Rodzice odwrócili sie ode mnie z powodu związku z żonatym mężczyzną

Sony, chyba logiczne, że byłam ?

Nieważne czy to jego wynajęte mieszkanie czy też garsoniera pożyczona od kolegi

Rozumiesz od poszczególnych osób, czyli wybiórczo czytasz jak Ci wygodnie. Nie, no super, nie wszyscy mamy wykształcone fakultety poznawcze.

Bo zamieszkanie razem po miesiącu znajomości, to by była głupota - za wcześnie.
Już o tym pisała.

Na pewno rodzice byliby zachwyceni, że ich córeczka jedynaczka wyprowadziła się do żonatego faceta po miesiącu znajomości...
Jedyne, co by tym zyskała, to koniec jakichkolwiek dobrych relacji z rodzicami.

Sama się im pochwaliła

Tu akurat ją rozumiem. Pewnie nie chciała ich okłamywać.

Choć ja ogólnie postąpiłabym zupełnie inaczej.
Powiedziałabym po prostu, że się z kimś spotykam, ale to jeszcze za wcześnie, by go przedstawić rodzicom i tyle.
A tak właściwie - w życiu nie spotykałabym się z żonatym facetem..

Nikt nie podsuwa jej kłamstwa.

Mnie się wydaje, że nie było to tak jak ona opisuje. Rodzice zauważyli zmianę w jej zachowaniu, to że się z kimś spotyka, pociagnęli za język i wyszło parę spraw na jaw, między innymi wiek faceta, za tym poszły inne pytania i okazało się, że jest żonaty.

Natomiast jeżeli faktycznie sama od siebie oznajmiła rodzicom tę fantastyczną wiadomość, po miesiącu znajomości, to oznacza ( wbrew temu co ona tu wypisuje) że jej na tej znajomości ogromnie zależy i to nie w sensie 'chcę go tylko blizej poznać', ale w senisie, że ona chce z nim być, inaczej nie miałaby takiego znaczenia kwestia jego rozwodu.

Uważam jednak że to rodzice zorientowali się, że ktoś mocno córce namieszał w głowie i sprawa się wydała.

SupportforOscar, pisałaś, że Twoi rodzice są wierzący. To Ciebie pewnie też wychowywali w pewien sposób i wpajali zasady. Nie przeszkadza Ci, że on jest żonaty? Nieważne, że się wyprowadził, że nie są razem od grudnia itd On w świetle prawa (a może i Kościoła) nadal jest żonaty. Jak go poznawałaś wiedziałaś o tym. I nic Ci nie zaświtało w głowie, że na razie pan jest felerny? Twoja moralność, poczucie bycia uczciwym czy co tam jeszcze nie kłuje Cię? No i skoro się ożenił to chyba ją kiedyś kochał? I tak szybko przeminęło to uczucie? Tak, pisałaś, że ponoć go zdradzała (tu byłabym ostrożna). Szybko się znudził, bardzo szybko. Nie niepokoi Cię to?

Albo ten facet w końcu się znudzi tą całą sytuacją, bo powiedzmy sobie szczerze, że on chce bezkonfliktowo się pobawić, a nie mieć czyjeś problemy rodzinne na głowie. Oczywiście, wtedy zostawi SupportforOscar z całym tym bałaganem na głowie...

Cytując naszą autorkę:
"Od miesiąca spotykam się z żonatym mężczyzną, który zamierza sie rozwieść. Rodzice tydzień temu dowiedzieli sie o tym i zaczęli wojnę ze mną

Uważam, ze rodzice zachowuja sie karygodnie i boję sie że nasz zwiazek nie przetrwa tego.

razem z partnerem myslimy o mojej wyprowadzce z domu .
Ja nie planuje przyszłości z nim bo wiem że to za szybko ale po prostu chce mi pomóc z wyprowadzka z domu
ja chce tylko zamieszkac bez rodziców i napisałam wyraznie, że wspólnie myslimy nad moją wyprowadzką a nie nad wspólnym mieszkaniem.

starał sie "naprawic" małżeństwo.Nie udało mu się i po poznaniu mnie zrozumiał, że ich związek nie miał szans

Napisałam, że starał się naprawić swoje małżeństwo ale mu sie nie udało a gdy mnie poznał to zrozumiał, że jego malżeństwo to błąd

pitagoras, akurat ich małżeństwo nie rozpadło się przeze mnie

Cynicznahipo, ale jak miałam ukrywać związek skoro mieszkam z rodzicami ? To widać a zresztą nie potraife kłama

moi rodzice jak tylko dowiedzieli się z kim sie spotykam to zaczeli świrować nim go "poznali" osobiście. A i te spotkanie nie było zaplanowane ale takie spontaniczne i w sumie to ja nie chciałam by do niego doszło ale przyjechał do mnie pod ich nieobecnością i nie zdązył uciec(hmmm) przed ich powrotem i stało się..

