Rodzice odwrócili sie ode mnie z powodu związku z żonatym mężczyzną

Buszująca w zbożu napisał/a:

Mam prawo radzić każdemu, skoro mam doświadczenie, tak samo Ciebie facet może zdradzić, jak i mnie, nikt nie jest bardziej lub mniej narażony.

Wiesz, bez urazy, ale wiara w to, ze notoryczny zdradzacz nagle sie zmieni jest jak wpuszczanie zlodzieja recydywisty do sklepu jubilerskiego z nadzieja, ze mu sie rasie do czegos nie przykleja...

Myślę, że nie warto robić autorce śmietnika, to nie mój/Twój wątek, jak chcesz się pospierać (aczkolwiek nie wiem o co i w jakim celu) to napisz do mnie prywatnie. Ja już nie mam z tym żadnego problemu, czego chciałam, to się dowiedziałam i nie muszę tego dalej roztrząsać, a już na pewno tłumaczyć mojego partnera obcym osobom.

in_ka napisał/a:

SupportforOscar doradzam duży dystans do każdej postaci na forum (mnie to również dotyczy )
czytaj co tutaj się pisze ale miej Swój rozum ...
wyciągaj Własne wnioski, porównuj jak to się ma do Twojej rzeczywistości i Twoich własnych zasad i norm,
dobrze nieraz również poczytać historię nicków, przydaje się

jedno mnie zastanowiło czytając twoje ostatnie posty,
bardzo ciebie dziwi zachowanie rodziców ale przecież to właśnie Ty znasz ich najlepiej,
przecież żyłaś z nimi 19 lat, to oni ciebie wychowywali, kształtowali, itd.
czy zakładałaś, że zaakceptują twój związek z żonatym mężczyzną ? nie spodziewałaś się takiej ich reakcji? takiego zachowania? na co liczyłaś?
mnie nie dziwi ich postawa wobec tego co o Nich napisałaś, a ty jesteś wyraźnie zaskoczona...

Co innego znając rodziców i wiedzieć, że nie zaakceptuja rozwodnika a co innego zakochac sie i nie rozumieć jak mogli sie ode mnie odsunąc. No nie wiem jak to mogę inaczej opisać. Nie dziwię się, że nie akceptuja ale nie rozumiem jak mogli zerwac wszelkie kontakty. Chyba tylko tak moge to wytłumaczyć. Nie zaplanowałam sobie takiego partnera a tym bardziej nie szukałam na siłe więc trudno tu mówić o zaskoczeniu. Tu chodzi o moje uczucia więc dla mnie to dziwne, że nie patrzą na to w ten sposób w jaki ja ŻE MOŻE TO WŁASNIE  Z NIM BĘDĘ CAŁE ZYCIE SZCZĘSLIWA .

Rodzice zawsze byli ze mnie dumni. Nasłuchali się o córkach swoich znajomych i nieznajomych i ich wybrykach i cieszyli sie, że ja taka porządna i rozsądna. Dlatego to dla mnie takie trudne do zrozumienia bo przecież mój związek z M to nic w porównaniu z narkotykami, ucieczkami z domu, ciąże, prostytucja itp. A jednak to moi rodzice a nie tamci urwali kontakt.

SupportforOscar napisał/a:

in_ka napisał/a:

SupportforOscar doradzam duży dystans do każdej postaci na forum (mnie to również dotyczy )
czytaj co tutaj się pisze ale miej Swój rozum ...
wyciągaj Własne wnioski, porównuj jak to się ma do Twojej rzeczywistości i Twoich własnych zasad i norm,
dobrze nieraz również poczytać historię nicków, przydaje się

jedno mnie zastanowiło czytając twoje ostatnie posty,
bardzo ciebie dziwi zachowanie rodziców ale przecież to właśnie Ty znasz ich najlepiej,
przecież żyłaś z nimi 19 lat, to oni ciebie wychowywali, kształtowali, itd.
czy zakładałaś, że zaakceptują twój związek z żonatym mężczyzną ? nie spodziewałaś się takiej ich reakcji? takiego zachowania? na co liczyłaś?
mnie nie dziwi ich postawa wobec tego co o Nich napisałaś, a ty jesteś wyraźnie zaskoczona...

