Rodzice odwrócili sie ode mnie z powodu związku z żonatym mężczyzną

Beyondblackie napisał/a:

A ja uwazam, ze mamy do czynienia z buntem pannicy rozbestwionej przez trzymanie pod kloszem.

Wina rodzicow? Tak, bo to generalnie glupawy sposob wychowania. Ale Support lepiej tez sie nie zachowuje wypelniajac kazdy stereotyp panny na wlosciach, ktora "chcialaby parobka".

Zbuntowana pannica...Co jeszcze usłyszę...

SonyXperia napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Zbuntowana pannica...Co jeszcze usłyszę...

To zależy co jeszcze napiszesz...

Czyli mogę rozumieć, że jeśli napisze coś, co Wam się nie spodoba, to macie prawo ją obrazić?
Brawo.

Każdy rodzic popełnia błędy. Co nie oznacza, że dziecko ma się o to obwiniać.
Gdybym ja miała się obwiniać za to, co zrobiła moja matka, ojciec, to już dawno by było po mnie.

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Cudze poglądy to nie koncert życzeń. Cudza postawa to nie koncert życzeń (vide postawa rodziców Autorki). Krytyczne ocena sytuacji to nie obrażanie. Oczywiście może wziąć zabawki i iść do innej piaskownicy z naburmuszoną miną, bo ktoś kogoś nazwał pannicą. Rzeczywiście trzeba nią być żeby się o to obrazić.

Udajesz, czy się zgrywasz? Nie mam na myśli krytycznej oceny sytuacji!
Mam na myśli epitety przykre adresowane w stronę Autorki.
Dalej nie rozumiesz? Jeśli tak, to chyba nie Autorka ma tu problem...

A jakie to epitety? Ty ku...  Ty su..... Czy jeszcze jakieś inne, o które faktycznie można byłoby się obrazić? Wicher silne drzewa głaszcze...

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

A jakie to epitety? Ty ku...  Ty su..... Czy jeszcze jakieś inne, o które faktycznie można byłoby się obrazić? Wicher silne drzewa głaszcze...

Sony, miałam Cię za inteligentną osobę, nie zmuszaj mnie do zmiany opinii na Twój temat.

To są obraźliwe, wulgarne, ordynarne epitety, którymi można poczęstować dziewczynę/kobietę. Poniżej wszelkiej krytyki. A nie to, że jej ktoś napisze ,że jest niedojrzała emocjonalnie czy naiwna, czy rozkapryszona. Bo tym, aż wieje od niej na kilometr.

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

To są obraźliwe, wulgarne, ordynarne epitety, którymi można poczęstować dziewczynę/kobietę. Poniżej wszelkiej krytyki. A nie to, że jej ktoś napisze ,że jest niedojrzała emocjonalnie czy naiwna, czy rozkapryszona. Bo tym, aż wieje od niej na kilometr.

Sony, błagam Cię!
Nie trzeba nazwać kobiety dziwką, by ją obrazić.

Tutaj padły o wiele gorsze słowa od ''niedojrzała emocjonalnie'' czy ''naiwna'', czy ''rozkapryszona''.

Nic nie poradzę na to, że dziewczyna nie potrafi zrozumieć własnych rodziców, jak z ich punktu widzenia wygląda sytuacja, w której ona się znajduje. Dla niej reakcja była oburzającym ją wydarzeniem, dla mnie byłaby normalną, spowiedzaną reakcję. Niczego innego po rodzicach w takiej sytuacji bym się nie spodziewała i nie liczyła na zbyt wiele.

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Nic nie poradzę na to, że dziewczyna nie potrafi zrozumieć własnych rodziców, jak z ich punktu widzenia wygląda sytuacja, w której ona się znajduje. Dla niej reakcja była oburzającym ją wydarzeniem, dla mnie byłaby normalną, spowiedzaną reakcję. Niczego innego po rodzicach w takiej sytuacji bym się nie spodziewała i nie liczyła na zbyt wiele.

