Jestem na granicy załamania. Nie wiem co robić. Proszę o pomoc. - Netkobiety.pl

Powinnaś odciąć pępowinę,
przepisać mieszkanie na najstarszego brata,pieprznąć drzwiami i zostawić to wszystko,wyjechać do innego miasta i poszukać kawałek jakiegoś kąta coś tanio wynająć dach nad głową  podjąć pracę i spokojnie sobie ułożyć życie.
Do tej pory starałaś się wszystkim zajmować(twoje starania nic nie zmieniły i nie zmienią) nie zmienisz młodszego brata on wciągnie ciebie w jeszcze większe bagno, tam gdzie jest alkohol nie ma życia tylko wegetacja i będzie coraz gorzej, zajmowałaś się mamą daj teraz szanse swoim braciszkom niech teraz oni pokażą czy kochają swoją mamę.
Ludzie niszczą swoje życie na własne życzenie piją i staczają się coraz bardziej przepijają całe majątki firmy aż sięgają dna przy okazji ciągnąc za sobą najbliższych,jak sami się nie otrząsną i będą chcieli się zmienić to my nie jesteśmy w stanie im pomóc, bardziej szkodzimy  pomagając płacąc rachunki dbając dajemy im szansę na następne picie i sami się pogrążamy po prostu nikt logicznie myślący nie zrozumie pijaka alkoholika, wszystko co dajemy nawet nasze życie ma głęboko w tyłku w ten sposób sami się zatracamy i staczamy razem z nim.
Jeśli chcesz uzdrowić swoje życie to wiej jak najdalej,już jesteś na skraju załamania a będzie jeszcze gorzej, wierz mi im już nic nie pomoże a twoje życie będzie piekłem na ziemi, nie zasługujesz na to             
Pewnie powiesz że to twoja rodzina najbliżsi popatrz na swoją mamę ona też chciała pomóc (całe życie poświęciła) i też nie dała rady jeśli zostaniesz to ty będziesz następna.                                           Zbyś.

Renesans - Przypuśćmy że pójdzie na terapie będzie silna i co wszystko się naprawi braciszek się zmieni.To ten pijak powinien iść na terapię ale pewnie szybciej kolegów przyprowadzi zamiast się leczyć.

Nie tą osobę wysyłasz na terapię.Ta dziewczyna jest załamana ale to nie ona powinna się leczyć ( powinna mieć normalny dom i kogoś z kim mogła by normalnie żyć)
Ona nie oczekuje cudów tylko chciała by normalnie żyć, bez patologi od której w końcu starała się uciec.

Aniu bardzo proszę  nie rób nic pochopnie właśnie czytam twój drugi post.(z każdego bagna da się wyjść wystarczy bardzo chcieć i zrobić coś dla swojego życia}

renesans: Z parterem relacji raczej nie naprawię. On mnie nie kocha i dusił się w mojej obecności. Powiedział, że to przez moją obecność uciekał w świat komputera, że to przeze mnie wpadł w depresję i cukrzycę. Że nie potrzebnie pozwalał mi u siebie mieszkać. Że skrzywdził mnie tym, że nie był zbyt stanowczy aby to wszystko zakończyć wcześniej.
Nie wyobrażam sobie również życia z moim bratem pod jednym dachem, z jego alkoholizmem, długami i innymi niespodziankami. 11 grudnia ma przyjść do nas komornik nie wiem jak uratować swój dobytek wszysto w tym mieszkaniu jest moje albo mamy, on nie ma nic ,a my możemy za to wszystko zapłaić. Najpierw to rozstanie, a potem powrót do domu i życie w nim z problemami. Wszystko to strasznie mnie zdruzgotało. Najgorsze jest to, że ja naprawdę nie widzę wyjścia z tej sytuacji. Czuję się tak jakby ktoś odebrał mi całe moje normalne życie. Znów spadłam na samo dno, weszłam w patologię której nigdy nie chciałam i z której udało mi się wydostać. Czuję się jak ktoś gorszy, bezwartościowy bez żadnej przyszłości. Boję się samotności, tego, że przez to z jakiej rodziny jestem nie będę miała szansy na normalne dotychczasowe życie. Rozpadł się mój cały mały świat, który starałam sobie zbudować.Straciłam wszystko, nawet kota, któtego tak bardzo kochałam. Straciłam dosłownie wszystko co było dla mnie ważne icenne. Nie mam wsparcia. Nie mam przy sobie tak naprawdę nikogo, kto mógłby pomóc mi się pozbierać. Wstydzę się tego nagabywania swojego byłego partnera, tego, że tak się poniżam i błagam. Ale to jest silniejsze ode mnie. Nie zostało mi już nic. Myślę o śmierci. Boję się umrzeć, bo jestem tchórzem ale coraz częściej o tym myslę. Wiem że to głupie ale mam takie myśli.

