trudne relacje w domu - Netkobiety.pl

nie mozemy wyprowadzic sie na swoje, bo mieszkamy na wsi, mamy gospodarstwo, mamy gromade kredytow do splacania to nie takie proste....
na rodzicow tez nie moge zbytnio liczyc, oni maja kupe swoich problemow, nawet juz nie mowie o wszystkim swojej mamie bo nie mam sily. pogadam z mama, wroce do domu i dalej to samo pieklo. mama nic mi nie pomoze...
naisalam bo chcialam to z siebie wyrzucic, nie moge zniesc obelg tesciowej, maz mi nie pomaga, nie umie jej czegos powiedziec do sluchu, tak jakby mu wcale na mnie i na naszych dzieciach nie zalezalo...
czasem chcialabym znow sie spakowac ale juz nie wrocic.
tak wrocilam po 2 tygodniach, tesknilam, nie da sie taka odrazu przestac kogos kochac  to z winy tesciowej. mielismy synka, myslalam o nim glownie, balam sie ze mi go zabiora bo nie mam nic, pracy wyksztalcenia...
to naprawde dluga historia, to co napisalam to tylko wielki skrot.

Nic w życiu nie jest proste ale to nie znaczy, że nie jest niemożliwe. Musisz znaleźć rozwiazanie a nie pozwalać by ta sytuacja wyglądała tak samo każdego dnia. Weź się w garć. Masz być przykładem dla swoich dzieci.

Rozumiem, że teść nie chce się wtrącać i z jego strony wsparcia i pacyfikacji teściowej nie uświadczysz. Teściowa jest u siebie, ona rządzi i na każdym kroku będzie to podkreślała swoim zachowaniem. Ty jesteś przyjezdna, na łasce, niewiele potrafisz wg niej -masz się więc podporządkować i nie podskakiwać.  Tacy prości ludzie, z wiejskiego środowiska, gdzie ciężką pracą do czegoś się dochodzi, ceni ojcowiznę i w ogóle majątek - króluje zatwardziałość, nieracjonalny konserwatyzm i nieustępliwość w wielu kwestiach. W tej relacji już nic się nie zmieni, bądź pewna. Ciężko też widzę ewentualne wsparcie ze strony męża, bo skoro do tej pory go nie uświadczyłaś, to znaczy, że nadal "oddawał będzie należny matce posłuch i szacunek"...
By poczuć się pewniej musisz być na swoim lub przynajmniej na neutralnym gruncie. Koniec i basta. Innej drogi nie ma. Rozumiem, że macie teraz trudności finansowe (przy okazji - za co spłacacie te kredyty?! - mieszkać gdzie mieliście, nowym Audi też się nie rozbijacie, jak sądzę, chyba, że na jakieś wspólne rzeczy jak np. sprzęt rolniczy). U teściowej zyskasz szacunek stanem posiadania i gospodarowania na swoim. Obawiam się jednak, że nawet po ustabilizowaniu się Waszej sytuacji finansowej, Twojego męża nie byłoby jednak stać na decyzję o wyprowadzce na swoje i odcięcie pępowiny, co najwyżej planowanie rozbudowy gospodarstwa na miejscu - a to pośrednie rozwiązanie. Zawsze będzie miał wymówkę typu, że rodzice już starsi z problemami zdrowotnymi i trzeba pomóc. Reasumując, najlepszym rozwiązaniem na tą chwilę dla Ciebie samej jest wyprowadzka z dziećmi do rodziców, jeśli mogłabyś oczywiście liczyć na ich pomoc przy dzieciach itd. Odwiedź też jakieś ośrodki aktywizacji zawodowej, powstające z unijnych środków różnego rodzaju spółdzielnie społeczne i dąż do uniezależniania się, żebyś miała jakąś alternatywę na funkcjonowanie. Trwanie oznacza eskalację znanych Ci już napięć. I jeszcze jedno - powrót z miłości i tęsknoty osłabił Twoją negocjacyjną przewagę w relacjach z teściową, inaczej by to wyglądało, gdyby teściowa przeprosiła, poprosiła o powrót - stawiasz wtedy warunki i wracasz. Wiem, że łatwo mi się to pisze, ale sucha ocena sytuacji tak właśnie wygląda.

wlasnie przeciwstawilam sie jej raz wa trzy... powiedzialam ze tak sie nie dam traktowac i ze tez jestem czlowiekiem i mam prawa ale to tylko pogarsza sytuacje. teraz ja jestem ta zla bo sie wlasnie postawilam. a zdaniem tesciowej wlasnie przyszlam z niczym i mam cicho siedziec i sie nie odzywac. wiem takie sa prawa wsi i w sumie wiedzialam o tym ale nie umiem cicho siedziec i pozwalac jak ktos po mnie jezdzi jak po szmacie od podlogi.
tak jestem osoba emocjonalna i chyba to tez jest moj problem bo gdybym olala jej gadanie byloby mi lzej a tak to biore wszystko do siebie i sie dusze.
nie zostalam u rodzicow bo oni tez sa w trudnej sytuacji materialnej, finansowo by mi nie pomogli a zczego bym utrzymala siebie i dzieci? u nich najwyzej bym miala dach nad glowa no i swiety spokoj ae to nie wszystko.
z ukochanym nie wiem juz jak mam rozmawiac, on niczego nie rozumie, ostatnio kazal mi skrocic jezyk i tyle, nie obchodza go moje uczucia.

