Rodzice odwrócili sie ode mnie z powodu związku z żonatym mężczyzną

SupportforOscar, pisałaś, że Twoi rodzice są wierzący. To Ciebie pewnie też wychowywali w pewien sposób i wpajali zasady. Nie przeszkadza Ci, że on jest żonaty? Nieważne, że się wyprowadził, że nie są razem od grudnia itd On w świetle prawa (a może i Kościoła) nadal jest żonaty. Jak go poznawałaś wiedziałaś o tym. I nic Ci nie zaświtało w głowie, że na razie pan jest felerny? Twoja moralność, poczucie bycia uczciwym czy co tam jeszcze nie kłuje Cię? No i skoro się ożenił to chyba ją kiedyś kochał? I tak szybko przeminęło to uczucie? Tak, pisałaś, że ponoć go zdradzała (tu byłabym ostrożna). Szybko się znudził, bardzo szybko. Nie niepokoi Cię to?

SupportforOscar napisał/a:

zbyt.zaradny, dziękuję, miło słyszeć
Moi rodzice zawsze zabraniali mi wiele rzeczy na które wiekszość rodziców nastolatek zgadza sie bez problemu. Piszę to byś miał obraz tego, że lekko nie miałam nigdy! Wiem, że mnie kochają i zawsze chcieli dla mnie jak najlepiej ale nie tędy droga...
Gdy w wieku niespełna 15 lat dostałam propozycje pracy jako modelka to ojciec myslałam, ze na zawał zejdzie gdy to usłyszał. Wiedziałam, że sie nie zgodzi nawet gdy miałby wgląd w to wszystko więc dałam sobie wtedy spokój bo jesli on nie chciał mi pozwolic nocować u koleżanek to zgoda na modeling była "po moim trupie" jak mawiał. Moja ciocia(ojca siostra) ile pamiętam zawsze stawała po mojej stronie i często kłóciła sie z nim, że powinien mi dawać więcej wolności itp.Ona sama ma córkę i dlatego w wielu sprawach nie rozumiała postepowania swojego brata. Ciotka pozwalała mojej kuzynce na niemal wszystko-po prostu ma do niej zaufanie. Oczywiście rodzice twierdzili, że także maja owe zaufanie ale tylko chronia mnie przez niebezpieczeństwem świataco nie jest prawdą
Gdy chciałam wyjechać na studia do uk również było stanowcze NIE i tu tez pomogła mi ciotka i dzieki niej może nie jestem w Anglii ale mogłam spróbować swojego szczęścia w modelingu. Sam widzisz, że mam lepsze wsparcie u ciotki niz u nich. Moja mama to z koei patrzy co ludzie powiedzą, ojciec też ale mama to przesadnie. Wszystko ma byc pieknie i ładnie dla ludzi a potem dla mnie. Oni wymarzyli sobie dla swojej jedynej  córeczki księcia z bajki a tu taki typ sie nawinął więc musza za wszelką cenę usunąć go  z mojego zycia. Myslą, że im się uda jak zawsze . Ojciec nazwał mnie wczoraj jego trofeum

