Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Związek w stanie agonalnym.
Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 … 13 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Widzę, że mój wątek żyje, wiec się i ja napiszę. Chyba idzie w górę, ale dziś musiałem zablokować damę. Im bardziej ją ignorowałem tym jej wiadomości były coraz mocniej nacechowane agresją.
Cytat na dziś a propos mojej wiadomości.
"Mam tylko dla Ciebie jedną radę, tak na koniec. Nie patrz tak często za siebie."
Łatwo mówić osobie, która raczej przeze mnie krzywdzona nie była. Jej wszystko na łatwo przychodzi.
Podobne tematy
Zablokowałeś ja?
<piątka> Będą z Ciebie ludzie 
Tak. Ale czy to jakaś różnica kto kogo zablokował, kto co napisał na koniec? Ja czuje, że to już skończone. Jedyne co to jest to wylewanie żali, bez żadnych uczuć, chęci powrotu, odbudowania czegoś czego tak naprawdę nie było.
Obiektywnie byłeś słaby, a kobiety nie lubią słabych. Trzeba było też wychodzić z byłą, a nawet dwiema i olewać. Tylko to by działało. Po prostu nie byłeś równorzędny, lub lepszy (by to ona próbowała Cie ograniczyc i latała za Tobą).
Nic dodac, nic ujac.
Zacytowalam, zeby mozna bylo przeczytac ponownie 
Bo warto
.
Wiedźma, przepraszam za słowa, ale.
Pierdole takie związki, ciągła walka, pokazywanie kto jest silniejszy, do czego to zmierza?
To nie ja byłem za słaby, to ona nie dojrzała do tego typu relacji, ale to tylko moje zdanie.
P.S Kiedy jej wysłałem wiadomość, jak się czułem w tej relacji, jak bardzo mnie nie szanowała, jak krzywdziła, jak nie czułem empatii z jej strony. to dostałem stek wiadomości, ale chyba cytaty, które już tutaj podałem mówią same za siebie.
"Naucz się w końcu, ze nie wszyscy maja ochotę obok Ciebie skakać i dbać o Twoje zranione uczucia".
"Mam tylko dla Ciebie jedną radę, tak na koniec. Nie patrz tak często za siebie."
Czy trzeba tutaj jeszcze cokolwiek dodawać?
Pierdole takie związki, ciągła walka, pokazywanie kto jest silniejszy, do czego to zmierza?
Dokładnie. I tego się trzymaj, Młody.
Jeszcze nie wszyscy sprowadzają związek do 'rypania' i wygrywa ten, kto robi to lepiej (oczywiście do momentu, aż nie pojawi się następny, który zrobi to jeszcze lepiej 
)
Słuchaj intuicji i olej wyścig o berło Dostarczyciela Niekończących Się Wrażeń. <piątka>
Wlasciwie to nie w tym rzecz. Ty masz byc silniejszy, a nie robic pokazówe. Nie skakac, nie plaszczyc się. To zaden wyscig, po prostu Twoja wartosc i pewnosc siebie. A jak nie to moze rzeczywiscie samotnosc? W koncu inny zwiazek nie wypali, jak będziesz taki sam jak w tej relacji. Tyle.
Ona pokazala że jest mniej zalezna uczuciowo, ze ma opcje, ze robi co chce - i Ty nie mozesz nigdy byc tym gorszym co ma mniej. Albo robisz wyscig i stajesz sie lepszy, albo nie ma zwiazku = nie pasujecie do siebie. Co tu rozkminiac? W takie zwiazki bawic sie nie musisz, za to kobieta sie zabawi. Albo bedziesz wierzył, że możesz byc byle jaki, a ona i tak bedzie Cie szanowała. <tu mi jedzie czołg>
Na ten moment jakie są wyjscia?
- zmieniasz się jw wspomniane, by być górą lub równorzędny, by miec wiecej do zaoferowania i nie czuc sie podległym, plasterkiem, bys nie musiał ograniczać jej (a niech idzie z byłym, czemu nie? masz swoja wartosc, wiec nie rusza Cie to)
- wybierasz kobiete taką samą jak ta - bardzo duza szansa, ze znowu zostaniesz kopnięty
- wybierasz kobiete mniej atrakcyjną, mniej "szaloną" i bardziej zależną - tu jest szansa - jesli oczywiscie uczucia Ci zatrybią
- jestes sam
Ja tu sobie moge pisac, ale przekonasz się. W jakiejkolwiek relacji z kobietą nie mozesz byc, a juz na pewno czuc sie słaby. Skonczy sie to tak jak teraz albo gorzej, albo w ogole nie zacznie. I najlepsze jak Elka ktora gardzi "cipowatymi" jeszcze kibicuje takiemu zachowaniu, heheh. Dla mnie tekst ktory dostales od byłej znaczył wlasnie to, ze poczuła że jest z jakims emocjonalnym dzieciakiem, ktorego trzeba klepac po pleckach, przejmowac się nim, tłumaczyc mu, zajmowac sie nim, ma nizsza wartosc wiec jest "problemem". Z jednej strony wyszła na taką zimną, ale z drugiej sugestia jest całkiem bezposrednia i mowi czemu się tak zachowywała. Jak tego nie widzicie no to fatalnie, bo wychodzi, ze to tylko ona zawiniła "bo to zła kobieta była". Niezły konsensus po tym wszystkim.