piszesz tak jak ja to bym ujela, to co piszesz to wszystko prawda, jestem pewna ze tesciowej nie zmienie, wiem ze wlasnie ciezko tu pracowala i sie rzadzi, wiadomo. tylko wlasnie najbardziej mi szkoda mojego malzenstwa ze sie kruszy wlasnie przez relacje z tesciowa. my juz nawet malo rozmawiamy, bo to ja jestem ta zla nie dobra ktora podskakuje rodzicom.nie, trudnosci finansowych nie mamy, radzimy sobie dobrze, na nic nie brakuje no ale takiej kwoty zeby powiekszyc dom i sie oddzielic nie posiadamy i nie wezniemy nawet kredytu bo musimy troche splacic te co mamy. hehe to mnie rozsmieszylo, nie rozbijamy sie nowym audi ale tak, wzielismy kredyt na nowego ale opla jezdzic czyms trzeba a stary sie sypal. pozostale kredyty sa na dwa nowe ciagniki i sprzet rolniczy. maz nigdzie nie zamierza sie wyprowadzac bo tu jest JEGO dOM, WLASNIE TYLKO ZE JEGO BO JA NIE CZUJE SIE TU JAK W DOMU. sorki za capsa. tesciowa nigdy nie przeprosi, to nie taki czlowiek by przyznal sie do winy. ja wiem ze mam chwilowo niewyparzony jezyk, ze moze dotne ze cos ale to juz wszystko z tych nerwow, kiedys taka nie bylam, wiem ze jest i mojej winy w tym wszystkim ale ja sie poprostu bronie przed tymi obelgami i klamstwami na moj temat. nie mam sily juz na te walke, nie wiem co robic, do rodzicow nie pojde bo mi nie pomoga, sami pracuja ledwo wiaza konec z koncem, poza tym nie chce zwalac sie komus na glowe z dwojka dzieci. juz mi nawet nie chodzi o ta tesciowa ktorej i tak nie zmienie, chcialabym zeby moj maz zauwazyl moje wolanie o pomoc, zeby okazal choc odrobine wsparcia, brakuje mi nawet rozmowy z nim, mam takie wrazenie ze woli matke i wszystkich dookola ode mnie, wieczory spedza nawet z matka nie ze mna, albo siedzi przed  komputerem albo z nia rozmawiaja ''o waznych sprawach'' bo matka przeciez wie lepiej wszystko..

dokladnie. moj m predzej kupi ziemie czy zrobi cos w gospodarstwie niz postawi dom. prawdziwa prawda.

Podstawowy błąd, który popełniłaś, to ten, że zamieszkałaś w domu teściowej.Ten fakt niszczy największą miłosc.
Wyjście za mąż za rolnika pogarsza sprawę. To chyba jedyni ludzie, którzy są tak niechętni budowie swojego domu. Każdy inny biznesmen to zrobi, ale nie rolnik. Od lat obserwuję ten fenomen.

Starzy rolnicy, gospodarze od lat, też są specyficzni. Do końca swoich dni trzymają rękę na pulsie. Bywa komicznie: 50-cio latek łajany przez 80-cio latka.
Rolnik ma kodowane od dzieciństwa posłuszeństwo i szacunek dla rodzica. Żonę można zmienic, rodziców ma się jednych.

Następny fenomen to ten, że tyle się o tym pisze, a dziewczyny i tak myślą: w moim przypadku będzie inaczej. Mało tego, ostrzegają następne, lecz kto im wierzy.

wiem, ze popelnilam blad, ale czasu nie cofne a sama niczego nie zmienie w naszych relacjach. trzeba wysilku z obu stron, co z tego jak ja bym sie starala a tesciowa dalej swoje.
tak, rodzicow ma sie jednych. ja meza rozumiem ze jest posluszny rodzicom, oni go wychowali i nie chce ich ze soba sklocac tylko po to bym ja byla szczesliwa, ale czemu ja mam przez to tak cierpiec.... tak zone mozna zmienic, tesciow nie raz juz o tym mowila, mowila nawet ze K.moglby miec 5 zon na moje miejsce, bo we mnie to nawet nic ladnego nie ma. ona tylko go buntuje, mowi ze mu zycie zmarnowalam, ze po co mu glowe zawracalam, moglabym caly wieczor pisac i bym nie napisala wszystkiego.
tak czy siak i tak nie wygram, probuje tylko sobie pomoc zeby mi bylo lzej, zeby nie zrobic jakiegos glupstwa z tej samotnosci i bezsilnosci.

behappy dziekuje za serdeczne rady ale tutaj chaber ma racje, nie znasz wsi. sie nie sprawdzi to ze maz spytalby mnie o zdanie czy cos. tesciowa uwaza ze ja na niczym sie nie znam i nie powinnam zabierac glosu, cokolwiek nie powiem to i tak jest zle.
tesciowa mi zarzuca ze nie dbam o meza, o dzieci, ze taka jak ja nie powinna miec w ogole dzieci, zarzuca ze nawet glodze starszego synka. ostatnio niemial apetytu i prawie wcale nie jadl, to wina oczywiscie byla moja bo ja go zamorzylam. nie dbam o meza, nie ugotuje mu tak jak ona, ze nie ide z nim wszedzie do pracy ze zona to powinna caly czas isc z mezem i go gonic do pracy a przeciez do cholery dzieci samych na pastwe nie zostawie i nie pojde do roboty, ze wszedzie brudno, ze rodziny nie ugoszcze a to wszystko nie prawda. co niedziela jest u nas meza rodzina, to czy ja mam na bacznosc stojec przy garach i pichcic bo ktos przyjezdza, czy ja nie moge miec odrobiny swobody?
o meza nie dbam, nie jestem gospodarna, wszystko marnuje siastam pieniedzmi na lewo i prawo, nie oszczedzam a to tez guzik prawda bo prze trzy lata sobie pewnie juz nic nie kupilam, zarzutow jest tysiace, jak przypomne jeszcze to dopiszee. co jak co staram sie jak moge a ona i tak tego nie widzi.
fakt moze powinnam byc bardziej wdzieczna bo wylewna nie jestem, kiedys bylam bardziej a teraz olalam to bo i tak nikt tego nie widzi. ale nie potrafie szanowac kogos kto we wszystkim mi tak ubliza...
poszukam tego watku o rolniku, dzieki.
a co do przeprosin ja ich nie oczekuje, poprostu chcialabym czasem w tym domu tez poczuc sie potrzebna....