Trochę Cię rozumiem, bo miałam podobnie. Rodzice, zwłaszcza ojciec, wszystkiego mi zabraniali. Nawet nie chodziło o to co ludzie powiedzą, ale że teraz mam myśleć i się skupić na szkole, nauce, a nie facetach, bo na to przyjdzie czas (dodam, że bardzo dobrze się uczyłam i nie mieli powodu by aż tak na to naciskać). Kończyło się na tym, że żaden chłopak nie mógł do mnie ot tak przyjechać, z nocowaniem u koleżanki też był wielki problem itd. Wiem że chcieli mnie chronić, ale bez przesady! Czasem z mamą w spisku udało mi się gdzieś wyrwać, na jakąś dyskotekę, czy właśnie przenocować u koleżanki ale wersja dla Taty była inna. I tak jak Ty miałam tego 'klosza' serdecznie dość. Tyle, że.... mój Tata, w momencie kiedy skończyłam 18 lat i zapytałam go o coś na zasadzie czy mogę (spodziewając się zwykłego, jakże mi znanego - "nie"), wiesz co nagle usłyszałam? "Masz swój rozum, jesteś już pełnoletnia, rób co chcesz". Z jednej strony to było fajne, ale z drugiej... sprawiło, że o tamtej pory odpowiedzialność stała się dla mnie priorytetem, choć zawsze była ważna. I co zrobiłam? Po zdaniu matury, złożyłam papiery na 2 uczelniach: 1. obok, i 2 daleko od Rodziców. Nie muszę mówić chyba na której mi bardziej zależało. Dodam, że egzaminy na tą 2-gą zdawałam w tajemnicy przed Rodzicami, bo wiedziałam, że będą przeciwni. Ale też miałam osobę mnie wspierająca, podobnie jak u Ciebie z ciocią. I ona o tym wiedziała. Na czas egzaminów na tamtej uczelni wersja oficjalna była taka, że jestem u niej i uczę się do tych na tej pierwszej. Dostałam się i tu i tu. Chyba łatwo zgadnąć którą wybrałam. A Rodziców postawiłam przed faktem dokonanym. Odkąd wyjechałam na studia, uwolniłam się z 'klosza', nauczyłam dorosłości, odpowiedzialności, kierowania własnym życiem. Jednak zawsze mając w uszach i świadomości słowa Taty "masz swój rozum".  Oczywiście zdarzały się potknięcia, ale nie takie, bym wracała z płaczem, albo sama nie mogłam sobie z nimi poradzić.
Także jesteś w takim wieku, że nie powinnaś się bać samodzielności, bylebyś kierowała się rozsądkiem, a nie buntem czy robieniem na złość. A dobrze na tym wyjdziesz. A co do romansu z żonatym... hmm tez wiem coś o tym. Albo się sparzysz, albo będziecie żyli długo i szczęśliwie. Każdy chyba przez to przechodzi(ł), tym bardziej w młodości. Nieszczęśliwe ślepe miłości, rozstania... Od tego się nie umiera! Raczej hartuje. Ważne byś miała głowę na karku i nie wpakowała się w coś bezmyślnie, albo nie zaszła w ciążę z przypadku albo na dowód Waszej miłości i utarcia nosa rodzicom.
Moja rada: rób swoje, ale z głową!

wiesz, to sie juz robi zalosne te Twoje morały i najeżdzanie na ludzi . Siedzisz na kobiecym forum , masz 50+ lat i zachowujesz sie jakbys wszystkim rozumy pozjadał. Jakos swojego ojca nie wyobrażam sobie tutaj ;/ Więc racja, zakończmy ta dyskusje i nie pisz juz więcej proszę.

SonyXperia napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

wiesz, to sie juz robi zalosne te Twoje morały i najeżdzanie na ludzi . Siedzisz na kobiecym forum , masz 50+ lat i zachowujesz sie jakbys wszystkim rozumy pozjadał. Jakos swojego ojca nie wyobrażam sobie tutaj ;/ Więc racja, zakończmy ta dyskusje i nie pisz juz więcej proszę.

Ty sobie wielu rzeczy jeszcze nie potrafisz wyobrazić. Nie takich jak facet 50+ na forum
A dlaczego nie spędzasz czasu z ukochanym, tylko piszesz w necie? Masz szlaban?

Przestań już jej dosrywać, bawi Cię to?

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Ty sobie wielu rzeczy jeszcze nie potrafisz wyobrazić. Nie takich jak facet 50+ na forum
A dlaczego nie spędzasz czasu z ukochanym, tylko piszesz w necie? Masz szlaban?

Przestań już jej dosrywać, bawi Cię to?

Life is brutal. Zazwyczaj to ono dosrywa. Trochę dosrało już jej rodzicom. Ciekawe co jeszcze córka im zafunduje?  Uważam że przychodzi taki moment, w którym należy przestac się cackać.

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Przestań już jej dosrywać, bawi Cię to?

Life is brutal. Zazwyczaj to ono dosrywa. Trochę dosrało już jej rodzicom. Ciekawe co jeszcze córka im zafunduje?  Uważam że przychodzi taki moment, w którym należy przestac się cackać.

