Związek w stanie agonalnym.

Jakbyś przepracował to co na 11 stronach pisze Ci Elle to albo byś w ogóle tej dziewczynie nie odpisał, bo po prostu byś ją olał albo odpisał z obojętnością, nie zastanawiając się co znaczy każda kropka i przecinek w wiadomości od ex.
Nie dziwie się, że Elle już nie ma siły na Ciebie. Kawał dobrej roboty tu odwaliła a do Ciebie dalej mało co dociera.
Zamęczysz się chłopie.

Będzie trochę cukrowania,posłodzę trochę ,ale co mi tam.Naprawdę słuchajcie co Elle gada.Nie przypominam sobie ,żeby pisała coś nie zgodnego z prawdą.Robi to w takiej formie ,a nie innej,ale moim zdaniem to też dobrze.Jakby każdy nieszczęśliwie zakochany ,porzucony i płaczący stosował się do jej rad to ból tyłka byłby mniejszy.Cichyfacet będzie krótko: Olej laskę ,ona ma Cię w dupie ,nie kocha Cię ,ani nigdy nie kochała i nic z tego nie będzie.Przedłużając kontakt z nią wykończysz się wcześniej czy później.

Witam Wszystkich

Ciekawe co powiecie na mój przypadek, zwłaszcza Elle

W 2011 zacząłem sie spotykać , z rok starsza ode mnie mężatka, matka dwójki dzieci. Pracowała razem ze mna w firmie, w sumie to była moja podwładna, choc nie wiem czy to nie za duze słowo, bo mimo ze miałem troche wyzsze stanowisko, to u nas w firmie na luzie sie podchodzi do tych roznic w stanowiskach I panuje dosc miła atmosfera.
Wszystko zaczeło sie na jakies kameralnej firmowej imprezie, na ktorej super sie gadało. W rozmowach z innymi dziewczynami , gdy zeszło na tematy zwiazkow, narzekała na swojego meza ze juz nic do niego nie czuje, nie sypiaja, itp
Po 2 tygodniach była nastepna impreza ( między nimi ni a nic sie nie działo ). po tej drugiej imprezie, wracalismy razem niemal pustym tramwajem ( mieszkalismy wtedy raptem 1 przystanek od siebie, choc wczesniej nie miałem wogole pojęcia o jej istnieniu ). jakoś dziwinie sie wtedy czułem. Gdy byłem juz domu napisała sms ? było mi bardzo miło?, odpisałem ze mi tez. Zwykły sms pomyslałem. Odpisała, ze zawrociłem jej w głowie I ze gdyby nie była mezatką... nie wiem czemu odpisałem, ze ona tez bardzo mi sie podoba, mimo ze wiedziałem o męzu, dzieciach. Wymienilismy potem kilka kolejnych smsów I tyle. Od nastepnego dnia zaczelismy pisac coraz czesciej, spotkalismy sie na miescie. Mowiła ze bedzie nam bardzo ciezko a ja nie wiem czemu stwierdziłem ze warto sprobowac.
W pracy ludzie zaczeli sie domyslac o co chodzi ale chyba w obawie przed utrata pracy ( w ich mniemaniu ) nic nie mowili. Na samym poczatku powiedizała mi ze po komunii starzej corki, od niego odchodzi. A zaczelismy sie spotykac w marcu, wiec zostało jakies 2-3 miesiace czasu.
Uwierzyłem w ot albo staralem sie wierzyc, w koncu nie czuje nic, nie sypiaja, najezdza na niego.
I zaczał sie romans. Nie taki typowy bo widywalismy sie czesto. Ze względu na prace I na to ze mam w niejh ruchomy czas. Nie raz moge wziasc wolne za nad godziny albo isc na pozneijsza zmiane, więc było sporo mozliwosci do spotykania sie. Na poczatku mieszkałem jeszcze z rodzicami, czekajac na obiecywana od dawna w firmie umowe o prace, ktora była dla mnie warunkiem do wyprowadzenia sie, o czym myslalm juz na długo przed jej poznaniem. Spotykalismy sie na miescie a w niektore weekendy na mieszkaniu jej rodziców, gdy dzieci jechała z babcia na wies lub były z ojcem.
Dosc szybko poszlismy do łózka, choc na całość nie poszlismy bo nie chciała tego robic przed komunia. Nie przeszkadzało mi to bo I tak było ekstra I wiedziałem ze to kwestia czasu.
I tak mineła komunia a ona od niego sie nie wyprowadziła, mimo ze mu o tym mowiła. Ale on zawsze odpowiadał ze nie ma szans, to jego mieszkanie, to on ma stala prace a wiec kase na dzieci.
Jakos miesiac po komunii dostałem stała umowe I powiedziałem o wynajmnie mieszkanie. Stwierdziła ze to pomoze jej podjac decyzje ( a przeciez juz ja podjęła, ze po komunii.... ) tak to był pierwszy znak ze cos jest nie tak. Innym razem sie rozpłakała ze nie chce krzywdzic dzieci. Powiedziałem jej ze jest mi z nia fajnie ale jej maz I to ze ciagle z nim mieszka mnie blokuje. Pogadalismy sobie ale zwizek trwał dalej. Nie wiem moze bałem sie zrezygnowac, bo nie chciałem tracic tego zwiazku/namiastki zwiazku, myslałem ze ona potrzebuje czasu I ze jak bede barddziej ja wspierał to bedzie jej łatwiej
zwiazek trwał nadal, mijały miesiace, widywalismy sie czesto. Ale weekendy I weiczory prawie wogole, bo nie miała z kim zostawic dzieci. Wynajełem mieszkanie, wymalowalismy je razem, młodsze dziecko tam bywało z nia. Wekendy I wieczory jakos bardzo mi nie wadziły, bo duza czesc par widuje sie głownie wtedy a my akurat odwrotnie. Po niemal całym tygodniu nawet fajnie było stęskinic sie za soba w weekend. W świeta na jeden dzie była u mnie, potem jechała z rodzicami na wies.