Ja bym odeszła tak się nie da żyć.

Zgadzam się, że może dokładnie mentalności wsi nie znam, nie ją zresztą chciałem zmieniać, ale ciut tylko przestawić myślenie Twojego męża, który nie musiałby wcale tego rozumieć, a jedynie na Twoją prośbę postarać się w kilku sytuacjach przy teściowej pokazać, że liczy się z Twoim zdaniem. Postaraj się też doszukać głębszego sensu w oklepanym już powiedzeniu - "kto siebie nie szanuje, to inni też go szanować nie będą" i pomyśl w jakich sytuacjach czy sferach możesz z lekka bardziej ostentacyjnie poszanować siebie.
No cóż, ogólnie bardzo Ci współczuję, że spotkał Cię taki los. Lekko nie masz. Mimo tego całego natłoku gromów, jakie na Ciebie spadają - jesteś bardzo dzielna i z pewnością kilka osób jest z Ciebie dumna - Twoi rodzice, po części też mąż (może ta refleksja dosięgnie go głębiej, czego Ci życzę), a w przyszłości dzieci. My tutaj jesteśmy.
Pewnie nie łudziłaś się również, że znajdziesz tu cudowny lek na swoje problemy i dylematy, ale mamy nadzieję, że przez to, że możesz się wygadać, jest Ci choć troszkę lżej na duszy.

Enka, żyjesz w strasznej przemocy emocjonalnej ze strony teściowej, ale i mąż brakiem reakcji na tę przemoc zezwala. Poczytaj o przemocy, jak działa to koło, jak działa ofiara, sprawca. Trochę więcej zrozumiesz, co się u Ciebie dzieje.
Piszesz, że dla dobra dzieci chcesz to przetrwać, ja Ci napiszę, że dzieci podobnie jak Ty są ofiarami tej przemocy. To nie jest dobre dla ich rozwoju, mogą mieć duże problemy emocjonalne, zaburzenia. Podkopywany autorytet matki odbije się na nich w bardzo niebezpieczny sposób. Z czasem same będą przyjmować rolę ofiary, albo sprawcy przemocy.

Co możesz zrobić Ty? Przeprowadzić się do rodziców, zgłosić do MOPSU lub Centrum Pomocy Rodzinie, porozmawiać w jak trudnej sytuacji jesteś, poprosić o pomoc. Ojciec dzieci musi przecież płacić na ich utrzymanie, a Ty porozglądaj się za możliwością podjęcia pracy, dokształcaniem się.
Stawiaj granice, warunki, Twoja teściowa się nie zmieni, nie licz na to, jesteś narażona na depresje i głębsze wchodzenie w rolę ofiary, z czasem stracisz siły.
Odzyskaj swoją godność i zawalcz o siebie, i co najważniejsze, zwłaszcza o zdrowie dzieci, które w tych warunkach zdrowe raczej nie będą.
Oczywiście nie znam sytuacji w Twojej wsi, nie wiem, czy jest tam praca, może trzeba dojechać do MOPSU itp. No ale tu chodzi o Twoje życie i życie Twoich dzieci więc jakiś wysiłek niestety trzeba podjąć. Działaj, po prostu. Złe myślenie Twoje jest takie, że nic się nie da zrobić, bo kredyty i że nic nie robisz dla dobra dzieci. Otóz, sporo można zrobić, tylko trzeba działać. Jeśli zas chodzi o dobro dzieci, to wychowywanie ich w tej rodzinie może doprowadzić nawet do zaburzeń osobowości. To nie jest dla nich dobre! Jak się postawisz i zaczniesz działąć i zmieniać, to Twoja teściowa powinna trochę spasować, bo będzie wiedziała, że smrodek wyszedł na zewnątrz (MOPS, Centrum Pomocy Rodzinie) W takich miejscach są osoby, które znają się na przemocy i wiedzą, o co chodzi Nikt nie ma prawa traktować Cię w ten sposób, przemoc emocjonana też jest przestępstwem! Możesz wzywać policję, założyć jej niebieską kartę, nagrywaj na dyktafon te jej wrzaski i szpile, które w Ciebie wbija, zacznij walczyć. Nie wchodz w rolę ofiary, to najgorsze, co możesz zrobić.