Co innego znając rodziców i wiedzieć, że nie zaakceptuja rozwodnika a co innego zakochac sie i nie rozumieć jak mogli sie ode mnie odsunąc. No nie wiem jak to mogę inaczej opisać. Nie dziwię się, że nie akceptuja ale nie rozumiem jak mogli zerwac wszelkie kontakty. Chyba tylko tak moge to wytłumaczyć. Nie zaplanowałam sobie takiego partnera a tym bardziej nie szukałam na siłe więc trudno tu mówić o zaskoczeniu. Tu chodzi o moje uczucia więc dla mnie to dziwne, że nie patrzą na to w ten sposób w jaki ja ŻE MOŻE TO WŁASNIE  Z NIM BĘDĘ CAŁE ZYCIE SZCZĘSLIWA .

On jeszcze nie jest rozwodnikiem. Gdyby nim był na pewno dla rodziców sytuacja przedstawiałaby się mnie drastycznie. A tak on jest formalnie jeszcze żonaty. Niestety żonaty. I naprawdę nie dziwi postawa Twoich rodziców co do tego, że nie dają wiary w tę znajomość, jego zamiary, czy uczciwość, czy Twój rozsądek. A wydaje mi się, że Twoja otwarta postawa na zasadzie wszystko albo nic spotęgowała opór rodziców.
Napiszę Ci tak. Gdybym spotykała się z mężczyzną, który właśnie się rozwodzi lub zamierza się dopiero rozwieść, zdecydowanie przemilczałabym ten fakt do mojej mamy, dotąd dopóki faktycznie facet nie byłby po rozwodzie. Jestem pewna, że usłyszałbym takie same ostrzeżenia jak Ty od swoich rodziców.  Rodzice to są zawsze rodzice i oni będę mieli na te sprawy swoje zdanie. Tak jest i nie zmienisz tego. Najprawdobodobniej jeszcze długo nie dojdziecie do porozumienia.

SonyXperia napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Co innego znając rodziców i wiedzieć, że nie zaakceptuja rozwodnika a co innego zakochac sie i nie rozumieć jak mogli sie ode mnie odsunąc. No nie wiem jak to mogę inaczej opisać. Nie dziwię się, że nie akceptuja ale nie rozumiem jak mogli zerwac wszelkie kontakty. Chyba tylko tak moge to wytłumaczyć. Nie zaplanowałam sobie takiego partnera a tym bardziej nie szukałam na siłe więc trudno tu mówić o zaskoczeniu. Tu chodzi o moje uczucia więc dla mnie to dziwne, że nie patrzą na to w ten sposób w jaki ja ŻE MOŻE TO WŁASNIE  Z NIM BĘDĘ CAŁE ZYCIE SZCZĘSLIWA .

On jeszcze nie jest rozwodnikiem. Gdyby nim był na pewno dla rodziców sytuacja przedstawiałaby się mnie drastycznie. A tak on jest formalnie jeszcze żonaty. Niestety żonaty. I naprawdę nie dziwi postawa Twoich rodziców co do tego, że nie dają wiary w tę znajomość, jego zamiary, czy uczciwość, czy Twój rozsądek. A wydaje mi się, że Twoja otwarta postawa na zasadzie wszystko albo nic spotęgowała opór rodziców.
Napiszę Ci tak. Gdybym spotykała się z mężczyzną, który właśnie się rozwodzi lub zamierza się dopiero rozwieść, zdecydowanie przemilczałabym ten fakt do mojej mamy, dotąd dopóki faktycznie facet nie byłby po rozwodzie. Jestem pewna, że usłyszałbym takie same ostrzeżenia jak Ty od swoich rodziców.  Rodzice to są zawsze rodzice i oni będę mieli na te sprawy swoje zdanie. Tak jest i nie zmienisz tego. Najprawdobodobniej jeszcze długo nie dojdziecie do porozumienia.

Ty bys przemilczała ten fakt a ja nie przemilczałam. I nie uważam, że lepiej byłoby dla mnie gdybym postarała sie ich oklamac

SupportforOscar napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

On jeszcze nie jest rozwodnikiem. Gdyby nim był na pewno dla rodziców sytuacja przedstawiałaby się mnie drastycznie. A tak on jest formalnie jeszcze żonaty. Niestety żonaty. I naprawdę nie dziwi postawa Twoich rodziców co do tego, że nie dają wiary w tę znajomość, jego zamiary, czy uczciwość, czy Twój rozsądek. A wydaje mi się, że Twoja otwarta postawa na zasadzie wszystko albo nic spotęgowała opór rodziców.
Napiszę Ci tak. Gdybym spotykała się z mężczyzną, który właśnie się rozwodzi lub zamierza się dopiero rozwieść, zdecydowanie przemilczałabym ten fakt do mojej mamy, dotąd dopóki faktycznie facet nie byłby po rozwodzie. Jestem pewna, że usłyszałbym takie same ostrzeżenia jak Ty od swoich rodziców.  Rodzice to są zawsze rodzice i oni będę mieli na te sprawy swoje zdanie. Tak jest i nie zmienisz tego. Najprawdobodobniej jeszcze długo nie dojdziecie do porozumienia.

