ukochana zona odeszla a ja umieram

Ale Elle ja Cię nie podrywalem, choć spotkanie,  nawet na kawę dwójki takich racjonalistow jak My byłoby bardzo ciekawe.
Choć nie jestem w typie "drwala"
Jakim?
Hmmm........ zdystansowanym,chłodnym, nieufnym i w gotowości do ucieczki gdy zobaczę zaangażowanie.
To zawsze taki nie pełny związek gdy nie czujesz za kogoś odpowiedzialności, nie jesteś w stanie pokazać swoich uczuć i słabości.

Haha, Dziewan, ale mi nawet przez myśl nie przeszło, że ktoś kogoś "podrywa", zwłaszcza podczas wymiany spostrzeżeń na tematy, którym daleko do lekkości flirtu

Napisałam o tym, że unikam mężczyzn z problemami jakie Ty posiadasz obecnie tak ogólnie w życiu, niekoniecznie w kontekście związku, bo wiem, że taki ktoś jest nastawiony na branie tylko, co sam otwarcie powyżej przyznałeś - a ja lubię wymianę jednak, tak w relacjach d-m jak i tych bardziej koleżeńskich, inaczej to jest wampiryzm energetyczny.

Ok. Dzięki za doprecyzowanie.
Mnie tylko zawsze ciekawi na ile to jest spowodowane u takich panów wypartym uczuciem do ex, a na ile strach przed ponownym zranieniem.
Nigdy tego nie dociekam, z reguły zakładam z góry, że to pierwsze i myślę, że słusznie.

Piotrek, tylko chodzi o to, że Dziewan pomimo to potrafił kochać tylko ex żonę, tymczasem od nowej podświadomie oczekuje, że ona będzie 'nim', jeśli wiesz co chcę powiedzieć
Not fair.

No ok, ja tylko nie bardzo rozumiem cel tej 'pokuty'. A skoro nie można znaleźć żadnego sensownego powodu, to zapewne tkwi on w nadziei na powrót..w bliżej nieokreślonym kiedyś.

To trochę taka blokada przed "zdradą" ex, irracjonalna zupełnie potrzeba dochowania jej wierności.

Myślę, że problemu ze znalezieniem kogoś nie będziesz miał - oczywiście gdy będziesz chciał. Na świecie nie brakuje pooranych emocjonalnie kobiet, które chcą po prostu kochać 'za darmo, za nic' no, może za to, żeby ktoś pozwolił im się kochać czyli w teorii -tak jak deklarujesz, że chcesz.
Tylko w praktyce, Ty się czymś takim wcale nie zadowolisz i nie dziwota.

Ty chcesz SAM kochać, a nie tylko być kochanym. Ale na to sobie sam założyłeś homonto

Ps. Bajka dla Ciebie  do posłuchania na ukojenie nerf : https://www.youtube.com/watch?v=a-GHEHTtNrE mnie zawsze uspokaja

Dziewan, tak to już jest, że nikt Tobie (nam... nikomu z nas...) niczego nie zagwarantuje.
Nie ma żadnych "stałych"... żadnych pewniaków.

Ale ryzykujemy.
I to jest piękne
Bo pomimo tego, że dostaliśmy po łbie, że nie raz się sparzyliśmy, że przeszliśmy przez łzy i depresję, to dalej próbujemy.

Oczywiście zawsze masz wybór - możesz schować się do mysiej norki... zostać eremitą w ciemnym lesie... otoczyć się murem... zamknąć w pokoju....
I wówczas będziesz miał jakąś tam pewność, że nikt już więcej Cię nie zrani... choć... czy ja wiem? źli ludzi zawsze znajdą sposób...
Niestety, ryzykujesz wówczas - równocześnie - że ominie Cię coś pięknego, cudownego i niepowtarzalnego.

I zastanów się - gdybyś miał zaryzykować - i znaleźć kogoś, kto spędzi z Tobą cudowny miesiąc lub rok - ale potem będzie istniało ryzyko, że ta osoba się zmieni, odejdzie, ujawnią się jej prawdziwe (niekorzystne) cechy - to czy chciałbyś zaryzykować ten rok?
Bo ja tak
Po jednym warunkiem!
Bez oczekiwań...
Bez snucia planów na przyszłość... oooo, nie daj Boże na resztę życia....
Bez PRZYZWYCZAJENIA - przyzwyczajenie jest przeciwieństwem MIŁOŚCI...

Tego mnie nauczyły moje osobiste doświadczenia - że trzeba żyć TU i TERAZ.
Że nie ma co czekać na szczęście, które jest tam za rogiem, tylko muszę jeszcze... to... i to.... i tamto........
Że życie przynosi nam różne wyzwania... i nie ma sensu na siłę go układać, walczyć z nim, próbować coś dla siebie wyszarpać - nie! - trzeba się podać i odpuścić... i płynąć z prądem... i cieszyć się wszystkim, co nam się przytrafia. Akceptować. Bo Akceptacja to Spokój. A Spokój to Cisza. A Cisza to Głębia. A Głębia to Prawdziwa Miłość.