Fajnie że u Ciebie lepiej. Pracuj nad swoją samooceną , bo tak jakby od tego się wszystko zaczęło.. Jak dziewczyna chce odejść, bo szuka nowych wrażeń wystarczy jej powiedzieć "ok, rozumiem, pa". Bez wyrzutow, blagan, chodzenia do niej na kolanach.. w glowie powtarzaj że jakby kochala to co by się nie działo to by nie odeszła. O prawdziwa miłość prosić nie trzeba! ;-)
a co do niskiej samooceny. Znajdź w sobie przyczynę takiego stanu rzeczy i pracuj nad tym. Jesteś chudy - dieta i siłownia, czujesz się głupi - czytaj książki/idź do szkoły, masz krzywe zęby- naprostuj je ;-) itd.
Będzie dobrze ;-)
Chyba ktoś tutaj Elizabeth wywołał do tablicy.
thepass: JAsne, że on ma pracować nad sobą i podnosić swoja wartość, ale niezależnie od tego ta dziewczyna pokazała takie cechy charakteru i brak elementarnej lojalności i empatii, że na partnerkę (niczyją) nie nadaje się.
I jak nie raz rozmawiamy, można w sobie wypracować wiele cech, można byc świetnym manipulatorem, ale trzeba brać zawsze pod uwagę, ze to co zdobędziesz poprzez manipulacje i inne tego typu zagrywki w ten sam sposób będziesz musiał potem utrzymać, grając i przywdziewając maski.
Czy się opłaca odpowiedz sobie sam.
Muszę Ci przyznać, że miałaś rację Ell. Uważam, że wysyłanie jej tej wiadomości na temat tego co mnie bolało, kiedy krzywdziła, jakie mechanizmy działały w tej relacji, wciągu całej relacji (3 letniej) gdzie punkt po punkcie podawałem przykłady, żeby nie być gołosłownym, było moim błędem. Wywaliłem trupa z szafy, a powinienem po prostu nic nie mówić i olać to, że próbuje się ze mną skontaktować. To co ja teraz od niej dostaje dzięki tej wiadomości powoduje u mnie ogromny szok, że takie coś można komuś pisać.
Cytat na dziś: "Jeśli chodzi o Ciebie, to nie ma we mnie żadnej empatii. Zasłużyłeś na to, zdecydowanie." - tym razem sms'owo, czyli z obejściem blokady.
To jest jest reakcja obronna - gdyby dopuściła empatię to by musiała się mierzyć z wyrzutami sumienia. A tak? Póki blokuje niechciane emocje nic ja nie ruszy
Oczywiście pozornie, bo emocje mają to do siebie, że wychodzą w najmniej oczekiwanym momencie i kiedyś będzie musiała się z nimi zmierzyć.
Masz za to czarno na białym - ona wie, że zachowywała się jak ostatnia łajza, ale zgodnie z jej "kodeksem moralnym" - przetrwają tylko najsilniejsi ( w takim prostackim rozumieniu) i ona wg tego kodeksu czuła się silniejsza, bo mniej emocjonalna i mniej zaangażowana.
I to wszystko.
Nie wszystkie kobiety takie są, a Ty nie szukasz WSZYSTKICH tylko tej jednej i o tym pamiętaj.
Za kilka m-cy nie będzie Cię ta sytuacja tak ruszać, a z czasem w ogóle.
Ale ja sie pytam, co dają takie rzeczy, jak drugi człowiek ma nas gdzieś?
Dwóm osobom zalezy na sobie to zawsze wspólnie rozwiązują problemy. Jesli nie ma tego to jest głucha cisza, brak zrozumienia, obwinianie i własnie brak empatii. Nie wyklucza za to, ze bedzie miała empatie do kogos innego. Skad taki wniosek, ze w ogole sie nie nadaje?
Ludzie sie nie dogadują, nie rozumieją, w obu gotują się negatywne emocje. Są nerwy, pozniej moze nawet i nienawiść, gdy jedna strona obwinia, przytłacza, a druga ani nic nie chce z tym zrobic, ani nie czuje sie winna. To wszystko sie nawarstwia. Ktoś nie chce nas słuchac, skonczył kontakt, a jeszcze wymusza sie na nim odpowiedzi, tłumaczenia. Ferowanie wyroków także w oparciu tylko na zwierzenia jednej ze stron nie muszą byc obiektywne. Ona moze byc nieempatyczna dla pewnego typu faceta, który ją wnerwia, a dla innego się płaszczyć. Raczej człowiek nigdy nie jest stały w każdej sytuacji, a juz szczegolnie gdy zalezny od uczuć. Uczucia ona miała.
Zgadza się. Przecież wyraźnie napisałam, że ona w przypadku autora blokuje pewne emocje, które może chcieć jawnie okazywać, gdy uzna, że inny ktoś "jest jej wart", bo będzie potrafił ją prowadzić, okiełznać itd.
Gdzie ja napisałam, że warto jej wyrzucać co i jak robiła? Od początku twierdzę, że ona o tym bardzo dobrze wie i tylko to potwierdziła smsem.
Od początku tez mówię, że nie pasowali do siebie charakterologicznie: autor chciał się pod nią zmieniać, a ona chce kogoś kto ją zainspiruje do zmiany i ulepszania siebie.
O tym samym pisze, tylko zadaje pytania ogólnie, nie personalnie
Jesli personalnie to spytałbym autora tematu: po co do niej pisałes? Co miało to na celu? Co miało to dać? Czego oczekiwałeś? Wydaje mi się, że cel jest jeden zawsze, powrót. Reszta jakie ma znaczenie?
I nie chciał czasem JĄ ZMIENIAĆ?
Oczywiście, że ukryty cel tego upierdliwego pisania to był - powrót, a ten oficjalny to niby w trosce o jej edukację emocjonalną i psychiczną, itp. dyrdymały
Ale trudno - napisał i teraz wie, że niepotrzebnie sam siebie oszukiwał, bo nas to pal licho.