I tak leciało, grzyło mnie w srodku to ze nie odchodzi od niego a mimo to nie potrafiłem postawic sprwy na ostrzu noza. Do tego dochodził fakt ze ona jest bardzo chorowita , dzieci tez. Nie raz gdy bywała u mnie miała zawroty głowy, słabosci, czesto łapała grype, jak I dzieci. No I gdy chorowała to sie automatycznie duzo rzadziej widywalsmy. Miała tez duze problemy z libido, hormonami I tak jakos zostało ze kochalismy sie po francusku I to głownie z mojej inicjatywy, choc jak ja juz rozgrzałem to dawała duzo z siebie. Podobno ma taki typ bo z mezem przez kilkanascie lat moze ze 2 razy sie na niego rzuciła, taka twirdziła. Raz na kilka miesiecy mowila ze nie wie co robic I ze dobrze ze jestem, zebym był cierpliwy, itp. A ja w tym trwałem nie wiem, biorac pod uwage chyba dzieci, jej zdrowie I wszystko inne pod uwage. Wp racy juz sie do nas przyzwyczaili I do tego ze czasem jej długo w pracy nie ma, znajomych moich poznała u mnie na imprezie. Choc nikomu nigdy nie powiedzielismy ze mieszka z mezem nadal...
Na wiosne 2013 dziewczynki I sama ona zaczeły czesto chorowaci to powanie, do tego doszła u niej opieka nad ponad 90 letnia babcia, bo jako jedyna z dzieci I wnuczat nie ma stałej pracy. Do tego problemy starszej corki w szkole. Nałozyło sie jej mnostwo rzeczy. Naszym kosztem rzecz jasna.
Ostania normalna rozmowa miała miejsce tuz przed moimi urodzianmi gdy mowiła ze wpadnie bedzie najwyzej do babki nie pojedzie, czesto mowiac do mnie kochanie w tej rozmowie.
Na urodziny nie przyszła, po kilku tygodniach napisała ze ma depresje nie moze dojsc do siebie
I od lata 2013 choruje, pisze gdy ma lepsze dni , gdy prochy troche jej odpuszcza
a ja nie wiem co mam robic....jestem w stanie wszystko zrozumieć ale tego jak depresja działa na człowieka chyba nie.
Albo sie komus mowi spadaj I tyle. Albo sie wogole nie odzywa nic a nic. A ona raz na czas pisze smsy co I jak uniej. W boze narodzenie 2013 pisała co chwile, a potem cisza I sms ze nie chce jej sie zyc, potem ze jest troche lepiej ale potrzebuje czasu na swoje zdrowie I znowu cisza itd.
To albo sie kogos kasuje albo nie. Po kilku miesiacach nie widzenia sie przyszła do mnie, zachowywała sie tak jakby nie było jej kilka dni. Powiedziała ze sobie musi wszystzko przemyslec ( nie raz w trakcie to powtarzała w czasie naszego spotykania sie ), ze nie ma wogole czsu dla siebie I ze bym sie nie martwił niczym.