Jestem, załamana, roztrzęsiona.  Chcę iść do psychiatry. Panicznie boję się komornika, który ma przyjsc 11 grudnia zająć sprzęty. Nie mogę o tym przestac myślec. Nie mogę uwierzyc, ze mnie to spotyka. Nigdy nie brałam żadnego kredytu, pożyczki. Zawsze żyłam i pracowałam uczciwie, a teraz przychodzi do mojego brata komornik, bo tu mieszka i będzie plombował mi meble. Cała się telepie i nie mogę funkcjonowac.

Agaczek... Z postu wynika, że już ktoś Tobie pomoże. Niemniej jednak chciałam powiedzieć, że być może martwisz się na wyrost tym zajmowaniem mebli. Z tego co wiem, nie jest takie proste wparować do mieszkania i tak zwyczajnie zająć cokolwiek. Nie wiem w jakim mieście żyjesz, ale na bezdusznych komorników trafia się już rzadko.

Porozmawiam z komornikiem, z którym współpracuję od kilku lat. Może udzieli jakichś sensowych wskazówek.
Proszę... Wiem, że Ci ciężko, ale musisz się trzymać. JA rozumiem co czujesz. Miałam brata, który ustawiał nas, gdy mama była w pracy a ojciec poza domem przepijał pieniądze. Trzeba będzie odciąć pępowinę tak jak ktoś tu już zalecił. Ale spokojnie... Najpierw zajmijmy się komornikiem.

Miej w sobie siłę... Nie jesteś sama.

Agaczek - dobrze myślisz...
A jakbyś tak wzięła mamę i OBIE się wyniosły? Nawet na (tymczasowo) wynajęte, byle w spokoju żyć? wszak to Wy dwie to wszystko trzymacie w jakimś ładzie i porządku?
A partner... szkoda słów. Ty masz być SILNA? A któż jest ta silna, jak nie Ty?
Ślepy czy wygodny? To tylko pretekst. Bardzo nie fair...

Zbyś: Gdybym to zostawiła w cholerę, to mieszkanie też byłoby zadłużone, a komornik wszedłby na pensję mi, a nie mojemu bratu, bo to ja jestem właścicielem. Poza tym z mojej pensji nie mogę sobie wynająć małego nawet mieszkanka. U nas najtansze mieszania do wynajęcia są od 1000 zł + czynsz, do tego utrzmanie siebie. Ja nie chcę płacić kolejny raz za brata, gdy on nie będzie robił opłat. Najlepszym rozwiązaniem byłoby chyba sprzedać to mieszkanie i kupić dwa mniejsze. Ale to dopiera za 4 lata. Musże iść do adwokata i wszystkiego się dowiedzieć. Tylko jak ja to wytrzymam.

Nieprawda. Nie zapłacisz złotówki jeśli pieniądze ze sprzedaży mieszkania przeznaczysz w ciągu dwóch lat na cele mieszkaniowe.  Jestem na bieżąco.  Sprzedaż mieszkania to według mnie najlepsze wyjście jedynie pozostanie problem z bratem bo przypuszczam że będzie stosował przemoc psychiczną. I na to są metody i chłop wróci do pierdla ale trzeba mieć silna psychikę. Zgłoś się do miejskiego ośrodka zwalczania problemów alkoholowych. Dyzuruje w nich sztab ludzi którzy Tobą pokieruja i otrzymasz pomoc zarówno psychiczną jak i prawną.  Nie czekaj działaj.  W twoim wypadku czas działa na Twoją niekorzyść.  Pozdrawiam ciepło i życzę siły.

A nie masz możliwości wymeldowania swojego brata z mieszkania? W końcu dom jest Twój, nie jego. Wymelduj, spakuj za drzwi i zmień zamki.

Jeżeli chodzi o Twoją mamę, to nie łudź się, że będzie lepiej. Dla jej własnego bezpieczeństwa (w końcu może zapomnieć, że wodę nastawiła i spalić lokal) radziłabym, nawet jeżeli siłą, wysłać ją do lekarza, bo jeżeli to początki demencji czy Alzheimera, to w pewnym momencie będziesz musiała rozważyć dom opieki.