Liczył na to, że skoro ona się odezwała to jest dobry moment by się pokajała i obiecała, że już nigdy więcej i na zawsze tylko autor, a tu - taki wał Ona się odezwała tylko po to by, jak mówiłam, obczaić czy on nadal wiernie czeka cały osikany ze strachu na swoim miejscu i się o tym przekonała, więc pogoniła, bo się "rozpanoszył" za bardzo w jej rozumieniu.
On nie tyle chciał ja zmieniać w takim sensie o jaki mnie (i jej zapewne) chodzi- czyli 'trzymać ją za ryj i kierować tą relacją, a ona chętnie by się dała ograniczyć - oj uwierz mi autorze <yes>:) BARDZO, tyle że nie tobie..
On chciał żeby ona uznała jego zasady- ot tak, tak jak on uznał jej. Tyle, że ona by to zrobiła gdyby była w nim tak zadurzona jak on w niej, bez tego..niestety, stało się odwrotnie.
Im dalej w las tym słabiej widzę jaki błąd popełniłem. Faktycznie, nie chciałem jej trzymać za ryj i kierować relacją, nie chciałem ograniczać, bo sama często mi powtarzała, że nie powinniśmy się w związku ograniczać. Miała sporo wolności.
Ja po prostu chciałem, żeby uznała moje zasady, tak jak ja uznaje jej. Na fundamencie jakiegoś szacunku do uczuć, empatii. To chyba niewiele, prawda?
//EDIT
Elle, ona w życiu nie dałaby się ograniczyć. To jest kobieta wychowana bez ojca, tylko z matką i babcią. Zawsze szanowała sobie niezależność. Każda moja "próba" ograniczenia kończyła się fatalnie. Naprawdę myślisz, że komuś by się dała?
Jakich uczuć ??? <liść odmulacz> To TY miałeś uczucia, ona miała co najwyżej zauroczenie
Nie kumasz, że to nie kwestia tego, że Ty "nie chciałeś" jej ograniczać, tylko nie umiałeś sprawić by to ona chciała "ograniczać" Ciebie? Tj. zachowywać się na tyle przyzwoicie byś chciał być dalej z nią i upewniać się, że robi wszystko byś nie rozglądał się za innym towarzystwem.
Było odwrotnie.
Zrozum, że tu nie chodzi o to, że jakbyś Ty jej cokolwiek nakazał to WTEDY byś ja ograniczał i ona by miała powód by odejść. Nie.
Z tym 'ograniczaniem' to chodzi o to, że to jest takie słowo-wytrych, które mówi o tym, że dla danej osoby nie byłeś atrakcyjny na tyle, by ZECHCIAŁA SIĘ do Ciebie ograniczać, potrzebowała więcej wrażeń i jest podświadomie wkurzona, że ich od Ciebie nie dostawała, dlatego jest teraz wredna. Jak dziecko zawiedzione prezentem pod choinkę.
Nie pasowaliście. Nic nie mogłeś zrobić.
"potrzebowała więcej wrażeń i jest podświadomie wkurzona, że ich od Ciebie nie dostawała, dlatego jest teraz wredna. Jak dziecko zawiedzione prezentem pod choinkę."
Hm, powiem Ci jak było.
Ona rozstała się ze swoim facetem, bo we mnie widziała te wrażenia. Sama o tym mówiła, pokazałem jej coś nowego, nowe spojrzenie na związek, pierwszy świetny seks, namiętność. Tylko, że nagle w zasadzie w środku tego wszystkiego się jakoś zablokowała. W momencie, kiedy mieliśmy zacząć gdzieś razem wyjeżdżać. Nagle jakby zaczęła się cofać do swojego byłego, więc tym, że jest zawiedziona chyba może podziękować trochę sobie.
PS. Dzięki za liść, przydał się
Dalej nie rozumiesz.
Są "wrażenia" i wrażenia.
Ona jest na etapie, gdzie ciągle chce jej się jakichś zmian - to co stałe i przewidywalne w jakimś sensie, ją nudzi.
Sama pewnie jest nudna i potrzebuję ciągłej stymulacji z zewnątrz (od faceta) by chcieć być w związku.
Dla niej związek nie jest jeszcze 'budowaniem relacji' z bliskim człowiekiem, tylko kolejnym eksperymentem, takim samym jak pierwszy seks, pierwsze trzymanie za rączki, studia itp
Więc z Tobą miała pierwszy seks jako nagroda dla ciebie za to, że byłeś nowy po "starym nudnym" (na tamten czas) chłopaku
Ale potem Ty też okazałeś się 'normalny', czyli nie dawałeś dziecku wrażeń cały czas, więc się dziecko znudziło.. a że nikt się dzieckiem nie zainteresował NOWY zupełnie, to sobie ze starego-nowe zrobiła bo już się trochę zapomniało to co było, można było podejść jak do czegoś innego.
Nie martw się, wkrótce pojawi się ktoś nowy
Tu nie ma nic niezrozumiałego.
Ona nie ma bladego pojęcia po co wchodzi w związek, oprócz tego, że ma jej się nie nudzić
Coś jak plasterek może? Tu zraniona, a tu dostała nowe, ale tylko pozytywne emocje?
Coś jak plasterek może? Tu zraniona, a tu dostała nowe, ale tylko pozytywne emocje?
AA..wróć! No tak, przecież to on ją zostawił - ten pierwszy co to miał byc z nim seks, ale ją olał :d haha -już kumam wszystko.
