Rodzice odwrócili sie ode mnie z powodu związku z żonatym mężczyzną

Support chyba napisała, że związek ratowali dużo wcześniej (chyba rok), więc to nie była nagła decyzja, ani krótka żałoba po związku. Przez rok facet mógł zdążyć sobie uświadomić, że to nie to i przeboleć na tyle, żeby się z kimś innym związać, skoro nie kochał żony.

A jeśli oceniać ludzi po dojrzałości emocjonalnej, to co najmniej 1/3 dorosłych ludzi (nie nastolatków) trzeba byłoby zabronić seksu i związków, bo to według Baziuli złe.

Przełknę tę uszczypliwość z uśmiechem. No to w końcu jak z tą naszą bohaterką nastolatka, która ma się prawo zabujać czy dorosła kobieta. Ustalmy to w końcu, bo chciałabym jej coś konstruktywnego poradzić. A bez jednoznacznego stwierdzenia nie da rady.

To co Support napisała, to jest mocno subiektywne, jeszcze nie wiadomo co oznacza słowo "ratowali". Jest natomiast jeden fakt. Miesiąc po wyprowadzce gościu znalazł sobie młodą kochankę i wniósł pozew o rozwód. i to jest fakt.

kilka razy autorko wątku napisałaś:
jestem wierząca,
jestem religijna,
modlę się ...
w momencie kiedy użytkownicy forum odpowiadają tobie, że to co robisz, jest hipokryzją
(Hipokryzja (od gr. ????????? hypokrisis, udawanie) ? fałszywość, dwulicowość, obłuda. Zachowanie lub sposób myślenia i działania charakteryzujący się niespójnością stosowanych zasad moralnych. Udawanie serdeczności, szlachetności, religijności, zazwyczaj po to, by wprowadzić kogoś w błąd co do swych rzeczywistych intencji i czerpać z tego własne korzyści)
obrażasz się, twierdzisz, że to zwykła złośliwość wobec ciebie ...
a może zwyczajnie nie zauważasz tej niespójności w swoim postępowaniu ?

Uszczypliwość, która mnie tak rozbawiła zaczęła się od słowa "bo się tak Baziuli nie podoba".

Fakt jest też taki, że rozsądna i odpowiedzialna osoba nie wchodzi w zażyłe relacje z mężczyzną, którego relacje nie są do końca rozwiązane. I to nie chodzi o to czy jej wolno czy nie wolno, tylko o to, że to robi a tym samym sama sobie wystawia wizytówkę. Próżno szukać w tym dorosłości i dojrzałości jak chcieliby niektórzy.

Fakt jest też taki, że gdyby się nastka w ten układ nie wpindoliła, mogło by to się skończyć całkiem inaczej. Od złożenia pozwu do wyroku mija sporo czasu jak ju tu ktoś zauważył, jest czas na przemyślenia, drzwi wciąż są otwarte. Ale ona musiała, bo im się śpieszy. No ok, tu możemy sobie gdybać, tu nie wiemy do końca.

Więc kogo kocha ten facet? Zony nie kocha, a w miesiąc "zakochał" się w nastolatce próbującej kariery w modellingu? Z ładną buzią i zgrabnym tyłeczkiem..... bo co ona ma facetowi po przejściach do zaoferowania? Jest młodziutka, nie wie, nie jest pewna, a to rodzice, a to szkoła... czy to babeczka, która może być wsparciem dla takiego gościa.... sorry raczej odskocznią.

oczywiście, że jej sprawa
a osób piszących prawo do wypowiadania swojego zdania, czyż nie?

nie zauważyłam, że o moralności w tym wątku tylko jest rozmowa chociaż
problem z rodzicami wynika z tej ICH moralności również - zauważyłaś cslady ?

Tu musze sie z baziula zgodzic, nastolatka nie zapewni doroslemu mezczyznie tego co dorosla i swiadoma kobieta. Ich "zwiazek" trwa zbyt krotko by mozna bylo cos konkretnego doradzic. Choc fakt wiary nie powinno sie do tej sprawy mieszac.

Pytanie do autorki. Gdybys musiala zdecydowac na tym etapie czy jestes nadal z tym mezczyzna i wyprowadzasz sie do niego co mialoby byc jednoznaczne z brakiem wsparcia rodziny lub zerwac z nim i zyc tak jakgdyby nigdy go nie bylo, co bys wybrala?

I co w tym złego, że zależało mi na poznaniu kogos kto jest w podobnej sytuacji? Chciałam pogadac  z kimkolwiek bez tych wszystkich  morałów bo mam je w domu.
Myslałam , że pisząc "chcę gadac z takimi jak Ja.." miałaś na mysli, że tylko z tymi co mnie rzekomo bronią.

