Związek w stanie agonalnym.

"Tutaj myśliwy jest wyjątkowo bezwzględny i czeka na wybroczenie"
Czyżbyś miała rację?

Moja ex? jest szczerym człowiekiem i wiem, że mówi jak jest. Przekonałem się o tym ostatnio. Zależało mi bardzo na tym, żeby dowiedzieć się o co tak naprawdę chodzi, upewnić się, a poza tym... nie potrafię oszukać tego co czuję do niej.
Spotkałem się z nią. Sprawa w skrócie wygląda tak; ona uważa, że tyle przykrych chwil ją spotkało - mówila, że "nienawidzi" itd, że nie potrafi tego nazywać związkiem, nie ma teraz takiego poczucia, że jestem tym facetem z którym chce spędzić reszte życia, bo nie czuje się np. bezpieczna itd. Zależy jej  na tej relacji, więc stara się ją odbudować od zera. Na przyjaźni. Wie, że coś do niej czuje, wie że nie zależy mi na niej jak na "tylko" przyjaciółce, ale potrzebuje czasu, żeby pokochać, nie chce żebym naciskał i nie daje gwarancji, że pokocha. Całuje, przytula i kocha się ze mną, bo wie, że mi to sprawia radość i to, że mi to sprawia radość ją cieszy... Nie kryje się pod tym uczucie "miłości" - tylko to co pisalem + przyjemność.
Jasno postawiła sprawę i na koniec powiedziała, że piłka jest po mojej stronie - czy chce w tym trwać czy nie. Ona będzie szcześliwa, jak zostanę, ale też nic się nie stanie, jak odejdę.

http://m.youtube.com/watch?v=oxiJrcFo724

Moja reakcja

Coś tam mówiła o tym, że związek buduje się na przyjaźni..
Sama widzisz, że postawiła sprawę jasno. Nawet w jej pocałunkach nie było uczucia...
A propos tamponu emocjonalnego. Co jeżeli faktycznie z byłym zerwała i go już nie kochała? (tak twierdzi) Wtedy już nie jestem tamponem? tylko pomyłką?

Maciek ...SZACUN!
Lepiej bym tego nie ujął.... Zacząłem tu pisać jako kosmiczny, potem kow-nor, teraz XCL, a pewnie skończę za 48 lat (moje poprzednie szacunki wzięły i poszły się...) jako pielucha XXL
Szacun...

Oj po co po co?

Przecież wiesz, że nie ma żadnej alternatywy cichy ..a tu ma wizję by "zamoczyć" raz na pół roku, w porywach na miesiąc. No to jak tu nie korzystać?

Zwłaszcza, że to pierwsza Dama Serca (tego poniżej pępka ).. oj, sam wiesz co można z wami zrobić w tej kwestii i jak łatwo wami manipulować gdy nie macie alternatywy.

Smutne to i żałosne, ale nie czarujmy się.. Przynajmniej tak jest w przypadku pierwszych doświadczeń - ciężko wam się "przesiąść" na inny statek

W sumie pójście do burdelu to masturbacja tyle że ciałem innej kobiety, na jedno wychodzi.

Cichy, coś dla Ciebie. Zdjęcie z ostatniego zjazdu facetów którzy przeszli z friendzone do prawdziwego związku:

Dobre zdjęcie ,,
Kropki czerwone, wiersze , kolumny, puste miejsca, a sala pełna , jaka historia leci na ekranie ?
Dopuszczacie myśl , że nic nie  zmieni słowo, obraz , muzyka, ... Tym razem bagno wygrało

Czuje, ze się nie nadaje. Nie wyobrażam sobie sytuacji, kiedy będę obok, a ona nagle kogoś pozna, a ta opcja jest najbardziej prawdopodobna. Wiem, że jak ktoś mówi takie rzeczy, jak pisałem, to nie chce walczyć o tą relacje. Tylko chce ja po prostu ewentualnie utrzymać. Powtarza cały czas, że muszę jej dać czas i warunki (czyli nie naciskać).
ale 45 min  później, podczas poważnej rozmowy, kiedy zapytałem "w którym kierunku prowadzisz tą relacje? W którym chcesz?" Odpowiedz: nie zastanawiam  się nad tym, może problem jest w tym, że Ty się tak zastanawiasz? jest mi dobrze tak,jak jest i  z tego się ciesze i nie mam żadnych potrzeb".
Dlaczego ona nie chce sobie odpuścić? Niby jest taka stanowcza i zdecydowana. Ma mnóstwo kolegów, pisze z byłym, ale wszystkichyba trzyma na dystans.
świadomość, że ciągnie się to pół roku jest przytłaczająca, a tak jak pisałaś Elizabeth, im dalej tym trudniej.
Od kilku dni nie rozmawiam z nią, chociaz pisze do mnie z jakimiś pierdołami.