Twoja postawa - nie, bo nie - jest kodowana przez Twoją podświadomość. I jak sobie "zażyczysz" tak się stanie.
A nie lepiej pozwolić, by "się działo" ? Nie ingerować... niech płynie... niech się wydarza...
Tak, zawsze istnieje ryzyko niepowodzenia.

Tylko Dziewan, pomyśl....
gdyby nie było zimy, czy doceniłbyś trwające ciągle, niezmienne lato?
czy gdyby nie bolała Cię nigdy głowa, nie miałbyś kataru..., czy doceniłbyś zdrowie?
czy gdybyś zawsze miał wszystko, w nadmiarze i pełnej obfitości - zauważyłbyś to w w ogóle i cieszyłbyś się tym?
czy gdybyś byś zawsze tak samo szczęśliwy ze swoją żoną.... nie znudziłbyś się tym... przestał to zauważać... stanął w miejscu... przestał poszukiwać, rozwijać się?

Koniec, już po rozwodzie.
Uzyskałem co chciałem, opiekę naprzemienna, okres przejściowy na swoich warunkach, brak alimentów i przekazana mi kontrolę nad sprawami organizacyjno-finansowymi.
Równe prawa i obowiązki.
Wygrałem, piepszony mistrz organizacji i planowania, miłośnik kontroli i ładu.
Ale przegrałem coś znacznie cenniejszego, rodzinę, marzenia, ukochaną kobietę, miłość.
Gorzkie zwycięstwo, oj gorzkie.
Wysłuchałem wyroku z kamienną twarzą, a w głowie jak w kalejdoskopie przewijały mi się obrazy wspomnień, okraszone ciągłym pytaniem "dlaczego ja ?"
Ona nie czula nic, a ja po wyjściu stamtąd, pustkę i wewnętrzny chłód. Zimno mi.
Ja żyje już od dawna nowym życiem, ale proces mojej wewnętrznej tranformacji jeszcze się nie zakończył, jeszcze trochę.
Będę miał ciekawe życie dalej, ale ono już zawsze będzie lekko ułomne, nie takie jak trzeba, jakie wymarzylem.

To do Panów.  Walczcie o swoje dzieci, o opiekę naprzemienna, o to by móc je wychowywac, kochać, być z nimi na codzien.Zeby Wasze dzieci miały choć tą namiastkę normalnosci, żeby nie miały wrażenia że rozwodzicie się również z nimi ,żeby czuly Waszą obecność i miłość.
Czasem warto zacisnac zęby,  wznieść się ponad własną dumę, w imię wyższego dobra, dobra Waszych dzieci.
Tata może być tak samo dobrym rodzicem jak mama ,tylko trzeba w to uwierzyć.
W tym kraju można uzyskać opiekę dla ojca, ale trzeba o to walczyć i spełnić jeden podstawowy warunek.
Jaki? Że dziecko jest zawsze ważniejsze od dorosłego rodzica.
Dzieci nie mają wyboru, my dorośli tak.

Kurcze to uczucie także miałam 3 grudnia tak niedawno, pierwsza rozprawa rozowodowa- mąż mnie zostawił pewnie zdradził, nie wiem przestał z dnia na dzień się odzywać nadal kocham, juz mniej ale ciężko się pogodzić. Jeszcze czeka nas jedna rozprawa serce mi rozrywało a kłamał strasznie, że odszedł bo męczyłam go psychicznie... ahh zycze Ci wytrwałości i zmiany myślenia

Dziewan absolutnie niczego nie przegrałeś. Nie przegrałeś rodziny, marzeń, ukochanej kobiety i miłości.  Nie przegrałeś bo to wszystko zostało Ci po prostu odebrane przez kobietę, którą darzyłeś uczuciem a która mało tego, że ich nie odwzajemniała to jeszcze okazała się być zwykłą oszustką.
Nie obciążaj już swojego serca tym wyimaginowanym obrazem kobiety, którą kochałeś.

Wesołych świąt.

