Związek od nowa z tą samą osobą - czy warto? - Netkobiety.pl

Witam Cie serdecznie.Na poczatek pochwala...Podobala mi sie ta metafora ze wskrzeszeniem trupa.Piszesz,ze j kochasz,ona pewnie Ciebie tez...Wiec czemu nie mielibyscie jeszcze raz sprobowac?Czego sie boisz?pzdr.

Mówisz, że ją kochasz. Ale wątpliwe jest to, że ona Ciebie też. Jakby było inaczej to po prostu byście ze sobą byli, a nie bawili się w jakieś separacje.

Wiesz co znaczy dla niej słowo separacja? "Jak nie spotkam przez ten czas nikogo ciekawego to MOŻE do Ciebie wrócę."

Odpowiadając na pytanie. Może i udaje pod warunkiem, że na jej horyzoncie nie pojawi się jakiś godny zainteresowania facet.

Nie no, jestem na 90% pewien, że ona nie chce w tym czasie nikogo znaleźć. Owszem, zauważyłem, że zdecydowanie częściej chodzi do klubów, bawi się, niż wtedy, gdy była ze mną, ale umówiliśmy się, dała mi słowo, że to jest czas, by to wszystko przemyśleć, zastanowić się i nawet jeśli znajdzie się ktoś super, to on będzie musiał zaczekać, bo jestem ja. To jest osoba z zasadami, mówi mi nawet w tej chwili, gdy teoretycznie ze sobą nie jesteśmy, gdy ktoś do niej "podbija", nie ukrywała nigdy takich rzeczy. Też się tego oczywiście boję, bo mam świadomość tego, że tam, gdzie ładna i mądra dziewczyna, tam zaraz może się znaleźć jakiś super facet, który mnie "przyćmi", ale z jej strony jestem raczej spokojny, bo to porządna kobieta.
Powiedziała mi po prostu, że była ze mną z przyzwyczajenia. Nie poczuła tego, co chciała, a ja jej nie pomogłem. Może faktycznie wymagałem wiele, nawet zbyt wiele, jak na jej pierwszy związek...Ale było nam razem naprawdę bardzo dobrze i chce spróbować być ze mną. Tylko znowu...
Gdy pytam, czy w to wierzy, odpowiada "chcę wierzyć". Gdy pytam, czy chce ze mną być (bo czekam jednak już jakiś czas i pewnie ze 2 miesiące jeszcze poczekam...), odpowiada, że "na 80% tak". To nie są jednoznaczne odpowiedzi. Teraz mam naprawdę ciężki czas w życiu, choroby w rodzinie, różne inne sprawy, a jej przy mnie nie ma, odcięła się totalnie. Mam wrażenie, że po prostu dała mi słowo, że spróbujemy od nowa i trzyma się tego tylko z tego powodu, nie ma jakiejś wielkiej woli czy chęci, by to wyszło...

Ja osobiście nie znam ŻADNEJ pary która zaczęła drugi raz, i którym by wyszło, sama jestem tego przykładem, z każdym rozstaniem z moim eks czułam się coraz bardziej wypruta z uczuć do niego i z chęci dawania od siebie do tej relacji.
Moim zdaniem powinieneś żyć własnym życiem, i całkowicie wyrzucić z głowy myśl o "daniu sobie szansy gdzieś-tam-kiedyś", żyj tak jakby to było rozstanie na serio, chociaż to będzie trudne, ale uwierz, że takie ucięcie wyjdzie Ci lepiej niż życie z dnia na dzień nadzieją, która może się okazać złudna. Myślę, że dopiero gdy całkowicie się oczyścisz, stare uczucia do byłej wygasną, innymi słowy zapomnisz o tym co was łączyło, dopiero wtedy będziesz mógł zdecydować, czy jest sens próbować drugi raz CAŁKOWICIE od początku, czy jednak dojdziesz do wniosku, że było, minęło, Twoja eks jest już tylko miłym,acz rozmytym wspomnieniem, i będziesz na tyle silny, by spróbować czegoś innego. Dawanie sobie szansy w tym momencie jest,moim zdaniem, bezsensowne, i tak prędzej czy później wyjdzie jakiś kwas.

