czyli bezczelny, bulwersujący, godny ubolewania. To oznacza karygodny, tak należy to inaczej rozumieć, tak? Jako obca osoba oceniająca z boku uważam,że przesadza w swoich rekacjach. Zakochana czy nie trochę oleju w głowie trzeba mieć. Albo jakiejś przyzwoitości. I to jeszcze w stosunku do najbliższych osób. Sposób w jaki ona argumentuje i ocenia zachowanie rodziców świadczy o tym, że jest rozkapryszona. Jeszcze bym ją rozumiała gdyby ona zrozumiała tych rodziców, napisała 'no stało się, rodzice mnie przyłapali na takiej historii', ale ona z pretensjami, humorami że ona ma prawo żyć jak chce a rodzice nie mają prawa się do tego wtrącać. Ja się nie dziwię tym rodzicom że nie puścili jej do Anglii. Dopiero by szalała. Do niej nie dociera jeszcze jedna rzecz. Dotąd dopóki rodzice będą ją utrzymywać będą wpływać na jej życie, a przynajmniej będą próbować, i to skutecznie, na nie wpływać. To tak jakby powiedziec że rodzice nie mają prawa ale mają tylko obowiązki. Otóż nie.

Support to ile masz lat i ile ma facet, tak naprawde?

SupportforOscar napisał/a:

tamta89 napisał/a:

Support czytam Twój wątek od początku właściwie. Jestem od Ciebie starsza 6 lat. W związku jestem od lat 10. W listopadzie usłyszałam od mojego lubego, że on mnie nie kocha, nie chce ze mną być i nie widzi możliwości naprawy związku. Wyprowadzilam się. My w pewnym momencie też żyliśmy obok siebie. Nie miał nikogo. Minęły 3 miesiące a my w tej chwili będziemy próbować swój związek naprawić i być razem. I on tego teraz też chce. Zrozumiał parę rzeczy i widzi możliwość naprawy swoich błędów i bycia razem. Ja nie wiem czy nam się uda, ale Kochana to nie jest tak ze miłość umiera na pstrykniecie palca. Tydzień od kiedy Twój "próbował" być z żoną, a poznał Ciebie i zrozumiał że kocha tylko Ciebie jest zwyczajnie kpiną z Twojej inteligencji. Nie da się tak. Zapewniam Cię. No chyba, że nigdy w życiu żony nie kochał, ale jeśli tak to skrzywdzić go nie mogła tak jak on Tobie to opisuje.
Ja Ci nie powiem, że powinnaś się wyprowadzić od rodziców, czy zostawić jego. Wiem, że zauroczenie dorosłym mężczyzna potrafi wyłączyć racjonalne myślenie. Ja Ciebie tylko proszę żebyś liczyła się ze zdaniem swoich rodziców jacy by oni nie byli, bo wiem że w ostateczności pozostaną Ci tylko oni.
Druga rzecz o którą Cie proszę to nie ufaj i nie wierz mu bezgranicznie. Przykro mi, ale Ty tego człowieka tak naprawdę nie znasz. Nie wiesz o nim właściwie nic ponad to co Ci powiedział, lub pozwolił powiedzieć swoim najbliższym.
Czy wg Ciebie on ma jakieś wady? Czy widziałaś na własne oczy ten pozew rozwodowy? (wiesz mój luby też mówił wszystkim dookoła że jest mu dobrze i juz do mnie nie wróci a ślubu nie mamy czyli jakby łatwiej się rozstać). Bardzo Cie proszę odpowiedz na te pytania.

Dziękuje za odpowiedz
Powiem szczerze, że zdaję sobie z tego sprawę tym bardziej, że mam w rodzinie podobny przypadek.Mój kuzyn wziął rozwód z zoną a po kilku(!!) latach zeszli sie na nowo i teraz zyją bez slubu bo nie chcą chyba tego cyrku powtarzać w razie czego haha
Myslę też, że w każdym związku istnieje takie ryzyko i nie ma pewności, że kawaler nie odejdzie do swojej miłości sprzed lat.
Miłośc nie umiera nagle ale w jego przypadku to nie było takie nagle bo juz pisałam, że u nich nie było uczucia juz dawno i że tylko on starał sie od ostatniego roku o to małżeństwo. Niektórzy nieopacznie zrozumieli, że on starał sie ratować małżeństwo od świat do Sylwestra. A tak nie było!
I ja mu wcale nie ufam bezgranicznie bo to akurat przypisują mi tutaj forumowicze. Teraz sie poznajemy i dlatego nie chciałabym wyprowadzac sie od rodziców zwłaszcza do niego bo to za szybko. Na razie niech on otrzyma ten rozwód i zobaczymy jak nam sie ułoży. Wczoraj byłam u niego i widziałam pozew rozwodowy.
Każdy ma wady, nie ma ludzi idealnych!! Na tym etapie trudno mi napisać więcej na ten temat bo za krótko się znamy.