A ja nie wiem o co chodzi w tym. Wiem ze wczesniejszych chorob ani tym bardziej depresji nie udaje. Wiem tez ze depresja moze trwac latami, miec nagłe zroty, nawroty, itp.
Ale albo sie kogos usuwa z zycia albo nie. A tu z jednej strony sie nie widujemy a z d rugiej jak poczuje sie lepiej to pisze co I jak u niej.

To juz nawet nie chodzi czy cos z tego bedzie ( choc jakas czesc mnie w to wierzy ) tylko ze przez forme tego ja nie potrafie tego wymazac, ogarnac. Gdyby było nagłe ciecie to bym to sobie poukładał.

Nie wiem, dlaczego nigdy nie powiedziałem albo w lewo albo w prawo. Okazji nie brakowało. Wyrzucam sobie to teraz, tyle bym jej chciał wykrzyczec. Z drugiej strony jestem osoba ktora duzo zawsze analizuje I gdybym powiedział stop to teraz bym sobie pewnie to wyrzucał.

Nie wiem dokładnie dlaczego w to wdepnałem mimo ze od poczatku wiedizałem co I jak. Chyba brak kogos w zyciu , strach przed samotnoscia. Na pewno tez jej deklaracji ze po komuni odchodzi, ze czuje ze to ze mna spedzie reszte zycia, itp

kazdy niemal obecny sms konczy sie potrzebuje czasu, mam pare problemow, odezwe sie itp.
A umowienie sie na rozmowe nierealne. Pod jej blok nie bede chodził, to nie w moim stylu

wiem tez ze to nie jest zimna suka, wiem ze byc moze ja to przerosło. Narosło obowiazkow w pierwszym zyciu I na drugie nie ma czasu ? Nie wiem moze ona dalej chciałaby by było jak wczesniej ale choroba jej nie pozwala...

Nie robić tutaj syfu!
Postanowiłem zrobić jeden krok, pewnie zdam relacje soon!
Swoją drogą - naprawde myślicie, że czuje się lepiej z tym, że ona się odzywa?
Jest jeszcze gorzej niż w momentach w których milczała. I ja wiem, że to jest moje uzależnienie, a nie miłość. Widzę to po tym, co się ze mną dzieje.

Cichy, chyba nikt tak nie mysli...
Wczoraj odżył na Forum jeden stary wątek i sugeruję, abyś sobie do niego zerknął:
http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?pid=2244598#p2244598
Podejrzewam, że wszyscy zaangażowani w Twoja historię z utęsknieniem czekają na podobne słowa (jak tam hallsa) z Twojej strony.

Queen to jeden z moich ulubionych zespołów, także trafiłaś z obrazkiem.

Nie mniej jednak wracam, żeby dopisać to co się ostatnio wydarzyło. Czuję się zobowiązany dla zainteresowanych.

Jak już pisałem - przez pewien okres czasu zachowywała się tak, jak na początku - do rany przyłóż, podchodziłem do tego z dystansem, ale ona ciągle pisała, dzwoniła, wszystko i bardzo dobrze jej to wychodziło.
Zaczęły mi się pojawiac w głowie pytania "po cholere ona to robi, jaki jest w tym cel, co to za mechanizmy" - męczył mnie taki stan rzeczy.
Kilka razy odmawiałem, ale w końcu stwierdziłem, że OK. Postawię sprawę jasno i też przy okazji się czegoś dowiem.