Tłumaczeni jak krowie na rowie: "Ja tam niczego nie oczekuję od Ciebie jako od partnera.. do "zwalenia sobie" (sorry za język) jesteś ok, choć bez szału ale nie licz na nic więcej. Nie chcę robić ci nadziei, a widzę, że się miotasz jak g... w przeremblu, więc mówię ci jak jest."

Tłumaczenie cichego dla siebie: "KOCHA MNIE! " <jupi>

XCL, chłopakowi krew do siuśka odpłynęła zupełnie. Pierwsza kobieta, która widział nago, pierwsza, która mu 'dała' itp..  Teraz boi się przesiadki..
Dlatego lepiej nie mieć "dziewica", jak mówią niektórzy - potem same problemy, odczepić się toto nie chce i po polsku nie panimajet..ech

Widzisz - i tu jest clue problemu. Spytales jej w którą stronę ona prowadzi tę relację. TY powinieneś ją prowadzić, na Teutatesa! I Ty się jeszcze dziwisz że ona Cię nie chce. A jak ma chcieć jak musi robić za faceta w Waszym związku. Masz mniejsze jaja niż po trzech cyklach czeskiej mety! Masz je jeszcze w ogóle czy już zanikły ostatecznie?

Nie naprawisz tej relacji. Ona ma Cię za ciotę która jest dobrą koleżanką ale nie kręci jej zupełnie. Nie zaczniesz się jej podobać. Może za 10 lat jak w międzyczasie doszyjesz sobie jaja to tak ale teraz ona ma w głowie taki Twój wizerunek a nie inny!

Elizabeth, dopiero teraz odczytałem. Nie była to pierwsza kobieta w łóżku. Pierwsza w ktorej się zakochałem.
Nie, nie chodzi mi  w głowie mysl "kocha mnie"
Wiesz co chodzi? wydaje się być ze mną szczera, wiec zastanawiam się czy faktycznie nie potrzebuje czasu. To wszystko. Kiedyś jedna kobietę źle oceniłem i staram się nie zrobić drugi raz  tego samego błędu. Szczególnie, że jak z nią rozmawiam do odnosi się z szacunkiem do tego co czuje "to naprawdę dla mnie zaszczyt, że  darzysz mnie takim uczuciem, ale dla mnie słowo kocham cie bardzo dużo znaczy i nie potrafię teraz "

@edit

Ja pisze, a w tym czasie odpisujecie także sorry za bałagan!h

Maciek, zadałem jej to pytanie, bo to ona potrzebowała czasu i wysyłala mi sprzeczne sygnały. To też ciota?

Ja mam wrażenie, że to wszystko co piszecie, to jakaś pieprzona gra. W senie komu zależy bardziej, kto się odkrywa, kto daje więcej niepewności itd. Im mniej się angażowałem im mniej mówiłem o uczuciach, to jej było więcej... na pewno nie o to w tym wszystkim chodzi. Piłka jest po mojej stronie... teraz mogę chociaż w ułamku procenta uratować jaja.

Elle co Ty masz do tych uległych kobiet faceci trochę inaczej na to patrzą i większości uległość nie będzie przeszkadzać. Na pewno jest to dużo lepsze niż ciągła walka o dominację w związku z "samica alfa" mającą ego wywalone w kosmos.
Faceci nie potrzebują żeby ktoś ich "prowadził" przez życie. Zwykłemu facetowi "samica alfa" nie jest do niczego potrzebna. Książka "czemu faceci kochają zołzy" to niestety stek bzdur.

Ciota i to jak cholera. Naprawde nie widzisz niczego niemeskiego w tym, że oddajesz jej z miejsca stery Waszej relacji? No litości!