Gdyby koleś miał refleks i szybko biegał... Trzeba było siedzieć w samochodzie Związek z żonatym wymaga trochę logistyki

Beyondblackie napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Gdyby koleś miał refleks i szybko biegał... Trzeba było siedzieć w samochodzie Związek z żonatym wymaga trochę logistyki

Koleś ma głęboko w odwłoku rodziców Support, więc jak się na niego pogniewali to żadna załamka. Ważne, że młoda jest manipulowalna I pewnie będzie ją pukać do momentu w którym ona się mu znudzi, albo sytuacja rodzinna stanie się za bardzo na ostrzu noża.

Rzecza jasna on ma mieszkanie,które wynajmuje ale oni tam nie mogą razem zamieszkać

Cyniczna, a nie ma to wcale związku z tym co on jej powiedział? Bo ja tu wyczuwam bardziej wredną manipulację niż jakieś racjonalne myślenie Support.

Cyniczna, a nie ma to wcale związku z tym co on jej powiedział? Bo ja tu wyczuwam bardziej wredną manipulację niż jakieś racjonalne myślenie Support.

Araquelle napisał/a:

SupportforOscar, pisałaś, że Twoi rodzice są wierzący. To Ciebie pewnie też wychowywali w pewien sposób i wpajali zasady. Nie przeszkadza Ci, że on jest żonaty? Nieważne, że się wyprowadził, że nie są razem od grudnia itd On w świetle prawa (a może i Kościoła) nadal jest żonaty. Jak go poznawałaś wiedziałaś o tym. I nic Ci nie zaświtało w głowie, że na razie pan jest felerny? Twoja moralność, poczucie bycia uczciwym czy co tam jeszcze nie kłuje Cię? No i skoro się ożenił to chyba ją kiedyś kochał? I tak szybko przeminęło to uczucie? Tak, pisałaś, że ponoć go zdradzała (tu byłabym ostrożna). Szybko się znudził, bardzo szybko. Nie niepokoi Cię to?

Tak, jestem wierząca, chodze do kościoła i wierzę w moc modlitwy. Prowadzę od roku pewną grupę zamkniętą "Przyjazn,wsparcie i modlitwy" i mam ponad 2 tys. ludzi z UK, SA i kilka osób z Polski, Niemiec i Austrii. Piszemy tam w jezyku angielskim i to fantastyczna grupa, która dodaje mi teraz sił do przetrwania. Wrzucamy tam zdjęcia, modlitwy itp.
Keep the faith, to moje motto
Nie uważam, że jest felerny i uważam, że skoro wyprowadził się bo uczucie między nimi wygasło to nie przeszkadza mi fakt, że kiedys ja kochał. Byli malżeństwem dwa lata ale po pierwszym roku juz zaczeło sie psuć i bardziej zyli obok siebie z niz ze sobą, na zasadzie każdy sobie robi co chce. Myslisz, że z nim nie rozmawiam poważnie na ten temat?

Araquelle napisał/a:

SupportforOscar, pisałaś, że Twoi rodzice są wierzący. To Ciebie pewnie też wychowywali w pewien sposób i wpajali zasady. Nie przeszkadza Ci, że on jest żonaty? Nieważne, że się wyprowadził, że nie są razem od grudnia itd On w świetle prawa (a może i Kościoła) nadal jest żonaty. Jak go poznawałaś wiedziałaś o tym. I nic Ci nie zaświtało w głowie, że na razie pan jest felerny? Twoja moralność, poczucie bycia uczciwym czy co tam jeszcze nie kłuje Cię? No i skoro się ożenił to chyba ją kiedyś kochał? I tak szybko przeminęło to uczucie? Tak, pisałaś, że ponoć go zdradzała (tu byłabym ostrożna). Szybko się znudził, bardzo szybko. Nie niepokoi Cię to?

Tak, jestem wierząca, chodze do kościoła i wierzę w moc modlitwy. Prowadzę od roku pewną grupę zamkniętą "Przyjazn,wsparcie i modlitwy" i mam ponad 2 tys. ludzi z UK, SA i kilka osób z Polski, Niemiec i Austrii. Piszemy tam w jezyku angielskim i to fantastyczna grupa, która dodaje mi teraz sił do przetrwania. Wrzucamy tam zdjęcia, modlitwy itp.
Keep the faith, to moje motto
Nie uważam, że jest felerny i uważam, że skoro wyprowadził się bo uczucie między nimi wygasło to nie przeszkadza mi fakt, że kiedys ja kochał. Byli malżeństwem dwa lata ale po pierwszym roku juz zaczeło sie psuć i bardziej zyli obok siebie z niz ze sobą, na zasadzie każdy sobie robi co chce. Myslisz, że z nim nie rozmawiam poważnie na ten temat?