Kilka niezobowiązujących zdań z jej strony i w końcu sie odzywam, wykładając karty na stół.
"Do czego Ty dążysz tym wszystkim? Ja nie wyobrażam sobie trwania przy Tobie, jako przyjaciel czy ktokolwiek inny i jednocześnie spokojnego oczekiwania, aż się ktoś w życiu pojawi. Nie wchodzę w taki układ"
No i po tym zdaniu się zaczeło.

"Czyli będziesz zazdrosny..." "A czyli, jak kogoś sobie znajdę (o czym nie musisz wiedzieć!) to mam Ci powiedzieć "cześć" - ok, w porządku" "Ja chce odbudować nasza przyjaźń, chce coś z tej relacji uratować. To na pewno nie dąży do związku, bo ja drugi raz nie wejdę w to PIEKŁO KTÓRE MI STWORZYŁEŚ"
Powiem Wam szczerze, że nie miałem (prócz tego mojego zdania wyżej) intencji do wracania do tego co było wałkowane milion razy, bo po prostu nie widzialem sensu. Stety czy niestety stwierdzenie, że "stworzyłem jej PIEKŁO" ruszyło mnie bardzo mocno, bo ja doskonale wiem, że sama sobie jest winna, sama sobie swoim zachowaniem w stosunku do mnie zafundowała kłótnie i dlatego dziś to wygląda tak, jak wygląda. Powiedziałem jej to. Zgadnijcie jej reakcje.

"Ty znowu do tego wszystkiego wracasz". Przestałem się odzywać, bo zaczęła mnie przekrzykiwać.  Pięknie odwróciła kota ogonem, demonstracyjnie trzasnęła drzwiami i poszła, w pizdu.

Po kilku godzinach od spotkania dostałem tylko wiadomość "Dziękuje za chociaż kilka tygodni spokoju".

@Kosmiczny, dzięki za podesłany link, miło widzieć takie zmiany.

cichy
no niezła manipulacja.

Elizabeth, powinnaś być dumna, a nie mnie straszyć przetracaniem! :-D

Absolutnie się z tym nie zgadzam Kemot. To nie jest prawda. Kobiety potrzebują ciepła i troski. I poczucia bezpieczeństwa. Ale od tego Jedynego. Cichy był plastrem.

Kobieta chce Domu. do którego biegnie po pracy. Nie ścian. Domu...

Niepotrzebnie jej cokolwiek pisałeś - cisza byłaby lepsza.
Mówię ci, popracuj nad współuzależnieniem, bo kolejna kobieta, która przyciągniesz w tym stanie będzie kalką exówy, albo będzie miała jej wiele cech.

Granica cierpliwości to była kilka stron temu
A potem należało się nie odzywać. Konsekwentnie.

Wdawaniem się w dyskusję znów pokazałeś, że jej zdanie, zachowanie, to jaka jest wywołuje na tobie wrażenie. A ją by najbardziej zabolał brak reakcji, uwierz mi. Znam się trochę na ludziach

Najśmieszniejsze jest to, że ona na każdym kroku udowadnia swój niski poziom dojrzałości emocjonalnej, a mimo to zawsze wiedziala lepiej. Spokojnie, nie trzymam gaśnic. Mówienie komuś, że jest śmieciem to jakiś poziom rynsztoku. W zasadzie to mnie to bardziej rozbawiło niż zabolało, to chyba dobry znak? Teraz czas prace nad swoimi problemami.

A po jaką cholerę to jeszcze czytasz? Jak milczysz i ignorujesz (zwłaszcza po takich jej zagraniach i słowach) to rób to KONSEKWENTNIE. Jakby chciała cos jeszcze wyjasnić czy powiedzieć - widząc Twoje milczenie (wyraźnie UDAWANE) - to chyba wie, jak i gdzie Cie znaleźć, nie? Twoje słowa nie brzmią wcale w moich uszach jak ...triumf, sorry. Ale jak potwierdzenie, że wciąż stoisz w miejscu, jeśli to nie krok w tył. To nie progres a REgres...
Teraz uważaj na siekierę od Elle.
P.S.
Mam nadzieję, że nie zdążysz sie uchylić...

Mnie też brzmi to wszystko po staremu. Skacze ci ta dziewucha po głowie piętami i ugniata jak kapustę w wielkiej balii, a ty coś tam bredzisz pod nosem, ale wzwód jest.