''Nic nie poradzę''? A co ma piernik do wiatraka?
Co ma obrażanie Autorki na forum do reakcji jej rodziców?

Wszystko. Począwszy od jej pierwszego postu, w którym ubliżyła własnym rodzicom, poprzez naiwną postawę, że rodzice powinni mieć na ten temat inne zdanie, skończywszy na roszczeniowym stosunku do rodziców , że mają zmienić zdanie na temat jej miłości, bo jej to jest potrzebne, bo odmienne zdanie rodziców koliduje z jej planami na przyszłość. Tyle w temacie.

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

To są obraźliwe, wulgarne, ordynarne epitety, którymi można poczęstować dziewczynę/kobietę. Poniżej wszelkiej krytyki. A nie to, że jej ktoś napisze ,że jest niedojrzała emocjonalnie czy naiwna, czy rozkapryszona. Bo tym, aż wieje od niej na kilometr.

Sony, błagam Cię!
Nie trzeba nazwać kobiety dziwką, by ją obrazić.

Tutaj padły o wiele gorsze słowa od ''niedojrzała emocjonalnie'' czy ''naiwna'', czy ''rozkapryszona''.

Nic nie poradzę na to, że dziewczyna nie potrafi zrozumieć własnych rodziców, jak z ich punktu widzenia wygląda sytuacja, w której ona się znajduje. Dla niej reakcja własnych rodziców była oburzającym ją wydarzeniem, dla mnie byłaby normalną, spodziewaną reakcją. Niczego innego po rodzicach w takiej sytuacji bym się nie spodziewała i nie liczyła na zbyt wiele.

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Sony, błagam Cię!
Nie trzeba nazwać kobiety dziwką, by ją obrazić.

Tutaj padły o wiele gorsze słowa od ''niedojrzała emocjonalnie'' czy ''naiwna'', czy ''rozkapryszona''.

Nic nie poradzę na to, że dziewczyna nie potrafi zrozumieć własnych rodziców, jak z ich punktu widzenia wygląda sytuacja, w której ona się znajduje. Dla niej reakcja własnych rodziców była oburzającym ją wydarzeniem, dla mnie byłaby normalną, spodziewaną reakcją. Niczego innego po rodzicach w takiej sytuacji bym się nie spodziewała i nie liczyła na zbyt wiele.

Ja ich staram sie zrozumieć! Każdego dnia... Sek w tym, że oni nie chcą  postarac sie zrozumiec mnie. Nie obchodzą ich moje uczucia a tylko własne światopoglądy. I Twoim zdaniem to jest dojrzałe zachowanie? Rozumiem ich rozczarowanie i niezadowolenie z wyboru ale nigdy nie zrozumiem wyparcia się!! Mimo tego czekam na odzew a wczoraj napisałam do taty i myslisz, ze odpisał chociaż ?
Będąc na moim miejscu jesteś pewna, ze nie spodziewałabys się innej reakcji swoich rodziców? Wątpię...

SonyXperia napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Ja ich staram sie zrozumieć! Każdego dnia... Sek w tym, że oni nie chcą  postarac sie zrozumiec mnie. Nie obchodzą ich moje uczucia a tylko własne światopoglądy. I Twoim zdaniem to jest dojrzałe zachowanie? Rozumiem ich rozczarowanie i niezadowolenie z wyboru ale nigdy nie zrozumiem wyparcia się!! Mimo tego czekam na odzew a wczoraj napisałam do taty i myslisz, ze odpisał chociaż ?
Będąc na moim miejscu jesteś pewna, ze nie spodziewałabys się innej reakcji swoich rodziców? Wątpię...

Prędzej zaczadzisz się od oparów kadzenia potakujących Ci forumowiczów.

Beznadzieja - naprawdę nie widzisz różnicy między kadzeniem a nie ubliżaniem?
Dla Ciebie, kto Autorki nie obraża, ten jej kadzi?

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Prędzej zaczadzisz się od oparów kadzenia potakujących Ci forumowiczów.

Beznadzieja - naprawdę nie widzisz różnicy między kadzeniem a nie ubliżaniem?
Dla Ciebie, kto Autorki nie obraża, ten jej kadzi?