Od ponad miesiąca nie zyje ze swoją zoną i jak mówi to żałuje, że od razu nie wniósł o rozwód

Po pierwsze to nie zyją razem-nie mieszkają razem- a po drugie, zalezy mu na mnie ale nie mogę wprowadzić sie do niego na tym etapie nainka,

ale ja jestem pełnoletnia więc sama decyduje o sobie a rodzice powinni mnie wspieraćszego związku i jego sytuacji..."

Ano ma znaczenie. Rodzice ewidentnie stanęli na drodze romansikowi żonatego faceta z ich córką.
Ona jest z nim w związku, ale nie jest, bo z jakiś powodów nie może z nim zamieszkać. Jest dorosła, ale nie jest dorosła, bo brakuje jej wsparcia rodziców. Komedia.

Taaa... I wróciłaby z przychówkiem od progu oznajmiając rodzicom, to wasza wina, dlaczego mi na to pozwoliliście, on mnie okłamał, oszukał, wykorzystał, bawił się mną itd., itp. O ile będzie do kogo wracać, bo rodzice nie są nieśmiertelni

Przecież to jest romans, który się wydał i stąd cała afera.

1 kłóci się z 3 poprzez 2  - niestety.

Ona chce miec w rodzicach wentyl bezpieczeństwa. Dokładnie. Przed podjęciem zdecydowanych decyzji powstrzymuje ją tylko zwodzenie przez tego gościa. Bo on ją zwodzi a ona nie jest w stanie zachować się w pełni niezależnie.

Jesli doprowadzilabys do zerwania z nim, to ona z zalu, na zlosc, w poczuciu krzywdy, i straconej szansy znalazlaby sobie innego, duzo starszego, ktory by ja omotal....

Mowiac idz, ale sama poniesiesz konsekwencje, patrzylabys obojetnie na ewentualny przychowek, przemoc, albo i cos gorszego( roznie bywa, a panna urodziwa) obojetnie?
Wszak zadeklarowalas, ze na Ciebie nie moze liczyc....

Ja tu o postawie rodzica mowie, nie o tej konkretnej sytuacji....

Innymi slowy ja to widze tak:
Rodzicom nie udalo sie wychowac dziecka na osobe ostrozna, bardziej nieufna, zdystansowana...( blad)
Udalo im sie wychowac ja na dziewczyne szczera, szukajaca oparcia /wsparcia w rodzine( tyle dobrze)

W tej sytuacji ona sama musi sie nauczyc tego dystansu( cynizmu) nieufnosci.
Nie nauczy sie, jesli bede ja chronic sila/przemoca,
W najlepszym razie strace jej zaufanie, szczerosc, i tym latwiej wpakuje sie w jakas kabale...

Ona ma 19 lat- jesli do tej pory rodzice stosowali trzymanie pod kloszem i ochrone na sile, i do tej pory nie nauczyli, ze swiat i ludzie to nie jest cos, co mozna obdarzac hurra zaufaniem, to pozostaja tylko  dwa wyjscia:

Pozwolic jej nauczyc sie samej, albo przezyc zycie za nia....
Ja bym wolala, zeby moje dziecko bylo samodzielne, radzilo sobie samo,...

Zadurzyła się po uszy w żonatym facecie, który lawiruje w kwestii małżeństwa. Standart - jak Cię poznałem to zrozumiałem, że moje małżeństwo to pomyłka. Taki tekst to tylko do 19-latki. Ale ona tego nie rozumie.  Nie ma co dobrabiać historii o wielkim rodzącym się uczuciu, któremu rodzice dziewczyny stoją na drodze.

A kto twierdzi, że rodzice jej nie kochają? Kochają, dlatego nie zgadzają się na jej niepoważne wybryki. Kochać trzeba jednak mądrze. Bezwarunkowo, ale mądrze. A jeśli latorośl tego nie docenia - to nieprawda, że winne są temu błedy wychowawcze.

Tak się tylko mówi... Co innego, jak się ma własne dziecko w tarapatach.

Ciągłe wybawianie z tarapatów jest niemożliwe. A jak rodziców w końcu zabraknie? A jak ich już nie ma? To do kogo po ratunek? W końcu trzeba odciąć pępowinę.