I teraz patrz:
ON ja kopnął, bo pewnie chciał seksu, a ona pewnie chciała trochę poczekać, wiadomo..więc zrozpaczona wpadła autorowi w ramiona i ten seks w ramach "nagrody" dla niego, ale z tyłu głowy było, żeby zrobić to w końcu, bo przecież już raz w tyłek została kopnięta przez 'brak otwartości'
a skoro miała to już za sobą, to poczuła się bardziej atrakcyjna i mogła z tym nowym podejściem odnowić relacje z ex i on tez juz na luzaku podszedł do sprawy, bo widział, że nie będzie musiał jej przekonywać
Wszystko się zgadza.
A cała reszta to powody na odwal się - bajeczka na dobranoc dla autora, żeby mogła szczęśliwie kombinować z eksiem bez większych wyrzutów sumienia. Tyle że pewnie znów ją odstawił, więc na chwilę sobie o autorze przypomniała..
"Nie martw się, wkrótce pojawi się ktoś nowy." Wiesz.. piwa nie piję, ale może jakiś soczek?
Ciesze się, że nie stałem się przy niej tym.
Ładne klapeczki. Podoba mi się taki styl u mężczyzn - niewymuszony 
Załapałem żarcik, załapałem.
Schodząc na ziemię, brutalnie brzmi to co piszesz o tym eks. Muszę przyznać, że łapie się na momentach w których chce pisać, że nie powinienem wywalać tych żali, że to nie było moment i miejsce, że na to był już czas, ale wiem jak wtedy wyjdę. Co najmniej śmiesznie. Przeraża mnie to, że takie myśli mnie jeszcze nachodzą.
Acha.
Czyli teraz będziesz ja przepraszał.
Spoko.
Mówiłam, że twarzowo ci w tych papciuszkach.
Ell. To, że mi takie myśli przychodzą nie znaczy, że będę ja za cokolwiek przepraszał. Nie mam tutaj nic do ukrycia, pisze jak jest. Co się we mnie czasami dzieje.
A pisz co chcesz
Miałeś jej tych gorzkich żali maryjnych nie wysyłać, a jednak wysłałeś. I jeśli ona trafi na Twój słabszy moment to znów zaczniesz dzielić włos na czworo i szukać w sobie winy.
Jeśli czujesz potrzebę pisania to i tak napiszesz i my Cie nie powstrzymamy, bo to tak nie działa.
Dopóki nie zaczniesz ufać swojemu osądowi to jesteś zewnątrzsterowalny, a konkretnie sterowalny przez humorki ex
Skąd się bierze to, że ja tak często nie ufam swojemu osądowi? Chociaż każdy mówi mi, że jest prawidłowy, nawet ja przez większość czasu jestem pewien, że mam rację, a jednak. A jednak przychodzi kilka sekund jakiegoś marazmu i efekty są mizerne. W zasadzie, czy to coś zmieniło, że ja jej to wysłałem? moim zdaniem nic. Ani swojej sytuacji nie pogorszyłem, ani nie polepszyłem. W zasadzie utkwiłem w tym samym punkcie. (Pomijam fakt, że ją zablokowałem itp itd) Chociaż zaryzykuję, że jednak to co jej pisałem, a raczej jej reakcja pozwoliła mi odrobinę otworzyć oczy. Te wszystkie cytaty, które tutaj wysyłałem są właśnie efektem tej wiadomości. W końcu powiedziała to co o tym wszystkim myślała, co myślała o mnie i gdzie mnie miała.
W końcu powiedziała to co o tym wszystkim myślała, co myślała o mnie i gdzie mnie miała.
No to jest ten plus faktycznie, bo inaczej ciągle miałbyś z tyłu głowy wątpliwości i złudzenia, że "może jednak czegoś nie rozumiesz" albo źle oceniasz, a tak masz czarno na białym.
Jest to przykre, ale tylko z dzisiejszej perspektywy
Jak się zdystansujesz do całej sytuacji - a uwierz mi, ze każdy kolejny miesiąc to będzie większa czystość i ostrość umysłu - to nie będziesz nic czuł do tej dziewczyny, zero emocji - to jeszcze mniej niż jak ja poznawałeś
To tylko dzisiaj wydaje ci się, że "coś cię ominęło", że gdybyś coś tam to wtedy ona by tamto czy owamto.
Ale to złudzenie.
Z tej historii nauczysz się przede wszystkim jednego: nie warto być kimś innym niż się jest żeby komuś dobrze zrobić, ani..nie da się na dłuższą metę być kimś innym bez uszczerbku na samopoczuciu.
To jest mega ważna lekcja, bo jeśli człowiek raz a dobrze ja odrobi to potem już nigdy więcej nie będzie widział niczego opłacalnego w 'podrywaniu' pod kogoś, bo sam dla siebie będzie najważniejszy.
No jesteś łaskawa wobec mnie ostatnio. Tych minusów może być więcej chociaż, kiedy dzwoniła i znowu coś mówiła o szacunku to poczułem, że chce mi coś wcisnąć. To był ten moment, żeby wszystko z siebie wyrzucić. Chyba wtedy walczyłem o siebie.
Tak, to bardzo ważne lekcje. Te kłótnie, które były o to wszystko przez całą relacje to chyba była próba nie zatracenia się, nieudana.
Wiem, że będzie lepiej. Teraz to jest ten etap, że miejsca związane z nią, muzyka mnie paraliżują. Tylko nie potrafię zdefiniować czy to negatywnie uczucia czy pozytywne. Chyba już nic pozytywnego we mnie nie ma związku z nią ci jest w sumie przykre biorąc pod uwagę jak wiele siebie dałem.