Uderz w stół a nożyce się odezwą.

Ponadto, jeżeli Twoim zdaniem w tym wątku występują posty, które zawierają treści ubliżające  Autorce czy obrażające Autorkę, to dlaczego do tej pory nie zgłosiłaś ich do usunięcia?

SupportforOscar napisał/a:

Ja ich staram sie zrozumieć! Każdego dnia... Sek w tym, że oni nie chcą  postarac sie zrozumiec mnie. Nie obchodzą ich moje uczucia a tylko własne światopoglądy. I Twoim zdaniem to jest dojrzałe zachowanie? Rozumiem ich rozczarowanie i niezadowolenie z wyboru ale nigdy nie zrozumiem wyparcia się!! Mimo tego czekam na odzew a wczoraj napisałam do taty i myslisz, ze odpisał chociaż ?
Będąc na moim miejscu jesteś pewna, ze nie spodziewałabys się innej reakcji swoich rodziców? Wątpię...

Czy oby na pewno starasz się zrozumieć rodziców, czy tylko przekonać do swego? Tak jak pisałam wcześniej ich reakcja jest zrozumiała chyba dla wszystkich - bo chodzi o ich dziecko, które tylko co osiągnęło pełnoletniość a już zdążyło zakochać w (jeszcze) żonatym i co chyba gorsza zbuntowało i wyprowadziło z domu po zaledwie 2 miesiącach. Każdy rodzic by wpadł w szał. A tłumaczenie o wielkiej miłości można tylko między bajki włożyć. Zarzucasz im że się od Ciebie odwrócili - a co mieli zrobić skoro normalna rozmowa nie pomogła - trzeba terapii szokowej.
Pisałam Ci wcześniej, nie wiem czy pamiętasz, że ok zakochałaś się, chcecie być razem, ale to za wcześnie, byś aż tak się angażowała i stawała pomiędzy wyborem albo on albo rodzice. Ty wtedy napisałaś coś w stylu że nie chcesz czekać do jego rozwodu, bo się kochacie. I to jest właśnie typowe myślenie nastolatki, która nie ma wyobraźni - w końcu chodzi o życie, cóż w tej perspektywie zmieni miesiąc, dwa czy nawet pół roku. Jeśli macie być razem to będziecie, bez takich scen. Ty byś się skupiła na maturze, on rozwodzie a wtedy - droga wolna! A tak skomplikowałaś sobie życie na własne życzenie.
I jeszcze jedna rzecz... może będziecie razem wbrew wszystkim i w końcu rodzice będą musieli to zaakceptować, ale czy bierzesz pod uwagę ewentualność, że Wam nie wyjdzie? Co wtedy? Będziesz umiała spojrzeć w oczy rodzicom? Czy znów uniesiesz się dumą i nie będziesz chciała się przyznać do osobistej porażki? Wtedy możesz ich stracić naprawdę.
Co jeśli ta sytuacja "doły" odbiją się na Twojej maturze? Dalej będziesz winiła o to rodziców? Pomyśl dziewczyno!!!!!

Anastacjaa napisał/a:

SupportforOscar napisał/a:

Ja ich staram sie zrozumieć! Każdego dnia... Sek w tym, że oni nie chcą  postarac sie zrozumiec mnie. Nie obchodzą ich moje uczucia a tylko własne światopoglądy. I Twoim zdaniem to jest dojrzałe zachowanie? Rozumiem ich rozczarowanie i niezadowolenie z wyboru ale nigdy nie zrozumiem wyparcia się!! Mimo tego czekam na odzew a wczoraj napisałam do taty i myslisz, ze odpisał chociaż ?
Będąc na moim miejscu jesteś pewna, ze nie spodziewałabys się innej reakcji swoich rodziców? Wątpię...