Tak jak mówiłam- rozstanie to (w mojej opinii) w tym momencie najlepszy pomysł. Skoro nie potraficie się ze sobą dogadać bez "spin" to jaki jest tego sens? Myślisz, że to,że obiecaliście poprawę coś zmieni? Odpowiem Ci na to pytanie- nie, nic nie zmieni, będzie dobrze tydzień, dwa, może nawet miesiąc, ale stare problemy w końcu powrócą. Jeśli było aż tak źle, że zdecydowaliście się na rozstanie, to wątpię by było dobrze po 2-3 miesiącach. MOŻE być dobrze, ale tak jak mówię, jak odetniecie się oboje, i zamiast usilnie starać się ratować obumarły związek, obydwoje skupicie się na tym, by zadbać o swoje samopoczucie, starać się dowartościować siebie samego, być egoistą, poprostu pokochać siebie i nauczyć się żyć szczęśliwie samemu, bez związku. Człowiek który nie kocha sam siebie najbardziej na świecie nie jest w stanie stworzyć dobrego związku. Odetnijcie się, poprostu zerwijcie, a to jak się potoczą Wasze dalsze losy będzie zależało od tego, jaki będziecie mieć pogląd na Wasz związek, czy warto czy nie warto, po Waszym "odrodzeniu" czyli pozbyciu się tęsknoty i uczuć nawzajem do siebie.

Tylko, że moja dziewczyna zawsze była po prostu skryta i zamknięta. Nie wiem, na ile to co mówi, wynika faktycznie z tego, że nie ma przekonania, czy z tego, że nie wie, co mi ma powiedzieć. Poprosiła mnie, żebym się odciął, nie pisał, nie dzwonił, nie przyjeżdżał - zrobiłem to. Może nie od razu, bo przez jakiś czas usiłowałem ją przekonać, ale od ok. tygodnia nie kontaktujemy się wcale, widzimy się tylko ok. 2-3h dziennie na wydziale, ale tam też nie rozmawiamy. Powiedziała mi, że będę musiał zmienić trochę swoje zachowanie i nasz związek będzie wyglądał inaczej - czyli jednak myślała o tym, jak ma być, co chce zmienić...Chyba faktycznie utrzymam taki brak kontaktu przez tak długi czas, jaki będę umiał. Chce myśleć, niech myśli. Chce się bawić, niech się bawi. Przez ten czas chyba jesteśmy ze sobą tylko teoretycznie, bo w praktyce nie kontaktujemy się. A kiedy da mi znak, że możemy zacząć się spotykać od nowa, zrobię co w mojej mocy, zmienię, co będę mógł i jeśli to nic nie da - nie będę już mógł mieć pretensji do siebie.
Wkurza mnie to, że nie mam żadnej pewności...Że te "80%", to nagle może być 10%, a "zrobię wszystko, co będę mogła" zmieni się w "sorry, ale to nie Ty". Odwróciła się ode mnie w najtrudniejszej życiowo dla mnie sytuacji, w jakiej kiedykolwiek byłem i w imię tego, by mogła "spokojnie myśleć" zerwała wszelki kontakt. Chyba po prostu potrzebowałem to komuś powiedzieć, a nie mam komu...Trudne to wszystko...

Do lutego/marca separacja? Spróbować warto, ale za te kilka miesięcy może będziecie jeszcze bardziej sceptycznie do siebie nastawieni... Niepewni siebie, bo będziecie sie zastanawiać co drugie robiło podczas tej separacji... Dziwne. Tydzien, dwa ok, ale przez kilka miechow zycie moze sie bardzi zmienić.

Też myślę, że dziewczyna chce sprawdzić, na ile zatęskni, poukładać wszystko. Powiedziała Ci szczerze, że. nie czuje tego, co powinna. Lepiej tak, niż okłamywanie, a potem spotkania na boku z innym, do którego coś poczuje, coś więcej niż do Ciebie.
Nic więcej nie możesz zrobić, jak poczekać.
Mówisz,że wiele złego było w Waszym związku.. Straciła cierpliwość. Czy warto tkwić w relacji na siłę? Trzeba pozwolić odejść tej drugiej osobie, jeśli tego potrzebuje, bo czasem to najlepsze rozwiązanie dla Was, żeby zachować jeszcze resztki sympatii, jeśli więcej już wycisnąć się nie da.

