Jestem na granicy załamania. Nie wiem co robić. Proszę o pomoc. - Netkobiety.pl

Ja również życzę wam wszystkim szczęśliwego nowego roku, aby wam się szystkie trudne sprawy jak najlepiej poukładały, problemy porozwiązywały, by zniknął smutek z waszych dobrych serc i zagościła w nich radość, szczęście i miłość

Idę na sylwestra, kupiłam dziś sobie sukieneczkę, mam zamiar dobrze się bawić

czarna przed kolano ale bardzo ładna z rękawkiem 3/4. Byłam z koleżanką z pracy, która zatwierdziła, że jest ok

Swietnie! A teraz opowiedz nam, co zrobisz z wlosami

Witaj Agaczek  Wszystkiego co najlepsze a przede wszystkim spokoju i ułożenia spraw tak jak sobie tego życzysz. Dużo miłości , uśmiechu , spokoju z serducha  ci życzę.

Przeczytałam........ jednym tchem , Trzymaj się Kochana i nie poddawaj

Jak widać nie jesteś sama wspiera Cię  sporo ludzi, którzy Cię nie znają,  ale  zobacz
Nie jest jeszcze tak zle,,,,  słoneczko  zaświeci dla CIEBIE *

Lecz ludzi dobrej woli jest więcej ..........  Pozdrawiam cieplutko i ściskam.
Wszystkiego co Najlepsze w Nowym Roku 2015 

No i super, o to chodzi Aga!
Jestem z Ciebie dumna dziś. Nie mam sukienki i nie będę się dziś bawić więc dziś Ty spisałaś się na medal.

Myślę że zdążyłam odpisać przed wyjściem ... Wspaniałej zabawy abyś z dobrym humorze weszła w nowy rok i aby ten Cię nie opuszczał.
I Was Wszystkie Dziewczyny i Chłopaki!

Szczęśliwego Nowego!

Tym razem to ja narozrabiałam.
O 24:00 gdy witaliśmy nowy rok złapałam strasznego doła, wiadomo z jakiego powodu. Zdalszej zabawy były już nici. Gdy wracałam do domu nadal byłam bardzo smutna i nieszczęśliwa. Później poszło już lawinowo. Wróciłam do domu i zastałam mojego brata pijanego w towarzystwie sąsiadującego małżeństwa i mamy (oni oczywiście byli trzeźwi). Wiem, ze nie powinnam ale dostałam jakiegoś amoku i zrobiłam straszną awanturę, kazałam im wyjść do domu, brat zaczął się stawiać i wyzywać, dostał ode mnie w twarz i się zaczęło: przepychanki i szarpanina. Mama sie poplakała i uciekła z domu. Pobiegłam jej szukać, wydzwaniałam. Nie chciała ze mną rozmawiać, powiedziała ze to moja wina, ze ma mnie dosyć, zrobiłam się wredna i takie tam. Wreszcie wróciła splakana do domu. Nie chciała rozmawiać. W końcu udało mi się z nią porozmawiać i przeprosić. Brat zadzwonił do drugiego i nagrał mu się na pocztę jak to ja przyszłam pijana (byłam trzezwa, nie wypilam nawet łyczka ze względu na leki), zrobiłam awanturę, ze ich terroryzuje i mama przeze mnie uciekła z domu. Jutro pewnie będzie kolejna afera. Poszłam do sąsiadów, których również przeprosilam za swoje zachowanie. Brata też próbowałam przeprosić, bo zdałam sobie sprawę ze przesadzilam. Powiedział mi ze nie chce moich przeprosin, nienawidzi mnie i nigdy się nie dogadamy a on nie chce mnie znać. Powiedział również ze jak skończy mu się dozór to wyprowadza się z tego mieszkania (niby coś osiągnęłam, tak mi się wydaje ale jakim kosztem.
Zdaje sobie sprawę ze tym razem to ja przesadzilam i zrobiłam awanturę. Co się ze mną stało. Straciłam nad sobą kontrolę.
Teraz leżę w łożku jestem strasznie zdenerwowana, telepie mnie od środka i nie mogę spać. Masakra jakas.