Ty bys przemilczała ten fakt a ja nie przemilczałam. I nie uważam, że lepiej byłoby dla mnie gdybym postarała sie ich oklamac

Ja też nie przemilczałam i dobrze wyszło potem mieliby do Ciebie jeszcze większy żal, bo to by sie na pewno w jakiś sposób wydało.

SupportforOscar napisał/a:

Ja także tego chce i bardzo bym chciała ślub Kościelny I nie chodzi mi o jakies huczne weselisko ale o sam Sakrament

No to z tym panem możesz sobie tylko o tym pomarzyć... ale tego świadomość zapewne już masz.

SonyXperia napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Ty bys przemilczała ten fakt a ja nie przemilczałam. I nie uważam, że lepiej byłoby dla mnie gdybym postarała sie ich oklamac

Pod jakim wzlgędem i tak nie byłoby lepiej gdyby ten fakt został przemilczany? Bo skoro to i tak niczego by nie zmieniło, to o co tak naprawdę chodzi z tym facetem?

Nie zmieniłoby nic gdybym nie przyznała sie, ze jest jeszcze zonaty a powiedziała , ze to rozwodnik. O to mi chodziło.

SupportforOscar napisał/a:

Ty bys przemilczała ten fakt a ja nie przemilczałam. I nie uważam, że lepiej byłoby dla mnie gdybym postarała sie ich oklamac

Nie chodzi o okłamanie. Ja nie lubię się zwierzać rodzicom z czegoś, czego jeszcze nie jestem pewna. Dlatego na początku związku po prostu im o tym nie mówiłam. Przecież mnie o to nie pytali, więc nie okłamałam ich. Wiedzieli, że mam kolegę, ale kiedy zapytali o szczegóły, to szczerze powiedziałam, że na razie to świeża sprawa i chcę zobaczyć jak się ułoży. Nie wyobrażam sobie spowiadania się rodzicom z każdego mojego ruchu i wyjścia. A jeśli jakaś sprawa staje się już istotna, to wtedy mówię. Tzn. ja nie twierdzę, że powinnaś tak postąpić. Tylko dziewczynom chyba nie chodzi o takie perfidne kłamstwo, ale mogłam źle zrozumieć.

cslady napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Ty bys przemilczała ten fakt a ja nie przemilczałam. I nie uważam, że lepiej byłoby dla mnie gdybym postarała sie ich oklamac

Nie chodzi o okłamanie. Ja nie lubię się zwierzać rodzicom z czegoś, czego jeszcze nie jestem pewna. Dlatego na początku związku po prostu im o tym nie mówiłam. Przecież mnie o to nie pytali, więc nie okłamałam ich. Wiedzieli, że mam kolegę, ale kiedy zapytali o szczegóły, to szczerze powiedziałam, że na razie to świeża sprawa i chcę zobaczyć jak się ułoży. Nie wyobrażam sobie spowiadania się rodzicom z każdego mojego ruchu i wyjścia. A jeśli jakaś sprawa staje się już istotna, to wtedy mówię. Tzn. ja nie twierdzę, że powinnaś tak postąpić. Tylko dziewczynom chyba nie chodzi o takie perfidne kłamstwo, ale mogłam źle zrozumieć.

a jakby zaczeły sie niewygodne pytania ojca to potrafiłabys mu prosto w oczy skłamać? Kim jest, co robi i ile ma lat itp.

Buszująca w zbożu napisał/a:

Beyondblackie napisał/a:

W kosciele???

Ty chyba zasad wlasnej wiary katolickiej nie znasz.

Można wziąć rozwód kościelny Trochę ceregieli z tym co prawda jest, ale jak się udowodni zatajenie jakiegoś istotnego faktu (np. choroby śmiertelnej lub psychicznej) to i kościół udziela rozwodu, a wtedy bez problemu można się ponownie pobrać. Ale ta sprawa chyba autorki nie dotyczy, chciałam tylko wskazać, że taka możliwość jest

W KK nie ma rozwodow, jest tylko uniewaznienie malzenstwa, o ktore wcale nie jest latwo.