Chcesz się bardzo zmieniać dla niej. A czy ona tego od Ciebie tak naprawdę oczekuje? Powinieneś być sobą, a ona takim właśnie powinna Cię chcieć i akceptować.
Może na tym polega problem.. Wie, że nie jesteś taki, jakiego by chciała..i zastanawia się, czy na pewno wystarczy jej to, co możesz zaoferować. Bez konieczności drastycznych zmian. Nie chce Cię do niczego zmuszać. Masz być sobą.

Sam też wszystko przemyśl. Nad związkiem zawsze muszą pracować obie strony. Oboje musicie chcieć  ratować to, co jeszcze się da uratować. O ile jest jeszcze sens.
A jeśli nie? To dobrze się stało,że to wyszło teraz.
Poczekaj na jej ruch, a jeśli się zejdziecie, to pamiętaj, że rozmowa w związku, to podstawa.

witaj, nigdy nie probowalam byc z kims po raz drugi wiec nie wiem jak to pozniej jest.  moze jak do siebie wrocicie po jakims czasie bedzie lepiej niz przed tem ? a poza tym sam zobaczysz, jak ona sie odezwie z informacja ze chce do ciebie wrocic to jestem pewna ze wtedy bedziesz wiedzial co zrobic, czy twoje uczucia do niej sie nie zmienily a moze ty kogos interesujacego poznasz? w zyciu nigdy nic nie wiadomo

Czuje się jakbym czytal w 95 procentach o sobie. Szczerze, ja nie widzę dalej waszego zwiazku przynajmniej w najbkizszym czasie. Jej oczekiwania co do zwiazku nie zmienia sie nagle i na sile, bo ona tak chce. Do tego potrzeba czasu, doswiadczen i zrozumienia pewnych aspektow, a to zsjmuje duzo wiecej niz miesiac czy dwa. Naciskajac na nia, pokazales ze to Tobie tak naprawde bardziej zalezy, stad juz prosta droga do rozstania.

Dzięki za wspolczucie, ale na szczescie jestem juz praktycznie na koncu tej drogi. U mnie bylo dokladnie to samo tylko ze z zaangazowaniem bylo tak, ze byly trzy okresy. Najpierw Jej bardziej zalezalo, potem rownowaga i na koncu niestety mi zalezalo bardziej, czym wiele stracilem. Co do tego pretekstu dobrze to okresliles to mogl byc pretekst i wczesniej czy pozniej znalazlby sie inny powod do rozstania, podstawym problemem jest raczej Jej wyobrazenie o zwiazku i brak wielkich uczuc tak jak pisales. Z doswiadczenia powiem Ci, ze moja tez nie lata za nikim i nadal nie przetrawila rozstania mimo, ze minelo pol roku, ale to wcale nie oznacza, ze powrot bedzie dobrym pomyslem. Sprobuj, zebys nie zalowal w przyszlosci,  ze nie zrobiles wszystkiego co mogles, ale nie stawiaj Jej na piedestale, nie pokazuj ze Ci bardziej zalezy niz Jej. Zeby z kims byc, musisz potrafic zyc bez tej osoby. Inaczej tracisz kontrole nad zwiazkiem, bo wyzwalaja sie w Tobie poklady desperacji, a kobiety takie rzeczy czuja. Czym bardziej jestes zdesperowany, tym bardziej ja kochasz i tym wieksze masz pretensje o brak milosci z jej strony, a to powoduje ze ona sie oddala i kolo sie zamyka.

troszke zle mnie zrozumiales, nie chodzi o to zebys kogos szukal albo ze ona chce sie wyszalec i zabawic ale czasami nie szukasz a sama sie znajduje:) bylam z chlopakiem 3 i pol roku bylo miedzy nami wszystko ok. i tez nikogo nie szukalam a mojego narzeczonego poznalam na moim wlasnym podworku:) najpierw bylismy kumplami, pozniej przyjaciolmi az przerodzilo sie to w milosc, bylo mi bardzo ciezko podjac decyzje, nie chcialam nikogo skrzywdzic ale jakiej bym decyzji nie podjela i tak ktos by cierpial, jestesmy razem prawie 4 lata i ani razu nie zalowalam swojej decyzji, zwiazek wymaga poswiecen i kompromisow z obu stron, nikt nie powiedzial ze bedzie latwo i rozowo;) tez sie klocimy, miewamy ciezkie dni, w koncu jestesmy tylko ludzmi ale nigdy bym krystiana nie zostawila, wiem ze mam trudny charakter i jestem mu wdzieczna za tyle cierpliwosci, nikt nie jest idealny ale w zwiazkach jesli chce sie byc razem to trzeba razem pracowac nad wadami, nie wyobrazam sobie zeby przy byle problemach od siebie uciekac a nie rozmawiac i wyjasnic to co jest nie tak. teraz macie separacje, ona sobie przemysli to co ma do przemyslenia i wroci a ty zostaniesz sam ze swoimi myslami, egoizm. podstawa zwiazku jest przyjazn, to tworzy z was zgrany partnerski duet. brak rozmow, uciekanie, brak pracy nad soba, kompromisow to nie wrozy udanego i trwalego zwiazku.

