Jestem na granicy załamania. Nie wiem co robić. Proszę o pomoc. - Netkobiety.pl

Wróćmy do tematu zajęcia mieszkania przez komornika. Resztę zostawimy sobie na jutro, dobrze?
Wiesz już jedno. Komornik wprawdzie pytał czyja własnością jest mieszkanie, ale nie znaczy to, że wierzyciela namówi na rozszerzenie wniosku. Bo za tym idą dodatkowe koszta wierzyciela. Musi zrobić opłatę komornikowi za wyszukanie majątku. Bo ten bierze kasę nawet na korespondencje z dłużnikiem ( i to nie małą). Nawet jeśli tak by się stało, na te chwilę Twój brat nie widnieje jako współwłaściciel. I nawet kto wie, czy nie powstrzymuje się przed żądaniem zachowku właśnie przez komorników. Więc czego się boisz. Teraz nie musi Ciebie to gryźć. Jesteś bezpieczna.

Ja też muszę być w pracy na ósmą. Jeśli chcesz, napijemy się razem kawy o poranku. Możesz to zrobić? To znaczy, czy masz taką możliwość?

A z jakiego powodu komornik wchodzil do mieszkania? Kto ma dlugi?

Moim zdaniem sprawa wygląda na prosta tylko dużo spraw się nawarstwiło. Co do braci nie będę się wypowiadal. Sprawa własności mieszkania wyjasnila się. Swoja droga to ja bym wystapil przez Spoldzielnie o zalozenie KW dla mieszkania co często wiaze się z koneicznoscia wykupu ziemi od gminy przez Spoldzielnie ale z 95% rabatem oraz kilkumiesięcznym oczekiwaniem na załatwienie tej sprawy. Nie ma tu wymogu żeby wszyscy mieszkancy przystąpili do tego ale Spoldzielnia już tak. Mieszkanie z KW to spokoj, wlasnosc spoldzielcza jest artefaktem PRL.

Jeśli komornik sciga dlugi brata to oczywiście nie ma prawa wejść do Twojego mieszkania i ew. może tylko zajac rzeczy ruchome brata. Mama nie musi wpuszczać go do mieszkania a do czynności zawsze można wolac policje i sporzadzac protokol.

Do Twojego mieszkania może wejść tylko prokurator lub policja posiadając nakaz prokuratorski lub Komornik posiadając nakaz sadowy na Ciebie.

Oczywiście, że może być Agaczek. Skoro adwokat tak mówi, by ograniczyć wiedze komornika, pewnie ma rację. Bardzo ładnie poprawiłaś

Daję sobie głowę uciąć, że w tym protokole komornik niczego nie wpisał. Oni naprawdę wyszukują bardzo wartościowych przedmiotów.
Bo organizowanie licytacji dla pięciuset zł nie opłaca im się. Uwierz mi, że ślinią się na takich dłużników, z których łatwo wyciaga sie kasę.

sponiewierana... Komornik bez nakazu nie miał prawa chodzic po moim mieszkaniu i oglądać przedmiotów, zrobił to nielegalnie, pewnie też nie ma żadnego protokołu tylko notatki gdzie co stoi i co może zabrać. Wykorzystał naiwność mojej matki

możemy im więcej pomysłów tym lepiej

Zostajesz jutro w domku? Będziesz na komornika czekać?

Dobrze. I proszę, nie denerwuj sie tak bardzo. To nie koniec świata. Powolutku wszystko ogarniesz.

Bo wbrew pozorom jeszcze żyjesz Agaczek! Rozumiesz?! Żyjesz Dziewczyno!

Agaczek... Pamiętaj. To są jego długi. Nie Twoje.

Niech on sie martwi swoimi długami. To nie Twoje długi. Jeśli jutro przyjdzie komornik, masz prawo go nie wpuścić. Tyle, że według mnie lepiej będzie, jeśli wejdzie. Będziesz miała jakieś rozeznanie sytuacji. Nie odstepuj go na krok. i rozmawiaj z nim. Nic sie nie bój. Osobiście nie znam komornika krwiopijcy.