Wiecie, faktycznie zadałem pytanie w którym to kierunku idzie, ale chwile później stawiałem sprawę jasno - wszystko albo nic. Zasmuciłaś mnie Elizabeth, że już jaj nie odzyskam...

Dla kobiety. Faceci mają to głęboko we dupie.

Tj nie mówię tu o sierocie życiowej na wiecznym bezrobociu z nieskończoną podstawówką "bo się stresowala" tylko o normalnej ogarniętej ale uległej.

Nieprzewidywalnosc w związku? A po co mi to? babki potrzebują silnych i zmiennych emocji, inaczej wkrada się monotonia. Faceci patrzą inaczej, nam rollercoaster uczuciowy nie jest do niczego potrzebny

Elizabeth, a Ty myślisz, że  dlaczego od momentu, kiedy ja poznałem, to prawie cały czas walczymy ze sobą, kłócimy się. Skąd się biorą takie skrajne emocje? Na pewno nie z tego powodu, że jestem uległy w 100%. wydaje mi się , że to nie sluszna ocena. To, że ostatnio tak stawiałem sprawę - moje pytania jak ciotka, to już troch bezsilność.

Jesteś postrzegany przez swoją lubą jako dupa wołowa, deal with it.

Ma zresztą rację.

Nie rozumiesz.
Wy się kłócicie nie dlatego, że ty pokazujesz jaja, tylko przez ich brak. Paradoks? Pozorny.
Ona robi coś w rodzaju podświadomych prowokacji, testowania, na ile może jeszcze narobić ci na głowę, a ty ją za to przeprosisz po kilku dniach czy tam tygodniach..nieistotne zupełnie.
Wszystkie testy do tej pory oblewałeś i oblewasz.

Nie próbuj nawet tłumaczyć sobie waszych kłótni tym, że to z powodu tego jak mocno się "stawiasz"
Twoje "stawianie" polega na tym, że robisz pod siebie ze strachu przed tym, by ona ciebie ZNOWU nie zostawiła, albo nie poleciała do kogoś innego. Chcesz wymusić na niej jakieś deklaracje, "zaklepać ją"   sobie, że tylko ty i nikt więcej.
A ona mówi jasno - NIE. Jesteś opcją i albo ci się to podoba, albo nara. Ale wie, że nie powiesz nara, więc może sobie pozwolić na takie teksty.
Ja robiłam to samo z jednym gościem, dopóki wiedziałam, że nie ma jaj by odejść.

To zostaje mi seks bez zobowiązań z alfą. Albo spokojny związek z podporządkowanym mi w pełni Leszkiem, typu cichy - bez seksu   

Na jakiej podstawie uważasz, że ja ZAWSZE kłóciłem się, bo bałem się ją stracic? faktycznie ona chodzi na zgniłe kompromisy tak, jak czasami ja. Zawsze mi się wydawało, że mamy podobne charaktery w sensie walczymy o swoje na zasadzie "alfa" i stad te kłótnie. Widocznie się myliłem. Ostatnią ja pytałem co ja przy mnie trzyma... odp. "Miałam nadzieję, że się ułoży. Chciałam odciąć to co było i poznać Cie na nowo, bo kiedyś zaczęliśmy relacje  od dupy strony...czyli od pożądania i seksu" Najgorsze w tym wszystkim jest to, że  to co mówi wydaje się mieć sens i faktycznie próbuje być ze mną szczera, a ja się miotam. Elizabeth, z Twojej wypowiedzi wynika, że tylko odejście uratuje cokolwiek tam na dole.

Najoględniej, jak jest się "beta" to się przynajmniej wie kim jest "alfa" ale jak jest się "delta" lub dalej, to się wie tyle co się zje.

"ale też nic się nie stanie, jak odejdę."

To miłość!!!! Najprawdziwsza!!! Nikogo poza Tobą nie widzi. Będzie cię zawsze pożądać, pragnąć, szanować, chce dać ci siebie, dać ci szczęście i p....... się z tobą dopóki starczy w sklepach prezerwatyw.

Zartowałem :-|

Cichy Ty i alfa xD
Proszę, nie żartuj. Jesteś OMEGA do granic możliwości. W dodatku jesteś uparty jak osioł i olewasz dobre rady osób które potrafią jednak na podstawie tego co piszesz przeanalizować Twoją sytuację.