Dałeś za dużo osobie, z która kompletnie (poza seksem - i to czasowo) nie byłeś dopasowany.
Nic nowego. Nie Ty jeden, więc nie demonizuj
Potraktuj jako doświadczenie - w końcu to jedno z pierwszych.
Jak poznasz kogoś kto do Ciebie pasuje wtedy dopiero zrozumiesz, że ta relacja nie miała nigdy przyszłości.
Tak w ogóle to odezwę się soon na mail, bo już mi wstyd ten temat podbijać. ludzie mają dość!
Spoko, byle nie w sprawie swojej ex- bo tu już nic nie ma do dodania, a mnie szkoda prywatnego czasu na rozmowy o czyichś ex
Jasne, Jasne. Mnie tylko jeszcze zastanawia fakt, że tutaj jakiś nie spójny obraz się wyłania mojej ex i mnie. Z jednej strony, że do siebie nie pasowalismy, a z drugiej, że była niedojrzała itp itd. Mam zamiar z tego o czym rozmawialiśmy wyciągać wnioski stąd pytanie.
Jeśli przyznajesz, ze do siebie nie pasowaliście, to tak naprawdę doskonale zdajesz sobie sprawę, że rozstanie wyszło dla Ciebie na plus. Teraz masz możliwość poznania siebie i zdania sobie sprawy czego tak naprawdę oczekujesz od związku. Z dnia na dzień będziesz odkrywał coraz więcej zalet tej sytuacji, wlasnie dzieki temu, ze będziesz bliżej siebie, swojej tożsamości, którą utraciles w trakcie tej relacji.
Łatwo się pisze, bo mi samej trafiają się dni, w których watpie w progres swojej swiadomosci, ale mimo wszystko kazdy dzien uczy cie czegos nowego I jestes blizej celu:) Teraz moze brzmiec to abstrakcyjnie, ale z czasem bedziesz coraz wiecej rozumial wlasnie dzieki temu, ze nie bedziesz staral sie rozumiec I dzielic wlos na czworo
Nie przestawaj pisać publicznie cichy; ja cały czas czytam wątek choć przestałam się odzywać (z braku mądrości do podzielenia się). Fajnie obserwować Twoją przemianę i zmianę spojrzenia na Waszą relację. Moim zdaniem zrobiłeś ogromny postęp, wow!
Sama borykam się z czymś nieco podobnym czyli z niemożliwością przyjęcia do wiadomości oczywistych przekazów i życia w iluzji na temat danej osoby. Choć w porównaniu do Twojej, moja sytuacja ma o wiele krótszy staż i mniej intensywna.
Dodaje mi sporo sił widząc, że tak dzielnie walczysz o siebie.
Powodzenia w dalszym radzeniu sobie z sytuacją
Ell, dopiero teraz to do mnie jakoś dotarło. Mianowicie pisałaś "Liczył na to, że skoro ona się odezwała to jest dobry moment by się pokajała i obiecała, że już nigdy więcej i na zawsze tylko autor, a tu - taki wał Ona się odezwała tylko po to by, jak mówiłam, obczaić czy on nadal wiernie czeka cały osikany ze strachu na swoim miejscu i się o tym przekonała, więc pogoniła, bo się "rozpanoszył" za bardzo w jej rozumieniu."
Serio takie teksty utwierdzają kogoś w przekonaniu, że ja dalej czekam osikany ze strachu na swoim miejscu? Jasno zaznaczyłem, że nie mam zamiaru mieć z nią nic więcej wspólnego i właśnie wtedy ją zablokowałem. Szukam teraz błędu w swoim postępowaniu po tym wszystkim.
Szukam teraz błędu w swoim postępowaniu po tym wszystkim.
Jedynym błędem jest fakt, że poświęcasz JEJ OSOBIE koszmarnie dużą część swojej uwagi, która powinna być teraz w całości dla Ciebie.
Twoje emocje, Twoje samopoczucie, podnoszenie poczucia wartości (od wewnątrz!), zaprzestanie obwiniania się.
Natomiast cała reszta dotycząca "błędów" w prowadzeniu tej epizodycznej z założenia znajomości jest pomniejszego kalibru i ich ważność sprowadza się do tego byś wyciągnął wnioski na przyszłość - wnioski natury technicznej
Ty masz na myśli zapewne błędy, które miały wpływ na zabicie tej "miłości" - takich nie popełniłeś z prostej przyczyny: ta relacja obok Miłości nie stała, doświadczyłeś marnej podróbki tego uczucia..iluzji.
A będąc w iluzji, człowiek błądzi jak we mgle i tak tez było.
Reagowałeś na ślepo, bo po drugiej stronie nie miałeś partnerki do współpracy.
Nie popełniłeś ŻĄDNYCH błędów w tym zakresie, nie było czego "Ratować" żeby móc mówić o błędach. Były tylko lekcje do przerobienia.
Bierz się w końcu za nie.
Piątka Jolanka, czytam czytam.
Co na moim podwórku? Chyba jeszcze większa nienawiść się tak ogólnie pojawiła, ale może od początku. Moje emocje bądź co bądź odrobinę opadły. Stwierdziłem, że blokowanie jest wyjściem krótkotrwałym,a i tak dostaje spam na wszystko co się da. Odblokowałem, ale ignorowałem, nawet czułem w pewnych momentach obojętność. Jej reakcja? blokada na moje pierwsze konto, spodziewałem się. Kiedyś założyłem fake konto o którym nie wiedziała, miałem tam kilku znajomych i dziś np. ku mojemu zaskoczeniu tam też dostałem blokadę. Miałem nadzieje, że emocje będą z czasem opadać, a z tego co wyczuwam to atmosfera jest napięta co raz bardziej. Trochę się z tym wszystkim dziwnie czuje. Wolałbym to w spokoju przejść.