Powyższy temat nie ma sensu z jednego prostego powodu. Autorka przechodzi bunt nastolatki i wszystkim wokół, rodzicom i Wam, a zwłaszcza sobie będzie się starała udowodnić, że jej wybór kochanka był właściwy. Tak, tak... kochanka, bo to kochanek, ale autorka i tak będzie twierdzić, że to związek. Najwyraźniej ma luki w pamięci i nie pamięta co jej wiara katolicka wspomina o takich sytuacjach. Ale to nie ważne, bo dziewczyna jest tak zacietrzewiona, że będzie modlić się do Boga by jej miłość z żonatym przetrwała. To taka hipokryzja, której ona teraz nie dostrzeże, bo każdy atak na siebie, będzie tylko odbierać jako wzmożoną chęć wzmocnienia relacji z Kochankiem.
Jakakolwiek próba, odwiedzenia od tego będzie odnosić odwrotny skutek, w myśl powiedzenia... na złość rodzicom odmrożę sobie uszy.
A więc temat uważam za zamknięty, a Autorka niech idzie odmrażać sobie uszy.

ps.
Uważam, że dobrze, ze temat był poruszony, bo za jakiś czas, jak klapki z oczu opadną, Autorka wyniesie z niego porządne informacje, ale to jeszcze nie teraz. Najpierw musi odebrać swoją lekcję życia.

SupportforOscar napisał/a:

Araquelle napisał/a:

SupportforOscar, pisałaś, że Twoi rodzice są wierzący. To Ciebie pewnie też wychowywali w pewien sposób i wpajali zasady. Nie przeszkadza Ci, że on jest żonaty? Nieważne, że się wyprowadził, że nie są razem od grudnia itd On w świetle prawa (a może i Kościoła) nadal jest żonaty. Jak go poznawałaś wiedziałaś o tym. I nic Ci nie zaświtało w głowie, że na razie pan jest felerny? Twoja moralność, poczucie bycia uczciwym czy co tam jeszcze nie kłuje Cię? No i skoro się ożenił to chyba ją kiedyś kochał? I tak szybko przeminęło to uczucie? Tak, pisałaś, że ponoć go zdradzała (tu byłabym ostrożna). Szybko się znudził, bardzo szybko. Nie niepokoi Cię to?

Tak, jestem wierząca, chodze do kościoła i wierzę w moc modlitwy. Prowadzę od roku pewną grupę zamkniętą "Przyjazn,wsparcie i modlitwy" i mam ponad 2 tys. ludzi z UK, SA i kilka osób z Polski, Niemiec i Austrii. Piszemy tam w jezyku angielskim i to fantastyczna grupa, która dodaje mi teraz sił do przetrwania. Wrzucamy tam zdjęcia, modlitwy itp.
Keep the faith, to moje motto
Nie uważam, że jest felerny i uważam, że skoro wyprowadził się bo uczucie między nimi wygasło to nie przeszkadza mi fakt, że kiedys ja kochał. Byli malżeństwem dwa lata ale po pierwszym roku juz zaczeło sie psuć i bardziej zyli obok siebie z niz ze sobą, na zasadzie każdy sobie robi co chce. Myslisz, że z nim nie rozmawiam poważnie na ten temat?

jak się ma to do pierwszego postu gdy napisałaś, że rodzice sa za ,,bardzo,, wierzący i to ci przeszkadza, bo nie zgadzają się na to ze jesteś kochanką,?
Jak dla mnie jest to wymyślony temat a teraz go nieudolnie podkręcasz....
A to, żę piszesz, że modlitwa pozwala ci przetrwać ,,trudny czas,,, to weź nie obrażaj ludzi naprawdę w trudnej sytuacji, bo ty masz wszystko na tacy i nie doceniasz a to ze nie możesz spotykać się z kochaniem to naprawdę ,,tragedia,,:)