Miałaś prawo Aga, nazbierało się.

Nie mówię że to dobrze ale skrajne emocje biorą górę w takich sytuacjach.
Stało się a Ty przeprosiłaś, źle się z tym czujesz ale Ty wybaczyć możesz sama sobie.

Nie wiem tylko co Cię skłoniło do Takiego wybuchu, bo że nazbierało się przez dłuższy czas to wiemy ale co zapaliło lont że doszło do eksplozji?

Jakie są na co dzień Twoje kontakty z sąsiadami?

Skoro nie mieszkałaś tam kilka lat a teraz jesteś tam "właścicielem" możesz być postrzegana jak intruz burzący panujące układy.
Czujesz się nierozumiana przez otoczenie? Nie możesz sobie poradzić z fakem tolerowania obecności Twego brata a brakiem empatii w stosunku do Twojej osoby?
Jeśli nie czujesz się tam dobrze to nie zaznasz poczucia bezpieczeństwa.

Agaczek prześpij się z problemem i jeśli uważasz że źle zrobiłaś i wiesz co było nie tak, to wyciągnij wnioski i następnym razem postaraj się zrobić inaczej.
Teraz już jest po, przeprosiłaś i kolej na nowy dzień.
Co do brata o może dobrze że zobaczył Cię w roli atakującego? Nie brałabym jednak poważnie słów które powiedział pod wpływem o wyprowadzce.
Fajnie że jego też przeprosiłaś on chyba tego nie robi po swojej awanturze?
Może da mu to coś do myślenia?

A mamie się nie dziw ona pewnie tylko pragnie spokoju nie zważając na koszty i konsekwencje. Póki co nie zmienisz tego.
Najpierw trzeba się zająć sobą.

Śpij teraz dobrze.

Renesans...
Ja sobie naprawdę z tym nie radzę, nie sokiem juz co mam robić. Próbuje, naprawdę próbuje starać się o nim nie myśleć, ale nic mi z tego nie wychodzi
Przypominam sobie jak się zachował, jaki był dla mnie okrutny, że tak naprawdę nigdy mnie nie kochał i nie zasługiwał na mnie. To tak boli, tak strasznie boli i jednocześnie ta bezsilność, ze nic nie mogę juz zrobić. Nie jestem w stanie nad tym zapanować, nie radzę sobie z tym.

WITAJ

Przyznam ze twoja sytuacja jest bardzo ciężka ale nie az tak ciężka jak by Ci sie mogło wydawac.Masz pełne prawo do tego mieszkania sprzedaj je i zabierz matke ze soba a brata zostaw na pastwe losu ...do czego potrzebny ci taki darmozjad skoro masz z nim same kłopoty ? Piszesz ze jestes wykształcona z powodzeniem znajdziesz sobie prace w innym miescie. Ale najpierw musisz isc na terapie lecz nie sama tylko ze swoja matka. We dwie dacie sobie rade ma napewno jakas emeryture lub rente. A co do partnera to bardzo mi przykro widocznie nie byl  Ciebie wart... nie martw sie na zapas widzisz swiat teraz przez ciemne okulary ale nie zadreczaj sie tylko walcz o lepsze zycie dla siebie i własnej matki.

Piszesz post pod postem widze ze jestes zdesperowana zal mi Ciebie (

Aga,  mnie akceptacja porzucenia zajęła 4 miesiące - myślę, że z najgorszego już wyszłam - przetrzymaj jeszcze trochę, poczytaj historie innych /mnie pomogło/. Płaczesz? - to też pomaga. Nie żałuj sobie...
Niedługo pewnie zaczną działać leki.
Nie obwiniaj siebie za bardzo - w takiej jak Twoja sytuacji maja prawo zdarzyć się różne rzeczy.