Pach! Dostałem pocztą rzeczy, które jej dałem. :-D el, potrzebuje liścia odmulacza!
Ło cholera, musiało zaboleć/ zdziwić. Wredne to z jej strony, chyba nadal walczy o uwagę i wzbudzanie Twoich emocji. Nie daj sie! Dlugie wdechy, joga i skupienie uwagi na czymkolwiek. Dasz rade cichyfacet, wytrzymasz, zmądrzejesz a potem poznasz swietna kobiete, którą będzie Cię szanować.
Witam
Wtrace 3 gr.
"Skąd się bierze to, że ja tak często nie ufam swojemu osądowi" - wiekszosc ludzi na poczatku "tak ma".
Aby byc pewnym siebie trzeba zbierac doswiadczenie + wyciagac wnioski. Przerabiac emocje, pracowac nad soba. Zdroworozsadkowa troska o samego siebie z tylka sie nie wezmie.
Przede wszystkim potrzebne sa bozdzce (przezycia) do urochumienia procesow-->refleksje, analizy.
Asertywnosc, konfrontacje, szanowanie siebie oraz otaczajacego nas swiata i dziesiatki innych thinks.
Warto czytac poradniki, rozmawiac, sluchac, obserwowac.
Warto zaufac sobie, zwiekszac samoswiadomosc.
Pozdrawiam i nie zamulamy.
Odkopuje. Czytam wątki, często się pojawia temat czy warto się wkręcić na nowo, czy odpisać. Ku przestrodze napiszę co na moim podwórku.
Prawdą jest, że im dłużej bez jakiegokolwiek kontaktu tym człowiek z czasem się do tego przyzwyczaja i uczucia wygasają - tak też było u mnie. Zauważalne zacząłem być szczęśliwszy, śmiałem się, żartowałem. Wychodziłem z tego gówna. Niestety odezwała się. Pod pretekstem tego, że niby jacyś moi znajomi jej piszą na telefon(co jest niemożliwe). Wciągnąłem się w dyskusję. Szybko zmieniła temat. Zaczęła być miła, jak nigdy. Zrobiło mi się jej żal. Przez bite kilka miesięcy ją "cisnalem" o jej zachowanie, więc nawet jej sypnalem w tej rozmowie komplentami na temat inteligencji itp. I co? I od tego momentu przestała odpisywać. Dalem się znowu emocjonalnie wciągnąć w te gierki i jestem wściekły na siebie. Wielokrotnie powtarzam sobie, żeby jej pod żadnym pozorem nie odpowiadać, a potem sobie myślę jak ja bym się czuł gdyby mi nie odpowiadał, a ze mam do niej resztki szacunku, empatii i odpisuję. Mam wyrażenie, że znowu związku z tym zaczynam od początku, złość, gniew, chęć odesłania tego co mi dala, nienawiść. A czego ja chcę? Odrobiny spokoju. Nie mam czasami pojęcia, jak uwolnić się z tego mojego myślenia, z tej empatii, szacunku.
Bo to głęboko skrywana chęć powrotu pod MASKĄ empatii i szacunku.
Skończ grać rolę ofiarnego cielca, dowiedz się skąd to się u ciebie bierze to skończą się te dylematy.
EDIT: Gdybyś faktycznie niczego od niej nie chciał, od tego kontaktu to miałbyś wywalone czy się odzywa czy nie, czy odpisała czy nie.
A ty wciąż na coś liczysz w związku z tym kontaktem, dlatego jesteś zawiedziony i zły jak się urywa.
Cichy, niestety dałeś ciała. Ewidentnie oszukujesz sam siebie, tylko po co? To jest koniec, a Ty naprawdę masz wybór - tkwić w szambie albo zacząć odbudowę poczucia własnej wartości i tak zwyczajnie dać sobie szansę.
U mnie minął właśnie drugi miesiąc bez kontaktu. Przeżywałem cały wachlarz różnych emocji i to wiele razy - złość, smutek, rozczarowanie, niedowierzanie czy nawet absurdalne poczucie winy na samym początku. Jakże często stwierdzałem już euforycznie, że najgorsze mam za sobą i już mam z górki. Niestety, nawet dzień później potrafiły przychodzić straszne doły. Co jest teraz? Dziś nieśmiało, ale wyraźnie zaczyna przebijać się zrozumienie sytuacji i obojętność na to, co robi eks. Pewnie się pomęczę jeszcze, ale jakaż to jest odmiana gdy są dni, w których zupełnie o tym nie myślę. Piszę o tym, żeby Ci pokazać, że warto podjąć ten wysiłek.
Mi też nie było łatwo, szczególnie przez pierwszy miesiąc. Tuż po zerwaniu usunąłem ją ze znajomych na facebooku (żeby nie widzieć co wrzuca) - ktoś powie "dziecinada" i że można zmienić po prostu ustawienia na portalu, ale chciałem właśnie tak. Ktoś powie, że dałem jej tym jakąś satysfakcję, ale po kiego mam się tym przejmować? Kontynuując jednak - na telefonie zainstalowałem aplikację blokującą wybrane numery i tutaj wybór padł na nią i całą jej rodzinę. Zablokowałem ją też na skype. To było w formie dodatkowego wsparcia, bo na początku to wsparcie jest potrzebne.
