Związek w stanie agonalnym.

hej! tylko przez moment chciałam pójść w tamtym kierunku, zresztą Natalia i redapples też podchwyciły ten wątek!

ale dobra, karnego dzizusa przyjmuję na klatę, następnym razem będę czytać uważniej i przemyślać sprawę nieco bardziej zanim wezmę sie za słowo pisane...

No tak. Fatalnym jest dać kobiecie taką władzę nad sobą: my to niestety lubimy wykorzystywać.

Choć ja jednak czułam dość mocne wyrzuty, moralność jakaś się odzywała -w końcu całe dzieciństwo w kościele <dumna>

Tak, ona jest nieuczciwa i nienormalna. Jest bardzo, bardzo zła! Nie powiem jak zła bo obawiam sie, że jak zacznę używać wulgaryzmów to będziesz chciał jej bronić jej imienia Autorze, a na to nie możemy Ci pozwolić.

Karma do niej wróci.

Nie ważne, że CZASEM byłeś -nie byłeś w sytuacjach kryzysowych, newralgicznych, najważniejszych z punktu widzenia Twojego honoru, szacunku do siebie, poczucia własnej wartości - wtedy nawalałeś na całej linii, 100% fail.

w tego typu sytuacjach nie można przesuwać swoich granic nawet o milimetr!

Poczytaj wątek kev87 - to jest przykład chłopaka z poczuciem wartości na zdrowym poziomie.
zobacz jak on zareagował - podręcznikowo, choć intuicyjnie. Wiesz dlaczego? Właśnie dlatego, że instynktownie jako szanujący się facet wiedział co robić i nie dał sobą manipulować.
Wyszedł z tego pięknie, z twarzą.

Weź jeszcze pod uwagę, że tamta laska popełniła tylko 1 BARDZO poważny błąd i o jeden za dużo
A ta twoja lejdi popełniała je co rusz z tobą i ani razu nie doczekała się konsekwencji.
Biadolenie i marudzenie nie liczy się jako konsekwencje. Pisanie smsków pokutnych tez nie.

Czytaj wątek i wypowiedz się PO lekturze

EDIT : proszę, wyszukałam Ci http://www.netkobiety.pl/t74600.html

Ja czułam przede wszystkim DYSONANS: nie jesteśmy sobie równi, nie pragniemy siebie tak bardzo, a mając władzę nad facetem czułam, że mam też odpowiedzialność i że źle jest jeśli pozwalam mu myśleć, że mamy szansę razem. On już układa sobie dalekie plany na przyszłość, a ja myślę o kolejnym wypadzie ze znajomymi albo... jakby wyrwać kogoś innego. Wiedziałam więc, że muszę to kończyć, choć sama korzystałam z profitów z bycia w związku z kimś komu na mnie zależało.

W tym czasie... No właśnie, czy jest tak, że może minąć czas: zmienić się sytuacja i wzajemne położenie tak, ze jednak tych dwoje ludzi (którym kiedyś nie wyszło) się wpasuje? Nie przydarzyło mi się jeszcze.

Masz tu na myśli jakąś konkretną sytuację, hm?

A jednak jakiś bodziec wyczuwam...

"Ja czułam przede wszystkim DYSONANS: nie jesteśmy sobie równi, nie pragniemy siebie tak bardzo, a mając władzę nad facetem czułam, że mam też odpowiedzialność i że źle jest jeśli pozwalam mu myśleć, że mamy szansę razem. On już układa sobie dalekie plany na przyszłość, a ja myślę o kolejnym wypadzie ze znajomymi albo... jakby wyrwać kogoś innego. Wiedziałam więc, że muszę to kończyć, choć sama korzystałam z profitów z bycia w związku z kimś komu na mnie zależało."

Ja miałem kiedyś inną kobietę. Przestałem ją kochać i cokolwiek czuć, powiedziałem o tym od razu i nigdy nie przyszło mi do głowy, żeby ją "wykorzystać" czy korzystać z profitów. Nawet w sumie nie miałem ochoty na korzystanie z czegokolwiek co mi oferuje. Także wybaczcie, ale nie rozumiem takiego postępowania.