Zyczę powodzenie w nadrabianiu braków w wychowaniu w wieku 19 lat. To już nie jest wychowywanie, ale radzenie sobie z tym co zostało wychowane. A poza tym może ona taka niepojętna mimo wcześniejszych starań rodziców? W pewnym wieku to życie zaczyna nas uczyć i wychowywać, a słowa rodziców możemy tylko wspominać jako te ktore były od serca. I ona już jest w tym wieku.

No, to i tak sama sie nauczy- nie rodzice, to zycie ja nauczy...
Mozna to tylko odwlekac( bez sensu)

Czy zastanawialam sie dlaczego jest kawalerem? Tak. Oczywiscie, ze sie zastanawialam. Ja sie zastanawiam nad tym dlaczego ludzie robia rozne rzeczy i co maja w glowach.

Moze Ty usiadziesz i sie zastanowisz dlaczego facet w wieku Twojego kochanka sprzedaje Ci slodkie teksty? Moze zastanowisz sie dlaczego zaraz po rozstaniu w jednym powaznym zwiazku wchodzi w drugi ?
Czy Ty wogole zastanawiasz sie co on robi i mowi i dlaczego?
Czy wiesz jak zachowuje sie zwyczajny dorosly facet, zeby miec porownanie?

Nie mowie, ze bylam bardziej dojrzala od Ciebie bo umialam sie utrzymac. Bylam zdecydowanie bardziej dojrzala od Ciebie, bo nie mialam dziecinnych problemow z rodzicami, bo umialam sama decydowac i konsekwencje tych decyzji ponosic. Gdybys byla na moim miejscu zginelabys.
Mnie nikt na forum nie okresliby slowami 'naiwna' jak to wiele razy Ci tutaj pisano.
A ja w przeciwienstwie do Ciebie nie histeryzowalabym bo ktos mnie tak nazwal

Dokladnie tak.
Niech idzie do niego i zobaczy czy bedzie happy ending.

Skoro mowi, ze sobie poradzi bez rodzicow to nie rozumiem po co na ich garnuszku jeszcze siedzi?
No chyba, ze do rachunkow doplaca z zarobionych pieniedzy.

A kogo ona obchodzi?

Tu chodzi o autorke, jej problem i postawe rodzicow...

Zamiast zonatego moglby byc muzulmanin, albo alkoholik, albo przemocowiec
( kandydat z defektem- defekt jest nieistotny)

Nie istotne jest tez, czy beda zyli dlugo i szczesliwie,
Istotne jest, czego ona sie nauczy, ....ze wszyscy widza defekt, a ona nie...

No nie żartuj. Obchodzi, bo Autorka znajduje się właśnie w sytuacji z żonatym a nie z muzłumaninem, alkoholikiem czy innym gadem.

Streszcze:
1 kochal zone, ale sie rozstali, znaczy wciaz ja kocha= nie kocha ciebie
2 nigdy nie kochal zony, znaczy ma niefrasobliwy stosunek do zwiazkow= do ciebie tez
3 kochal zone, ale ja stracil i ma do niej zal, znaczy ze wciaz ja kocha= nie kocha ciebie
4 kochal zone, ty jestes tymczasowo( na zakladke) i kiedys cie pokocha= nie pokocha, jak do tego dojrzeje, to zacznie dopiero szukac..
5 wcale sie z zona nie rozstal, znaczy nie kocha ani jej, ani ciebie, tylko siebie.

Rodzice cie kochaja i chva twojego dobra, bo inaczej w dupie by mieli, co robisz i z kim. A uwierz mi, sa tacy, co ich to nie obchodzi- twoich obchodzisz, szanuj to.

Dla tego nie istotne jest czy on zlozyl pozew o rozwod, czy nie, i czy ona zla kobieta byla...
Istotne jest to, ze ja nie widze opcji zeby to ona byla ukochana wybranka( w swietle tego, co sama pisze o sytuacji) za szybko cos ta milosc....

Dokladnie- tu nie jest nawet istotne, ze byl slub....

Ale panna dowie sie czegos o nim, nie od nas, nie od rodzicow- tylko od niego...
I potrwa to dluzej, lub krocej- i tyle. Innego wyjscia nie widze...

Mylisz pojęcia troszkę.
Dla Ciebie zezwolenie = wsparcie, a brak zezwolenia = brak wsparcia. Tak nie jest, mylisz się.
Rodzice, którzy pozwalają swoim dzieciom na wszystko, wcale nie są dla nich wsparciem.
A rodzice, którzy nie pozwalają na nic, też mają ze sobą pewien problem.

Myślę, że efektem Twojego obecnego dylematu jest trzymanie Ciebie pod kloszem przez rodziców.
I myślę też, że choćbyś nawet wiedziała, że ten facet nie jest dla Ciebie, świadomie, lub nie - zrobisz na złość rodzicom i wejdziesz w głębszą relację. Szkoda.