W KK nie ma rozwodow, jest tylko uniewaznienie malzenstwa, o ktore wcale nie jest latwo.

Beyondblackie napisał/a:

W KK nie ma rozwodow, jest tylko uniewaznienie malzenstwa, o ktore wcale nie jest latwo.

To zależy. 2 znane mi osoby uzyskały takie unieważnienie dość łatwo, a mianowicie dały w łapę. Ale już np, moja ciocia nie miała tak łatwo, chociaż chciała unieważnienia ślubu kościelnego z alkoholikiem i przemocowcem.

Jest szansa na slub...

Nawet jak nie mieli slubu koscielnego, to niestety KK wymaga dokumentow z USC, ze kandydaci nie byli wczesniej zonaci.

Cyniczna, z powodu bigamii, poniewaz raz zawarty zwiazek (nawet w prawie cywilnym) w obliczu KK jest nierozerwalny oraz prawnie wazny, wiec nie mozesz sobie za kogos wyjsc w USC a potem wyjsc za kogos innego w kosciele.

SupportforOscar napisał/a:

Co innego znając rodziców i wiedzieć, że nie zaakceptuja rozwodnika a co innego zakochac sie i nie rozumieć jak mogli sie ode mnie odsunąc. No nie wiem jak to mogę inaczej opisać. Nie dziwię się, że nie akceptuja ale nie rozumiem jak mogli zerwac wszelkie kontakty. Chyba tylko tak moge to wytłumaczyć. Nie zaplanowałam sobie takiego partnera a tym bardziej nie szukałam na siłe więc trudno tu mówić o zaskoczeniu. Tu chodzi o moje uczucia więc dla mnie to dziwne, że nie patrzą na to w ten sposób w jaki ja ŻE MOŻE TO WŁASNIE  Z NIM BĘDĘ CAŁE ZYCIE SZCZĘSLIWA .

Rodzice zawsze byli ze mnie dumni. Nasłuchali się o córkach swoich znajomych i nieznajomych i ich wybrykach i cieszyli sie, że ja taka porządna i rozsądna. Dlatego to dla mnie takie trudne do zrozumienia bo przecież mój związek z M to nic w porównaniu z narkotykami, ucieczkami z domu, ciąże, prostytucja itp. A jednak to moi rodzice a nie tamci urwali kontakt.

Nie akceptują i pewnie uważają że taką postawą wpłyną na Ciebie, że tak szybciej w ich rozumieniu "zmądrzejesz". Ich zachowanie sprowadza się do tego, że jak nie chcesz chcesz robić tak jak oni chcą, to rób po swojemu ale bez nich.
Tak byli dumni i się zawiedli. Tak już jest że rodzice wobec swoich dzieci którzy nie przysparzają problemów mają większe oczekiwania i są mniej tolerancyjni bo tez nieprzyzwyczajeni do rozwiązywania "problemów".
Bez zagłębiania się w szczegóły sytuacja wygląda jak wygląda - córka stała się kochanką żonatego. I raczej nic/nikt do nich nie przemówi, bo oni nie chcą rozmawiać, zrozumieć.
Podjęłaś odważną decyzję. Dobrze, że masz wokół osoby Ci życzliwe. Musisz jakoś to przetrwać..
Ja moim dla świętego spokoju nie mówiłam o szczegółach na początku, bo wiem, że też by byli przeciwni, pomimo iż jestem dorosła i niezależna, z jednego prostego powodu - nie chcieliby abym cierpiała, bo komuś kto zdradził mając żonę nie można ufać... itd.
Jednak kiedy go poznali (a to było jeszcze zanim wziął rozwód) i zobaczyli jakim jest człowiekiem, jak się wobec mnie zachowuje, jak o mnie dba i jaki jest we mnie wpatrzony.. widziałam, że czują się bardziej spokojni  a nawet się cieszą.
Oczywiście były obawy, w końcu jednej kobiecie przysięgał miłość wierność, też o nią pewnie zabiegał itd. Ja też je miałam. Po jego rozwodzie się jednak wiele zmieniło. Zaczęliśmy normalnie żyć "na legalu"
Niby to tylko papierek, a jednak sporo zmienia.

in_ka napisał/a:

autorko, jeżeli oczywiście chcesz odpowiedz na moje pytanie
mieli ślub kościelny?