Powiedziałabym walcz, ale to może się ciągnąć miesiącami, a nawet latami, niszcząc Cię każdego dnia. Może lepiej by było gdybyć po prostu spakowała co masz i wyszła i nigdy więcej nie wróciła, Twoja rodzina to tak na prawdę ofiary, ale obawiam się że już im nie pomożesz, a tylko trułabyś siebie, nie wiem czy warto.

Co do pijącego można założyć niebieską katę i wzywać policję za znęcanie i groźby, ale wiem jakie to trudne...

Czasem nie ma innego wyjścia i trzeba to przejść, u Ciebie jest wyrok i grozi powrót za kratki, tylko wiadomo jak u nas szybko działają sądy i wymiar sprawiedliwości. Koniecznie udaj się do poradni AA, tam naprawdę wiedzą co trzeba zrobić i nawet jak nie wierzysz w to co mówią to chyba najkrótsza droga w szukaniu dobrego wsparcia.
Na policji powinnaś porozmawiać ale nie wiem jak dzielnicowy podchodzi do takich spraw bo różnie to bywa trzeba się upierać przy zgłaszaniu interwencji żeby dowody były dla sądu.

Inna sprawa zemsta brata, ale okazując strach nigdy nie uwolnisz się od własnych problemów.
Dlatego szukaj wsparcia u ludzi którzy znają problem alko i przemocy w rodzinie bo w zdrowym świecie rzadko kto rozumie i potrafi wspomóc, a bardziej współczuje.

Agatek dasz radę bo zobacz jak daleko już byłaś, to co teraz się dzieje to tylko chwilowy stan, przeszkoda którą pokonasz tylko weź właściwą broń do ręki

Możesz do mnie pisać,

Tak wogóle to bardzo dziękuję za wasze wsparcie. Bardzo wiele to dla mnie znaczy. Dzięki że jesteście.

Zbyś... napewno się do ciebie odezwę i dziękuję Ci bardzo za chęć pomocy.

Sponiewierana... tobie też bardzo dziękuję i czekam na jakiś odzew.

Renesans... Dzięki, że mnie rozumiesz.

Nie chodzi o to, że mam przejawy materializmu. Pomyślałam sobie, że powinnaś zbierać wszystkie rachunki łącznie z  czynszem (kwitami czy przelewem - obojętne). Brat jako osoba współzamieszkująca zobowiązana jest do pokrywania kosztów utrzymania mieszkania (czynsz, woda, śmieci, ogrzewanie). Śmiem przypuszczać, ze nie płaci Tobie żadnych pieniędzy. Ty co miesiąc, dwa pisz do niego wezwanie do zapłaty części rachunków. Zawsze dodawaj klauzulę o odsetkach. To coś da. A wiesz dlaczego? Zachowek... Rozumiesz?

Jeśli tylko na coś jeszcze wpadnę, napiszę.

Powoli wszystko się ułoży.

Nie. Nie można. On jest tam zameldowany. Może wezwac policję a ta zmusi naszą Agaczek do tego, by kata wpuściła. tylko eksmisja...

Dzwoniłam do komornika i niczego się nie dowiedziałam. Oznajmili mi, że jesli nie jestem dłużnikiem lub wierzycielem nie udzielą mi żadnych informacji. Próbowałam rozmawiać i przekonywać, że to ja jestem właścicielem mieszkania i tak naprawdę powinnam wiedzieć dlaczego takie najście i czy zajmą moją własność? Słowa były te same nie udzielą mi żadnych wyjaśnień.

Wygrzebałam u brata adresy komorników (piszę komorników bo znalazłam 3 z wieloma grzywnami) więc się tego nazbierało.
Dostałam takiego ciśnienia, że zadzwoniłam do  brata w kwestii wyjaśnienia. I zaczęło się piekło na ziemi. Awantura o grzebanie w jego prywatnych rzeczach, bluzgi pod moim i mamy adresem na cały blok. Chyba wszyscy sąsiedzi słyszeli jak nam ubliża. Ponowne straszenie, że mi łeb rozp..., że skończę na cmentarzu obok ojca. Próba szantażu, że zadzwonię do kuratora, który cofnie dozór jeszcze bardziej go rozsierdziło. Nawet namawia, żebym zadzwoniła, a on mi wtedy pokaże. Odsiedzi te 4 msc ale albo on albo koledzy mnie załatwią.
Dziś jak wyszłam do pracy zrobił ponownie awanturę mamie. Mama również jest na granicy załamania.
Najgorsze jest to, że ja się boję cokolwiek zadziałać. Zdaję sobie sprawę, że powinnam ale się potwornie boję. To bandzior zdolny do wszystkiego. Straszne, że myślę tak o własnym bracie ale to prawda.
Nie wiem co mam robić, nie mogę się przełamać. Ten strach jest silniejszy ode mnie.