"Moja mama to z koei patrzy co ludzie powiedzą, ojciec też ale mama to przesadnie. Wszystko ma byc pieknie i ładnie dla ludzi a potem dla mnie."

Takie wlasnie odnioslem wrazenie.

"Pierwszy lepszy prawnik wie, i nie prawnik też, że akta w sądzie mogą przeglądać wyłącznie strony, ich pełnomocnicy i ewentualnie uczestnicy postępowania."

W takim razie sorry, ze wprowadzilem w blad, nie jestem prawnikiem.

pzdr

Udowodnilabym rodzicom, ze to facet godny zaufania.
Nie pytaj mnie jak- to Ty uwazasz, ze taki jest....

Żal mi tych rodziców, żal, jak pomyślę, co oni czują kiedy dowiadują się że ich córka wskoczyła do wyrka żonatemu facetowi i toczy z nimi wojnę bo się zachowują jej zdaniem 'karygodnie' nie akceptując jej wyczynów.
Poznała go w Sylwestra, na początku lutego pisze post na forum, że jest w związku! I nie dociera do niej nic, i nie dotrze, bo to ona za nim łazi, ona do niego ciągnie jak mucha do smoły. Ona nie chce żeby do niej coś dotarło.

Trochę Cię rozumiem, bo miałam podobnie. Rodzice, zwłaszcza ojciec, wszystkiego mi zabraniali. Nawet nie chodziło o to co ludzie powiedzą, ale że teraz mam myśleć i się skupić na szkole, nauce, a nie facetach, bo na to przyjdzie czas (dodam, że bardzo dobrze się uczyłam i nie mieli powodu by aż tak na to naciskać). Kończyło się na tym, że żaden chłopak nie mógł do mnie ot tak przyjechać, z nocowaniem u koleżanki też był wielki problem itd. Wiem że chcieli mnie chronić, ale bez przesady! Czasem z mamą w spisku udało mi się gdzieś wyrwać, na jakąś dyskotekę, czy właśnie przenocować u koleżanki ale wersja dla Taty była inna. I tak jak Ty miałam tego 'klosza' serdecznie dość. Tyle, że.... mój Tata, w momencie kiedy skończyłam 18 lat i zapytałam go o coś na zasadzie czy mogę (spodziewając się zwykłego, jakże mi znanego - "nie"), wiesz co nagle usłyszałam? "Masz swój rozum, jesteś już pełnoletnia, rób co chcesz". Z jednej strony to było fajne, ale z drugiej... sprawiło, że o tamtej pory odpowiedzialność stała się dla mnie priorytetem, choć zawsze była ważna. I co zrobiłam? Po zdaniu matury, złożyłam papiery na 2 uczelniach: 1. obok, i 2 daleko od Rodziców. Nie muszę mówić chyba na której mi bardziej zależało. Dodam, że egzaminy na tą 2-gą zdawałam w tajemnicy przed Rodzicami, bo wiedziałam, że będą przeciwni. Ale też miałam osobę mnie wspierająca, podobnie jak u Ciebie z ciocią. I ona o tym wiedziała. Na czas egzaminów na tamtej uczelni wersja oficjalna była taka, że jestem u niej i uczę się do tych na tej pierwszej. Dostałam się i tu i tu. Chyba łatwo zgadnąć którą wybrałam. A Rodziców postawiłam przed faktem dokonanym. Odkąd wyjechałam na studia, uwolniłam się z 'klosza', nauczyłam dorosłości, odpowiedzialności, kierowania własnym życiem. Jednak zawsze mając w uszach i świadomości słowa Taty "masz swój rozum".  Oczywiście zdarzały się potknięcia, ale nie takie, bym wracała z płaczem, albo sama nie mogłam sobie z nimi poradzić.
Także jesteś w takim wieku, że nie powinnaś się bać samodzielności, bylebyś kierowała się rozsądkiem, a nie buntem czy robieniem na złość. A dobrze na tym wyjdziesz. A co do romansu z żonatym... hmm tez wiem coś o tym. Albo się sparzysz, albo będziecie żyli długo i szczęśliwie. Każdy chyba przez to przechodzi(ł), tym bardziej w młodości. Nieszczęśliwe ślepe miłości, rozstania... Od tego się nie umiera! Raczej hartuje. Ważne byś miała głowę na karku i nie wpakowała się w coś bezmyślnie, albo nie zaszła w ciążę z przypadku albo na dowód Waszej miłości i utarcia nosa rodzicom.
Moja rada: rób swoje, ale z głową!