Tak, pisałam raczej

in_ka napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Tak, pisałam raczej

czyli tylko unieważnienie wchodzi w grę,
ciężko ...
i wiesz ja bardzo doceniam u Ciebie to, że nie oszukiwałaś rodziców, że powiedziałaś prawdę o swoim wybranku,
w ogólnym rozrachunku wyjdzie to tobie na dobre - przekonasz się
i powiem Tobie jeszcze tak
jeżeli to jest TEN i wybierzesz go na resztę życia i sprawdzi się,
dogadasz się z rodzicami - bądź dobrej myśli

Tylko ile musi minąc czasu by rodzice zobaczyli, że ten mężczyzna sie sprawdza?

SupportforOscar napisał/a:

in_ka napisał/a:

czyli tylko unieważnienie wchodzi w grę,
ciężko ...
i wiesz ja bardzo doceniam u Ciebie to, że nie oszukiwałaś rodziców, że powiedziałaś prawdę o swoim wybranku,
w ogólnym rozrachunku wyjdzie to tobie na dobre - przekonasz się
i powiem Tobie jeszcze tak
jeżeli to jest TEN i wybierzesz go na resztę życia i sprawdzi się,
dogadasz się z rodzicami - bądź dobrej myśli

Tylko ile musi minąc czasu by rodzice zobaczyli, że ten mężczyzna sie sprawdza?

ja już napisałam u mnie - 25 lat
ale to ojciec, mama odpuściła, jak urodził się Bartek
ale to moja historia (inna) i świat był wtedy inny ...
ja tylko wyszłam za mąż za nie tego, za takiego, który nie dorastał wymogom rodziców (ich księżniczki),
był tak jak ja młody i wolny

OK, to niech mi ktos odpowie, jak to jest, ze rozwodnicy (a rozwod sie tylko dostaje w urzedzie) maja zakaz przystepowania do sakramentow? Malzenstwo jest sakramentem.

daenerys7 napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

A co by się stało, gdyby odpuścili? No musieliby odpuścić, pozwolić jej na ten związek. Urażona duma? Pewnie coś w ten deseń.

Co by się stało? Nie daj Boże, ten związek przekształciłby się w coś poważnego. Rodzice Support po prostu inaczej "zaplanowali" jej życie. Mają piękną i fajną (z charakteru) córkę, więc wyobrazili sobie u jej boku lekarza, prawnika, inżyniera czy innego bardzo dobrze sytuowanego mężczyznę. Oczywiście z hucznym weselichem, żeby wszyscy znajomi wiedzieli jak świetną partię dorwała. Oni chcieli się zięciem pochwalić. Może jest to chęć zaspokojenia jakichś niespełnionych ambicji? A tutaj żonaty, niedługo rozwodnik... Kościelnego nie będzie...

Nie sądze...
Mój facet ma ciekawy zawód i fajny samochód i styl iw ogóle cały jest fajny

Cyniczna, ja sprawdziłam na portalu Jezuitów i faktycznie do ślubu może dojść, ale podlega to rozeznaniu, tzn. niekoniecznie na taki związek dostaje się zgodę, szczególnie wtedy kiedy w grę wchodzą dzieci, albo są inne czynniki wskazujące na to, że rozwodnik ma historię, która czyni go marnym materiałem na małżonka.

SupportforOscar napisał/a:

Twoi rodzice od razu go zaakceptowali? A o dziecku wiedzą?
Gdy go poznali to ukryłaś fakt, że ma zonę i powiedziałas, ze jest rozwodnikiem? Gdybym ja tak zrobiła to równiez by nie chcieli go poznać. Zabrzmiało by lepiej niż żonaty (wiem to!!!) ale i tak nie dali by mu szansy i tak samo kazali by mi wybierać...

A co ze slubem? Chce sie z Toba ożenić i miec dzieci? Często sie słyszy, że faceci po przejściach nie chcą po raz kolejny ryzykować i wolą zyc w wolnym związku i stad moje pytania.
Dzisiaj udało mi się przeczytac dwie ostatnie strony Twojego tematu i widzę, że tez nie masz tam lekko Juz Ci wróżą, że będzie Cię zdradzał eh..
ps. a co oznacza ten termin który Ci gratuluja?