Agaczek...
Wiem, że się boisz. Rozumiem to. Brat Cię straszy, bo wie, że możesz mu zaszkodzić. Proszę, byś wzywała policje w przypadku awantur.
Czy mama będzie w stanie potwierdzić, że on Was tak maltreticznie? Zastraszanie jest karalne. Byłaś u dzielnicowego?
A myślałaś o zgłoszeniu do prokuratury zawiadomienia o przestępstwie?

Sponiewierana... Ja wiem,że on może mi zrobić krzywdę, dochodziły mnie słuchy jak on załatwia swoje sprawy. Dlatego się boję.

Brat ma być w tym dniu w domu, mimo iż zarzeka się, że zapłacił ratę komornikowi i się z nim dogadał. Jednocześnie informując mnie, że jeśli komornik nie przyjdzie rozwali mi łeb, za tą aferę.

Dlaczego więc jeśli to załatwił, przyszło pismo o egzekuję 11.12.14 godz. 14:00 i potwierdzenie telefoniczne w 28.11.14.
Brat wywijał mi kwitkiem z 21.11.12.

Nie wiem jaki to komornik, bo jak pisałam jest ich trzech. Ja dzwoniłam do pierwszego z brzegu, jaki mi się nawinął, żeby uzyskać informacje.

Czy ja popełniłam przestępstwo grzebiąc w jego rzeczach?
Powiedział, że to on zadzwoni na policję i oskarży mnie jeszcze o kradzież 500 zł.

Ja nie chcę tak żyć w ciągłym strachu, nękaniami komorniczymi i patrzeniem na zapijaczoną gębę braciszka. Jednocześnie boję się cokolwiek zrobić. I dlaczego to ja powinnam wynieść się z własnego mieszkania i ustąpić takiemu człowiekowi.

Zapisałam się do poradni uzależnienia i współuzależnienia od alkoholu, ale dopiero na 25 lutego, tam zobaczą czy kwalifikuję się na terapię. Niestety to bardzo długi okres oczekiwania. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że to nie wystarczy aby coś zrobić z bratem.

Witam Cie serdecznie....Strasznie smutno sie tego czytalo.Czy probowalas pomocy u psychologa?Wydaje mi sie,ze jestes bardzo uzalezniona od tego bylego narzeczonego.Niepokoi mnie tez to nauczylas sie byc ofiara-to nie jest oskarzenie,po prostu wokol Ciebie bylo zawsze tak duzo cierpienia,ze ty juz nie znasz innego zycia.ten facet,z ktorym mieszkalas tez jest bezwzgledny-ptraktowal cie jak rzecz,nie mozesz teraz sie przed nim ponizac,daj mu spokoj.Piszesz,ze stac cie na wynajem_czemu tego nie robisz?moze jestes az tak uzalezniona od brata i mamy?Jaki Ty masz pomysl na to wszystko?pzdr.

Agaczek... Czekam na Ciebie. Musimy ustalić pewne fakty. Jedyne co moge, to podpowiedziec Tobie jakie ruchy powinnaś wykonać. Od Ciebie tylko zależy jak sie wszystko potoczy. To nie będzie wojna. Nigdy z nikim nie chciałam toczyć bitew. To tylko obrona... Bo musisz żyć . Twoja mama również...

Agaczek dostała juz takie instrukcje. Myślę sobie, że musimy Jej to powtarzać do znudzenia. Bo w przypadku zastraszonych osób trudno przekonać po kilku razach...

Nie zamierzałam grać na Jej emocjach. Wiem jak trudno jest w takim stanie zrobic choc ruch ręką. Ona dokonała czegoś więcej...

ZAPYTAŁA NAS....

Jestem przeciwko toczeniu wojen nawet z takimi oprawcami jak Jej brat. Dziewczyna musi sie bronić. I dojrzeje do tego. Ja tak szybko nie odpuszczę, chyba, że powie  wyraźnie, że nie chce rad.

Za płatności czynszu do administracji odpowiadają przed sądem wszystkie współzamieszkujące osoby. A to oznacza, że faktycznie koledzy dobrze mu doradzili. Inaczej sprawa ma sie w przypadku pozostałych opłat. Chodzi mi o energię i gaz na przykład. Nie wiem jakie jeszcze zobowiązania miesięczne posiadasz. Do wszystkiego powinien się dokładać. I nie ma tu wytłumaczenia, że nie używa w takim samym stopniu odbiorników czy sprzętu na prąd.