Wszystkiego co najlepsze w nowym roku!

Szczęścia dla nas wszystkich

Anhedonia

Ty to umiesz człowieka do pionu sprowadzić.
Kiedyś Cię nie rozumiałam, ale teraz cieszę się że jesteś i nie pozwalasz się nad sobą rozczulać.

Agaczek

Jutro do pracy ale bez pracy nie ma kołaczy!
Dobrej i spokojnej nocy

Postanowiłam wziąć się w garść, nie wracać do tego co było. Chcę zacząć żyć dla siebie, znaleźć jakiś cel.
Pewnie nie raz będzie mi jeszcze ciężko ale jakoś się uda.
Muszę też zaakceptować, że tu gdzie teraz mieszkam jest mój dom, tu teraz jest moje życie

Dzięki dziewczyny za otwarcie oczu i spojrzenie na to wszystko na trzeźwo. To był chory związek, a raczej jednostronny układ z wykorzystaniem drugiej osoby.
Dzięki
Muszę teraz znaleźć w sobie siłę, aby poukładać swoje życie od początku.
Na pewno się uda.

Widziałam, że jesteś mądra dziewczyna... tylko ta "siła złego na jednego..."
jeżeli bowiem "dojrzałej" osobie chce się WRACAĆ do ławy szkolnej, POMIMO, iż nie jest to dla tej grupy nagminne... to ZNACZY, że to osóbka chcąca się ROZWIJAĆ DALEJ, poznawać nowe, ciekawa świata, bystra i odważna!
Dałaś się "zbajerować" tej wszczepionej w kobiety atawistycznej wizji: "i żyli długo i szczęśliwie"...
Ale pocieszę Cię, że coraz więcej kobiet otwiera oczy i przestaje wierzyć w bajki. Można owszem żyć długo i szczęśliwie - ale NIGDY nie rezygnując z siebie samej, na rzecz jakiegoś pasożyta!
POWODZENIA W Nowym Roku i na NOWEJ drodze...
To nie był koniec - to początek NOWEGO

No i to się nazywa decyzja!

Masz już cel i znasz główne drogi po których chcesz się poruszać to bardzo budujące!

Powodzenia

Brawo jestem z ciebie dumny Zbyś.

Lada chwila leki zaczną działać i one będą Cię jeszcze  dodatkowo wspierać w Twojej drodze do WOLNOŚCI I SZCZĘŚCIA!

Moi drodzy...
Pomimo tego, że się nie znamy osobiście, jesteście mi bardzo bliscy. Nigdy wcześniej nikt nie poświęcił mi tyle czasu i nie okazał chęci niesienia pomocy. Nikt mnie tak nie wspiera jak Wy. Jesteście kochani.

Agaczek - przepraszam nie doczytalam, że podjęłas decyzje naprawy życia. Brawo!!! Trzymam kciuki

ja nie widzę tego Twojego uczucia w tym co opisujesz. widzę zagubioną kobietę, widze żal za poczuciem bezpieczeństwa i dobrymi chwilami,które minęły. widzę paniczny strach przed zmianami w życiu. Być może są różne odcienie miłości ale...

sama nie jesteś pewna??

- im u Ciebie gorzej tym bardziej chcesz powrotu. Ale moim zdaniem nie do niego a do lepszych czasów.

-  nawzajem zmarnowaliście sobie tyle lat. już kilka lat(!) wcześniej było źle żyliście obok to była wegetacja... Winisz go za to ze zostałaś z niczym? sama z problemami i zniszczonym życiem??? on upijał Ci ojca i brata? On zamieniał się w wierzycieli Twojego brata?? Wolałabyś by tkwił w tym z tobą z litości??