juz kiedys myslalam ze nie wytrzymam i pojde na policje, do ksiedza, nie wiem gdziekolwiek bo juz mialam tego zniewazania dosc, ae tego nie zrobilam bo sie wstydzilam. czasem o tym mysle bo kiedy juz nic nie pomaga a jest coraz gorzej to co mi innego pozostaje, przekonuje sie w mysli ze i tak juz pewnie gorzej byc nie moze. ale zawsze cos mnie jeszcze hamuje. kiedys straszylam policja, bo straszono i mnie.
wiem tez ze dzieci sa ofiarami tak jak i ja. synek widzi co sie dzieje, czesto pyta mnie dlaczego placze i sam juz odpowiada sobie ''bo babcia krzyczy glosno na mame'' . tylko ze ja nic nie potrafie z tym zrobic, boje sie wziasc w garsc boje sie postawic bo wiem ze i tak to zostanie odebrane tak ze ''gowniara nie bedzie mnie tu ponizala za moja prace'' bo zawsze tak jest, probuje cos zrobic, obronic sie ale i tak zawsze bez skutku, bo to ja pozniej jestem obgadana na okolice jaka to ze mnie zla synowa i potem na mnie ludzie patrza jak na bezczelna smarkule.
nie wiem jak mam za to sie zabrac, wstyd mi jest zglaszac to gdziekolwiek, a z drugiej strony wiem ze jak nie zrobie nic to sie wykoncze. tesciowa i tak zrobi tak i omota kazdego zeby to byla tylko i wylacznie moja wina. i tak juz cala rodzina wie jaka ja jestem zla dla tesciowej, jak ja z nia postepuje. fakt w nerwach tez moze powiedzialam duzo rzeczy za duzo ktorych nie powinnam mowic bo to starszy czlowiek ale dlaczego nikt mnie nie wyslucha, nikt nie pozna mojej wersji? wszyscy mysla e to ja jestem ta zla bo cos tam powiedzialam tesciowej ale nie wiedza jak i w jaki sposob ona mnie traktuje.
tesciowa nigdy przenigdy sie nie zmieni, nie zmieknie nawet jakby  miala niebieska karte czy cos w tym stylu, bedzie jeszcze gorzej, bedzie gorzej wygadywala. moze zeby mi nie zalezalo na mezu to bym postawila wszystko na jedna karte ale tez boje sie ze podejmujac sie na taki krok wszyscy odwroca sie tez od mojego meza, chodzi mi glownie o rodzine ktora wiadomo ze stoi murem za matka.

Tak to właśnie wygląda, sprawca przemocy robi wszystko by ofiara była odbierana przez otoczenie jak najgorzej, że to wina ofiary itp.
Nie przejmuj się ludzmi, jestem pewna, że nie jeden po cichu wie, że Twoja teściowa "łatwa" nie jest. Nie można wmawiać sobie, że nic się nie zmieni, jak zaczniesz stawiać granice, to się zmieni. Nie musisz mówić nikomu, że idziesz po pomoc do MOPSU, czy Centrum pomocy rodzinie, czy jakiegokolwiek miejsca, gdzie pomagają ofirarom przemocy. Zrób to sama, bez niczyjej wiedzy, tylko wyrzuć ten smród na zewnątrz, żeby ktos miał możliwość Ci pomóc, poszukaj terapeuty zajmującego się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie(popytaj w mopsie, czy innej instytucji). Czytaj, dużo czytaj, na stronach niebieskiej linii o przemocy. Na tej stronie jest też ogólnopolski numer telefonu, możesz zadzwonić, poradzić się.Masz swoje prawa, pamietaj, że przemoc to przestępstwo.Przeczytaj Ustawę o przeciwdziałąniu Przemocy w Rodzinie. I nie myśl, że przemoc psychiczna jest mniej ważna od przemocy fizycznej. Trudniej ją udowodnić, bo nie widać, a ofiary często nie wychodzą z problemem na zewnątrz. Jednak nagrywanie teściowej, wyjście z problemem na zewnątrz (MOPS itp.) to będą już dowody, poza tym policja, choć wiem, że jest Ci trudno MOPS pewnie sam załozy niebieską kartę. Rób cokolwiek, Twojemu mężowi krzywda się nie stanie, on pewnie sam jest ofiarą przemocy swojej matki. Macie szansę na normalne życie, tylko trzeba wyjść z tym na zewnątrz po pomoc. Nie ma się czego wstydzić, taka przemoc zdarza się bardzo często, nie jesteś z tym sama. Znam wiele dziewczyn z głębokich wsi, które były w podobnych, a nawet gorszych sytuacjach i wyszły z takiej przemocy. Tobie też się może udać Walcz dziewczyno! Twój mąż widać jest za słaby, uratuj Waszą rodzinę. I wierz mi może być gorzej, jak dojdą problemy zdrowotne Twoje, Twoich dzieci, a i przemoc może się nasilać.
Trzymam kciuki i powodzenia życzę!

Jej gadaniem się nie przejmuj, to co mówi to nie jest normalne, to chore i nie jest prawdą. Wiem, że łątwo mówić, bo słowa ranią, ale choć wiedz, że to wszystko, co mówi, jest po to aby Ci dokopać i tyle. Działaj, małymi kroczkami, powoli ale działaj. Przede wszystkim wyjdź z problemem na zewnątrz, porozmawiaj z rodzicami, z przyjaciółkami i kieruj się w stronę pomocy MOPS, Centrum Pomocy Rodzinie, Ośrodki Interwencji Kryzysowej. Jeśli masz ochotę napisz mi na maila skąd jesteś, poszperam i poszukam czegoś w pobliżu. Jeśli chodzi o dzieci, to musisz stawiać granice, nie rób awantur tylko stanowczym tonem powiedz, że nie życzysz sobie takich uwag przy dzieciach, że to im szkodzi i jesli nie przestanie znęcać się nad dziećmi, to zgłosisz to odpowiednim instytucjom. Nie martw się, nie odbierze Ci dzieci, bo pewnie tym będzie Cię straszyć Możesz powiedzieć, że już rozmawiałaś z kimś kompetentnym i że wiesz jakie masz prawa. Możesz uzyskać też darmową pomoc prawnika, jakby coś. Dzieciom trzeba będzie z czasem wytłumaczyć, że to, co robi babcia nie jest normalne, jednak najlepiej zwróć się po pomoc do kogoś, kto pomoże Ci przez to wszystko przejść.Jeśli chodzi o męża, to może czas mu powoli otwierać oczy? Niech chłopak poczyta o przemocy psychicznej o prawach, o tym, co grozi za taką przemoc. Ja nie twierdzę, że to wszystko jest łatwe, czasem trzeba się trochę nachodzić, jeśli w jednym miejscu nie uzyskasz pomocy, pójść w inne itp. Jednak to i tak chyba łatwiejsze niż nie robić nic i trwać w czymś takim. I pamietaj, nie spiesz się, powoli, małe kroczki do celu