Na razie nie byłam. Chcę się w pierwszej kolejności spotkać z prawnikiem i poradzić jak mam postępować. Jest jeszcze jedna kwestia: zachowek, który się mu należy. Dlatego muszę koniecznie spotkać się z prawnikiem. Wiem, że mu się należy i moze w każdej chwili o niego wystąpić. Ja nie mam pieniędzy, żeby mu zapłacić. Musiałabym sprzedać to mieszkanie, albo wziąć kredyt z banku, a potem go spłacać. Mieszkania z lokatorem nikt mi nie kupi, a on się nie wyprowadzi. Z kolei ja nie wyobrażam sobie wzięcia kredytu żeby go spłacić i jeszcze mieszkania z nim pod jednym dachem. Z jakiej racji.Nasze prawo jest jakieś chore. Chciałam mu już wczesniej zapłacić ten zachowek, żeby tylko się wyniósł ale nic z tego. Nie zgadza się. Dlatego muszę iść do adwokata. Mój Boże to mieszkanie to kula u nogi, ale gdzie ja mam się podziać z mamą?

Agaczek - najwyższy czas.
Twoja sytuacja nie jest prosta, ale nie tak znów skomplikowana dla prawnika. Bardziej jest skomplikowana pod względem faktycznym niż prawnym. Niestety trochę to potrwa.
Idź do prawnika już jutro.
Powodzenia.

Powiem tak... Ku...wa mać. Ups. Przepraszam, ale Ty dajesz sie poniewierać wszystkim!

Słuchaj. Mozna zyć w wynajętym mieszkaniu.

I nie odpowiedziałaś na pytanie: kiedy przyjęłaś spadek?

Chodzi o to, że nie będę miała skąd wziąć takiej sumy pieniędzy, żeby spłacić obu braci i  jeszcze pozbyć się jednego z mieszkania. Po prostu mnie na to nie stać.

Wiem zrobiłam się jakaś dziwna, wszystkiego się boję boję się że sobie nie poradzę. Nie wiem może za dużo spadło mi na głowę i po prostu nie radzę sobie ztym wszystkim. Mama, to mieszkanie, brat, porzucenie. Wszystko na raz. Ja kiedys taka nie byłam, byłam twarda, bardziej stanowcza, walczyłam o swoje. Teraz zaczęłam się wszystkiego bać nawet tego że mogę stracić pracę i sobie nie poradze. Czuję się ztym wszystkim sama, nie mam w nikim oparcia.

Rozumiem Ciebie. Twój strach. Niepewność.
Płacz, jeśli zechcesz. Zrób sobie kilka dni rozpaczy, ale nie uciekniesz przed tym. Musisz stawić temu czoła.
I nie jestes sama. Masz nas... Ja napisałam wczesniej: nie odpuszczę. Z wiedzą jaka posiadam w tym zakresie będe próbowała Tobie pomóc. /co nie znaczy, że będę lekiem na Twoje życie...

Zdaję sobie sprawę, że najlepszym panaceum na Twój brak siły w tym wszystkim byłby ktoś, komu na Tobie zależałoby bez względu na okoliczności. Tak tylko na Tobie.

Muszę iść koniecznie na jakąś terapię, wzmocnić się psychicznie, żeby móc znów walczyc o siebie i mamę, może wtedy bedzie jakoś łatwiej.
Ponoć Brat ma jakąś pracę, tylko dlaczego komornik nie wchodzi mu na pensję? Pewnie pracuje na czarno.

Albo ma najniższe wynagrodzenie, które zajeciu komorniczemu nie podlega.

A co do płatności: zbierz wszystkie kwitki związane ze wszystkimi wspólnymi kosztami dotyczącymi mieszkania. Niech będzie od czasu, gdy wrócił z wiezienia. Zrób to. Ja powiem Ci co robic dalej.

ok

To dziewczyny witajcie w klubie:)

Agaczek, ja też jestem ale nie tak doświadczona jak sponiewierana.

Udało mi się zdobyć namiary na kuratora, namiary na dzielnicowego tez mam.
Wczoraj brat przyszedł do domu pod wpływem alkoholu ale nie był agresywny. On bardziej agresywny jest po trzeźwemu gdy mu mówię, że nie bedę tolerowała jego zachowań.