Ona znalazła już mieszkanie? W takim razie od dłuższego czasu musiała nosić się z zamiarem odejścia od ciebie, a ostatnia wasza kłótnia była tą kropka nad i, która przelała czarę goryczy. Podejrzewam, że wczesniej było tak, że wy kłóciliście się i między wami nie było najciekawiej, ale ty zyłes sobie i nawet do głowy ci nie przyszło, że w tej kobiecie az tak buzuje. dlatego jej wyprowadzka zrobiła na tobie takie wielkie wrażenie i tak bardzo cię zaskoczyła. Ona jak widac nie zasypuje gruszek w popiele i znalazła sobie mieszkanie- nie chcę krakać, ale to chyba koniec. Ona nie czekała na to, aż przejdzie ci złość po klótni i za nią pobiegniesz, lecz bez oglądania się na to, co ty zrobisz albo nie zrobisz, zaczęła organizowac sobie nowe zycie.
Sprawdź dokładnie o co chodzi z jej nowym kolegą (czy to pospolity boczniak, czy faktycznie jakis kumpel, który robi za ścianę płaczu, ale ona póki co, ona nie chodzi z nim do łóżka- ja średnio wierzę w to, by był to tylko kumpel, ale sprawdź to dla pewności), bo zazwyczaj jest tak, że gdy ludzie coś mówią, to wiedzą więcej niz się komus wydaje. Nie ma dymu bez ognia. Ona nie przyznaje się do tego, że ma boczniaka, ponieważ nie cche rozjuszać cię, bo po co jej wróg w twojej osobie? Pokorne cielę dwie matki ssie, a jesli ona pójdzie z toba na wojnę, to nic na tym nie skorzysta- kobieta chce załatwić z toba sprawę po dobroci. Drugi powód, dla ktorego ukrywa bocznego przybocznego, to strach przed tym, że zgromadzisz dowody i wniesiesz o rozwód z orzeczeniem o jej winie. To mało byłoby dla niej mało zaszczytne, gdyby na papierku miała napisane, że jest dziwką- nic dziwnego, że ona nie cche ciebie rozjuszać i doprowadzić do takiego rozwodu- lepiej po dobroci, żeby pies z kulawa noga nie dowiedział się o niczym.
Jesli okaże się, że jest boczniak, to ja radzę ci, byś wystapił z pozwem rozwodowym i z orzeczeniem o jej winie. Jesli będziesz chodził i skamlał, to stracisz tylko czas i nerwy, poniżysz się przed nia, a i tak niczego nie wskórasz. Im bardziej ty będziesz się o nia starał, tym bardziej bedziesz tracił w jej oczach, a boczniak bedzie bez żadnego wysiłku zyskiwał. Podnieś wysoko głowę i skoro ktos chce rozstać się z tobą, to zgódź się na to i pokaż, że masz swój honor. Skamlaniem, prowokowaniem wyjaśniających rozmów, proszeniem i przepraszaniem i tak niczego nie uzyskasz, a nawet gorzej, wręcz stracisz. Ona już ciebie nie chce, a z niewolnika nie ma pracownika.

To sobie temat znalazłes, nie ma co bardzo a'propo......

Oby nie, daj spokój, to nie jest kurde harlekin z "happy" endem.
Sadzę, ze zejdą się ok 79 strony

Takie historie lubię najbardziej. Wszyscy dostajemy raz na jakiś czas taki cios od losu, że najsilniejsi padają na kolana.

Ale jest coś takiego, co mi się w niektórych ludziach bardzo podoba - SILNA WOLA, aby się nie poddać.

dziewan, powodzenia! Ty już się z tą żoną nie schodź, jak Ci sugerowano powyżej.

Całkiem nieźle sobie radzisz w tej chwili i masz zdrowe podejście do przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Powodzenia!

Cześć wszystkim

Nie będę o wszystkich wydarzeniach ze swojego życia,  bo to w sumie nie pamiętnik,  ale jednak piszę. ...... hmm nie wiem czemu, może chcę się wygadać?
Chodzi głównie o mojego syna. A sprawa wygląda tak, że przez ostatnie dwa dni, bardzo mnie zdziwił, tym co mówił, a raczej jak odpowiadał na pytania, które zadawali mu znajomi, gdy byliśmy " w gościach " oraz u moich rodziców. A pytania brzmiały "czy chciałbyś aby Twoi rodzice byli razem ?"
I o dziwo, mój syn odpowiadał twierdząco, co jest jakąś kompletna paranoja, bo dotychczas, Zawsze unikał bądź odpowiadał odmownie, na tak postawione pytania.
Aż nie licho mnie zdenerwował, i wczoraj wieczorem już nie wytrzymałem i kazałem mu przestać mówić takie głupoty, bo nie chcę tego słuchać. Zresztą zapytałem czy on wie, kiedy był czas na takie odpowiedzi ? I gdzie on wtedy był ?

Kurczę przesadziłem, takie pytania do ośmiolatka
Choć wiem że swoje przeżył, a teraz jest mu wcale niełatwej, bo niezaglebiajac się w szczegóły, jego mama znowu serwuje mu nieświadomie niezły rollercoster. Ostatnoi znowu zrobił się cichy i nerwowy, szuka stabilizacji i brak mu pewności siebie. Na szczescie we mnie ma oparcie i to mu pomaga, więc może do następnej burzy wszystko wróci do normy.

Może to wreszcie będzie dobry rok ?

No wkurzyli mnie wszyscy po kolei
Tak samo jak te ich głupie pytania " a kiedy sobie kogoś znajdziesz w końcu?  dwa lata minęły !" albo głupie twierdzenia " kiedyś do siebie wrocicie, nie wypieraj się hihihi " bleee
No żebym tych ludzi nie lubił, nie byli dla mnie ważni - to bym ich powybijał wszystkich