A czy jest szansa na to, że powiesz nam co działo się w ich małżeństwie? Może wtedy łatwiej byłoby zrozumieć nam Twoją pewność co do tego, że to jest jej wina a on się starał i nie wyszło.
Nie dobrze, że powiedziałaś o nim rodzicom ale mleko się rozlało. Trudno. Teraz najważniejsze jest żeby nie kłócić się z nimi. Będą gadać napewno, bo martwią się o Ciebie. Słuchaj tego co mówią, odpowiadaj spokojnie. Wytłumacz im dlaczego Ci zależy i obiecaj, że nie zwiazesz się z nim do póki owego rozwodu nie otrzyma. Tylko dotrzymaj tego słowa. To wbrew pozorom dla Ciebie również będzie to najlepsze rozwiązanie, bo będziesz miała czas żeby go poznać i w razie czego później nie pluć sobie w brodę. Jeśli jemu na Tobie zależy to bez mrugnięcia okiem powinien to zrozumieć i zaakceptować. Bo wyobraź sobie taką sytuację, że jednak będziecie kiedyś razem i nawet świąt nie będziecie spędzać wspólnie, bo jak skoro oni będą skloceni? Jedyny sposób moim zdaniem by przekonać Twoich rodziców do Ciebie to pokazanie im przez niego, że traktuje Cię poważnie i dba o Ciebie na tyle żeby właśnie ludzie źle o Tobie nie mogli powiedzieć.

SupportforOscar napisał/a:

tamta89 napisał/a:

A czy jest szansa na to, że powiesz nam co działo się w ich małżeństwie? Może wtedy łatwiej byłoby zrozumieć nam Twoją pewność co do tego, że to jest jej wina a on się starał i nie wyszło.
Nie dobrze, że powiedziałaś o nim rodzicom ale mleko się rozlało. Trudno. Teraz najważniejsze jest żeby nie kłócić się z nimi. Będą gadać napewno, bo martwią się o Ciebie. Słuchaj tego co mówią, odpowiadaj spokojnie. Wytłumacz im dlaczego Ci zależy i obiecaj, że nie zwiazesz się z nim do póki owego rozwodu nie otrzyma. Tylko dotrzymaj tego słowa. To wbrew pozorom dla Ciebie również będzie to najlepsze rozwiązanie, bo będziesz miała czas żeby go poznać i w razie czego później nie pluć sobie w brodę. Jeśli jemu na Tobie zależy to bez mrugnięcia okiem powinien to zrozumieć i zaakceptować. Bo wyobraź sobie taką sytuację, że jednak będziecie kiedyś razem i nawet świąt nie będziecie spędzać wspólnie, bo jak skoro oni będą skloceni? Jedyny sposób moim zdaniem by przekonać Twoich rodziców do Ciebie to pokazanie im przez niego, że traktuje Cię poważnie i dba o Ciebie na tyle żeby właśnie ludzie źle o Tobie nie mogli powiedzieć.

Powiedziałam bo mnie przytłoczyli pytaniami. Gdy ojciec dowiedział sie ile ma lat to zaraz padło pytanie "mam rozyumiec, że jest kawalerem" co miałam powiedzięc,że tak? Albo może zrobić z niego 20 latka? Przecież widać, że nie ma 20 lat.
Jest szansa bym powiedziała więcej na temat jego małżeństwa ale są to informacje od niego więc zaraz pojawią sie komentarze głupia, naiwna mu wierzy, rozumiesz. Więc troche tu az tak wszystkiego nie mozna pisać, pomimo, że jestem im obca i powinni nie podchodzić tak emocjonalnie do mojego zycia to jednak czuje atak. Jego zona była starsza od niego a mimo tego nie chciała mieć dziecka po slubie tzn. chciała ale wiesz "nie teraz" i jak opowiada to po slubie zmieniły sie jej priorytety i w ogóle ona cała. Jego brat i przyjaciel potwierdził informacje o jej zdradzie i flirtach. To tyle co mogę napisać. więcej i tak nie ma sensu.