kiedys jakis czas zaraz po slubie tesciowa smiechem zartem zrobila sobie osobne wejscie''tak na zapas'' smiala sie ze jakbysmy sie nie pogadzaly to zawsze jest osobne wejscie z ktorego mozna korzystac. tyle ze w praktyce jest inaczej, wejscie sluzy tylko latem do wychodzenia na werande i picie sobie na niej kawki czy herbatki, zima jest zastawione bo'' strasznie wieje zimno przez drzwi''. i tyle wyszlo tylko z osobnego wejscia. domu podzielic nie mozna, bo tesciowa jak wspomnialam ma pokoi 3 ja tylko jeden, za chiny nie da nam np jednego pokoju zebysmy sobie z niego zrobili np kuchnie, wstawili kuchenke czu zlew. w jednym pokoju nie zrobie kuchni i sypialni sobie i dzieciom. a tesciowa nie odda mi zadnego pomieszczenia. powiedzialka ze jak chcemy sie oddzielac to zebysmy oszczedzali i robili poddasze. ot tyle z jej strony a ze ona swojej kuchni nie odda bo to jest jej. ja to doskonale rozumiem i nie chce jej  niczego zabierac bo nie o to tu chodzi.
Fioletowa, wiem ze to co mowi moja tesciowa nie jest normalne i caly czas sobie mowie ze ona to robi zeby mi dokopac. jestem tego swiadoma, tylko ze to tak boli...sprobuje cos zrobic, postaram sie jakos dyplomatycznie odpowiadac na jej glupie teksty o mnie, tyle ze juz nie raz probowalam i slabo mi to wychodzi. ona tak mnie wyprowadza z rownowagi ze jak tylko cos zaczyna do mnie przykrego mowic ja sie denerwuje az dostaje plam na klatce piersiowej. po kazdej sprzeczce wmawiam sobie ze wiecej juz sie nie odezwe, niech gada ja to przetrwam, ale nie daje rady. kiedys straszylam ja ze zglosze to gdzies, ze kontaktowalam sie z kims kompetentnym to wysmiala mnie ze co ja moge, nie mam grosza nic, ze i tak nic nie zwojuje. jak kiedys ucieklam to ona krzyczala ze zabierze mi dziecko bo nic nie mam a ja glupia sie wystraszylam. moze zebym wczesniej z kims pogadala na en temat kto by mi pomogl, z jakims adwokatem to wiedzialabym jakie mam szanse i prawa.

Czy ja dobrze rozumiem, że tłumaczysz takie pomiatanie człowiekiem i znęcanie sie nad dziećmi i nad enką tym, że mieszka u teściowej w domu?
Nikt nie ma prawa znęcać się nad człowiekiem. Jej teściowa wyraziła zgodę na to, aby tam zamieszkali, ponosi więc równiez za to odpowiedzialność. Nie można kupić sobie prawa do znęcania się nad innymi.
Czy jeśli żona mieszka w mieszkaniu męża, to mąż ma prawo do przemocy psychicznej? Nie! Taka przemoc jest karana, to jest przestępstwo i tyle.

Poza tym, o ile dobrze zrozumiałam, to jest gospodarstwo, w którym wszyscy pracują, również mąż enki i ona także, a to jest praca. O pilnowaniu dzieci nie wspomnę, enka nigdzie nie napisała, że teściowa pilnuje jej dzieci.

Enka, ty nie musisz mieć żadnego grosza by zgłosić przemoc, by otrzymać pomoc (Przeczytaj ustawę o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie).
Instytucje pomocowe, sądy, tam nie pracują ludzie głupi nie znający się na temacie. Nikt ci dzieci nie odbierze, niby za co? Za to, że mieszkasz ze sprawcą przemocy? Że jesteś ofiarą? Nie strasz teściowej, że coś zrobisz jesli nie masz takiego zamiaru. Zwróć się po pomoc po prostu. Rozmawiałaś o swojej sytuacji z rodzicami, znajomymi? Co oni na to? Chcą ci pomóc? Dzwoniłaś na niebieską linię?