Powolujac sie na zwykla ludzka logike, nie da sie zerwac, odczekac kilku mies. i wrocic do siebie jako zupelnie obcy sobie ludzie, nie strzelisz sobie reseta, nie zapomnisz przeciez chwil spedzonych razem. to prawda sam musisz sobie z tym poradzic bo to twoje zycie, jestes dorosly i jestes za siebie odpowiedzialny. a co jak bedziecie mieli dziecko i znowu bedzie musiala cos sobie przemyslec? zostawi cie z dzieckiem na pol roku i wroci jak gdyby nigdy nic? troche to naciagane;)

racja, tez czulabym sie zle w takiej sytuacji i mysle ze sporo osob by tak mialo. jak dla mnie ty jestes troche naiwny i dales sie zlapac na stary baski numer a ona jest jeszcze niedojrzała do powaznego zwiazku i tak bedzie krecic toba i w twoich oczach bedzie z siebie robila biedna i zagubiona dziewczynke a ty potakniesz glowa, przytulisz i bedzie ci jej szkoda:)  badz facetem:)

a co bys zrobil w sytuacji gdyby powiedziala ci ze jednak chce sprobowac z kims innym, poczuc ten dreszczyk ktory towarzyszy naprawde nowym zwiazkom, bylaby z tym chlopakiem jakies pol roku czy rok po czym znowu by sie rozmyslila i znowu chciala do ciebie wrocic bo tak bardzo cie kochala (ale na czas zerwania jakos zapomniala) bylbys z nia? wiedzac ze spala z innym, znudzila sie nim i teraz chce do ciebie wrocic? jestes dla niej takim emocjonalnym materacem

Eh...dobijający jest taki egoizm u osoby, którą się kocha. Nie wiem już naprawdę co robić. Z jednej strony, czekam długo i żal byłoby mi teraz odpuścić i mieć świadomość, że nie zrobiłem wszystkiego, co mogłem. Ale z drugiej - ta cała sytuacja, to jest jakaś masakra...

Wszystko to wiesz, a nadal czekasz. Bo zależy Ci na niej. Nie wyobrażasz sobie życia bez niej, pozwalasz jej na bardzo wiele, a ona ..myśli. To normalne zachowanie w sytuacji, gdy czujemy, że możemy stracić kogoś, na. kim nam zależy. A czy to miłość? Trudne pytanie.. Ty wiesz najlepiej.
Zrobiłeś wszystko, co mogłeś. Nie będziesz żałował, że nie dałeś szansy.
Ale ..związek opiera się na rozmowie i zaufaniu. Wiem też, że mamy różne charaktery. Ty znasz ją najlepiej i wiesz, jak reaguje. "separacja" już na początku, nie wróży niczego dobrego. Ona oczekuje innego uczucia. Powrót do Ciebie może oznaczać przywiązanie, nie miłość...
Życzę Ci, aby wszystko ułożyło się pozytywnie dla Ciebie..

Z tego co Ty piszesz wynika, ze ona tak naprawde nie zastanawia sie kompletnie nad powrotem czyli jest gorzej niz myslalem. No coz zrobisz jak zechcesz najwazniejsze ze nie ludzisz sie czyms czego nie ma.

to co robi z autorem ta dziewczyna jest tak ewidentne i tak "bije po oczach" ze juz bardziej sie nie da

Poza tym z doświadczenia swojego i innych widzę, że często czeka nas coś a rzcej ktoś lepszy )). Powodzenia. wszystkiego dobrego !