\I jak dla mnie, chyba za dużo jednak rozmawiacie o jego małżeństwie. Krótka rzetelena informacja by wystarczyła na ten temat, a nie analizowanie przez niego jego związku jak na psychoterapii.

Odradzałam zbytnie emocjonalne angażowanie się w tę relację.Nie wzbudza mojego zaufania to jego ckliwe użalanie się nad swoim złamanym małżeńskim losem. Ktos już tu pisał o zranionym misiu.

Jego brat i przyjaciel potwierdził informacje o jej zdradzie i flirtach. To tyle co mogę napisać. więcej i tak nie ma sensu.

Jego zona była starsza od niego a mimo tego nie chciała mieć dziecka po slubie tzn. chciała ale wiesz "nie teraz" i jak opowiada to po slubie zmieniły sie jej priorytety i w ogóle ona cała.

Do tej pory nie wypowiadałam się, bo mi się po prostu nie chciało. Głównie przez upór i butę autorki.

Chciałabym zgłosić dwa komentarze

1) Uważam, że rozbijasz małżeństwo.... tak tak wiem..... on walczył i nie spędził z żoną Świąt i Sylwestra.... od miesiąca w domu nie mieszka......
Tylko że dla małżeństwa taki miesiąc rozłąki to jest nic. Trzeba wiele miesięcy czasem lat by zrozumieć swoje błędy. Ale to zrozumie tylko ten, kto tego doświadczył. Na pewno nie ty - droga autorko, bo po prostu nie miałaś na to szansy ze względu na wiek.
Zatem, powiadam, rozbijasz małżeństwo, on znajduje w Tobie odskocznię od swoich problemów, ty w nim bazę. I choćby z tego powodu, prędzej czy później poniesiesz konsekwencje swoich czynów. Może on się rozwiedzie, może będzie z Tobą. Ale kiedyś, w taki czy inny sposób pożałujesz tego, co robisz teraz. Bo co złego uczynimy, zawsze do nas wraca, w takiej czy inne postaci, ale wraca.
Jedyne, co Cię usprawiedliwia, to to że jesteś zakochana, a raczej zauroczona, i to odbiera ci zdrowy osąd sytuacji.

2) Co do rodziców.
Oni martwią się o Ciebie. Mówisz, że urządzają ci scysje za każdym razem, gdy wychodzisz na spotkanie z nim. To okropne. Wiem, co czujesz.
Ale teraz na chwilę zmień perspektywę. Wydzierają się na Ciebie? Nie ufają Ci? Boli Cię to. Ma prawo.
A teraz zastanów się dlaczego Ci nie ufają. Jaką postawę życiową reprezentujesz.Jak postrzegają Cię rodzice. Wszystko ma swoją przyczynę. Nie, nie mają prawa Ci tak robić. To boi ja wiem, ale przyczyna gdzieś musi być. Nad tym się zastanów, zamiast posądzać swoich rodziców o skretynienie mózgu, zaściankowość i głupotę zmień coś w sobie.

SonyXperia napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Powiedziałam bo mnie przytłoczyli pytaniami. Gdy ojciec dowiedział sie ile ma lat to zaraz padło pytanie "mam rozyumiec, że jest kawalerem" co miałam powiedzięc,że tak? Albo może zrobić z niego 20 latka? Przecież widać, że nie ma 20 lat.
Jest szansa bym powiedziała więcej na temat jego małżeństwa ale są to informacje od niego więc zaraz pojawią sie komentarze głupia, naiwna mu wierzy, rozumiesz. Więc troche tu az tak wszystkiego nie mozna pisać, pomimo, że jestem im obca i powinni nie podchodzić tak emocjonalnie do mojego zycia to jednak czuje atak. Jego zona była starsza od niego a mimo tego nie chciała mieć dziecka po slubie tzn. chciała ale wiesz "nie teraz" i jak opowiada to po slubie zmieniły sie jej priorytety i w ogóle ona cała. Jego brat i przyjaciel potwierdził informacje o jej zdradzie i flirtach. To tyle co mogę napisać. więcej i tak nie ma sensu.