Czy oby na pewno starasz się zrozumieć rodziców, czy tylko przekonać do swego? Tak jak pisałam wcześniej ich reakcja jest zrozumiała chyba dla wszystkich - bo chodzi o ich dziecko, które tylko co osiągnęło pełnoletniość a już zdążyło zakochać w (jeszcze) żonatym i co chyba gorsza zbuntowało i wyprowadziło z domu po zaledwie 2 miesiącach. Każdy rodzic by wpadł w szał. A tłumaczenie o wielkiej miłości można tylko między bajki włożyć. Zarzucasz im że się od Ciebie odwrócili - a co mieli zrobić skoro normalna rozmowa nie pomogła - trzeba terapii szokowej.
Pisałam Ci wcześniej, nie wiem czy pamiętasz, że ok zakochałaś się, chcecie być razem, ale to za wcześnie, byś aż tak się angażowała i stawała pomiędzy wyborem albo on albo rodzice. Ty wtedy napisałaś coś w stylu że nie chcesz czekać do jego rozwodu, bo się kochacie. I to jest właśnie typowe myślenie nastolatki, która nie ma wyobraźni - w końcu chodzi o życie, cóż w tej perspektywie zmieni miesiąc, dwa czy nawet pół roku. Jeśli macie być razem to będziecie, bez takich scen. Ty byś się skupiła na maturze, on rozwodzie a wtedy - droga wolna! A tak skomplikowałaś sobie życie na własne życzenie.
I jeszcze jedna rzecz... może będziecie razem wbrew wszystkim i w końcu rodzice będą musieli to zaakceptować, ale czy bierzesz pod uwagę ewentualność, że Wam nie wyjdzie? Co wtedy? Będziesz umiała spojrzeć w oczy rodzicom? Czy znów uniesiesz się dumą i nie będziesz chciała się przyznać do osobistej porażki? Wtedy możesz ich stracić naprawdę.
Co jeśli ta sytuacja "doły" odbiją się na Twojej maturze? Dalej będziesz winiła o to rodziców? Pomyśl dziewczyno!!!!!

Jakbys czytała to wiedziałabyś, że żadnej rozmowy nie było a jedynie krzyki i szantaż! Również o  żadnej wielkiej miłości im nie mówiłam...
A pisanie, że po maturze i jego rozwodzie miałabym wolną drogę jest bez sensu i pozostawie to bez komentarza ;/ Wg Ciebie powinnam odpuścić, zostac w domu i uczyc sie do matury a po niej dopiero z facetem zacząc umawiać ;/ To ciekawe tylko, że trudne do wykonania gdy w gre wchodzi uczucie i swiadomośc, że po maturze będzie ten sam szantaż... I z jakiej racji miałabym rezygnować  z czegoś na czym mi zalezy tylko dlatego bo rodzice tak chcą?? Pomysl !!

Jakbys czytała to wiedziałabyś, że żadnej rozmowy nie było a jedynie krzyki i szantaż! Również o  żadnej wielkiej miłości im nie mówiłam...
A pisanie, że po maturze i jego rozwodzie miałabym wolną drogę jest bez sensu i pozostawie to bez komentarza ;/ Wg Ciebie powinnam odpuścić, zostac w domu i uczyc sie do matury a po niej dopiero z facetem zacząc umawiać ;/ To ciekawe tylko, że trudne do wykonania gdy w gre wchodzi uczucie i swiadomośc, że po maturze będzie ten sam szantaż... I z jakiej racji miałabym rezygnować  z czegoś na czym mi zalezy tylko dlatego bo rodzice tak chcą?? Pomysl !!

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Pogódź się z tym, że nie uzyskasz akceptacji rodziców dla takiej sytuacji. Nie wymusisz na rodzicach zaaprobowania związku ich córki przed maturą z żonatym facetem, który się rozwodzi. Walisz głową w mur i tego nie widzisz.

A co tu ma matura do gadania? Przed maturą, czy po, i tak się nie zgodzą. Taki typ.