Ręce i cycki opadają. Niedługo cię pozwę o odszkodowanie na chirurga plastycznego!!
Może jak ci pójdzie po kieszeni to cię jakoś otrzeźwi..

No, brzmi co najmniej jak zaproszenie na solówkę na gołe klaty
Nie ma to tamto, niezła "damesa" Ci się trafiła. Damski odpowiednik cebulaka.

Musisz walczyć o tę miłość!

http://www.youtube.com/watch?v=_PoFVOFdM4g

Dojechałeś k.wa !!!

Dobra, to kiedy kolejne starcie? I jaki będzie temat zajęć wyrównawczych?
Może : "Czym jest 'śmieć' i dlaczego nie jest to najlepsze określenie do budowania trwałych relacji." Lekcja będzie miała 15 podrozdziałów, spotkania w weekendy przez kolejne 6 m-cy.  cichy

Z całym szacunkiem do moich przedmówców, ale będę jednak starał się bronić swojego postępowania w ostatnim czasie. Będe go bronił nie dlatego, bo uważam, że wiem lepiej, bo jestem młody i wiele jeszcze przede mną, ale będę go bronił, bo czuje, że żyje w zgodzie z samym sobą.
Powiem tak;
Ta kobieta jest zdolna do okazywania szlachetnych uczuć, jestem tego pewien, bo sam w tych "ochłapach" tego doświadczyłem. Niestety bądz stety po pewnym czasie stwierdziła, że zacznie mnie ŚWIADOMIE krzywdzić i sprawiać ból. Od tego momentu akcja zaczęła tworzyć reakcje. Konsekwencje tego ponosimy do dziś. Ja w postaci tego, że długi czas dawałem sobie kopać po jajach - czyt. oburzałem się na to co robi, robiłem swoje wywody w jej kierunku, ale ciągle trwałem przy niej. Ona - bez dwóch zdań jest tą sytuają, którą SAMA stworzyła wykończona psychicznie.
Nie mniej jednak wymknęło się jej ostatnio zdanie "Stworzyłeś mi piekło". Tutaj zapaliła mi się czerwona lampka, która mówi mi "ona dalej nie widzi problemu, albo widzi go po swojemu". Uważam, że ma tupet i jest odważna, żeby takie zdanie formułować w moją stronę. Cóż, oczywiście jej to wygarnąłem. Na co dostałem odpowiedź, ze jestem śmieciem. Tutaj się moja dyskusja skończyła, wspomniałem tylko, że straciłem do niej resztki szacunku - poprosiła o spotkanie, odmówiłem i temat się skończył po tym, jak coś chciała mi pokazać pisząć "to nie kontaktuj się wiecej ze mną" cholera wie po co to pisała, jak wcześniej jej napisałem, że nie chce mieć z nią nic wspólnego. Koniec końców zignorowałem i tego się teraz zamierzam trzymać.

Nie rozumiem, po co Ty ciągle bawisz się w jakieś rozkminy itd.. Ile można?

Jak zerwałeś z nią kontakt to bądź w tym konsekwentny. Bo to znaczy też to, że jak ona dzwoni/pisze to Ty to ignorujesz. Dasz radę ją całkowicie olać?

A po drugie to zajmij się sobą, a nie Ty jeszcze stwierdzasz ze ona jest wykończona psychicznie..

http://www.demoty.pl/t/porażka/3

No właśnie, skończ te analizy, kieruj myśli na coś innego.. Rozumiem, że sporo rzeczy Ci się z nią kojarzy, ale uciekaj od tego, to rozkminianie nic Ci już nie da.

@EDIT
No i kolejny raz muszę przyznać Ci rację Ell. Cisza jest znacznie lepsza. Dla mnie.
Ex wrzuca jakieś ckliwe piosenki z przesłaniem kierowanym do mnie, nie rusza mnie już to (a wcześniej ruszało) ignoruje, ona to widzi i kilka godzin później szybko usuwa, co o dziwo też nie wywołuje we mnie już wściekłości.
El, skąd Ty się tak dobrze znasz na ludziach?

autor mentalnie nie więcej. Ona wrzuca piosenki, jego to nie rusza (jasne..).
Post wcześniej jest o imprezie, gdzie mało zawału nie dostał na jej widok, ale W OGÓLE nic go nie rusza...