Jak chcesz, mając atrakcyjność równą zero, sprawic by Cię pokochała? Dajesz się gnoić jak kundel, pozwoliłeś przyprawić sobie rogi, nazywać się śmieciem. Jak ona ma się niby w Tobie zakochać? W takim słabeuszu? Jak chcesz zająć rolę faceta nie mając śladowego autorytetu?

Sorry, moja odpowiedź to parsknięcie śmiechem..mało się nie osmarkałam.

Co ci będziemy gadać cichy: "jeśli zechcesz odejść -odejdź", czyli po twojemu: Chcę ci zrobić loda z połykiem, a potem nie schodzić z ciebie do najbliższych świąt. Może być?
W zasadzie wszystko jedno..

Byłam przy takim facecie, ale jak już się zorientowałam,  zasadziłam mu kopa w 4 litery - bilet w 1 stronę.

Wcześniej sama taka byłam dla prawie każdego faceta, ten był ostatni, bo mogłam przeglądać się w nim jak w lusterku, bo zaczął mnie kopiować w końcu

Inna sprawa, że nie było między nami chemii, bo ja mam chemię tylko z facetami, którym nie mogę tańczyć na głowie i których szanuję.
A bardzo szybko się orientuję komu mogę, komu nie. Jestę elastyczna

Trochę zyskał ale to już było zbyt toksyczne by to kontynuować, nie dało się nic zbudować: zbyt dużo zatajonych pretensji i żalu, pomimo chęci momentami nawet.

Byłam wredną suką i nie mam wątpliwości co do tego.

Inna sprawa, że gdybym trafiła na faceta, który od początku by mi się podobał nie pozwalałabym sobie na tyle - możesz mi wierzyć

Podobał, ale w jakim sensie?
Chodzi mi po głowie pewna myśl. Spójrz na to proszę z innej strony. Ja wielokrotnie od niej słyszałem, że mnie nienawidzi, że nie chce mnie znać, że zniszczyłem jej życie i mimo tego ona nigdy mnie nie zostawiła - w takim sensie, że nigdy nie zniknęła. Ba.. ja nigdy jej też nie prosilem o to, żeby została. Ona ciągle była, kochała się ze mną, całowała itd. Głównie kłótnie rozchodziły się po kościach, beż żadnych wniosków - ot po kilku tygodniach nagle było cudownie. Ciągle też powtarzała i to nawet ostatnio, że ją pociągam fizycznie. Każdą kłótnie dość mocno na swój sposób przeżywa. Widać to np. teraz. Może ona wcale nie jest żadną "samicą alfa" tylko jest równie pogubiona w tym wszystkim co ja? z tą różnicą, że ona boi się powiedzieć, że kocha, kiedy nie jest tego pewna przez to wszystko co się kiedyś działo, a ja po prostu źle rozumiem "miłość" i niepotrzebnie o tym mówię.
Nie próbuje jej tutaj bronić, spoglądam na to trochę z innej perspektywy.

"Ja wielokrotnie od niej słyszałem, że mnie nienawidzi, że nie chce mnie znać, że zniszczyłem jej życie i mimo tego ona nigdy mnie nie zostawiła - w takim sensie, że nigdy nie zniknęła. Ba.. ja nigdy jej też nie prosilem o to, żeby została. Ona ciągle była, kochała się ze mną, całowała itd. Głównie kłótnie rozchodziły się po kościach, beż żadnych wniosków - ot po kilku tygodniach nagle było cudownie. "
Doszukiwałem się w tym jej uzależnienia i tego, że mówiąć "kocham Cię" nie wiem co mówię, bo tak jak wielokrotnie pisałaś - to nie jest miłość.
Co Cię zmieniło? Przy nim zauważyłaś, że jesteś "wredną suką"?

I naprawdę chcesz mieć cokolwiek wspólnego z tą wariatką? To osoba z rzędu tych, które jak zdradzają i przyłapiesz ją to jeszcze Ci się oberwie, że jak możesz ją śledzić, że jesteś psychopatą, że masz iść na terapię leczyć się z braku zaufania do niej.

I wiesz co w takiej sytuacji zrobisz?