Przykro mi,że Cię to boli ale zachowujesz się jak bluszcz. Nawet na tym forum, na tym wątku widać jak uzależniasz się od osób, od rad, od wsparcia wysysasz ich emocjonalnie( przepraszam Cię Sponiewierana ale ja tak to odbieram).
Nie napadam Cię i nie krytykuję, chcę tylko Ci uświadomić, że czasem zmianę trzeba zacząć od siebie, że gruba kreską trzeba się oddzielić od przeszłości bo ona na zawsze pozostaje przeszłością. Masz tu pretensję chyba do wszystkich, do brata który się wypiął, do brata który się zapija, do matki- nieboraczki i do byłego partnera.  w pracy się wali . wiem ,że to wrednie brzmi ale nie możliwe żeby wszystko na raz i po złośliwości  się działo - w myśl dowcipu- jesli jeden człowiek mówi Ci żeś królik- olej debila ale jeśli kilku- zerknij w lustro czy nie wyrosły Ci królicze uszy Terapia- super pomysł. Odmiana fizyczna- super pomysł. a teraz spójrz w lustro i powiedz KOCHAM SIE. MOGĘ WSZYSTKO. I zacznij to realizować. SAMA. Trzymasz sie tego mieszkania jakby to pałac  i włosci hrabiowskie były a to tylko lata nerwówki a na koniec i tak zostaną Ci długi!  nawet jeśli pozbędziesz się brata - pozostaną zachowki i inne spłaty. Na koniec stwierdzisz, że nie warto było i zmarnowali Ci życie. Idź do przodu. Nie oglądaj się. Dasz radę.

Skup się na sobie Agaczek. Czy na pewno on jest wart takiego rozpamietywania? Znasz odpowiedź.
Ale póki co, ona Tobie sie nie podoba....

Bo... Wyobraź sobie, że wraca do Ciebie. Ze zdwojoną siłą będzie traktował Ciebie jak wtedy. Chciałabyś tego? Nie sądze...

I TAK TRZYMAJ!!!

Chciałam, żeby tak się stało. Żeby doszło do takiego spotkania. I wiedziałam, co będzie. Ale jak miałam Tobie to powiedzieć?! Jak.... Jest takie powiedzenie: lecz sie tym, czym się strułaś. I w Twoim przypadku tak się stało. I dzięki Bogu... Choć raz miałam rację.

Ciesze się Agaczek, że do tego doszło. Mam nadzieję, że wiesz co mam na mysli...

I wiesz, że będzie dopadał Ciebie nie raz i nie dwa smutek. Przetrwaj i to, proszę.

Agaczek... Aniele. Wiem, że zabrzmi to infantylnie w moich ustach. Wiem...

WSZYSTKO SIĘ UŁOŻY. MUSI.