I to relacjonowanie jej każdego pierdnięcia z pseudo-analizą, która w podtekście ma zawsze "ciekawe czy to coś znaczy? "

Na początku myślałam, że jesteś autorze trochę niedoświadczonym i nieśmiałym chłopakiem, który jednak ma dobrze poukładane w głowie i chciał nie chciał przyciągnął  taką pustą dziewuchę w ramach "ewolucji" i zdobywania doświadczenia (zdarza się).
Ale im dalej w las widzę, że ty po prostu masz taki charakter - facet bez swojego życia, bez zainteresowań, które by go pochłaniały (poza rozkminami na 1 temat) opierający swoja atrakcyjność na tym czy jakąś przeciętna laska (rozkapryszona, z syndromem niedowartościowania) okaże mu jakieś zainteresowanie- nawet negatywne, bez znaczenia.

Nadal nie rozumiesz, że zamiast czekać aż ona się zmieni (niedoczekanie) powinieneś zmieniać siebie, ale NA LEPSZE.
A ty zmieniasz tylko niuanse we wpisach na Forum i czekasz aż ona w końcu cie "zaaprobuje", bo wierzysz, że twoje poczucie wartości jest zależne od tego czy ona z tobą jest czy też nie.

Jak czytam posty twoje i Życzliwego (z tematu Ice) to jest między wami przepaść..Życzliwy jest facetem, który potrafił przekuć najtrudniejsza prawdę w praktykę i samorozwój, a ty jesteś pozorantem, który nie chce niczego w głębi duszy zmieniać i zafiksował się na jakiejś lasce, która z samego opisu jawi się jako mało wartościowy partner.

Dzięki Elizabeth za to co napisałaś. Pudło z tym, że nie mam co robić. Mam tyle zajęć, że doba mogłaby mieć 48h i byłoby mało. Wyolbrzmiasz - faktycznie ją widziałem i zaczęło mi bić szybciej serce - nic poza tym. Widzę swojego fb i widzę na nim ruch. Raz coś wrzuca, chwile później usuwa. Rusza mnie to w sensie - zauważam i myślę po co? - to ten etap, ale nie na zasadzie, że zaraz pisze i pytam o co chodzi. Podsumowując,  mam po prostu problem z poczuciem wartości. Mocno spadł. Mam dużo do zrobienia, ale najważniejsze czyli urwanie kontaktu z mojej strony trwa. Teraz walczę ze sobą, a nie z nią.

Cichy, wybacz... Masz śrubokręt? Wystarczy odkręcić śrubki - trzask/prask i po wszystkim - i już nie ma kontaktu. Jak będziesz się tak ciągle zapierać i zapierać by ten kontakt urwać, to nic nie wskórasz tylko się zamęczysz, a kontakt jak był - tak będzie.