mariola856 napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Tak, jestem wierząca, chodze do kościoła i wierzę w moc modlitwy. Prowadzę od roku pewną grupę zamkniętą "Przyjazn,wsparcie i modlitwy" i mam ponad 2 tys. ludzi z UK, SA i kilka osób z Polski, Niemiec i Austrii. Piszemy tam w jezyku angielskim i to fantastyczna grupa, która dodaje mi teraz sił do przetrwania. Wrzucamy tam zdjęcia, modlitwy itp.
Keep the faith, to moje motto
Nie uważam, że jest felerny i uważam, że skoro wyprowadził się bo uczucie między nimi wygasło to nie przeszkadza mi fakt, że kiedys ja kochał. Byli malżeństwem dwa lata ale po pierwszym roku juz zaczeło sie psuć i bardziej zyli obok siebie z niz ze sobą, na zasadzie każdy sobie robi co chce. Myslisz, że z nim nie rozmawiam poważnie na ten temat?

jak się ma to do pierwszego postu gdy napisałaś, że rodzice sa za ,,bardzo,, wierzący i to ci przeszkadza, bo nie zgadzają się na to ze jesteś kochanką,?
Jak dla mnie jest to wymyślony temat a teraz go nieudolnie podkręcasz....
A to, żę piszesz, że modlitwa pozwala ci przetrwać ,,trudny czas,,, to weź nie obrażaj ludzi naprawdę w trudnej sytuacji, bo ty masz wszystko na tacy i nie doceniasz a to ze nie możesz spotykać się z kochaniem to naprawdę ,,tragedia,,:)

Ja nie obrażam ludzi w  naprawdę trudnej sytuacji a tylko własnie za nich się modle ale nie mów mi , że to co przezywam nie powinno byc trudnym czasem dla mnie tylko dlatego , że ludzie mają gorsze tragedie.
Napisałam, że jestem religijna i prowadzę grupę gdzie sie wspieramy i modlimy a ty sie mnie pytasz co to ma wspólnego z pierszym postem? Wybacz, ale zostawie to bez komentarza.

Anastacjaa napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Ja tez nigdy nie miałam problemów z nauką więc te ich zakazy nie były spowodowane trudnościami w szkole czy problemami wychowawczymi. Gdy skonczyłam 18 lat to rodzice równiez wyluzowali trochę ale nie dlatego, że zrozumieli a tylko dlatego, że woleli siedzieć cicho i cieszyc się, że ich corka nie wyjechala do obcego(złego ich zdaniem) kraju a mieszka z nimi więc nadal moga miec mnie na oku. I nawet dostałam pozwolenie na swoje "hobby", może z pomoca cioci ale juz coś
Piszesz, że wiesz cos o tym więc tez byłaś/jesteś w związku z rozwodnikiem ? Ile masz lat i skąd jesteś?

No już jestem co najmniej 10 lat starsza o Ciebie...
Moi też by tak myśleli jakbym nie postawiła na swoim i nie wyjechała... Długo nie mogli się z tym pogodzić.
A co o związku z rozwodnikiem to długa historia... Tak czy inaczej powinnaś mieć uszy i oczy szeroko otwarte - Rodzice nigdy nie życzą źle, choć czasem przesadzają z 'opieką'. No ale Ciebie znają najlepiej. Choć nie zawsze chcą przyjąć do wiadomości, że jesteś już dorosła. Tym bardziej ojciec - on zawsze będzie zazdrosny ( w swoim sensie) o córkę, ładną i mądrą na dodatek. wiadomo że chce dla niej jak najlepiej.  Ale Ty masz swoje życie. I "swój rozum" jak to mi Tata powiedział.. zresztą bardzo słusznie uważam...

Hey.
Wchodziłam na Twój wątek ale bardzo dużo stron i nie jestem w stanie przeczytac wszystkiego.
Mogłabys w małym skrócie napisać jak sie sprawy maja teraz między wami ? Tzn. czy on jest nadal z zoną a z Toba ma romans czy jest rozwodnikiem? I po ile macie lat?
Najbardziej mi zależy na rozmowie z dziewczynami w podobnej sytuacji a takich tutaj nie ma , Tylko Ty mi zostałas
Pozdrawiam xx

Glosator, nie chce pisać nie na temat ale chcę abyś wiedział, ze z ogromnym zainteresowaniem czytam twoje posty. Jesteś unikatem na tym 'rynku wolności słowa' w internecie.
Cieszę sie, ze tutaj jesteś. Dzięki tobie to forum dużo zyskalo.