Na koniec pytanie: chcesz dać sobie szansę na szczęście czy może wieść żywot cierpiętnika jeszcze wiele dni, tygodni, miesięcy, lat? Twój wybór chłopie, ale ja Cię dopinguje do podjęcia walki o pierwszą opcję.
kev87: Dzielnie się trzymasz jak zwykle <piątka> Z Tobą jest inna sytuacja, bo Ty cokolwiek nie robisz (blokada nr czy fb) to nie ma w tym drugiego dna pt. sprawdzę jak ona na to zareaguje <sesese> Jak urywasz kontakt to konsekwentnie i o to chodzi, to że sobie pomagasz to inna sprawa - ale to nie problem, gdy intencje się zgadzają.
A wracając do autora, tu jest zupełnie odwrotnie. On udaje przed nami i sobą, że to zakończył, po czym cały czas temat mieli i każdy ochłap tej laski bierze za dobrą monetę, widać , ze nadzieja się w nim tli. A te bzdety o empatii czy szacunku.. O swoje poprzednie ex jak urywałeś kontakt też tak się troszczyłeś? Skończ sadzić te kity, bo nikogo nie oszukasz poza sobą.
Ona sprawdziła czy dalej jesteś piesio na posyłki - JESTEŚ no, to urwała kontakt. Znów dałeś jej tę satysfakcję, że nawiązuje i urywa kontakt kiedy chce.
Ale najważniejsze w tym wszystkim jest to o czym ciągle zapominasz - ty jesteś ciągle na tym samym poziomie co byłeś poznając ją, w trakcie i teraz- czyli DOCHODZĄCY-REZERWOWY, żaden chłopak i żaden związek. Wbij sobie to w końcu do głowy.
Ty ciągle "walczysz" żeby być w związku, a to się nie wydarzy - nie z nią.
...jesteś ciągle na tym samym poziomie co byłeś poznając ją, w trakcie i teraz- czyli DOCHODZĄCY-REZERWOWY, żaden chłopak i żaden związek...Ty ciągle "walczysz" żeby być w związku, a to się nie wydarzy - nie z nią.
Nie wiem Elle88 kim jesteś, ale porażasz swoją przenikliwością i trafianiem w sedno. Szacun
Zgadzam sie z Tobą i kev87. Cichy daje wciąż ciała przetrawiając za kazdym razem cokolwiek od tamtej... W taki sposób energicznie drepcze ...w miejscu łudząc się, że prze do przodu
Jedyna rada (powielam tu juz innych): odciąć się, wyrzucić z myśli, nie reagować i ...żyć tak, jakby tej osoby nigdy nie było. Inaczej, Cichy, bedziesz 8 czerwca 2023 w tym samym momencie życia...
Musze osiągnąć stan przebaczenia. Czuje, że to może mi pomóc uwolnić się od złych emocji, które mnie blokują. Pewnie nie ma złotej rady, jak to osiągnąć?
Dzięki za wasze posty.
Jedyne co mogę powiedzieć to, że mieliście rację w swoich diagnozach. Ex pozwoliła sobie na wysłanie mi długiego listu. Bardzo emocjonalnego, gdzie fragment brzmi mniej więcej tak.
"Mimo wszystko, nigdy nie patrzyłam na tę relację dalekosiężnie. Wchodząc w to postanowiłam, że tym razem będę się cieszyć tym co mam i starałam się nie układać w głowie planów. Dlatego nie chciałam nigdy przyjąć do wiadomości, że to był związek. Pomimo, że wszelkie konwencje na to wskazywały. Nie chciałam odnosić się do Ciebie jak do mojego chłopaka, nigdy Cię tak nie traktowałam. Nie byłeś mój, a ja nie byłam Twoja. Nie chciałam być. Chciałam, żebyśmy się cieszyli sobą dopóki to było możliwe. Nie chciałam Cię w żaden sposób ograniczać, siebie zresztą też. Chciałam czerpać z tej relacji tak dużo szczęścia, ile się tylko dało. Sądzę, że dawałam bardzo dużo. Wiem, że mogłam więcej. Sama związałam sobie ręce."
Mówiłam, że ona od początku doskonale wiedziała co robi i że robi Ci krzywdę, ale wyjaśniła swoje motywacje w tym liście.
To dobrze. Jeden jedyny szczery ruch z jej strony. Trzeba jej to oddać - nie wszystkich na to stać.
Nie sądzę jednak, by w tak krótkim czasie zaszły w niej jakieś głębsze zmiany, dopiero co zaczęła wyciągać wnioski.
Teraz jest Twój czas, by dojść do siebie i poukładać i utrwalić SWOJE wnioski, autorze.
Żadnych pochopnych decyzji, pamiętaj.
Mówisz, że żadnych pochopnych decyzji. Ja myślę, że nie mamy czego szukać razem, chociaż jej wiadomość jest bardzo przejmująca i pełna treści, umotywowana. Stąd było moje pytanie o wybaczenie, to chcę zrobić, ale nic więcej.
Jasne - wybaczenie jak najbardziej. ZAWSZE.
Brak wybaczenia obciąża najbardziej tego, kto nosi urazę. To taki worek kamieni na plecach, który nosisz ze sobą, gdziekolwiek byś nie pojechał i zepsuje najlepiej zapowiadającą się zabawę i momenty w życiu.
Jeszcze dzisiaj w to nie wierzysz do końca, ale wierz mi, że podjąłeś najlepszą decyzję - wybaczenie bez możliwości powrotu.
To jest dopiero klasa & dojrzałość
Mam nadzieje, że będę potrafił wybaczyć. Tak naprawdę wybaczyć, nie tylko w słowach.