I o jakich komfortach piszesz? Chce sie jedynie z nim spotykać bez ryzyka, że rodzice sie mnie wyrzekną

No nie.
Przykład: Bin Laden był wierzący, modlił się i był religijny. Przestrzegał zasad wiary katolickiej?

I tak w sumie. Taka ostatnia refleksja na koniec ode mnie. Ja i może inni też prują się tu bez sensu. Autorkę interesuje tylko ... jak uciszyć rodziców, jak narzucić im własną wolę, w ich domu, aby ochoczo przyklasnęli na jej związek. Aby nadal mogła być raz nastolatką raz dorosłą kobietą, pod potrzeby chwili i sytuacji. Wszystkie triki psychologiczno - retoryczne chętne przyjmie, ale rad, które będą wymagały decyjzji, konsekwencji ..... nie przyjmie. Bo ma już dość morałów.

Doczytaj proszę mój poprzedni post do końca.

ale ja postawiłam to pytanie również dla siebie...
ale co do autorki i rodziców, to raczej o zasady wiary katolickiej chodzi
i główny problem, że  jej wybranek jest mężem innej kobiety

Autorke interesuje jak rozwiazac swoj problem.
Tak jak kazdego, kto prosi o porade na forum.
I tak jak kazdy inny, moze skorzystac z Twoich rad albo nie - jej sprawa.
Ty przyszlas tu z widoczna niechecia do autorki, zeby nie powiedziec z agresja, i nie zamierzasz pomoc autorce - to widac, slychac i czuc. Dlaczego mialaby zatem brac Twoje rady za dobra monete?
Zawsze sie tak irytujesz, jak ktos nie korzysta z Twoich rad?

pozdrawiam

A Tobie Support radze potraktowac Twoj watek jako dobra okazje do pocwiczenia: opanowania, milego odpowiadania na zlosliwosci itp. - moze Ci sie to przydac w domu.

Już pisałam, że wybiorę Jego...

Ja się z tym nie mogę zgodzić, ponieważ znam multum przykładów dorosłych, odpowiedzialnych i dojrzałych osób, które weszły w relację z jeszcze żonatymi/zamężnymi. Np. wyżej podany przeze mnie przykład mojej mamy i ojczyma.

Obecny facet mojej mamy sprzedał wszystko i wyjechał do niej za granicę. Moja mama mieszka w jednym domu (ale na osobnych piętrach) ze swoim mężem, z którym są w trakcie rozwodu, na który zdecydowali się parę miesięcy temu, choć od lat ich już nic nie łączy, a byli ze sobą tylko dlatego, bo było im to potrzebne do wzięcia wspólnego kredytu. Żeby nie było - ja nie popieram bycia ze sobą dla kasy, ale wychodzę z założenia, że skoro dwoje dorosłych ustala między sobą, że tak ma to wyglądać, to bólu i problemu z tym nie mam.

Nie uważam obecnego faceta mojej mamy za naiwniaka bez odpowiedzialności - bynajmniej. Odważny, bo miał na tyle odwagi, by swoje dotychczasowe życie zostawić. Kochają się bardzo i chcą być razem. Co z tego, że mama jest jeszcze mężatką? W okolicach maja już nią nie będzie (rozwód za porozumieniem stron). Co więcej, mama i ojczym b. się lubią, zdarza się, że jadają wspólne posiłki i jeżdżą w trójkę na zakupy. Nienormalne? Być może. Ale skoro im to pasuje, to jakim prawem ktokolwiek będzie to oceniał.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Co do Support - jeśli przeszkadza określenie ''dorosły'', to użyję innego. Więc jeszcze raz: jeśli dwie pełnoletnie osoby mają chęć iść ze sobą do łóżka, to co stoi na przeszkodzie? Ich ciała, ich wola, ich sprawa. Ocenianie tego jest trochę nie na miejscu. To intymne i z tego nikt nie powienien Support rozliczać. To samo, moim zdaniem, dot. wiary.

Irytuje mnie jej postawa. To fakt, i otwarcie jej to przyznałam.

Poradziłam jej jak dorosłej osobie. Wyprowadź się z domu, żyj na własny rachunek, rodzice nie będą się wtrącać.
Nie zrobi tego. Bo smarkulą jest, która jedynie co potrafi to kręcić z żonatymi facetami.

Powiedzieć  jej prawdę w oczy to się wścieka.

Nie musi przybierać moich rad za dobrą monetę. Bo nie są dobrą monetą, dla rozwydrzonej i pewnej siebie pannicy, której wydaje się że rozumy zjadła.
A cały wątek, pt. jak sprawić, żeby rodzice robili to co chcę... . Sorry. Taki mamy klimat. Od dawna mnie bawi już.