Co Ty opowiadasz, że nie chciała korzystać? wykorzystała na tyle ile mogła i w końcu to tez jej się znudziło.

Chłopie!

Naprawdę chcesz być z kimś, kto Ci powiedział, cytuję Twój post

"bo ona ma się zamiar dobrze bawić,a  ze mą nie bedzie i że jedzie z nim, a tak w zasadzie to nigdy nie byliśmy razem!"

ile Ty masz lat? 5? Czy masz może skłonności masochistyczne?
Wybij ją sobie z głowy, na ulicy codziennie mijasz setki bardziej wartościowych kobiet które potrafią być szczere z bliską osobą, a nie bawić się nią i zwodzić.

Nie jesteś lalką z sex-shopu i nie daj się tak traktować.

Do niechcenia to ci jeszcze daleko -złość i gniew to silnie wiążące emocje.
Jak będzie ci obojętne: jej zdanie o tobie, co ona myśli, co pisze i czy pisze - wtedy jej nie chcesz.

Czytaj tez wątek Icemana - tam masz narzędzia żeby ta bombę co masz teraz w głowie rozbroić.

Tak jest.

A w desperacji - bo o tym jeszcze nie mówiliśmy - najbardziej irytujące jest nawet nie to, że ta druga osoba tyle z siebie chce dać nie otrzymując nic albo niewiele w zamian, co świadomość, że nie ma standardów skoro gotowa jest się oddać komuś, kto pokazuje jej/jemu swoje najgorsze oblicze a ten ktoś tylko przymyka oczy.

Można śmiało powiedzieć, że desperat wkurza tym, że tak samo oszukuje siebie i te "obdarowywaną" stronę, bo tak naprawdę to nie jej składa te "dary" tylko wyimaginowanej i wyidealizowanej postaci, z którego to wizerunku porzucający chce się rozpaczliwie wyrwać, bo wie, że jest nieprawdziwy na wskroś i się dusi, a tu nic nie dociera.

Dla mnie nie. Czynniki zaślepiające są błędnie nazywane zakochaniem A to zupelnie inne "uczucia".
Samo uzaleznienie jest nazywane miloscia, a w tym jest jej bardzo, bardzo mało.

Jak ma nie być góra, jak piszesz do niej jakieś maile z analizami tego pseudo-związku i non-stop ją w nich przepraszasz!

Wtedy nie reagowałeś jak trzeba to przynajmniej TERAZ zareaguj.

Miałeś inne dziewczyny przed nią, co ona ci takiego dała oprócz zdrad, niepewności, olewania i robienia z ciebie frajera, że aż tak się wyróżnia? Pomyśl.
To twoje EGO, nie żadna miłość (tfu!) - po prostu nie mogłeś do niej w żaden sposób dotrzeć na dłużej, a chciałeś żeby się lepiej poczuć, bo jako facet z niskim poczuciem wartości uzależniasz ją od tego żeby dana laska chciała z tobą być.

Ale ta ostatnia to już przegięcie

ale zakochanie nie zawsze musi mieć wydźwięk pejoratywny. Ma tylko wtedy gdy "ofiara" (jak autor) zakochuje się pod wpływem dysonansu poznawczego -tj. skrajnych emocji. Im ma ich więcej, tym jego stan odurzenia emocjami się potęguje.

A zakochanie to nic innego jak emocje.
Tylko jeśli ktoś ma zdrowe wzorce, to nie zakocha się nigdy w kimś, kto go traktuje jak kulawego psa czy 5 koło u wozu. W takich osobach zakochują się TYLKO ludzie z problemami, którzy znają ten scenariusz skądś i przenoszą potem na swoje związkowe relacje, bo to znają i jest im bliskie emocjonalnie.

Dlatego mając tego świadomość można (i trzeba!) to zmienić, można tym 'sterować' żeby sobie jakość życia polepszyć, a o to przeciez chodzi by bezmyślnie nie powtarzać schematu.