Enka, odpisałam na maila

Sandro... juz pisalam w ktoryms poscie na co mamy kredyty wziete, glownie na maszyny rolnicze. nie mieszkamy u tesciow, mieszkamy z tesciami na ich ojcowiznie ktora przejal teraz moj maz. i to jest dom mojego meza i jego rodzicow. powinien byc tez moim domem no ale czuje sie tu niestety jak intruz, jak dodatek.bynajmniej tesciowa robi tak bym tak sie czula. wiec to juz jest gospodarstwo mojego mezaa, wzielismy slub, chcemy sie rozwijac i za to inwestujemy w nowe maszyny i w gospodarstwo by miec lzej w przyszlosci. ja jako malzonka jestem wspolposiadaczka tych kredytow, bralismy je razem majac tego swiadomosc na rozwoj niby naszego juz gospodarstwa. tesciowa prawnie nie ma juz nic do  gadania bo to maz jest wlascicielem wszystkiego no ale tesciowa jako zaborcza kobieta ciagle nam wytyka ze to wszystko jej( co poniekad rozumiem) i dalej chce rzadzic wlasnymi prawami. wedlug niej nic nie robie, nic nie przynioslam z domu co jest prawda ale nie powinna mi tego wytykac. wiec cokolwiek bym robila jest zle, ciagle za malo, bo niby tylko siedze jak pasozyt i nie robie nic. wiadomo ona starsza, doswiadczona, oczywiscie wie lepiej jak zrobic to czy tamto, ale ja dopiero zaczynam, ile potrafie to robie. ona uwaza ze ani sprytna nie jestem, ze jestem przyslowiowym legatem itd, bo ona to taka najmadrzejsza, najsprytniejsza, chodzaca samochwala. ja jej nigdy nie dorownam i w tym tkwi tez problem, bo o na by chciala zebym wszystko robila tak jak ona, w jednej chwili powinnam robic 5 rzeczy naraz bo szkoda czasu. ona jakby mogla by orala czlowiekiem. i za to tez te docinki bo nie jestem taka jak ona.
esciowa dawniej pomagala nam w obejsciu, dalej ma warzywa i te sprawy, ale do obory juz nie chodzi bo podupadla na zdrowiu. sami robimy wszystko, ja tez ide i pracuje bo to taka sama praca jak kazda inna, razem ide, pracuje ile moge i na ile pozwalaja mi na to dzieci, wiec ''nie dokladam sie''jak to ujelas bo razem pracujemy z mezem na to wszystko a intercyzy zadnej nie spisywalismy przed slubem.
nie ma w naszej sytuacji mowy na wynajem mieszkanka, tu jest nasz dom tylko poprostu nie dogadujemy sie z tesciowa i stad cale te zamieszanie.

Owszem,napisała,tylko trzeba uważnie czytać.

Trzeba też zrozumieć drugiego człowieka,teściowa zapewne ma swoje lata,może na starość chciałaby mieć trochę świętego spokoju a tu dwójka dzieci i dlatego taka wredna jest.Są dwie strony medalu.
Nie usprawiedliwiam jej,staram się tylko zrozumieć jej zachowanie,musi być tego przyczyna.Dla zabawy chyba tego nie robi?
Autorka przyszła do nich z pustymi rękami, może teściowa czuje się zagrożona,że nowa pani domu pojawiła się? A Ona pójdzie na boczny tor?
enka nie mieszka w domu mężą tylko w domu teściów,i raczej póki oboje żyją to gospodarstwo będzie ich.
Oczywiście nikt nie ma prawa się nad nikim znęcać!! Ale nikt nie kazał jej się tam wprowadzać,zrobiła to na własną odpowiedzialność. A może teściowa myślała,że to tylko na jakiś czas?
Że może za 2-3 lata pójdą na swoje?
Wybacz ale wychodzi na to,że autorka i jej maż woleli wziać kredyt na nowy samochód- w końcu się doczytałam na co ten kredyt( jakby używanych i sprawnych było mało), gdzie za ratę za ten samochód mogliby śmiało opłacać czynsz.I mieliby własną kuchnię...

madanko a jakie Twoja mama miala dowody na znecanie psychiczne? bo tu z tym chyba jest ciezej...

no wlasnie, bo meza w tym wszystkim nie ma. on nie chce sie wtracac miedzy nas, nie obstanie za mna bo wedlug niego mama taka jest i trzeba scichnac...nic nie mowic, mamie nerwy przejda i dalej bedzie dobrze. kiedys bal sie odezwac bo mamusoia go szantazowala ze mu nic nie pomoze, teraz nie wiem dlaczego nic nie mowi, dalej sie boi ale czego? a ze mna nie chce na te tematy rozmawiac. bo zebym miala jego wsparcie byloby mi o niebo latwiej i nie szukalabym pomocy na forum...

Fioletowa, nie wiem jak odczytac Twojego maila.

Pitagoras słusznie pyta, gdzie mąż?

Sandra jest zdziwiona, bo kredyt na samochód wzięty, a w domu młodzi swojej kuchni nie mają. To jest WIEŚ, taka mentalnosc. Chałupa się wali, ale rolnik musi byc mobilny, stąd niezłe bryki przed oborą stoją. Mąż nie będzie interweniował, bo kobieta, żona jest tam często nikim. Kredyt razem z nią wzięty, ale do gadania nie ma nic.

Mój staruszek z ekipą często wybierają nocleg w gospodarstwach agroturystycznych. Co on się naogląda, to jego. Czasami oczy przeciera ze zdumienia, bo żona rolnika pracuje gdzieś na etacie, później ogarnia dom, a wiecznie niezadowolony mąż na hektarach, goni ją oraz dzieci do roboty w polu.

Enka, Twoja teściowa myśli, że bogatą synową mogłaby pomiatac? Dobry żart! Rodzina kobiety wymogłaby odpowiednie traktowanie, albo gościa z torbami puściła. Ja bym sobie zażyczyła intercyzę z odpowiednimi zapisami, np. wnoszę do wspólnego budżetu tyle i tyle, a szanowny pan rolnik też dokłada odpowiednia kwotę. Nie ma bata żeby chałupy nie wybudowac. Tylko, który rolnik na to pójdzie, chyba ten bardzo bogaty. Reszta patrzy łasym okiem na pensję żony, za nią żyje, a sam ciągle pcha kasę w gospodarstwo. Jeszcze można się dowiedziec, że kobieta za mało wnosi. W układzie takim jak autorka, to chyba każda ma przekichane. Będzie odrabiac dach nad głową, wyżywienie, ubranie oraz składkę KRUS, aż jej krew oczami tryśnie.
O ile synowym nie współczuję, tak żonom rolników bardzo. One dostają tak po tyłku, że reszta niech cicho siedzi.