Będziesz Ale raczej bierz pod uwagę okres bliżej pół roku do roku niż z dnia na dzień
Właśnie dlatego powroty po tego typu 'numerach', jakie ludzie sobie wzajemnie fundują, trwają zwykle kilka tygodni do kilku m-cy - bo nie podparte były żadnym wybaczeniem, tylko ego 1 strony chciało pokazać wspaniałomyślność, a ego 2, że nie jest taka zła/zły, jak ja malują
No własnie. Można powiedzieć, że się komuś wybaczyło i jednocześnie pisać, że czuje się złość, żal, rozgoryczenie? - to tak a propos słów, które się pojawiały w liście.
A druga sprawa,
zastanawiam się, kiedy człowiek czuje, że wybaczył. To wszystko za co mam do niej ogromny żal było dawno, wiec niby powinienem już ten stan odczuwać, ale dopiero teraz zdecydowała się o tym wszystkim szczerze powiedzieć, wiec jakby dopiero teraz jest to wszystko dla mnie jasne i klarowne, bez moich domysłów. Z jednej strony, jak o tamtych sytuacjach zapomnę,a potrafię na jakiś czas to czuje spokój, ale jak tylko sobie o nich przypomnę, o tych słowach, które wtedy padały to zbiera się we mnie gniew, wściekłość. Myślę nawet, że zniszczyła mi kawałek życia - oczywiście za moim przyzwoleniem.
Przebaczysz jak zrozumiesz, że ona też "starała się na miarę swoich możliwości", tzn. na tyle na ile jej aktualny stan świadomości pozwalał. To, że Cie przy tym mocno krzywdziła, było wliczone ' w koszta', choć wiem jak to brzmi.
Ale musiałeś przejść przez ten kalejdoskop emocji, żeby dać wam szanse na rozwój, bo w tamtej konfiguracji - wy razem, nie rozwijaliście się, a wzajemnie blokowaliście. To dowód na to, że nie byliście dopasowani na tym wyższym poziomie, a dobierając sobie partnera WSZYSTKO się liczy, a głównie więź mentalna i duchowa - u was jej nie było w ogóle.
Ona też dopiero zaczęła się "budzić", co widać po treści listu. Zaczyna sobie uświadamiać co robiła, jak opadł pierwszy amok obwiniania Ciebie.
Nie jesteście dla siebie- to już wiesz.
Teraz tylko musisz poczuć to o czym pisze Wtedy wybaczysz.
Dziękuję Elizabeth. Jej wiadomość była przejmująca i ciężka, a jednak jest mi teraz dużo lżej i mogę podjąć spokojnie decyzję "co dalej", a decyzja jest tylko jedna.
Ale co ma być niby "dalej"? znowu się wkręcasz, że coś z tego będzie?
Na głowę nie upadłem, żeby w to drugi raz wejść na takich zasadach, a mimo tego listu nie wierzę i nie ufam, że coś się w tej kwestii, w jej myśleniu na tyle zmieniło, żeby jakkolwiek ryzykować. Chce jej powiedzieć kilka słów ad vocem, wybaczyć i tyle. I tak mnie to dużo kosztuje.
Gut. Oby cie nie przekabaciła tylko
Ale ja jestem naiwny..
Haha, czyżbym wykrakała?
Bynajmniej. Coś mnie podkusiło, żeby napisać przed spotkaniem, które planowałem. Uprzejmie, cofnąć te blokady, dodać do znajomych i tutaj nagle się coś zaczyna sypać. Możesz pomyśleć, że to pierdoła, ale chodzi o podejście, a ona już z tego zaczyna robić problem. Przełykam to i pisze o spotkaniu. Odpowiedź "nie wiem". W tym momencie chęć spotkania uszla, jak powietrze z balona. Napisałem jej to co chciałem powiedzieć o tym przebaczeniu i w odpowiedzi dostałem "dobrze, że mi wybaczasz - krzyżyk na drogę. Upewniło mnie to w tym, że nic mimo tego szczerego listu się nie zmieniło. Jestem po prostu NAIWNY
Ty dalej nie zrozumiałeś..
Wyście NIGDY nie potrafili się komunikować ze sobą.
Nie mówię o wydawaniu z siebie dźwięków czy obsługę telefonu lub maila.
Wy się porozumiewacie w kompletnie innych językach (inna wrażliwość). Ty mówisz do niej językiem emocji i "po ludzku", a jedyne co ona z tego widzi/rozumie to abstrakcyjne szlaczki w stylu: hajaNIOANASISKnskjiosdlfihoslf mkldjsjm" -dla niej to narzecze jakiejś małej wioski w chinach.
Dlatego ty coś tłumaczysz - dalej zaciekle bo ciągle próbujesz do niej dotrzeć, czyli chcesz osiągnąć inne rezultaty stosując ciągle tą samą metodę, która się nie sprawdza boście się nie dobrali !
Dla ciebie pierwszy (bo nie masz porównania nawet czy taki wspaniały) seks jest równoznaczny z wielkim i szczerym uczuciem, dla niej - jak i większości ludzi, którzy mają więcej doświadczeń w tym zakresie- seks to seks, nie zawsze oznacza pełne połączenie na innych poziomach.
Ale ty żeś się uparł, że ją "nawrócisz" i przekonasz, zrobiłeś z tego misję życia.
Skutek jest taki, że przeiwenstowałeś w biznes, który cię zrujnował, ale zamiast minimalizować dalsze straty i wycofać się zupełnie, ty musisz chociaż tę złotówkę tam dalej co jakiś czas wrzucać żeby pokazać, że "łatwo się nie poddajesz". Ale to tak nie działa
Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 … 13 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Związek w stanie agonalnym.
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026