Adwokat mi powiedział,że muszę go wpuścić jeśli ma nakaz, może również zająć moje rzeczy, jego nie obchodzi co jest czyje, on nie jest sądem nie rozstrzyga, jego pracą jest zajęcie. Ja muszę się później starać o wstrzymanie egzekucji i odzyskanie przed sądem swoich sprzętów. Gdyby to było takie proste to bym się nie bała. Byłam na konsultacji u Radcy Prawnego i dwóch adwokatów. Wszyscy mówią to samo.

I tak po każdej konsultacji z prawnikiem będziesz się trzęsła. Agaczek... Przestań sie aż tak bać. Jest problem z tymi komornikami, ale spróbuj sie uspokoić. Nie będziesz trzeźwo myślała, jeśli przyjdzie Tobie wpadać w panike co chwila.

Wróciłam niedawno z pracy. Jakaż  była moja radość, gdy odczytałam Twoją ostatnią odpowiedź! Odniosłam wrażenie, że się z lekka zirytowałaś! To wspaniała wiadomość! Czy zdajesz sobie sprawę co właśnie pokazałaś?!

Dziewczyno! Ty się z lekka wściekłaś! Świetnie... O to mi poniekąd chodziło. bo w ten sposób zbierasz zapasy adrenaliny na walkę. O siebie... Będziesz miała siłę przeciwstawić się temu co Ciebie czeka.

Mówię to z pełną świadomością. Bo wiem o czym mowa. Gdy wydaje się Tobie, że cały świat sprzeniewierzył się przeciwko Tobie, chcesz uciec. Innym razem poddajesz się mówiąc, że nie masz już siły i jest Tobie wszystko jedno. By za jakiś czas ocknąć się i powiedzieć: " do qrwy nędzy! Co to ma być! Nie pozwolę na to, by mnie kopać! Ja jestem żywa! I czuję! Kto dał Wam wszystkim prawo tak mnie wyniszczać! Wynocha!"

I w takich chwilach robisz zapasy "broni" do walki. O przetrwanie. Bo wbrew wszystkiemu chcesz żyć...

O Boziu nie przyszedl

O matko! to chyba pierwsza buźka uśmiechnięta u Ciebie!!! Tak się cieszę

Pomyślałam Agaczek, żeby jeszcze Tobie coś dopowiedzieć. O tych komornikach. Nie przyszedł wczoraj...
Wiesz czym może być to spowodowane? Otóż w mojej pracy ( a ja stoję właśnie po stronie wierzycieli - nie, nie jako komornik) często spotykam się z reakcją właśnie taką komorników. Nie idą do domu dłużnika. Bo np w przypadku notorycznych wniosków o egzekucję wobec jakiegoś zobowiązanego, mają już rozeznanie co do jego wypłacalności. I być może ten owy komornik uznał za bezcelowe przeprowadzanie wywiadu środowiskowego. Bo musisz wiedzieć, że wizyta komornika w miejscu zamieszkania dłużnika wcale nie musi oznaczać, że wierzyciel w swoim wniosku o egzekucję wniósł o zajęcie rzeczy ruchomych. Komornicy zwyczajnie muszą w jakiś sposób dotrzeć do dłużnika. I dlatego często szukają go w miejscu, w którym przebywa. Ponadto komornicy to zamknięty świat. Komunikują się ze sobą. W ten sposób miewają rozeznanie już na wstępie o sytuacji delikwenta. Może Twoje zainteresowanie sprawą brata dotarło do nich na tyle, że też zaczęli myśleć.

Najważniejsze, byś trzymała rękę na pulsie. Bo tym sposobem dajesz do zrozumienia:"halo, ja tu jeszcze jestem; to mój dom, gdyby ktoś nie zauważył... i mam coś jeszcze do powiedzenia..."

Sponiewierana... to nie jest to. Ten list polecony, który wysłałam doszedł dopiero dziś. Wcześniej nie miałam styczności z żadnym z nich, ponieważ nie było możliwości.