Wiesz u nas nie zaczęło się od razu od romansu, choć wiedziałam, że takiego mężczyznę chciałabym mieć. Na początku jednak to była wyłącznie czysta przyjaźń, no powiedzmy że czysta bo to się jednak czuje jak komuś się podobasz.  Poza tym moi rodzice mieszkają daleko. Dlatego, kiedy pierwszy raz pojechaliśmy tam razem, przedstawiłam im go jako znajomego, bez zagłębiania się w szczegóły (więc nie że okłamałam, po prostu nie wchodziłam na ten temat). Nie chciałam im i sobie robić nadziei, czy denerwować niepotrzebnie bo jednak nie byłam pewna czy będziemy razem, więc po co?
Sytuacja się zmieniła po jego rozwodzie. Na święta już oficjalnie byliśmy razem, ale wiadomo atmosfera itd nie sprzyjała poważnym rozmowom a on i moja rodzina mieli się okazję poznać i polubić.
Dopiero potem opowiedziałam rodzicom jego/naszą całą historię. Trochę pokręcili nosem, szczególnie tata - a że dziecko, jak to będzie wyglądało? Czy planujemy swoje i co z ew ślubem? Też pytał o jego ex żonę, dlaczego się rozwiódł itd. Takie przesłuchanie. Wtedy jednak sama rozmawiałam z rodzicami i wszystko im po kolei wytłumaczyłam. Kolejne spotkanie już było we 4-kę. No i mój tata zabrał mego Z na męską pogawędkę, nawet chyba o coś mocniejszego zahaczyli Długo im się zeszło, ale ewidentnie znaleźli wspólny język.
Także mogę powiedzieć, że już mamy błogosławieństwo rodziców
Tak, planujemy ślub i wspólne dziecko.

SupportforOscar napisał/a:

Co masz na mysli pisząc, że  u was nie zaczeło sie od razu od romansu? Znaczy spotykaliscie się gdy on mieszkał i zył z zoną ? A skoro podobałas mu się a on Tobie to niestety ale żadnej przyajazni nie byo miedzy wami a tylko romans.
Skoro Twoi rodzice zaakceptowali rozwodnika i macie ich błogosławieństwo to tylko pozazdrościć i zyczyć szczęścia . Oby i moj ojciec zechciał z nim porozmawiać jak mężczyzna z męzczyzną.

A nie przeszkadza Ci, ze  z nim slubu kościelnego nie wezmiesz?

Spotykaliśmy się kiedy był żonaty, jednak przez pewien dłuższy okres tylko na stopie koleżeńskiej. Wspólna kawa czy kino to jeszcze nie romans. Nie przekraczaliśmy wiadomej granicy. To pozwoliło nam się poznać w różnych okolicznościach, zaprzyjaźnić itd.

Mamy swój zgodny pomysł na ślub, bez żadnego zamieszania, fajerwerków itd. Chcemy by było kameralnie, romantycznie... w jakimś urokliwym zakątku pod gołym niebem

Cyniczna, ja sprawdziłam na portalu Jezuitów i faktycznie do ślubu może dojść, ale podlega to rozeznaniu, tzn. niekoniecznie na taki związek dostaje się zgodę, szczególnie wtedy kiedy w grę wchodzą dzieci, albo są inne czynniki wskazujące na to, że rozwodnik ma historię, która czyni go marnym materiałem na małżonka.

Nie pytałam o to bo wiem, ze był zonaty Jest róznica między zonatym, który zyje z zoną i dzieckiem( a malżeństwo ma sie dobrze) a żonatym który sie rozstał ale nie ma jeszcze rozwodu. W sumie czym az tak bardzo rózni sie rozstanie od rozwodu? Rozwód to formalnośc.
I nadal uważam, ze to co was łączyło na początku nie było tylko przyjaznia.
A jesli chodzi o slub to miałam na mysli czy pogodziłas sie z tym, ze nie bedziesz mogła wziąć z nim koscielnego? Huczne wesele jest mi zbędne ale zawarcie slubu kościelnego ma dla mnie duże znaczenie.
Niby szanse są... Musze porozmawiac ze swoim proboszczem i mam nadzieję, ze mnie nie pogoni z tym pytaniem. Nie to, że planuje juz coś ale tak z czystej ciekawości

Zgadza się. Tylko moje pytanie jest inne. Co innego spowiadać się z seksu i antykoncepcji a juz innym grzechem jest aborcja... I dlatego pytam czy pigułka "po" podlega pod aborcję?

SupportforOscar napisał/a:

Zgadza się. Tylko moje pytanie jest inne. Co innego spowiadać się z seksu i antykoncepcji a juz innym grzechem jest aborcja... I dlatego pytam czy pigułka "po" podlega pod aborcję?

Tak mi się wydaje. Nie znam się co prawda, ale jak była ostatnio ta afera o pigułkę "po", to słyszałam wypowiedzi księży na ten temat i oni to przedstawiali jako aborcję. Ale nie wiem jakie jest oficjalne stanowisko KK.