Hey.
Wchodziłam na Twój wątek ale bardzo dużo stron i nie jestem w stanie przeczytac wszystkiego.
Mogłabys w małym skrócie napisać jak sie sprawy maja teraz między wami ? Tzn. czy on jest nadal z zoną a z Toba ma romans czy jest rozwodnikiem? I po ile macie lat?
Najbardziej mi zależy na rozmowie z dziewczynami w podobnej sytuacji a takich tutaj nie ma , Tylko Ty mi zostałas
Pozdrawiam xx

SupportforOscar napisał/a:

Nie uważam, że jest felerny i uważam, że skoro wyprowadził się bo uczucie między nimi wygasło to nie przeszkadza mi fakt, że kiedys ja kochał. Byli malżeństwem dwa lata ale po pierwszym roku juz zaczeło sie psuć i bardziej zyli obok siebie z niz ze sobą, na zasadzie każdy sobie robi co chce. Myslisz, że z nim nie rozmawiam poważnie na ten temat?

Support czytam Twój wątek od początku właściwie. Jestem od Ciebie starsza 6 lat. W związku jestem od lat 10. W listopadzie usłyszałam od mojego lubego, że on mnie nie kocha, nie chce ze mną być i nie widzi możliwości naprawy związku. Wyprowadzilam się. My w pewnym momencie też żyliśmy obok siebie. Nie miał nikogo. Minęły 3 miesiące a my w tej chwili będziemy próbować swój związek naprawić i być razem. I on tego teraz też chce. Zrozumiał parę rzeczy i widzi możliwość naprawy swoich błędów i bycia razem. Ja nie wiem czy nam się uda, ale Kochana to nie jest tak ze miłość umiera na pstrykniecie palca. Tydzień od kiedy Twój "próbował" być z żoną, a poznał Ciebie i zrozumiał że kocha tylko Ciebie jest zwyczajnie kpiną z Twojej inteligencji. Nie da się tak. Zapewniam Cię. No chyba, że nigdy w życiu żony nie kochał, ale jeśli tak to skrzywdzić go nie mogła tak jak on Tobie to opisuje.
Ja Ci nie powiem, że powinnaś się wyprowadzić od rodziców, czy zostawić jego. Wiem, że zauroczenie dorosłym mężczyzna potrafi wyłączyć racjonalne myślenie. Ja Ciebie tylko proszę żebyś liczyła się ze zdaniem swoich rodziców jacy by oni nie byli, bo wiem że w ostateczności pozostaną Ci tylko oni.
Druga rzecz o którą Cie proszę to nie ufaj i nie wierz mu bezgranicznie. Przykro mi, ale Ty tego człowieka tak naprawdę nie znasz. Nie wiesz o nim właściwie nic ponad to co Ci powiedział, lub pozwolił powiedzieć swoim najbliższym.
Czy wg Ciebie on ma jakieś wady? Czy widziałaś na własne oczy ten pozew rozwodowy? (wiesz mój luby też mówił wszystkim dookoła że jest mu dobrze i juz do mnie nie wróci a ślubu nie mamy czyli jakby łatwiej się rozstać). Bardzo Cie proszę odpowiedz na te pytania.

tamta89 napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Nie uważam, że jest felerny i uważam, że skoro wyprowadził się bo uczucie między nimi wygasło to nie przeszkadza mi fakt, że kiedys ja kochał. Byli malżeństwem dwa lata ale po pierwszym roku juz zaczeło sie psuć i bardziej zyli obok siebie z niz ze sobą, na zasadzie każdy sobie robi co chce. Myslisz, że z nim nie rozmawiam poważnie na ten temat?