Więc, powiedzmy, że ja odpowiedziałam za siebie

In_ko, nie chcę się z Tobą wdawać w odbijanie piłeczki. Uważam Cię za mądrą kobietę, wiele Twoich wypowiedzi w innych wątkach bardzo mi się podoba. Ale tutaj - jakby Cię jakaś pomroczność dopadła. Ciebie i Baziulę, bo o niej mam takie samo zdanie.
Ostatnie strony tego wątku przypominają awanturę pary, która zaczyna się od porzuconych na podłodze skarpetek, przelatuje po wszystkich krzywych spojrzeniach z ostatnich miesięcy i kończy się wypomnieniem tego, że on w przedszkolu koleżankę pocałował...
Dziewczyna przyszła z konkretnym problemem. Są konkretni ludzie: ona, on, jej rodzice. Jej wiara, jej popieranie kontrowersyjnych sportowców, insynuacje na temat rozbijania nieistniejącego związku - to wszystko nie ma nic wspólnego z tym zagadnieniem.

Facet powiedział jej, że jego małżeństwo nie istnieje. Złożył pozew o rozwód. Ona nie rozwaliła tego małżeństwa. Ona swoje postrzeganie sytuacji opiera na tym, co on jej powiedział. Ma do tego prawo. Zresztą - tak nawet nakazywałaby logika. Jeśli zaczniemy zagłębiać się w rozważania "co by było gdyby się nie pojawiła w jego życiu" to możemy równie dobrze wymyślić, że ona jest błogosławieństwem dla jego żony. No bo może, gdyby się nie pojawiła, to oni by do siebie wrócili, może żona zaszłaby w ciążę, może rozstaliby się za 5 lat i dziecko by cierpiało? Przecież takie gdybanie jest niedorzeczne! Tak samo jak oskarżanie autorki o rozpad małżeństwa. "Bo może by się pogodzili"... Ale to ten facet decyduje czy chce się godzić z żoną czy rozwieść. Zdecydował się rozwieść. I tyle.

Jej rodzice wyznają wiarę katolicką. Autorka może tę wiarę sobie dowolnie interpretować. Może należeć do dowolnej sekty. Problemem (dla autorki i jej związku) jest to, że rodzice wyznają wiarę katolicką. Jej wiara nie ma tu nic do rzeczy.

Jest. Ale postanowił przestać być. Trzymanie się od niego na odległość kilometra do czasu rozwodu jest sztuczne. To przedkładanie papierka nad człowieka.

Dlaczego?

No tak, ale wiele osob tak reaguje.
Glupio sie przyznac, ale sam tak niedawno zrobilem w moim watku.
BTW: sorry Cyniczna

Ja mam takie odczucie, ze Ty autorke zaszufladkowalas sobie w umysle do kategorii osob, ktore powinny sluchac starszych i doswiadczonych i dlatego Cie tak irytuje jej opor.
Nie patrzylem co piszesz w innych watkach, ale gdzie indziej chyba sie tak nie latwo nie unosisz, co?

Nina, wiesz... gdybym była na miejscu Support, nawet, gdybym nie kochała faceta, wybrałabym jego.
Wyprowadziłabym się w cholerę jasną, rzuciłabym go i żyłabym na własny rachunek.

Bo najbardziej w świecie nienawidzę, jak ktoś mnie szantażuje, zastrasza, rozkazuje i steruje mną jak laleczką.
Nie zdzierżyłabym tego nigdy w życiu.

I w chwili obecnej cieszę się okropnie, że miałam beznadziejnych rodziców, którzy mieli mnie w dupie. Bo gdybym trafiła na takich, jak ma Support, to wylądowałabym szybciutko w psychiatryku.

Martwią się - spoko, rozumiem. Ale cała reszta jest dla mnie nie do przełknięcia.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Support, dorosła jesteś, weź swoje życie w swoje ręce, zdaj maturę, dostań się na studia, załatw sobie stypendium, robotę i wyprowadź się. Wtedy najlepiej pokażesz, ile jesteś warta.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
zbyt.zaradny, oj tam, nie ma o czym gadać .
Napisz w swoim wątku, czy znalazłeś opiekunkę, bo ciekawa jestem.

Tak, ja wiem i zgadzam sie z Toba.
Ale chcialam znac jej powody i to nie powody ,ktore ona moze mi teraz napisac bo beda brzmialy rozsadnie, tylko jej powody jakie ma w glowie.

Na pewno się boi, bo nie jest jeszcze gotowa na taki krok.
Dlatego napisałam, żeby poczekała trochę.
Musi sobie poukładać to w głowie.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Chociaż ja widzę to jeszcze inaczej.
Myślę, że jako córeczka jedynaczka jest b. związana z rodzicami.
Tak bardzo, że we wszystkim, co robi, szuka ich akceptacji.
Przypuszczam też, że to pierwsza sytuacja, w której im się przeciwstawiła. Jeśli się mylę, to mnie popraw, Support.
Do tej pory było zawsze tak, jak chcieli rodzice, a tu teraz zonk.
Autorka, przyzwyczajona do akceptacji rodziców, przeżywa teraz totalny szok, stąd na wszelkie sposoby próbuje ową akceptację uzyskać i w tej sprawie. Rodzice nie chcą ustąpić, Support nalega, bo po raz pierwszy jej naprawdę zależy. I koło się zamyka.