Sprawa się rozwiązała...Po całym tym czasie mojego czekania, usłyszałem, że Ona jednak nie chce być w związku. Padło sakramentalne "zostańmy przyjaciółmi" oczywiście. Mogę być we friendzone na zawsze, albo nie być nikim...Po tym wszystkim coś takiego, nie spodziewałbym się. No ale cóż.

to bylo bardziej niz do przewidzenia. a co do prawdziwej przyjazni miedzy mezczyzna a kobieta to takowa nie istnieje, watpie by zwierzala ci sie z nowych zwiazkow a ty z czystym sercem bys jej kibicowal, nierealne.

Nie no, Ona mówi, że ma dość związków, że się do tego nie nadaje, itp, ale chyba ma po prostu dość mnie. Myślę, że nie wydawało jej się, że tak mi zależy, że będę tyle na Nią czekał, a kiedy sobie uświadomiła, że to się faktycznie dzieje, wolała uciec. Pytałem o szansę za jakiś czas, ale Ona tego nie chce, więc w żadne friendzone bez przyszłości w postaci związku nie będę się pakował. To straszne, że można tak robić drugiej osobie...Nigdy więcej!
Dzięki

Cóż...gadanie przez blisko 2 miesiące, że "szansa na pewno będzie", "ja też tego chcę", "zaczynamy od nowa" (nawiasem mówiąc, nawet do "podbijających typów" mówiła, że mamy przerwę i zapewne dalej ze sobą będziemy), by potem po bodajże 51 dniach się rozmyślić? To nie jest normalne, sorry.
Było mówić od początku, to nie czekałbym ani dnia...

co nas nie zabije to nas wzmocni:)

Witam,
nie sądziłam, że będę musiała udzielać się w tym wątku, nie sądziłam, że będę musiała bronić siebie, że to co tutaj wyszło, będzie ingerowało w moje życie. Tak, to ja jestem tą złą dziewczyną, która "jawnie bawiła się uczuciami i wykorzystywała innych"... Autor tego wpisu sam przesłał mi link tutaj, abym zobaczyła, ilu ludzi uważa, że to on ma rację...
Z mojej strony sytuacja wygląda zupełnie inaczej...
Skrzywdziliśmy się, bardzo. Padło wiele słów, których pewnie teraz oboje żałujemy... To co się stało, doprowadziło do tego, że ja oraz autor mieliśmy zły czas. W naszych domach jest wiele problemów, z którymi sobie nie radzimy. Ja wolę nie mówić, co się dzieje u mnie, bo to prawda, jestem skryta i nie chcę obarczać tym innych.
Autor wątku, nie wspomniał jednak, że moja decyzja o "czekaniu, separacji, oddechu" była spowodowana tym, że mi grożono, manipulowano mną... I robił to on sam...
Strasznie mi przykro, że muszę to napisać, ale już sama sobie z tym nie radzę... Otóż za każdym razem słyszę, że Autor chce sobie zrobić krzywdę, że dla niego życie beze mnie nie ma sensu. To czysta manipulacja, chce zmusić mnie, żebym pod wpływem jego słów i przyszłych czynów była z nim... Za każdym razem, gdy wychodzi ten argument mówię sobie, że tak być nie może, dlatego przedłużałam ten czas, aby mógł on zrozumieć, że to co najmniej niestosowne kogoś, kogo się kocha, tak szantażować... To nieludzkie, by chcieć kogoś zmusić do uczuć... Właśnie dlatego postanowiłam definitywnie to zakończyć, bo nikt nie ma prawa mną kierować i uważać to, za coś normalnego...
Autor wątku uważa, że jeśli było nam dobrze, bez moich uczuć, to to może trwać nadal... Jednak ja zrozumiałam, że krzywdziłam i siebie oraz przede wszystkim jego. Zrozumiałam swoje błędy, jednakże nie można tego kontynuować, kiedy ja po prostu nie dojrzałam do tak poważnego związku, jakiego On oczekuje...
Mam nadzieję, że teraz zrozumiecie, czym kierowałam swoje decyzje... Nie była to lekkomyślna sprawa. Codziennie zadaje sobie pytanie jak Mu pomóc, a jednocześnie jak nie zatracić siebie i być uczciwą...