Najpierw ją będziesz przepraszał na kolanach że Cię zdradziła bo wmówi Ci że to przez Ciebie, potem na tą terapię pójdziesz a na końcu dasz się grzecznie wystawić za drzwi żeby zrobić miejsce dla jej nowego fagasa.

Witam wszystkich. Do tej pory byłam tylko biernym obserwatorem i czytelniczką tego wątku, z podziwem patrzyłam jaką ogromną cierpliwością wykazuje się grupa kilku użytkowników, i stara się wyciągnąć Cichego z tego gówna. Ale po przeczytaniu ostatnich wpisów Autora, chciałabym dodać swoje trzy grosze.
Byłam po tej samej stronie co Ty Autorze, i to dość niedawno. Wiem w takim razie jak to jest, gdy stawiamy na piedestał kogoś, kto ma nas w głębokim poważaniu i pomimo tego, że czerwone lampki szaleją i oślepiają nam oczy, dalej idziemy w tym jednym kierunku, jak owce na rzeź. Ignorujemy te sygnały, ignorujemy intuicję, bo nie ufamy jej. A to największy błąd, jaki można popełnić, bo ona nigdy nie zawodzi i nigdy nie działa na naszą szkodę, wręcz przeciwnie. Ale nie o tym... Uderzyło mnie to, co bije z ostatnich wpisów Cichego. I pomimo tego, iż nasze historie sporo się różnią pod wieloma względami, to nie mogę oprzeć się stwierdzeniu, że Cichy jest na drodze ku znienawidzeniu siebie. Tak jak napisała Elle, już niewiele brakuje do tego, aby Autor patrząc w lustro czuł pogardę, wstyd, zażenowanie i nienawiść do widoku, który ujrzy w odbiciu. Mówię to z własnej autopsji. Byłam taka jak on, facet srał mi na głowę, a ja tylko otrzepywałąm się i odpowiadałam na to "przecież to tylko deszcz Kochanie" to tylko jedna z wielu takich zawstydzających mnie sytuacji, ale to wszystko co się działo, sprawiło, iż do reszty siebie znienawidziłam. W lustro patrzeć nie mogłam, a przy tym zastanawiałam się co zrobić, by ten ósmy cud świata jednak nie kopnął mnie w doopę, jednocześnie jeszcze myśląc, że ja na kogoś tak cudownego nie zasługuję. Dramat.
Dziś nie potrafię się pozbierać. Nie dlatego, że to się rozpipczyło, że byłam od samego początku perfidnie oszukiwana, że ten człowiek mnie nie szanował. Ale dlatego, że to JA nie szanowałam siebie i pozwoliłam komuś na to, by swoim zachowaniem i postawą wobec mnie, ściągnął mnie na dno. To ja na to wszystko pozwoliłam, nie powiedziałam 'nie', stałam i przyglądałam się, czekając przy tym na wyrok i zachodziłam w głowę jaka powinnam być, by królewicz mnie nie wystawił. Tfu!
U Ciebie Cichy jest to samo - dama robi z Tobą co chce, narobiła Ci na głowę już niejednokrotnie, powiedziała Ci wprost, że ona nawet w związku z Tobą nie była, a Ty jak naćpany analizujesz każdą kropkę w jej smsie, każde pierdnięcie i wdech powietrza, myśląc, że pod tym musi kryć się jakiś znak dla Ciebie. Przerażające jest to, jak strasznie musisz siebie nie szanować, skoro to trwa już tyle czasu, a Ty nadal w jednym punkcie... Musisz się też potwornie bać samotności, skoro nie przeszkadza Ci to, co ta dziewucha z Tobą robi. Dziś nic do Ciebie nie dociera, choć to już 19 strona i można na bazie wszystkich prawie wpisów zrobić niezły poradnik, który pokazywałby jak uchronić się przed taką psychopatką jak Twoja była (?). Ale problem w tym, że Ty nie chcesz co musi się stać, by Ci się zachciało? Ona już i tak wiele zrobiła, więc nie wiem czego oczekujesz? Ciągle analizujesz jej każde słowo, ale po co, pytam? To i tak w niczym Ci nie pomoże. Tłumacz nam, że chcesz zrozumieć jej postępowanie ot tak po prostu, bo kochasz, bo to, siamto. A