Nie chce tutaj dyskutować o tym czy fakt, że się po jakimś czasie znowu zeszliśmy jest dobrym ruchem czy nie, tak się po prostu stało i chciałbym to zostawić poza dyskusją.
Muszę przyznać, że jest świetnie. Historia zatoczyła koło i znowu znaleźliśmy się w tym punkcie co kiedyś z małą, ale bardzo ważną różnicą. Ona w końcu rozprawiła się ze swoimi sprawami i wyciągnęła z tego wnioski, a przynajmniej tak to wygląda. Jest w to, w nas bardzo zaangażowana, bardzo dużo mówi o tym, że cudnie jej ze mną,  że chce naprawić błędy, że bardzo się cieszy, że wszystko się ułożyło i jest w tym przede wszystkim bardzo, bardzo dużo czułości z jej strony, uśmiechu, zaangażowania i szczerości. Nawet mam czasami wrażenie, że aż nienaturalnie dużo. Ja natomiast nie chce popełnić tych samych błędów i jestem w tym wszystkim bardzo wycofany, obserwuję. Nie mówię prawie w ogóle o uczuciach - do tego stopnia, że czasami mi mówi, że nie wszystko jej mówię, ze jestem jakiś inny.
Jest w tym wszystkim jedno "ale" dla którego tutaj piszę. Mianowicie, seks.
Byliśmy rzecz jasna za soba bardzo stęsknieni, jednak kiedy dochodziło do zbliżenia, to kończyło się na cudownej grze wstępnej, a potem kiedy miało faktycznie do czegoś dojść, to mówila, że ją boli. Po tych wydarzeniach temat seksu w rozmowie i w ogóle jako czynność zniknął - gdzie kiedyś było go dużo. Cały czas chce się "tylko" wtulać, całować, spotykać się, być blisko. Poruszyłem ostatnio ten temat i dowiedziałem się kilku zastanawiających dla mnie rzeczy.
Głównym argumentem jest to, że po tych wydarzeniach, które miały miejsce i które jak mówi "dość mocno przeżyła" wewnętrznie potrzebuje bliskości w formie np. przytulania się, żeby czuć sie bezpieczenie i ten ból to jest efekt tego, że w podświadomości jej zostalo to, co się bardzo złego między Nami działo - jakaś blokada na pewnego rodzaju rzeczy, pomimo tego, że jak mówi - ma nastrój do takich rzeczy.
Moje intuicja podpowiada mi, że to co mówi ma sens i powinno to wszystko z czasem przejść, więc nie powinienem tego tematu dalej poruszać tylko po prostu dać czas, a z drugiej strony brak seksu powoduje, że ludzie się od siebie oddalają, a jeszcze z trzeciej strony fakt, że wkradło się to jej w "podświadomość" nie daje mi spokoju, bo to forum idealnie ukazuje, że właśnie walka z tym jest bardzo trudna. Co wy o tym myślicie?

Naiwnyś. Ona Cię tresuje.
Bez seksu jesteś dla niej przyjacielem. Reszta to takie gadki szmatki, bo brak jej zastępstwa.

Smutno czytać.

Dla mnie to nawet na opcje nie wyglada tylko na jakas poduszke do przytulania jak akurat mam taka potrzebe. Opcja czasem dostaje seks.

Czyli jej argumentacja nikogo nie przekonała, wyrok został w sumie jednogłośnie wydany i nie ma ratunku.Dzięki za pomoc. Dodam jeszcze od siebie, że przed pierwszym seksem po rocznej przerwie, czyli z 2 tyg temu jedyne o czym rozmawiała w 90% był seks. Także to pożądanie gdzieś było i to bardzo mocne. Jednak teraz mówi to co wam przedstawiłem.

Dokładnie: JEDNOGŁOŚNY wyrok.

Przytulanie to bliskość, której potrzebuje, a seks to co? To nie bliskość? Gra wstępna: włożenie palców jest OK, ale penisa nie? Trochę wybiórcza ta "bliskość".

Wrócimy do tej rozmowy za jakiś czas.

Trzymam do niej dystans, więc dobrze, że tutaj napisałem. Trochę mnie wasza stanowcza opinia zaskoczyła. Wydawała się być w tym wszystkim bardzo szczera, przejęta itp. sama mówiła, że jest bardzo zaskoczona tym obrotem sprawy, że nie wierzyła, że coś jeszcze z tego będzie. Szalenie miło jej jest, kiedy powiem coś miłego - widzę wtedy ten jej uśmiech. Dzwoni, kiedy mnie długo nie ma, mówi i pyta o przyszłość itp itd.  Rozpatrywałem to wszystko w aspekcie "zrozumiałam coś i chce naprawić to co zepsułam, bo wiem co straciłam". Cóż, zostaje mi się nad tym poważnie zastanowić.

@EDIT

I to ja nie mówie o uczuciach, nie nazywam ich - tylko ona. Ja sam nie chce tego definiować, bo nie potrafię i jej to powiedziałem. Nadałem taką narrację. Po prostu ciesze się tym co jest.

Możę słyszałeś ale wiele kobiet potrafi udawać nawet płacz...
Straciła bo ktoś ją zranił, bo jej smutno, bo jest sama i potrzebuje kogoś kto ją znów naprawi. Pozniej bedzie nadal szukała kogoś kto bedzie u niej na 1 miejscu.
Ty jej dajesz miłe uczynki i moze nawet jej sie to podoba, ale to takie dowartościowanie...