Enka odwiedź Centrum Praw Kobiet, dzwoń na Niebieską Linię, podadzą ci adresy, wstępnie pomogą. Ja jednak myślę, ze wszystko rozbija się o postawę męża.  On na wszystko przyzwala.

Wszystko zależy od tego jak bardzo Enka jest zdesperowana. Dom samotnej matki na początek. Zależy na jaki trafi, bo niektóre pomagają bardzo aktywnie szukac pracy i wysyłają na różne kursy i szkolenia. Oczywiście alimenty na dzieci oraz Enkę, bo w tej chwili pracy nie podejmie, dzieci za małe. Nic tak do rozumu nie przemawia, jak widmo pustej kieszeni, a męża Enki mogłoby trzepnąc przez najbliższe parę lat.

Ej, no dajcie spokój z domem samotnej matki i niebieskimi liniami.Na ta chwile nie ma jakiegoś dramatu wymagającego pilnej interwencji.Jak w większości rodzin wielopokoleniowych ktoś nie zauważył momentu, gdy dzieci przestały być dziećmi i nie zmieniły się relacje.Tam >mama< dalej jest mama dla syna, choćby i czterdziestoletniego z (uzurpowanym) prawem do opieprzania go za brak szalika w zimie i pouczania na każdym kroku.W tym kontekście synowa staje tez na pozycji dziecka, po którym można jechać do woli bez możliwości rewanżu.
Tu jest problem prawdziwy.
I jeszcze w postawie samej zainteresowanej.Bez urazy, enka, ale sprawiasz wrażenie bezwolnego pluszaka, z którym każdy robi co chce, a Ty uważasz ze tak ma być.Chyba na samym początku powinnaś się nauczyć wyrażać swoje zdanie...

nie bylo mnie chwile a tu taka rozmowa rozgorzala. pitagoras ma racje z tymi domami samotnej matki, choc nie powiem ze w desperacji i takie mysli do mnie przychodzily. ale wiem ze nie tedy droga. niby dramatu nie ma ale nikt nie wie jak sie czuje czlowiek zamkniety w jednym pokoju z 9 cio miesiecznym dzieckiem nie majacym sie do kogo odezwac, maz nic, tesciowa swoje a ja czasem z pokoju nosa wytknac sie boje bo nie chce mi sie patrzec na tesciowa...
nie jestem bezwolnym pluszakiem, nie znasz mojej tesciowej i jak ona moze zatruc zycie, myslisz ze nie probuje sie bronic?stad juz te moje nieraz odzywki. pare lat temu zamykalam sie w sobie, nie mowilam nic nikomu, wolalam sie nie odezwac, isc do pokoju poplakac, przeszlo i dalej bylo dobrze. az popadlam w depresje, myslalam ze sie zabije przez ta kobiete. teraz gdy zaczelam wiecej wyrazac to co czuje, to co mi sie nie podoba, zaczelam wrecz wykrzykiwac swoje emocje jest gorzej, bo stalam sie bezczelna wg tesciowej. dla niej nie liczy sie to co ty czujesz, to taki czlowiek ze zawsze wygra, postawi na swoim, obwinie wokol palca kazdego i wmowi kazdemu TYLKO swoja racje. ja nie mam szans cokolwiek bym powiedziala. i to ze na samym poczatku powinnam byla nauczyc sie wyrazac swoje zdanie by nic nie zmienilo. moze najwyzej rozeszlabym sie z mezem zanim nie bylo dzieci i byloby po sprawie.

Chora relacja z teściową nie jest przyczyna jej problemow, ale skutkiem.
Problemem zerowy kontakt z mężem.
Za mało danych żeby radzić.

skutkiem niby czego? bo naprawde nie rozumiem?

gospodarstwo jest sredniej wielkosci, nie ekstra duze ale nie malutkie. maz sam nie da rady wiec ruszenie przeze mnie do pracy nie wchodzi w gre. wiem wiem tez pod tym wzgledem myslalam, ze dzieci podrosna, pojda do szkoly. pocieszam sie ze jak dzieci podrosna to sie odkuje, bardziej wyjde do ludzi, bo nawet te siedzenie w domu przy dzieciach jest czasem dobijajace, nie mowiac juz o tych problemach tesciowewj.
aha jeszcze jedno do pitagorasa. to nie jest tak ze ja mam zerowy kontakt z mezem. mam z nim kontakt, rozmawiamy i dogadujemy sie, kocham go zebym nie kochala naprawde odeszlabym i nie zwazalabym na nic. tyle ze w TEJ sprawie jest nieugiety, nie chce sie mieszac, woli myslec ze jest ok, nie widzi w tym takiego problemu jak ja. bo on jest synem, dla niego wszystko jedno, dzis mama na niego nakrzyczy a jutro jest dalej dobrze bo to syn, jakkolwiel by sie odezwal do matki i tak mu wybaczy. a ja jestem obca, nie jestem jak corka czy syn. wiec zaprzeczam temu ze nie mam kontaktu z mezem, nie mam jego wsparcia w tej jednej dla mnie bardzo istotnej sprawie. juz pisalam wczesniej zebym miala jakies wsparcie z meza strony nie szukalabym pomocy u innych.