Nie o to chodzi, by teraz obrzucać siebie błotem, ale ja mu teraz nie umiem pomóc...
Nie ma wyjścia z tej sytuacji, która pomogłabym nam obojgu...
Naprawdę martwię się tym wszystkim, ale nie mogę być z człowiekiem, który nie bierze pod uwagę moich uczuć, tylko uważa, że jego są najważniejsze "bo tak długo czekał"... To jest chora sytuacja, która może jeszcze gorzej się skończyć.
Autor wyłączył się z tego wątku, stwierdził, że to już mój wątek, który ja "zmanipulowałam na swoją stronę"...

powiem szczerze ze teraz sytuacja naprawde wyglada inaczej, dziekuje ze wyznalas prawde. na forum pisza osoby z problemami i my znamy tylko to co sam autor/ autorka chca nam przekazac i nie znamy relacji drugiej strony i ta sytuacja tak naprawde dowodzi temu ze my nie jestesmy w stanie pomoc komus kto tak zataja i manipuluje faktami. my mu nie pomozemy ani ty mu nie pomozesz, jak sam nie zrozumie to bedzie musial sie zglosic do specjalisty

A ja go rozumiem. Tzn cierpiał, że ona do niego nic nie czuje, więc zaczął wzbudzać winę. Wlasnie dlatego że to tak boli, że podchodzi do tego emocjonalnie i nie zapanował nad tym. Od początku go odpychałaś dając jednocześnie nadzieję. Ile mozna? Pozniej tylko szukałaś pretekstu do skonczenia tego. To mogłoby sie ciagnac dłuzej i dłużej, a tylko jedna osoba cierpi. Tak wiec zareagował w ten sposob, bo sie poczuł (jak zawsze) i niezrozumiany i odtrącony itepe
Niepoprawne zachowanie ;D cos macie wspolnego ze sobą.
Co w tym takiego, by wprost powiedziec, skonczyc, a nie przeciagac by "sam zrozumiał". Nie zrozumie, bo ciagle emocje nim kierują. Empatyczna i dojrzała kobieta powinna umiec mu to wszystko wytłumaczyć na spokojnie;) Swoj swego, choc jeden chce powazniejszego zwiazku, drugi nawet tego nie. Zeby dwie osoby szukały porady na tym samym forum;d fajna telenowela.

Faktycznie telenowela, bo wcześniej miałaś dylemat typu "Mój niedoszły facet spotyka się z inna na kawkę, co robić?!! " a teraz okazuje się, że nigdy Ci na nim tak naprawdę nie zależało, ale lubiłaś jego adoracje. Patrzyłaś jak się wkręca i jednocześnie niczego nie obiecywałaś.
Facet może umawiał się z tamtą, bo ileż można czekać?

W tej sytuacji on na pewno przegina z groźbami, ale Ty byłaś nie fair od początku.
Nic już z tego nie będzie, oboje zmarnowaliście sobie kupę czasu.

I nie rozumiem jak Ty mu chciałaś "pomagać"? Z litości chciałaś go wysłać do "specjalisty", bo nie miałas odwagi powiedzieć, że to nie to tylko przeciągałaś w nieskończoność?
Co to miało być..

Ok. Widać, że porządna z Ciebie dziewczyna ale się pogubiłaś.
No nic.. w tej sytuacji po prostu pozostaje Wam urwać kontakt na dłuższy czas i być może za rok, może krócej spotkacie się już bez tych negatywnych emocji i będziecie w stanie rozmawiać jak 'koledzy'. Jeśli nie to trzeba będzie więcej czasu- zwłaszcza autorowi.

Generalnie chłopak pewnie się teraz wstydzi, ale niepotrzebnie. Zależało mu, może w pewnym momencie za bardzo, a wtedy popełnia się błędy, widzi się rzeczy, których nie ma
Nie ma się czego wstydzić w tej sytuacji- teraz znamy więcej szczegółów.

Autorze, wracaj do nas i nie pogrążaj się w smutku, bo uwierz mi, że każdy ma na koncie podobna wtopę, a  z perspektywy człowiek albo się z tego śmieje albo sam sobie nie dowierza, że tak się zachowywał.
To nie żadna wielka miłość, oboje to wiecie- Ty też , a że byłeś troszkę zdesperowany..bywa. Podejdź bardziej na luzie do tego.

Z tym ciężarem uczuć to nie przesadzaj, skoro kiedyś kogoś kochałaś i dawałaś rade Nie racjonalizuj na siłę.
Po prostu z autorem od początku coś Ci nie pasowało i próbowałaś na siłę, a teraz zbieracie oboje tego plony, bo on tez na siłę próbował, a to nie tak działa.