guzik. Wierzysz jeszcze, że to zrozumienie wskaże Ci jakieś światełko w tunelu, aby dotrzeć do jej serduszka, bo może pannica w końcu się nad Tobą zlituje i jednak zaakceptuje Ciebie wspaniałomyślnie, od czasu do czasu nazwie Cię nawet swoim chłopakiem. Szaleństwo bądź wreszcie szczery przynajmniej z samym sobą, bo uwierz, że choć nie widzimy co się u Was dzieje, to wystarczy przeczytać kilka Twoich początkowych wpisów, by powiedzieć jasno - ONA MA CIĘ W TYŁKU. Im bardziej próbujesz i jesteś bliżej niej, to jej złość wobec Ciebie tylko wzrasta. Nikt, kto naprawdę kocha, nie zachowuje się tak jak ona, nikt. Gdy jest miłość, wszystko jest jasne, szanujemy tę osobę, dbamy o nią, chcemy dać jej dużo dobra, bezpieczeństwa, dzielić się radościami, a smutki i problemy przezwyciężać wspólnie, bo to jest część naszego życia, a szkopuł tkwi właśnie w tym, by być wtedy razem, a nie jeździć na koncerty z byłym facetem. Dziwisz się, że ona nie chce zerwać kontaktu. A po co ma to robić, skoro dzięki Tobie może sobie wstrzyknąć działkę uwielbienia dla jej osoby? Relacje z osobą spoza rodziny są płynne, one są, ale może ich też nie być, mogą się zakończyć, urwać z powodu różnych okoliczności. I tak naprawdę to tkwiąc w pewnych relacjach, podświadomie zbieramy dla siebie jakieś korzyści, coś musi nas przy tych układach trzymać. I tak jak Twoja była na ten przykład, dzięki Tobie może się utwierdzać w swojej zajebistości i ma opcję w Twojej postaci, która z braku laku ujdzie w tłumie. Ja będąc z tamtym facetem miałam relację, w której nie było bliskości emocjonalnej ani fizycznej (związek na odległość), a że czułam lęk przed bliskością, miałam relację, która spełniała moje "wymogi", dodam jeszcze strach przed samotnością. A Ty? Ty też masz na pewno takie korzyści, tylko warto by było pogrzebać trochę w głowie i odszukać w sobie te motywy. Tylko Ty znajdziesz je i uznasz za pewnik, my możemy fantazjować, domyślać się, ale to i tak Twoje zadanie. Ale zamiast zająć się sobą i rozpocząć zabieg przyszywania jaj, wolisz analizować "Hej Cichy, co tam u Ciebie?", prawda? praca nad sobą jest bardzo trudna, pojawiają się wnioski, które bolą, które przywołują wciąż te najgorsze wspomnienia? To nie jest łatwe zadanie. Dużo czasu trzeba sobie dbać, by dojrzeć pewne rzeczy. Ale końcowy sukces jest warty tego wysiłku, bo zaczynasz siebie poznawać, tego prawdziwego siebie?
Życzę Ci jak najlepiej, chciałabym, byś miał więcej szczęścia ode mnie, ale obawiam się, że jest już za późno, i w momencie gdy sprawa się rypnie, ciężko będzie Ci spojrzeć w lustro... Specjalnie nie poruszam jej tematu, goowno mnie obchodzi tak naprawdę co ona sobie myśli, obchodzi mnie co Ty myślisz, bo byłam w tym samym miejscu co Ty i tak po ludzku jest mi Ciebie szkoda. Najbardziej z tego powodu, że jesteś tak bezmyślnie ślepy na to, co ona robi, ja już bym dawno nie wytrzymała, a i tak jestem dość ciężkim przypadkiem. Pięć miesięcy "walczyłam", dawałam szanse, choć podświadomie wiedziałam, że nie dam rady, że nie wytrzymam tego traktowania, w zamian nie miałam naprawdę nic, co kochający siebie człowiek uznałby za coś dobrego. Pięć miesięcy przepierdzielone na całej linii i teraz żałuję każdej sekundy, którą mu poświęciłam. Nie wierzę, że zrobiłam tyle rzeczy przeciwko sobie, że sama siebie zniszczyłam, bo on był tylko narzędziem... Ciężki jest powrót do siebie, odnajdywanie siebie na nowo i