Możliwe też (ale nie uznaję tego za pewnik), że jako ukochana córka i jedynaczka, Support pozostaje totalnie niesamodzielna, stąd nie wyobraża sobie wyprowadzki z domu i tego, że rodzice się jej wyrzekną (choć prawdę mówiąc, nie sądzę, by mieli to zrobić).

ja również ...

ależ twoje prawo, tak uważać moje niekoniecznie się zgadzać z Twoimi spostrzeżeniami

zdecydowanie
konkret polega na tym, że rodzice nie akceptują jej związku z żonatym mężczyzną wyraźnie artykułują, że nie ma ich zgody na ten związek - i nie będzie ...

wiesz ja nie bardzo na tym się skupiałam w swoich postach i rozważaniach ale ok, rozumiem
mnie bardziej zastanawiał problem konfliktu z rodzicami i przyznam patrzę na to z punktu - rodzica

ale z tego co pisze również wyznaje tę wiarę (no chyba, że źle zinterpretowałam), więc chyba do rzeczy jednak ma ...
choć faktycznie może wiara jedno a zasady tej wiary - drugie

tutaj chyba zła interpretacja mojej myśli
to jest główny problem jej rodziców, że wybranek jest mężem innej kobiety
dla nich zawsze będzie miał żonę (no chyba, że unieważni swoje małżeństwo)

Powod bylby sztuczny ale czy jest szansa by jej rodzice zrozumieli ze nie moga jej tak traktowac? I co zrobic by im to uswiadomic?

Mnie irytują właśnie rodzice Support, a nie ona sama.

Tak, chodzi mi właśnie o dziecinny sposób ich zachowania, bo samo rozczarowanie rozumiem. Rozumiem nawet, jeśli pierwsza reakcja jest emocjonalna, ale upłynęło 1,5 miesiąca, więc to dość czasu, by zacząć myśleć trzeźwo i pójść po rozum do głowy.

Czyli niech sie wyprowadzi i sie zobaczy co dalej, rodzice w koncu zrozumieja, w koncu kochaja bezwarunkowo tylko sie troche pogubili

Zgadzam się z Cyniczną. Nie ma sensu wyprowadzić się w złości i bez planu. Danie sobie czasu jest dobrym pomysłem, bo rodzice może trochę ochłoną, a Support pomyśli nad jakimś planem i też trochę uspokoi emocje. Wyprowadzka z domu to bardzo duża zmiana i być może autorka musi dojrzeć do tej myśli. Na jej miejscu wyprowadziłabym się niezależnie od tego jak potoczy się związek.

Tylko gdy rodzice nadal beda mieli autorke blisko to nie odczuja tak jej straty, nadal beda ja szntazowac emocjonalnie i nawet nie daja jej dojsc do glosu, gdy sie nie odzywa to slyszy ze to brak szacunku gdy chce im cos powiedziec to jej nie sluchaja, w autorce frustracja bedzie narastac bo nikt by tego nie wytrzymal a gdy wybuchnie to tym bardziej nic nie uzyska a moze duzo stracic

Dlaczego nie powinna sie wiazac z 30 latkiem ?

No właśnie. A jej rówieśnicy niby czego szukają? Związku na całe życie? Proszę Cię. To prędzej nastolatek chce się wyszaleć niż dorosły facet. Ja też w tym wieku nie lubiłam towarzystwa rówieśników, tylko osób o kilka lat starszych, bo mogłam się od nich czegoś nauczyć i mieli bardziej dojrzałe podejście do życia. Ale to wszystko kwestia konkretnego człowieka, a nie wieku.

I kto to sie pyta dlaczego Kiedyś trzeba sie wyprowadzić... Ale szczerze to nie chciałabym teraz tzn. dopóki nie skończę szkoły bo potem to w zalezności jak daleko od domu będę studiowała.Więc to nie tak, ze wyprowadzka to koniec świata dla mnie ale co innego wyprowadzic się i móc zawsze do domu wrócić a co innego gdy wyprowadzę się teraz ponieważ wybrałam związek z nim i przez niego nie będę miała  wstępu do domu. To przykre ale nie zerwę znajomości tylko dlatego bo rodzice tak sobie zyczą. Ile mozna zyć pod dyktando?? Zwłaszcza, że chodzi o moje uczucia...

Mialam na mysli, czy Twoim powodem ku temu bylaby chec zerwania z dyktatura rodzicow, czy to, ze to akurat ten facet i z powodu zakochania wybralabys jego.