Dziś znów miałam straszne załamanie, myślałam, że nie dam rady. Wyszłam z domu i nie miałam ochoty wrócić. Mam myśli żeby to wszystko zostawic i uciec jak najdalej od tego albo skończyć to wszystko raz na zawsze.

Znów myślawki o byłym i o tym, że zabrał mi wszystko co kochałam, o tym, że potraktował jak rzecz, nawet nie zainteresował się jak było wczoraj, mimo, że wiedział. Nie odezwał się żeby umówić się na przywiezienie reszty moich rzeczy, dla mnie bardzo ważnych.

Dziś znów wymioty i telepanie, trzęsą mi się ręce. Pokłóciłam się porządnie z z mamą, nazwałam ją naiwną, łatwowierną i niezróważoną psychicznie. Wiem nie powinnam ale coś we mnie pękło, przez to jak nieodpowiedzialnie i dziwnie się zachowuje. Znów wydaje mi się że jednak nie dam rady.
Może to jednak moja wina i to ja mam problem?

Boże... Wiem, że Tobie smutno. I że czujesz się opuszczona. Może nie powinnam Tobie teraz tego mówić, ale rozumiem Twój stan. Wiem, że byłoby Tobie łatwiej to znosić, gdyby on był przy Tobie. Żaden adwokat, nawet moje zainteresowanie Twoimi problemami (płynące z serca) nie sa w stanie dać tego, co miałabyś, gdyby on trzymał Cię za rękę.
Widzisz... Moje życie to prawdziwie jedno wielkie gówno. Dawno już przestałam czuć. Wierzyć, że mogę być dla kogoś najważniejsza. Przez chwilę w moim życiu myślałam, że jednak się myliłam. Tak... Myliłam się, myląc.
Tyle, że ja dostałam od życia naprawdę wszystko co najgorsze. Tak jakby Pan Bóg zebrał ostatnie gówna tego świata i mnie nim oblał. Na szczęście (bo nie straciłam własnej duszy) żyłam  patrząc na Niego i wzrokiem pytałam, dlaczego mnie tak potraktował. Przecież nic Mu nie zrobiłam. Ja...
Ja  tylko się urodziłam.

I może dzięki temu wszystkiemu teraz żyję. I może tylko dlatego zachwycam się wszystkim dookoła. I nie toleruję krzywdy. Niesprawiedliwości. A jednocześnie mam twardą skórę.

Kiedy postanowiłam się uwolnić z toksycznego związku, miałam kogoś. Byłam przysłowiową kochanką. Odeszłam stamtąd dzięki niemu. Nie do niego. Nie ukrywam, że jego wsparcie miało dla mnie ogromne znaczenie. Potraktował mnie jednak niesprawiedliwie... Nieuczciwie i bardzo okrutnie. Cóż... Jak można zdradzić kochankę... Tęsknię, ale za tym co mi pokazał. Nie chciałabym z nim być. "On akurat próbuje ;gierek, o których tu się naczytałam. Źle trafił. Mnie można skrzywdzić raz. Tak sobie postanowiłam po latach udręki. Szkoda gadać. 

Proszę, żebyś się jakoś trzymała. To co robisz, robisz dla siebie. Nie warto zabiegać o kogoś, kto był w stanie zrobić Ci krzywdę. Bo nie rani się kogoś, kogo się Kocha.

I staraj się nie wyładowywać swoich emocji na mamie. Sama dobrze wiesz, ile ona przeszła.
Jak tylko będziesz miała ochotę i siły, pisz. Boże... Wkrótce będziesz miała sesje. Może uda sie Tobie odpocząć pomiędzy świętami.

Silna? Ja jestem silna... Boże. Nikt nie siedzi we mnie. Próbuję wyjść z bagna. A to wcale nie takie proste.

A Ty... Wbrew temu co twierdzisz, masz pokłady wiary w jutro. Gdyby było inaczej, nie rozmawiałybyśmy teraz ze sobą.