Zgadzam się z tym w 100%. Czytam o Twoim problemie od początku, tak mnie wciągnęło że mam nockę z głowy.
Na prawdę Cię podziwiam, wbrew temu co uwazasz o swojej słabości jesteś bardzo silna, ja nie dałabym tak rady, jesteś niesamowita. Musisz tylko uwierzyć w siebie i odsunąć się od tokscznych ludzi, którzy dają Ci tylko cierpienie, w tym wypadku nie liczący się z wami brat i ex, bo jego przeżywasz najbardziej z tego co wywnioskowałam i to jest największy problem. To odbiera Ci najwięcej siły do walki z tym wszystkim, ale pomyśl kochana, człowiek który dał Ci tyle cierpiienia, nie zasługiwał na Ciebie i nigdy nie byłabyś z nim szczęśliwa, nawet gdybyście nadal to ciągnęli. Rób wszystko dla siebie, nie pod kogoś, nie dla niego, osobie która nie kocha nie przypodobasz się na siłę. Wiem że chciałabyś wrócić aby nie tkwić w tej całej chorej sytuacji w domu rodzinnym, ale wpadłaś z ulewnego deszczu, w mniejszy deszcz a następnie pod rynnę, a teraz pora na pogodę i sama musisz do tego dążyć. Przy nim nie byłabyś szczęśliwa, wiem boli też ten zmarnowany czas, ale takiego człowieka nie można kochać, to strach przed patologią wpędza Cię w obłęd i chęć ucieczki do poprzedniego życia. Ale życie z kimś kto Cię nie kocha i traktuje jak śmiecia, lub gorszą od siebie to też patologia. Nie poddawaj się temu, on i tak by się nie zmienił.  Ja wiem że Ty się od niego mocno uzależniłaś, ale między innymi przez tego ch*** jesteś na krawędzi. Skoro zadowolił się pierwszą co się nawinęła, to tylko o nim świadczy że szukał łatwego celu i być może będzie ją traktował tak samo jak Ciebie. Nie żałuj tego i nie rozmyślaj nad nim, wykasuj go z głowy jakbyś nigdy go nie znała, nie myśl nad jego życiem, masz swoje i wiele jeszcze przed Tobą. Pomyśl o sobie, jeśli zależy Ci też na mamie, obie chodźcie na terapię. A brata niestety nie zmienisz, musiałby zacząć się leczyć, co jest raczej nie realne, będzie taki jak ojciec, pewnie Twojej mamie go szkoda i nie chce go zostawiać, dlatego jej też potrzebna jest terapia, inaczej on was obie zniszczy. Pozdrawiam Cię kochana, pomyśl o tym na zimno najwyższy czas, zaczął się Nowy Rok to dobry czas na zostawienie przeszłości za sobą i rozpoczęcie nowego życia. Nie oglądaj się za siebie, trzymam kciuki by Ci się udało, jesteś wielka! Życzę siły i wiary w siebie. A jeżeli ten dupek kiedykolwiek kiwnie palcem, nie wracaj do niego! Nie ma dla niego miejsca u takiej kobiety jak Ty. Ceń się, jesteś mądra i potrafisz sobie poradzić ale bez niego! I nie wikłaj się więcej w podobne związki. Nie szukaj opiekuna a miłosci i to facet ma zabiegać o Ciebie, wtedy będziesz wiedziała że to jest to. Nie ganiaj za nikim.

,,Przypominam sobie jak się zachował, jaki był dla mnie okrutny, że tak naprawdę nigdy mnie nie kochał i nie zasługiwał na mnie. To tak boli, tak strasznie boli i jednocześnie ta bezsilność, ze nic nie mogę juz zrobić. Nie jestem w stanie nad tym zapanować, nie radzę sobie z tym." -Agaczek

,,PO CO się NAD TYM zastanawiasz KOLEJNY RAZ?
CHYBA, nie chcesz powiedzieć, że ZA TYM TĘSKNISZ? Bez TEGO nie umiesz się obyć?
POMIATANIA Ci brak?
No sorry - aż w nadmiarze go dostajesz od bliższej rodziny...
A co byś niby miała zaradzić na bezsilność i niemoc zmienienia... potwora w człowieka z wyobrażeń.  PRZECIEŻ On nie był TYM, którego ILUZJĘ w głowę sobie włożyłaś... A jego PRAWDZIWA twarz WCALE Ci nie odpowiada... Dojrzyj to wreszcie!
ODPOCZNIJ dziewczyno - odpocznij... i nie dręcz się.
On nie jest wart tej udręki i męki!
Nie szkoda ci tej dziewczyny, którą tak katujesz?"
.
A pod CYTATEM Anhedonia  podpisuję się OBIEMA RĘKAMI!

Napisz co u Ciebie, czy coś się zmieniło? Poprawiło?

Bardzo dobrze Aga, ułoży się... Podobno trzeba dac sobie rok po rozstaniu, żeby sie ogarnąć...

wahania nastroju będą coraz rzadsze

Ona ma własne mieszkanie i jak już to brat się wyprowadzi. Mówił coś o wyprowadzce po skończeniu dozoru.
Jego kobieta nie toleruje pijaństwa, sama wychowała się w domu, w którym pił ojciec. Jest bardzo stanowcza. Dała mu ultimatum. Zobaczymy co będzie.