Nikt tu nie podchodzi do Twojego życia emocjonalnie. Na pytanie ojca miałaś odpowiedzieć, że tak, że przedstawił się jako kawaler. A nie sypać jak na spowiedzi. I mieć święty spokój i czekać na rozwój sytuacji z ukochanym. Natomiast, jeśli małżeństwo rozpada się przez to,że jedno z małżonkow nie chce mieć dzieci,  to odpowiedz sobie na pytanie jakie są w takim razie oczekiwania tego mężczyzny od związku z kobietą?Ty chcesz mieć dzieci? I jak dla mnie, chyba za dużo jednak rozmawiacie o jego małżeństwie. Krótka rzetelena informacja by wystarczyła na ten temat, a nie analizowanie przez niego jego związku jak na psychoterapii.

A skąd ta pewność, że ich małżeństwo rozpadło się tylko przez to, że nie chciała miec dzieci ? Przeciez pisałam, że to nie był jedyny powód.
Tak, marzy mi sie duża rodzina ale co z tego? Myslisz, że on teraz mysli o dzieciach ze mną? Zreszta ja też nie planuję zakładac rodziny przez najbliższe lata.

inka, dziekuję

SupportforOscar napisał/a:

Przecież jakby chodziło im tylko o MOJE dobro to nie dali by nam szansy i obserwowali jego poczynania nie odwracając sie ode mnie?

Oni nie odwrócili się od Ciebie. Oni tylko reagują na Twoje zachowanie. W niezbyt pedagogiczny sposób, ale zapewne jedyny, jaki im przychodzi do głowy. Coś w rodzaju "tonący brzytwy się chwyta".

Między "ich dobrem" a "Twoim dobrem" jest bardzo delikatna granica. Czy na pewno rozwodnik to tylko wstyd dla rodziny? A może raczej mają zakodowane, że rozwodnik to synonim kłopotów, doświadczony, przebiegły facet, który wykorzystuje naiwne nastolatki? Ktoś, kto nie nadaje się do małżeństwa? Ktoś niegodny zaufania, bo już komuś ślubował wierność do śmierci i złamał przysięgę? Oczywiście, należałoby zweryfikować swoje przekonania z rzeczywistością, ale niewielu ludzi tak robi. Tym bardziej, że jakiekolwiek refleksje skutecznie im uniemożliwiasz, zmuszając do skupienia na odbijaniu Twoich zachwytów nad tym osobnikiem.

Twoi rodzice widzą to co my widzimy: że bardzo szybko i bezrefleksyjnie zadurzyłaś się w żonatym facecie. Gdzieś między wierszami przewija się leciutka wzmianka, że na razie nie traktujesz tego jak związek do grobowej deski. Ale trzeba bardzo chcieć, żeby tę wzmiankę dostrzec. Bo, na pierwszy rzut oka, widać głębokie zaślepienie młodej dziewczyny, idealistyczne pojmowanie wielkiej miłości - kompletnie bez analizy faktów. Nie twierdzę, że tak jest - tak to wygląda z Twoich słów. Jeśli w podobny sposób przedstawiasz sprawę rodzicom - oni również nie wierzą w Twój zdrowy rozsądek. Bo, jeśli takowym się kierujesz, to zupełnie go nie widać w Twojej prezentacji tematu.

SonyXperia - jakim cudem wałkowanie tematu jego małżeństwa jest nie na miejscu, skoro ono formalnie jeszcze trwa, a teoretycznie zakończyło się miesiąc temu? Tu wałkowanie tego tematu jest niezbędne!

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

\I jak dla mnie, chyba za dużo jednak rozmawiacie o jego małżeństwie. Krótka rzetelena informacja by wystarczyła na ten temat, a nie analizowanie przez niego jego związku jak na psychoterapii.

To jak ma się dowiedzieć więcej szczegółów (co wszyscy jej doradzali) skoro potem jest gadanie, że za dużo rozmawia z nim o jego małżeństwie? Może się zdecydujcie na coś...

Rozmawia - źle. Nie rozmawia - naiwna i głupia...

Odradzałam zbytnie emocjonalne angażowanie się w tę relację.Nie wzbudza mojego zaufania to jego ckliwe użalanie się nad swoim złamanym małżeńskim losem. Ktos już tu pisał o zranionym misiu.