Elle...dokładnie tak, dobrze jest postrzegać siebie jako kogoś kompletnego...bo jeśli będziemy próbowali wykorzystać do tego celu drugą osobę, prędzej czy później to się rozwali...wraz z odejściem partnera stracimy kawałek siebie i znowu poczujemy się niekompletni i co szukamy czegoś co to zapełni....do czego potrzebny jest partner... po nic.... on jeśli ma ochotę może do mnie dołączyć...na pewno będzie milusińsko..... nie tak, że bez niego u boku nie zrobię ani kroku...co wcale kurna nie jest łatwe..

Nie jestem pewien czy jestem takim typowym przypadkiem. Wcześniej miałem kilka dziewczyn i kiedy mówiłem stop to stop i koniec. Kiedy ja poznałem to poczułem coś wyjątkowego. Przez pierwsze pół roku było cudownie, nigdy tak dobrze obok kogoś się nie czułem, wiec zacząłem to sobie tłumaczyć jako prawdziwa miłość. Wszystko zaczęło się sypać od pierwszego jej wyjazdu. Dwudniowego wyjazdu, ale podobno byli w innych pokojach hotelowych potem żyjąc przyszłością, jak to było cudnie się w tym pogubiłem bardzo mocno,  a ona mi w tym pomagala. Raz zadając ból, budując poczucie winy,  a potem z płaczem przepraszajac. Naiwnie wierzyłem, a ona pozwalala sobie na coraz więcej, bo już przecież nie było tak cudownie,  jak zacząłem jej zwracać uwagę, prawda?  i zaczęła pokazywać rogi. Ja tez nigdy nie chciałem w rozmowach z nią używać mocnych slow,jak ona,  żeby nie dać jej argumentów. Czy to dobry sposób?

Ale co ona takiego robiła wyjątkowego, że tak rewelacyjnie się przy niej czułeś? Wyglądała? czy coś więcej..przypomnij sobie - niech teraz rozum dojdzie do głosu, już czas.

No tak - seks Tak obstawiałam. Ale nie wiedziałam, że pierwszy.. to faktycznie wyjątkowy zwykle, nawet jeśli nie

Ale dziwna sprawa, że Ty byłeś jej pierwszym jak ona wcześniej z kimś była..

No i druga sprawa, że tak nagle jej się odmieniło - tzn. że to po prostu z jej str. było zauroczenie, ale wiem jak facetów seks przywiązuje..słabe to jest.

Dziwne? Może taki facet? poza tym mówila, że zawsze się bała, ale przy mnie poczuła,  że tego chce. Czemu miałbym jej w to nie wierzyć? Myślisz,  że tylko zauroczenie? Było u nas tak cudnie i bez kłótni,  że nazywala takie sprzeczki rysami na szkle,  ale co ja mogłem zrobić jeżeli, jak widać nie była wobec mnie, wobec naszej relacji szczera i uczciwa, po prostu to co robiła było nie wporzadku.  No i ona tak po każdej kłótni się dystansowala do mnie zamiast coś zmienić. Jak pisałem wcześniej,  podkreślała,  że nigdy z byłym sie nie klocila, co budowalo we mnie poczucie winy.  Była w tym bardzo dobra.

Ell, "Wtedy nie reagowałeś jak trzeba to przynajmniej TERAZ zareaguj." Myślisz,  że nie jest już za późno na prawidłowa reakcje?

Jaki powrót? Miałem na myśli to czy jest jeszcze szansa wyjść z tego z twarzą, ale juz wiem,  że za późno.

Ona się odcieła ode mnie po tej wiadomości,  którą tutaj cytowałem i jej wysłałem,  wiec jakby ten krok zrobiła za mnie. Niestety.

Czym prędzej wymażesz ją ze swojego życia tym lepiej. Bardzo dobrze, że to zakończyła. Niestety wydaje mi się, że gdyby tego sama nie zrobiła to wciąż byś stosował jakieś podchody. Teraz już pozamiatane to oszukujesz samego siebie, wybacz szczerość.