Wiesz czym się kierowałam zaczynając pisać do Ciebie?  Bo jesteś właśnie do mnie bardzo podobna. Masz te same myśli. Obawy. Ten sam strach w oczach. I należy się  Tobie Życie. Nie umieranie.
Mną sie nie przejmuj. Ostatnia rzecz jakiej oczekuję to litość.

Moje życie to piekło. Wolę zdechnąć z głodu niż poddać się ku uciesze tamtego potwora (kata). Czasem dziwię się sobie, że jeszcze oddycham.

Dziewczyny!

Podziwiam Was. Walczycie...
Kibicuję:)
Chciałabym pomóc, ale nie wiem jak

Agaczek... Tak mi przykro...

Oczywiście znowu nie udało mi się go nagrać, bo dyktafon mam jakiś do d...
Jestem tak zastraszona jak nigdy, nie wiem co się ze mną dzieje, że daję się tak traktować.

Aniu zadzwoń postaram się tobie pomóc
Na ile będę mógł.
jutro wieczorem, nie obiecuję cudów, tak jak nie chcę dla ciebie źle     Zbyś.

Agaczek... nie zadzwoniłaś na policję. Boże... Jak Ty musisz być przez niego stłamszona. Popatrz, wszyscy radzą Tobie to samo - telefon na policję. 112 to magiczny numer, rozumiesz?
Cwaniak, wie do której może przyjść komornik (do 21.00). Przecież on Ciebie wykończy psychicznie!

Nie dzwon do dzielnicowego, bo on nie musi odebrać telefonu, gdy nie jest już na służbie. Zresztą, podejrzewam, że zaleciłby wybranie numeru alarmowego.

Nie uciekaj. Jestem u Dzieci. Na wsi. Tu jest słaby zasięg. Zostań. Porozmawiamy, jeśli oczywiście masz ochotę.

Nie ma Ciebie. To nic...
Agaczek, jeśli Zbyś może i oferuje Tobie pomoc, nie wzbraniaj się. Typowym zachowaniem dla ofiar jakiejkolwiek przemocy jest wycofywanie się. Nie rób tego.

Wiem, że wpływ na Ciebie zwłaszcza w dniu dzisiejszym miał epizod z byłym. O nim porozmawiamy innym razem. Bo widzę, że co jakiś czas on powraca. Faktycznie nawarstwiło się Tobie tyle bólu, że ciężko to wszystko znieść. Wytrzymasz. Ja to wiem. I ze wszystkim dasz sobie radę. Bo tez nie jesteś sama.

Wiem, że nie masz teraz głowy do tego, ale musimy wrócić do sprawy wezwań do zapłaty wobec brata. To wbrew pozorom bardzo istotne w całej sprawie. Skutek będzie widoczny za parę miesięcy. Nie da sie szybciej. A błędem byłoby odstawiać te kwestie na tor boczny.

I tu nie chodzi o ustawianie kogokolwiek. Twoim celem jest uwolnić się od niego.

Agaczek... Czy bierzesz jakieś leki uspokajające? Boże... Co on z Tobą zrobił?!
Dasz radę! Słyszysz mnie?! Dasz!!!!! Ja wytrwałam! I przeszłam o wiele więcej! Nie chodzi o to, by teraz targować się kto więcej, kto mniej.... Dasz radę! Tylko mnie słuchaj! Musisz zacząć walczyć!

Powoli małymi kroczkami wybrniesz z tego! Boże... Jestem tak bezradna wobec Twojego stłamszenia....

Więc poproś by pokierował Ciebie z tym zawiadomieniem Agaczek. Dlaczego nie wzywasz policji, gdy on robi awanturę?
Czy mam dać Tobie wykład na temat przemocy?!

Agaczek jesteś bardzo dzielna - nie poddajesz się w takiej trudnej sytuacji, walczysz - niedługo i dla Ciebie zaświeci słońce:)
Towarzyszę wirtualnie i nieustająco trzymam kciuki.
Jesteś super babką