Support czytam Twój wątek od początku właściwie. Jestem od Ciebie starsza 6 lat. W związku jestem od lat 10. W listopadzie usłyszałam od mojego lubego, że on mnie nie kocha, nie chce ze mną być i nie widzi możliwości naprawy związku. Wyprowadzilam się. My w pewnym momencie też żyliśmy obok siebie. Nie miał nikogo. Minęły 3 miesiące a my w tej chwili będziemy próbować swój związek naprawić i być razem. I on tego teraz też chce. Zrozumiał parę rzeczy i widzi możliwość naprawy swoich błędów i bycia razem. Ja nie wiem czy nam się uda, ale Kochana to nie jest tak ze miłość umiera na pstrykniecie palca. Tydzień od kiedy Twój "próbował" być z żoną, a poznał Ciebie i zrozumiał że kocha tylko Ciebie jest zwyczajnie kpiną z Twojej inteligencji. Nie da się tak. Zapewniam Cię. No chyba, że nigdy w życiu żony nie kochał, ale jeśli tak to skrzywdzić go nie mogła tak jak on Tobie to opisuje.
Ja Ci nie powiem, że powinnaś się wyprowadzić od rodziców, czy zostawić jego. Wiem, że zauroczenie dorosłym mężczyzna potrafi wyłączyć racjonalne myślenie. Ja Ciebie tylko proszę żebyś liczyła się ze zdaniem swoich rodziców jacy by oni nie byli, bo wiem że w ostateczności pozostaną Ci tylko oni.
Druga rzecz o którą Cie proszę to nie ufaj i nie wierz mu bezgranicznie. Przykro mi, ale Ty tego człowieka tak naprawdę nie znasz. Nie wiesz o nim właściwie nic ponad to co Ci powiedział, lub pozwolił powiedzieć swoim najbliższym.
Czy wg Ciebie on ma jakieś wady? Czy widziałaś na własne oczy ten pozew rozwodowy? (wiesz mój luby też mówił wszystkim dookoła że jest mu dobrze i juz do mnie nie wróci a ślubu nie mamy czyli jakby łatwiej się rozstać). Bardzo Cie proszę odpowiedz na te pytania.

... bo juz pisałam, że u nich nie było uczucia juz dawno i że tylko on starał sie od ostatniego roku o to małżeństwo. Niektórzy nieopacznie zrozumieli, że on starał sie ratować małżeństwo od świat do Sylwestra. A tak nie było!
I ja mu wcale nie ufam bezgranicznie bo to akurat przypisują mi tutaj forumowicze.

SonyXperia napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

... bo juz pisałam, że u nich nie było uczucia juz dawno i że tylko on starał sie od ostatniego roku o to małżeństwo. Niektórzy nieopacznie zrozumieli, że on starał sie ratować małżeństwo od świat do Sylwestra. A tak nie było!
I ja mu wcale nie ufam bezgranicznie bo to akurat przypisują mi tutaj forumowicze.

Do niej nic nie dociera. Nic.

Fascynujące. Ile razy jeszcze to napiszesz?

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Do niej nic nie dociera. Nic.

Fascynujące. Ile razy jeszcze to napiszesz?

Do końca mojego L4.

SupportforOscar,
A nie budzi w Tobie podejrzeń to,że to tylko on walczył o to małżeństwo? Tak bardzo podkreślasz fakt, że on walczył, ale przestał i to ma być dla Ciebie wyznacznikiem tego,że już mu nie zależy na związku z żoną. A może jest wprost przeciwnie. Może mu zależy,ale na razie nic nie może zrobić. Może wcale emocjonalnie się z nią nie rozstał? Po prostu pogodził z tym, że coś wymknęło mu sie z rąk.

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Fascynujące. Ile razy jeszcze to napiszesz?

Do końca mojego L4.

Długo jeszcze? .

Poważnie, po co się powtarzać 16009495712 razy, to nie zmieni sposobu myślenia Autorki...

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Fascynujące. Ile razy jeszcze to napiszesz?

Do końca mojego L4.

Długo jeszcze? .

Poważnie, po co się powtarzać 16009495712 razy, to nie zmieni sposobu myślenia Autorki...

SonyXperia napisał/a:

SupportforOscar,
A nie budzi w Tobie podejrzeń to,że to tylko on walczył o to małżeństwo? Tak bardzo podkreślasz fakt, że on walczył, ale przestał i to ma być dla Ciebie wyznacznikiem tego,że już mu nie zależy na związku z żoną. A może jest wprost przeciwnie. Może mu zależy,ale na razie nic nie może zrobić. Może wcale emocjonalnie się z nią nie rozstał? Po prostu pogodził z tym, że coś wymknęło mu sie z rąk.

A może w przyszłym tygodniu będzie koniec świata, a może św. Mikołaj istnieje, a może...