A co to za różnica tak naprawdę?
Urażone ego przez ciebie przemawia , nic więcej.

Nie pasowaliście do siebie i to kwestia czasu ile by to jeszcze trwało: ty domator i spokojny facet, ona imprezowiczka, szukająca nowych doznań, niedojrzała by się na poważnie związać.

Naprawdę, kto skończył -drugorzędna sprawa.

Żeby wyrzucić gniew i złe emocje nie zawsze trzeba z tą osobą stawać twarzą w twarz i nie zawsze się da.

Możesz to co czujesz opisać na kartce, a potem ją uzupełniać o nowe przemyślenia i za jakiś czas - jak gniew zacznie opadać - ja spalić.

Nie potrafiłbyś teraz, nawet gdyby jakimś cudem nadarzyła się okazja, powiedzieć jej tego co myślisz podczas konfrontacji, tylko powiedziałbyś 1/5 tego albo w taki (właściwy sobie) sposób, że wyszłoby że ja przepraszasz i byłoby 100 razy gorzej.

Dlatego nie marz nawet o konfrontacji, do której ona zresztą w ogóle nie jest chętna. Zresztą, nie jest ci ona do niczego potrzebna- to złudzenie. Kieruje tobą chęć zobaczenia jej choć przez chwilę, nieważne że w negatywnym aspekcie.
Przestań w końcu pić i przejdź na odbiór

Przestań się oszukiwać, że piszesz to żeby z siebie wyrzucić, skoro mówię Ci, że możesz zrobić to samo - BEZ WYSYŁANIA.
Wysłanie ma ZAWSZE w podtekście ewentualność, że tamta osoba się odezwie. Jestem 100% pewna, że nawet jak wyśle Ci pustego smsa albo "OK." to i tak weźmiesz to za zachętę do dalszej wymiany.

Uwierz mi, że jeśli ona znów to zignoruje wrócisz do punktu wyjścia.
Każdy sms to 'otwarcie się' emocjonalne, a chyba już dość razy ten błąd robiłeś.
Obojętność boli najbardziej - zapamiętaj to sobie.

Może to,  że dalej Ci zadaje pytania wygląda jakby nic do mnie nie docierało, ale nie jest tak źle. W mojej głowie po prostu toczy się teraz walka. Przez ten cały czas, kiedy milczy ja powoli odzyskuje wbrew pozorom równowagę, dobrze mi z tym, że nie pisze, bo wiem, że jej paplanina i obecność w moim życiu mi tylko szkodzi. Napisałem po prostu w tej wiadomości to o czym jej nigdy nie mówiłem, napisałem swoje przemyślenia, które brzmią jakby to pisał facet, który trzeźwo spogląda na to co było między mną,  a nią. Stawiam tam sprawę jasno, a fakt,  że nigdy jej tego tak nie mówiłem w taki stanowczy sposób kusi mnie żeby chociaż przeczytała co o tym myślę, a nie żyła w przekonaniu,  że ją ciągle kocham, bardzo tęsknię i jak tylko kiwnie palcem to wrócę.  Rozumiesz mnie?

Dla kogo ten kit, bo chyba nie dla mnie?

Słuchaj, nie takie smsy się przerabiało i nigdy, absolutnie nigdy nie pisze się wiadomości do partnera po zerwaniu by pozostał bez odpowiedzi -oszukuj się dalej.

A napisałeś go po to by zobaczyła twoja "inna odsłonę" -stanowczego samca alfa, który nie da sobie w kasze dmuchać. Szkoda, że to wszystko fake i nastawione na 1 cel, z którego wszyscy poza tobą zdają sobie sprawę.
gdybyś nie chciał zrobić na niej wrażenia po prostu byś urwał kontakt -obojętność.

Gratuluje, po raz 100ny pokazałeś jej jak bardzo nie umiesz przestać analizować to co się stało i jak bardzo zależy ci na tym, cóż ona o tobie myśli.