Hmmm, a ja mysle, droga Enko, ze Ty wcale nie oczekiwalas rad w stylu: wyprowadz sie, zaloz niebieska karte, itd. Nie macie wcale takiego dlugiego stazu malzenskiego, wiec to zrozumiale, ze chcesz stworzyc z mezem rodzine. Ciagle masz nadzieje, ze maz ktoregos dnia zachowa sie jak na meza przystalo i po prostu stanie po Twojej stronie. Czytam Twoj watek od poczatku, mialam nie odpisywac, a jedynie sledzic, ale jednak napisze, co zauwazylam. A zauwazylam, ze kochasz meza, myslisz, ze bedzie lepiej. I ja Cie rozumiem. Ja mam podobna sytuacje, z ta roznica, ze moja tesciowa nie jest zla, nie poniza, nie wyzywa, nie obraza mnie. Nie wiem, czy mnie obgaduje, ale nie obchodzi mnie to. Byc moze kiedys zalila sie na mnie, bo jak to synowa- moge zwyczajnie nie spelniac jej oczekiwan. Poza tym ja sie zaczelam mojej tesciowej stawiac, gdy przesadzi. A przesadza z checia niesienia pomocy, chce za wszelka cene opiekowac sie naszym dzieckiem. Zaczelam stawiac granice. Moze nasze relacje nie sa mega przyjazne, ale jak najbardziej poprawne. Moja tesciowa jest z tych osob, do ktorych nie dotarlo ze najmlodszy syn (moj maz) sie ozenil i ma swoje sprawy i rodzine. Wczoraj kazala mu isc na rozaniec do domu zmarlego sasiada i opieprzala go za to, ze jezdzi samochodem, gdy "tak slisko na drodze". Ja zaczelam wysmiewac do mojego meza te sytuacje i poskutkowalo. Maz stawia sie swojej nadopiekunczej matce. Poza tym rowniez mamy do dyspozycji jeden pokoj (dom przepisany na meza) i 8-miesieczne dziecko. Nie rozumiem tylko, dlaczego Twoj maz nie chce sie wyprowadzic? Malzenstwo i dwoje dzieci w pokoju to bardzo niekomfortowa sytuacja. W koncu zacznie to Wam bardzo doskwierac. Moj maz juz marudzi, ze ciasno, ze slychac, jak inni domownicy chodza po domu i budza dziecko (pietro przepisane na brata meza, parter na mojego M). Tylko ze ja przekonalam swojego slubnego do budowy domu. Innego wyjscia nie ma. Pocieszeniem moze byc dla Ciebie to, ze na 100% kiedys Wasze warunki mieszkaniowe (a raczej ich brak) zaczna Twojemu mezowi przeszkadzac. Tylko po co odwlekac w czasie tak wazne decyzje? Lepiej  sie za to  wziac od razu. Problemem faktycznie jest Twoj maz. Musisz z nim porozmawiac. Czy on slyszy na wlasne uszy, jak tesciowa sie do Ciebie zwraca? Czy zna sytuacje jedynie z Twoich opowiesci? Jezeli to drugie, to moze powinnas tesciowa nagrac i puscic mezulkowi, niech poslucha mamusi? Musisz koniecznie cos zrobic. Nie powiem Ci, zebys sie wyprowadzala, bo znam realia wsi i wiem, ze z tym jest ciezko. Zwyczajnie nie ma domow do wynajecia. Przewaznie sa do kupna. W Twoim przypadku nawet przeprowadzka do miasta odpada, bo nie masz, jak pisalas, wyksztalcenia, pieniedzmi rowniez maz raczej zarzadza... Szkoda, ze nie masz przepisanego na siebie jakiegos domku po babci. To by Ci ulatwilo wiele rzeczy. Albo kawalek wlasnej ziemi. Maz wzial sobie dziewczyne z niczym, ale przeciez wiedzial, ze nie wniesiesz nic do wspolnego majatku. Tesciowa zapewne tez byla doskonale poinformowana, wiec teraz nie powinna Ci wymawiac Twojego statusu majatkowego. Zreszta ona Ciebie nie utrzymuje, bo jak rozumiem maz zarabia praca w gospodarce, w dodatku Ty mu pomagasz. Wiec niezalezni finansowo jestescie? Autorko, jedyne wyjscie to urabianie meza. Musi stanac po Twojej stronie, inaczej tesciowa zniszczy Wasz zwiazek. Przyszla mi do glowy jedna mysl: a moze maz jest religijny? Jezeli tak to moze warto poszukac wsparcia u ksiedza? Niech on wyjasni mezowi, na czym polega malzenstwo i jakie obowiazki wynikaja z bycia mezem. Moze chodziliscie na nauki przedmalzenskie? Jezeli tak, to przypomnij mezowi, o czym one byly. Pamietam, ze bylo cos o opuszczeniu matki i ojca i lojalnosci wobec wspolmalzonka... Jezeli chcesz ratowac swoja rodzine, to powinnas wstyd schowac do kieszeni i siegnac po rozne srodki, a nawet skorzystac z posrednictwa ksiedza... Zycze wytrwalosci i duzo sily...

Chaber, trochę Cie poniosła fantazja, albo zbyt wiele odcinków ''rancza'' na raz...
Czy wieś, czy miasto, to zazwyczaj kobieta rządzi codziennymi wydatkami typu jedzenie, rachunki.W grubszych sprawach z gatunku samochód, już rożnie bywa, przeważnie wspólnie ze wskazaniem na.....
Patologia nie posiada lokalizacji.A tu mamy czysta patologie również w temacie relacji finansowych.