oddzielenie się od tamtego rozdziału grubą kreską, bo w głowie ciągle tkwi myśl, że zeszmaciłam się do reszty. Utraciłam wartości, zasady, przestałam się śmiać, uszło ze mnie życie. I w imię czego? Pomijam problemy rodzinne, ale ta osoba nie była tego warta. Nikt nie jest wart tego, aby dla jego przyjemności zrezygnować z siebie i stać się kukłą w teatrzyku, którego reżyserem jest nasz ukochany/ukochana. Ale to Ty musisz to zrozumieć, musisz to poczuć w duszy, bo choćbyś szedł przez miasto z pieśnią na ustach, żeś taki zdeterminowany do walki o siebie, i że to Ty jesteś dla siebie najważniejszy, to nie przekonując do tego swojej podświadomości, nie zrobisz nic, nadal będziesz siebie oszukiwał. To będą tylko piękne hasła, które nie będą miały styczności z czynami. Tak jak u Twojej byłej mówi, że chce Ciebie, że jesteś ważny, a nie okazuje Ci tego swym zachowaniem, bajecznie
Upisałam się, ale wszystko co tu jest, to sama prawda, poparta moimi doświadczeniami. Wiem w jakim położeniu teraz się znajdujesz, ja też byłam kiedyś taką ciotą, ale uwierz mi, można z tego wyjść, trzeba tylko chcieć. I tak na koniec, powiem Ci Cichy jeszcze jedno - ludzie dobierają się w pary, tworzą związki, mniej, lub bardziej udane. Zawsze jednak istnieje choć małe prawdopodobieństwo, że kiedyś może dojść do rozstania, choćbyśmy żyły sobie wypruli w staraniach nad tą relacją, różnie w końcu bywa. Ale każdy z nas, bez wyjątku, tworzy w swoim życiu jedną, niepowtarzalną relację, która stażem przerasta wszystkie nasze związki partnerskie. Ten związek tworzymy... z samym sobą i tylko od nas zależy jak ta relacja będzie wyglądać. Nikt za nas tego nie zrobi. To ja muszę siebie zaakceptować, pokochać, polubić przebywać tylko w swoim towarzystwie, kierować się swoim dobrem, szanować siebie. To jest relacja wyjściowa - tak jak Ty traktujesz siebie, tak inni będą robić to samo, a nawet jeśli taki delikwent założy maskę, i pokaże swoją prawdziwą twarz po jakimś tam czasie dopiero, to nie będę czuła zagrożenia, bo skoro chcę dla siebie dobrze, bo wiem, że na to zasługuję, to koopnę dziada w doopę, i pójdę przed siebie, z podniesionym czołem, a nie z miną zbitego psa. Odpowiedz sobie na pytania, na co według siebie zasługujesz i co na miejscu tej dziewczyny dałbyś sobie. Potem skonfrontuj te myśli z rzeczywistością i wnioski nasuną się same.
Przepraszam, jeśli wiele moich przemyśleń się powieliło z wcześniejszymi wpisami, ale uważam, że każda opinia jest na wagę złota, pora wyjść z tego bagna i zacząć żyć. Szkoda chłopaku życia, uwierz. Zacznij wreszcie dbać o siebie, szanuj siebie jako człowieka przede wszystkim, kieruj się swoim dobrem. Żyj swoim życiem, to jedyny już ratunek na to, abyś jakoś wyszedł z tej chorej relacji, która zabrała Ci nie tylko godność i zdolność trzeźwego myślenia, ale również i niestety jaja?
Pozdrawiam.

Przeczytałem z uwagą całą historię i dochodzę do wniosku, że oboje są jeszcze emocjonalnymi gówniarzami którzy nie dorośli do żadnych związków. Oboje powinni jeszcze bawić się w piaskownicy, a nie zabierać się za tworzenie związków. Ja nie winię tutaj żadnej ze stron. Stwierdzam tylko że to są jeszcze dzieci, które zaczynają bawić się w miłość, a nie wiedzą z czym to się je. Aż przykro, że takie fanaberie zabierają tyle miejsca na tym forum, gdzie powinno się roztrząsać poważne problemy a nie dziecinne fanaberie.

Leczyć to się Ty powinieneś, serio