Ma takie znaczenie, że wyznacza taką a nie inną sytuację w jakiej ona się znajduje. Nie wiem jaki typ Ci rodzice, ale pewnie jej matura jest dla nich ważna. Najlepiej żeby w tej sprawie w ogóle nic nie miało znaczenia, prócz tego, że Ci rodzice to straszne typy.
A że są równie rozczarowani córką, co córka nimi, więc nie ma sensu w tej sytuacji zabiegać o wspólną akceptację. Probem w tym, że to Autorka jest od nich emocjonalnie uzależniona i to oni biorą ją na przeczekanie a nie ona ich.

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

A co tu ma matura do gadania? Przed maturą, czy po, i tak się nie zgodzą. Taki typ.

Ma takie znaczenie, że wyznacza taką a nie inną sytuację w jakiej ona się znajduje. Nie wiem jaki typ Ci rodzice, ale pewnie jej matura jest dla nich ważna. Najlepiej żeby w tej sprawie w ogóle nic nie miało znaczenia, prócz tego, że Ci rodzice to straszne typy.
A że są równie rozczarowani córką, co córka nimi, więc nie ma sensu w tej sytuacji zabiegać o wspólną akceptację. Probem w tym, że to Autorka jest od nich emocjonalnie uzależniona i to oni biorą ją na przeczekanie a nie ona ich.

Sony, ale przed maturą, czy po niej, to bez różnicy - oni nie akceptują związku z rozwodnikiem, ze względu na religię, styl życia, etc.
A Autorka, przypominam, nie ma z nauką żadnych problemów...

Jest uzależniona, to fakt. Ale jest też młodziutka i nie ma się co dziwić, że zdanie rodziców jest dla niej ważne.

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Pogódź się z tym, że nie uzyskasz akceptacji rodziców dla takiej sytuacji. Nie wymusisz na rodzicach zaaprobowania związku ich córki przed maturą z żonatym facetem, który się rozwodzi. Walisz głową w mur i tego nie widzisz.

A co tu ma matura do gadania? Przed maturą, czy po, i tak się nie zgodzą. Taki typ.

Ma takie znaczenie, że wyznacza taką a nie inną sytuację w jakiej ona się znajduje. Nie wiem jaki typ Ci rodzice, ale pewnie jej matura jest dla nich ważna. Najlepiej żeby w tej sprawie w ogóle nic nie miało znaczenia, prócz tego, że Ci rodzice to straszne typy.
A że są równie rozczarowani córką, co córka nimi, więc nie ma sensu w tej sytuacji zabiegać o wspólną akceptację. Probem w tym, że to Autorka jest od nich emocjonalnie uzależniona i to oni biorą ją na przeczekanie a nie ona ich.

Anastacjaa napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

A co tu ma matura do gadania? Przed maturą, czy po, i tak się nie zgodzą. Taki typ.

Ja myślę, że tu nie chodzi o wymuszenie na rodzicach zaaprobowania tego związku, Autorka jest po prostu ROZCZAROWANA, jest SMUTNA, jest jej ŹLE, że tak sytuacja wygląda... Ma prawo do tego przecież. Ja też bym się tak czuła na jej miejscu...

A ja myślę, że jednak matura ma tu dożo do gadania - tu chodzi o jej przyszłość! Nie samą miłością człowiek żyje.
Rozumiem postawę rodziców- córka dobrze się ucząca tuż przed maturą poznaje faceta i to żonatego i traci dla niego głowę! A to jest tak naprawdę czas najważniejszych sprawdzianów życiowych w tym wieku, wyboru studiów, a ona zamiast myśleć o tym, skupiać się na maturze, robi ceny... wyprowadza z domu itd. Którego rodzica to by nie doprowadziło do szału????
Jak zda maturę, dostanie na studia, myślę że rodzice odpuszczą... złagodnieją...

Rozumiem, o co Ci chodzi, aczkolwiek myślę, że nie ma powodu do niepokoju.
Autorka nie zaniedbała nauki, to dla niej priorytet.
Gdyby chodziło o maturę, to by to powiedzieli.
Dla nich problemem jest facet - przyszły rozwodnik.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sony, a skąd wiesz, że Autorka pisze tylko to, co jej wygodnie? Na jakiej podstawie podejrzewasz ją o kłamstwo?
Mieszkasz z nią, czy jak? Przecież nie wiesz, jaką jest osobą i jacy są rodzice.