Nic nie dotarło. Natomiast wykorzystałeś to co mówimy do swojego JEDNEGO celu. Ale powiem ci, że nic z tego nie wyjdzie, a ty po raz kolejny pokazałeś się jako ciepła klucha, która kreuje się na kogoś kim (jeszcze) nie jest.
Czyli żałość..

Ja czuję, że temat ze swojej strony wyczerpałam.
Dalej rób jak uważasz, czas zacząć podejmować dalsze decyzje sam.

Bo czym dalej w las, tym więcej pytań u ciebie. Takie never ending story, a nie o to chodzi.

Dziękuję Elizabeth za bezinteresowna pomoc, doceniam. 

Jolanka, nie wiem czy bym specjalnie czekał, ale liczyłbym faktycznie na to, że zrozumie swoje błędy, zmieni trochę spojrzenie, przestanie mnie tak krytycznie i bezprawnie oceniać i może jej się coś w tej głowie odmieni, na przyszłość.  Chociaż czy takie metamorfozy są możliwe?  Chyba nie.

Chwala bogu, że przynajmniej w tym momencie Ci nijako pomogla i powstrzymala od dalszego poniżania sie w postaci kolejnego wyjaśniania!
Widzisz, Ty sie chcesz bawic w jej psychologa, naprawiać ja, pomoc cos zrozumieć, a ona nie poswiecic Ci chwili ulamka czasu który Ty poswicacasz na rozmyślanie o niej. Jej sie nie chcialo czytac tamtego maila nawet...

Ona ma Ciebie w dupie. Nie zmieni zdania.

Przyczytaj sobie kilka razy ten wątek. Jeśli będą wracac checi kontaktu to czytaj co Ci tutaj doradzono. Czytaj w kolko.

Zbuduj taktykę zapominania o tym zwiazku (np. znajdz sobie dużo zajęć). No i praca nad podnieniem poczucia własnej wartości. Powodzenia!

Będzie dobrze.To co teraz jest dla Ciebie bolesne,to za kilka miesięcy będzie tylko jakimś tam wspomnieniem.Przerobiłem i wiem to.Niestety troszkę trzeba pocierpieć,ale najważniejsze to zachować godność.To co teraz robisz,to za jakiś czas będziesz się tego wstydził i mówił "Matko Boska w imię czego i kogo ja tak cierpiałem i się poniżałem",jeszcze podziękujesz opatrzności że tak się stało.Ja tak teraz mam.Wiesz co,ja to teraz nawet Bogu dziękuję że mnie to spotkało.Widzę co robiłem źle (byłem na każde zawołanie,nieraz to ja przepraszałem nie wiadomo za co ,łykałem wszystkie jej tłumaczenia itp...) i mam nadzieję że więcej tych błędów nie powtórzę.Niestety chłopie ,aby to w miarę szybko przeszło,to musisz koniecznie urwać kontakt,to jest jedyny dobry sposób.Traktuj ją jakby umarła dla Ciebie,przykre ,ale prawdziwe.Jak chcesz wiedzieć to myśmy nawet po czterech miechach wrócili do siebie,stało się to czego tak pragnąłem na początku.I co?I nic trzy tygodnie to trwało,bo jak klapki na oczach spadły,jak ja choć w minimalnym stopniu zmieniłem swoje postępowanie,to zobaczyłem że to nie miało najmniejszego sensu.
Wracam ze spaceru mam dzisiaj "okienko".Wiesz jak mi dobrze,jaki ja jestem wolny,jakby cięzar mi spadł.Przechodzę koło kobiet i uśmiecham się do nich,wszystkie piękne,też się do mnie uśmiechają.Lubię tak sobie pospacerować,nawet samemu.I powiem to z całą stanowczością i odpowiedzialnością,za nic na świecie nie chciałbym wrócić do tego związku,nie czuję nic do niej,podziękowałem w myślach za miłe chwile,za te nie miłe też,wybaczyłem sobie i jej i jestem wolny.Wiesz jaka to ulga jak takie coś nadziejdzie.Warto było zacisnąć zęby i to wszystko przejść.Pozdrawiam i głowa do góry.