Oj już dawno mnie na forum było 
.
Po pierwsze jestem pod ogromnym wrażeniem, że masz tak silny i stabilny kręgosłup moralny (czego jak widać wielu Paniom i Panom brakuje). Szczerze gratuluję:).
Jeśliby na prawdę Ciebie kochał to czas, który o dziwo znalazł, aby być z kochanką poświęciłby Tobie i dzieciom.
Głównie na ten wątek odpisywały osoby, które zaznały zdrady. Teraz Wam napiszę jak to wygląda ze strony dziecka, które w wieku 11 lat dowiedziało się o zdradzie SWOJEGO OJCA. Wielu nazwijmy to dorosłych uważa, że mówiąc dzieciom o zdradzie wywróci się Ich życie do góry nogami. To prawda. Bo dziecko od najmłodszych lat w swoim otoczeniu (szkoła, dalsi krewni itp.) nauczane jest, że tylko dwoje rodziców w rodzinie jest tą prawidłową drogą w życiu. Zdrada, przemoc itp. to tematy tabu. Gdy dziecko widzi, że mama nagle z jakiegoś powodu zaczyna inaczej zachowywać się w stosunku do taty, nie rozumie zaistniałej sytuacji. Nie dlatego, że jest głupie (choć wiele rodziców uważa, że dzieci są zbyt głupie aby pojąć problemy dorosłych ludzi), ale z powodu braku informacji ze strony osób, które powinny być względem nich szczere. Bo nie owijajmy w bawełnę, jeśli para nie mówi o zdradzie swojemu dziecku to z powodu KONSEKWENCJI jakie mogą nastąpić, czego się boją. Co mogę po części zrozumieć, bo nie dość, że trzeba poradzić sobie ze zdradą (co jest strasznie wyniszczające głównie dla osoby zdradzanej) to jeszcze trzeba swojemu dziecku poświęcić więcej uwagi niż zwykle. W moim przypadku mama wykazała się bezgranicznym zaufaniem i miłością do mnie i mojej siostry. W czwórkę się spotkaliśmy i otrzymałyśmy złą nowinę. Po 12 latach jestem jej więcej niż wdzięczna, po prostu dumna, że była w stanie ponieść konsekwencje czynów taty. Pozwoliło to mi i mojej siostrze dowiedzieć się kim naprawdę jest nasz tata, do czego miałyśmy prawo. Zapytać się DLACZEGO? CZY NAS JUŻ NIE KOCHA? Czy był ból? Był i to ogromny, ale pomimo swojego wieku wiedziałam, że to moja mama, a nie tata potrzebuje więcej wsparcia. Nie mam zielonego pojęcia po ile lat mają Twoje wspaniałe dzieci, ale moim zdaniem powinnaś iść do psychologa dziecięcego i wywiedzieć się, czy Twoje dzieci są na tyle dorosłe emocjonalnie, że zrozumieją zaistniałą sytuację. Ja pomimo dowiedzenia się o zdradzie nie zaczęłam ćpać, pić, czy uciekać z domu. Dodatkowo nie wiesz, czy przypadkiem Same już nie zorientowały się w jakiej sytuacji się znajdujecie. Pamiętajcie dzieci są bardzo inteligentnymi istotkami .
Aktualnie Twój m. jest tak potulny nie z miłości do Ciebie. Po prostu skalkulował, że bardziej OPŁACA Mu się być przy Tobie i dzieciach, niż przy kochance. Twój wybór który podejmiesz (lub podjęłaś) będzie zależny od Twojego kręgosłupa moralnego, samodzielności i miłości którą darzysz Tego człowieka. Szczerze powiem, że jest to śmieszne jak ktoś mówi, że ŁATWIEJ jest kogoś wyrzucić za drzwi niż dać Mu drugą szansę! Za równo w sytuacji, gdy On będzie przy Tobie fizycznie, czy nie to w magiczny sposób o nim nie zapomnisz od tak. Ludzie popełniają błędy, ale zdrada jest pokazuje Jego egoizm i brak empatii w stosunku do Ciebie.
Widząc, jak moja mama musiała praktycznie Sama nas wychowywać i to jeszcze w czasach, gdzie kobieta na dobrym stanowisku to jeszcze było czymś egzotycznym nauczyłam się być silną i samodzielną kobietą, która wie co chce w związku. Dzięki temu umiałam w porę zareagować w moich dwóch byłych związkach i odciąć się od maminsynka i wygodnickiego palanta, którzy próbowali ułożyć sobie życie pod siebie. Aktualnie znalazłam partnera swojego życia i czuję coś więcej niż miłość opisywaną w książkach, którą lubią wdrażać w życie ludzie. Zaufanie, miłość i bezpieczeństwo to jest podstawa każdego związku. Bez względu jakbyśmy byli nieidealni, te trzy rzeczy zawsze uda się osiągnąć pomiędzy dwoma prawdziwie kochającymi się ludźmi.
Życzę Ci znalezienia Tego prawdziwego , spędzenia wielu cudownych chwil z dziećmi oraz zaznania spokoju w życiu. Trzymaj się!