Ja przyjmuję, że jak ktoś przychodzi z problemem na forum, jest tu anonimowo i chce pomocy. Więc po co kłamać.

Jezu, no ok, nie nalegać na akceptację, ok. A Tobie łatwo by przyszło zrezygnowanie z kontaktów z rodzicami?
Albo inaczej, wyrzekłabyś się własnego dziecka, bo Ci zrobiło wspak? Dla mnie to jest niepojęte.

Anastacjo, ma doły ze względu na sytuację z rodzicami - w relacji z tym facetem układa się dobrze. Nawet poznała jego matkę.

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Rozumiem, o co Ci chodzi, aczkolwiek myślę, że nie ma powodu do niepokoju.
Autorka nie zaniedbała nauki, to dla niej priorytet.
Gdyby chodziło o maturę, to by to powiedzieli.
Dla nich problemem jest facet - przyszły rozwodnik.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sony, a skąd wiesz, że Autorka pisze tylko to, co jej wygodnie? Na jakiej podstawie podejrzewasz ją o kłamstwo?
Mieszkasz z nią, czy jak? Przecież nie wiesz, jaką jest osobą i jacy są rodzice.

Ja przyjmuję, że jak ktoś przychodzi z problemem na forum, jest tu anonimowo i chce pomocy. Więc po co kłamać.

Jezu, no ok, nie nalegać na akceptację, ok. A Tobie łatwo by przyszło zrezygnowanie z kontaktów z rodzicami?
Albo inaczej, wyrzekłabyś się własnego dziecka, bo Ci zrobiło wspak? Dla mnie to jest niepojęte.

Jeśli rodzice Autorki są naprawdę tacy, jakimi ich opisuje to tak- zrezygnowałabym z kontaktów, bo to już nie jest normalna relacja a przemoc psychiczna - wymuszanie na dziecku sposobu życia wedle własnych przekonań i poglądów pod pręgieżem odrzucenia. Ale tak nie jest. Autorka to wyolbrzymia. Skąd to wiem? Wystarczy poczytać jaki ma problem, podjeście do niego i oczekiwania. To po prostu widać.

Nie mamy pewności, że wyolbrzymia.

Anastacjo, ma doły ze względu na sytuację z rodzicami - w relacji z tym facetem układa się dobrze. Nawet poznała jego matkę.

Może zapytajmy wprost, Support - czy faktycznie jest tak, jak opisujesz, czy trochę podkoloryzowałaś?

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Nie mamy pewności, że wyolbrzymia.

Anastacjo, ma doły ze względu na sytuację z rodzicami - w relacji z tym facetem układa się dobrze. Nawet poznała jego matkę.

Może zapytajmy wprost, Support - czy faktycznie jest tak, jak opisujesz, czy trochę podkoloryzowałaś?

Myślę, że w kwestii bezkrytycyzmu możecie sobie z Autorką podać ręce.

Mylisz się. Ja ją skrytykowałam wielokrotnie. Ale zrobiłam to kulturalnie, tak mi się przynajmniej wydaje.
A co do mnie - to sorry, ale guzik wiesz.

SonyXperia napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Mylisz się. Ja ją skrytykowałam wielokrotnie. Ale zrobiłam to kulturalnie, tak mi się przynajmniej wydaje.
A co do mnie - to sorry, ale guzik wiesz.

I tyle samo mnie to interesuje.

To po co o mnie piszesz?

.

