Jak powiedziec komuś o swoich problemach?

A ja Ci jeszcze raz gratuluję! Ty razem głupoty! Ach, te baby...

Teraz znowu się z tym duszę, że tam pojechałam i powiedziałam tacie o tym, ale nie powiedziałam co się tam stało...choć tata się wypytywał...
Od tego chłopaka usłyszałam, że mnie kocha, ale nie umie mi zaufać..nie ufa mi..chociaż on tak półsłówkami to mówił...

Sama z tego wszystkiego nie wiem co się działo...staliśmy w takiej klatce i ja stałam w drzwiach od klatki i pytam o to, ze mnie kocha ale walczy z tym uczuciem, zeby mi to wytlumaczyl. To on glosno powiedzial 'kocham ale walcze z tym' i mnie tymi drzwiami od klatki...niezla akcja ale sama tego chciałam..
Powiedzial mi, ze mnie kocha, ale mi nie ufa glownie przez to klamstwo i mi nie zaufa juz..Ja powiedzialam ze nie moze tego zalozyc z gory to on nic...Mowilam zeby mi patrzyl prosto w oczy, a on robil uniki...
A jeszcze wcześniej zanim weszliśmy do tej klatki to szłam z jego kolegami i mówił, że mam przy nich rozmawiać, a ja się krępowałam...chciałam normalnie porozmawiać jak ludzie, a nie w biegu...

Tata mnie dzwoni i pyta, a ja nie chce mu o tym mówić..znowu sie krępuję...

Spróbuję jutro porozmawiać z tatą, bo dusząc to w sobie czuję się coraz gorzej..
ja chciałam z nim porozmawiać a nie z jego kolegami, a on mówi: mów przy nich oni wszystko wiedzą, a jak nie to i tak im powiem...aha...
On jest jakiś dziwny, mam wrażenie że się mnie boi i boi się mówić o uczuciach..wogóle w oczy ni nie patrzył..

Ten chłopak hmmm...młodszy ode mnie o rok, pracuje, jest DDA, wychowuje go babcia, mieszka tylko z nią, moze brakuje mu miłości..
Poprzednia dziewczyna go zdradziła, więc ma problemy z zaufaniem...Gdy mnie poznał musiałam mu wpajać, że nie każda dziewczyna jest zła. Zdarzało się że na spotkania przychodził z kolegami lub byli w pobliżu jakby się czegoś bał...
On więcej razy mówił mi przez neta, że mnie kocha niż na żywo..Nie było mnie pół roku i on na mnie czekał i codziennie mi pisał, że mnie kocha...
Ledwo go znałam a on powiedział mamie, że będzie miała synową..
Ledwo mnie znał a już wszystko o nim wiedziałam...wszystko mi o sobie powiedział, największe sekrety.
Od razu do mnie skarbie, kochanie mówił..
Od razu liczył na coś więcej..
A z tatą i mamą umówiłam się na jutro, przyjadą do mnie to pogadamy. Muszę wyrzucić to z siebie

On jest taki, że tu się zakochuje a jak coś do czego przychodzi to się boi. Tak jak czekał na mnie pół roku to gdy miałam wracać napisał mi, że on nie nadaje się do życia z innymi...
On ma zbyt negatywne podejście.
Żałuję, że mu się tak narzucałam, ale już tego nie zmienię. Byłam zbyt zdesperowana, a on miał ze mnie ubaw..Może inaczej by było teraz. Ale było, minęło... A jak myślisz czy jeszcze da się odbudować naszą relację?
Choć się boję, ale jutro wszystko z siebie wyrzucę przed tatą, choć początkowo będę się bała. Ale muszę, bo to zbyt mnie dusi...tata pewnie mi coś doradzi...

Ale rodzice odwiedzili Cię, czy tak? Czy dlatego Ci lżej że po prostu byli z Tobą, że czujesz masz z nimi dobry kontakt? Mam nadzieję, że już trochę się wyciszyłaś i już więcej nie będziesz robić takich akcji jak wczoraj.

To dobrze, teraz możesz się zająć swoimi sprawami. Przede wszystkim zdrowie. Czy nie powinnaś pójść do lekarza? Rozumiem, że studiujesz, więc trzeba się uczyć, prawda? Pewnie też inne sprawy, o których Ty wiesz najlepiej.

To oddaj ten indeks dzisiaj jeśli możesz. Pomyśl co jeszcze powinnaś zrobić z zaległych spraw, nie odkładaj na później. Zadbaj o siebie najlepiej jak potrafisz.