SupportforOscar napisał/a:

inka, ja Ci bardzo dziekuje za poświęcony czas. Nie twierdzę, że to wszystko ich wina, bo sa beznadziejni ale ZAWIODŁAM SIĘ NA NICH, że przed sama matura zostałam zmuszona do wyprowadzki. Chcialam sie wyprowadzić ale kilka miesięcy pozniej.... Gdyby byli w porządku to nic i nikt nie spowodowałby u nich takiego zachowania. Nawet będąc katolikiem...

hmm,
widzisz twoi rodzice myślą tak samo,
Zawiedli się na Tobie, zawiedli się na swoim kochanym dziecku, zmusiłaś ich do postawienia spraw na "ostrzu noża"
i nie pisze to, po to, żeby ciebie dołować, tylko
dopóki nie zrozumiesz ich motywów, bo sadzę, że oni twoje rozumieją, nie porozumiecie się
i zawsze będą obwiniać twojego wybranka, że to wszystko przez niego
tobie wybaczą, bo ciebie kochają
jemu nigdy nie wybaczą, że tak omamił ich córkę i doprowadził do rodzinnego kryzysu,
SupportforOsca podjęłaś decyzję a moim zdaniem nie zdajesz sobie sprawy z powagi konsekwencji tej decyzji dla ciebie

bo to Ty ustawiłaś się najgorzej - między młotem i kowadłem i jeżeli zostaniesz, ze swoim wybrankiem zobaczysz, jak właśnie tobie będzie trudno pomiędzy nimi
jeżeli ci nie wyjdzie - będziesz cierpiała emocjonalnie z zawiedzionych uczuć

mnie jest Ciebie szkoda, bo na progu swojego życia wpakowałaś się w taką kabałę, no ale cóż serce nie sługa, jak mówią
i wierz mi wolałabym napisać Tobie - nie martw się, będzie dobrze
ale chcąc być uczciwa wobec siebie samej - nie mogę ...
powodzenia

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Nie piszę o Tobie, a jedynie odnosiłam się do Twoich komentarzy w temacie.

I z tych komentarzy wyciągnęłaś wniosek, że jestem osobą bezkrytyczną ;-).
Oj, Sony. Ponosi Cię, naprawdę.
Zawsze tak łatwo i szybko szufladkujesz ludzi?

W stosunku do problemu Autorki - zdecydowanie tak. Bo Autorka napisała tak i tak, to jest tak, bo Autorka przedstawila rodziców jako potworów, więc są potworami, bo Autorka poznała jego mamusię, więc hurrra nie chce tylko od niej seksu, bo Autorka powiedziła że rodzice to maniacy religijny   itd, itp. Nie szufladkuję, tak sobie tylko czytam, czytam, i czasami napiszę własne zdanie

Ja nie wierzę nawet w to, że ona się rzeczywiście wyprowadziła i rozpoczęła samodzielne życie na własny rachunek tuż przed maturę. Ciekawe jak, gdzie, za co i u kogo? W pełni samodzielnie? Bez niczyjej pomocy? Przede wszystkim finansowej?

Cynicznahipo napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

W stosunku do problemu Autorki - zdecydowanie tak. Bo Autorka napisała tak i tak, to jest tak, bo Autorka przedstawila rodziców jako potworów, więc są potworami, bo Autorka poznała jego mamusię, więc hurrra nie chce tylko od niej seksu, bo Autorka powiedziła że rodzice to maniacy religijny   itd, itp. Nie szufladkuję, tak sobie tylko czytam, czytam, i czasami napiszę własne zdanie

Ja nie wierzę nawet w to, że ona się rzeczywiście wyprowadziła i rozpoczęła samodzielne życie na własny rachunek tuż przed maturę. Ciekawe jak, gdzie, za co i u kogo? W pełni samodzielnie? Bez niczyjej pomocy? Przede wszystkim finansowej?

Sony, po kiego grzyba mam sobie dopowiadać? Odnoszę się do tego, co Autorka napisze, bo to jest jej wątek, przyszła z pewnym problemem, więc zakładam, że pisze prawdę. Nie mamy możliwości skonfrontować tego, co napisała z wersją jej rodziców.

Gdybym miała brać w wątpliwość słowa każdej osoby na forum, to jaki w ogóle byłby sens wypowiadania się na nim?

Czy ona gdzieś napisała, że utrzymuje się samodzielnie? Nie. Dopowiedziałaś to sobie. Zapewne mieszka u kogoś i ktoś jej finansowo pomaga. Wiemy, że nie rodzice i nie jej facet. I tyle.

.

No właśnie. Coś mętnie stwierdziła, że się wyprowadziła. I tyle. Ja sobie tego nie dopowiedziałam. Chciałabym to wiedzieć, jak żyje. Bo wtedy byłaby dla mnie bardziej wiarygodna. Samodzielna na pewno nie jest. Nie ma szans. Więc?

SupportforOscar napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

No właśnie. Coś mętnie stwierdziła, że się wyprowadziła. I tyle. Ja sobie tego nie dopowiedziałam. Chciałabym to wiedzieć, jak żyje. Bo wtedy byłaby dla mnie bardziej wiarygodna. Samodzielna na pewno nie jest. Nie ma szans. Więc?

Ale jakich informacji oczekujesz ode mnie?Że podam Ci adres i napiszę skąd biorę pieniądze? Mam oszczedności, dorabiam sobie i mieszkam na razie z koleżanką. Co jeszcze chcesz wiedzieć? Napiszę, że radzę sobie świetnie to nie uwierzysz bo przeciez sama byłas młoda i bla bla bla. Zreszta Ty wszystko wiesz najlepiej a co bym nie napisała skomentujesz "nie mamy pewności..." Odpuśc sobie!
I po czym ta pewność, że nie mam szans byc samodzielna?  A może ja mam bogatych rodziców i zostało mi trochę na start ? A dalej to juz sobie musze radzic sama?Jestem samodzielna a mieszkanie z kumpelą uważam za najlepsze rozwiązanie! Nie chciałabym mieszkac sama...

Oszczędności szybko topnieją. Od dorabiania nie wyżyjesz. A co do bogatych rodziców, to masz wręcz niewypowiedzianie szczęscie, domyślam się, że ich pieniądze nie podzielają ich poglądów.

zbyt.zaradny napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Oszczędności szybko topnieją. Od dorabiania nie wyżyjesz. A co do bogatych rodziców, to masz wręcz niewypowiedzianie szczęscie, domyślam się, że ich pieniądze nie podzielają ich poglądów.

Wlasciwie to powinna byc na utrzymaniu rodzicow.
Niezaleznie od tego czy z nimi mieszka i z kim sie spotyka.
Tak jak wiekszosc studentow dziennych.

Ale ona na razie nawet nie ma matury. Co innego mnie jednak dziwi. Spotyka się dwoje ludzi, tak bardzo w sobie zakochanych, pragnących się poznawać, być razem, znajomość gna tempem zawrotnym - po miesiącu związek, rozwód w trakcie, z żoną wszystko dogadane, a oni nie chcą razem zamieszkać. Ludzie w związkach mieszkają razem. Nie ma lepszego sposobu do bliższego poznania się.

SupportforOscar napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

No właśnie. Coś mętnie stwierdziła, że się wyprowadziła. I tyle. Ja sobie tego nie dopowiedziałam. Chciałabym to wiedzieć, jak żyje. Bo wtedy byłaby dla mnie bardziej wiarygodna. Samodzielna na pewno nie jest. Nie ma szans. Więc?

Ale jakich informacji oczekujesz ode mnie?Że podam Ci adres i napiszę skąd biorę pieniądze? Mam oszczedności, dorabiam sobie i mieszkam na razie z koleżanką. Co jeszcze chcesz wiedzieć? Napiszę, że radzę sobie świetnie to nie uwierzysz bo przeciez sama byłas młoda i bla bla bla. Zreszta Ty wszystko wiesz najlepiej a co bym nie napisała skomentujesz "nie mamy pewności..." Odpuśc sobie!
I po czym ta pewność, że nie mam szans byc samodzielna?  A może ja mam bogatych rodziców i zostało mi trochę na start ? A dalej to juz sobie musze radzic sama?Jestem samodzielna a mieszkanie z kumpelą uważam za najlepsze rozwiązanie! Nie chciałabym mieszkac sama...

domyślam się, że ich pieniądze nie podzielają ich poglądów.