AlphaWolf napisał/a:Remi, ośmielę się stwierdzić, że to nasi polscy mężczyźni są główną przyczyną kompleksów naszych pań. Byłam w wielu związkach i z wieloma mężczyznami się spotykałam. Wszyscy bez wyjątku mieli szalenie roszczeniową postawę odnośnie mojego wyglądu. Byłam za niska, za wysoka, za gruba, zbyt przysadzista, moje piersi były za duże lub za małe, nie wspominając już o tym, że cierpię na hirsutyzm. Nogi za krzywe, za krótkie, włosy nie takie, ubrania nie takie, a ja za mało wydepilowana (bo jak można nie golić sobie okolic intymnych?). Jakaś paranoja. Teraz spotykam się obcokrajowcem i różnica w wymaganiach jest KOLOSALNA. Czuję się kochana i pożądana taka, jaka jestem, i wiem, że mężczyzna naprawdę ubóstwia mój charakter.
O rany... gdybym była w podobnej sytuacji, to albo bym znienawidziła facetów w ogóle, albo faktycznie dała sobie spokój z Polaczkami. Mam kilka koleżanek, które miały podobne przeżycia do Twoich, lecz mówię tu o chłopcach DO 23 r.ż., a nie dojrzałych facetach... tudzież niedojrzałych, jak widać.
Na całe szczęście obracam się w towarzystwie facetów, którzy nie mają takich roszczeń. Jeśli decydują się na związki, to nie chcą nic zmieniać w swoich kobietach. Jest jeszcze kilku, którzy dużo gadają o wielkich biustach, ale oglądają się za tymi szczuplutkimi, wysokimi niekoniecznie biuściastymi
Także współczuję Ci wspomnień z frajerami i cieszę, że nareszcie trafiłaś na normalnego gościa.
Remi - nie znam kobiety, która uważałaby, że małe piersi są bardziej seksowne od dużych (oczywiście głównie dla mężczyzn). Sam widok małych piersi nie pobudza tak zmysłów jak widok dużych (cały czas mówię o jędrnych i ładnie zaokrąglonych). Z drugiej jednak strony dużo kobiet (niezależnie od miseczki) zdaje sobie sprawę z niewątpliwej wygody posiadania mniejszych rozmiarów - i te właśnie kobiety zwracają na tym forum na to uwagę, przy okazji uważając niewygody dużych piersi za ich wadę. Powtarzam - są to kobiety z małymi i dużymi rozmiarami. Ale przy okazji są to najczęściej kobiety pewne siebie bądź leczące się już z kompleksów - do tego stopnia, iż nie wyobrażają sobie powiększania piersi tylko dla widzimisię reszty świata - głównie samczego.
Są i takie kobiety, które widzą świat trochę drastyczniej: "małe - beznadziejne, duże - fantastyczne". Po prostu. Bez zastanawiania się nad wadami i zaletami różnych rozmiarów, a bardzo często nad tym, by jednak pokochać siebie i nie pomagać naturze. I te kobiety, jak sądzę, patrzą na ten świat i swoją seksualność przez pryzmat opinii mężczyzn. Biuściaste są wniebowzięte, że takie zostały stworzone, z kolei panie z mniejszymi piersiami nie mogą się z tym pogodzić i decydują się na operacje.
I tak uważam, że wszystkiemu winne są media oraz narzucanie wizerunku idealnego faceta/idealnej kobiety. Większość chce taka właśnie być. I o ile prowadzenie zdrowego trybu życia oraz uprawianie sportu celem utrzymania linii są bardzo pożądane, o tyle nie widzę sensu w krojeniu swoich piersi po to, by został tam włożony kawałek czegoś, co ma być piersią. Szczególnie, że co kilka lat taki zabieg należy powtarzać. I tu już naprawdę nie chodzi o kasę. Bardziej męczyłabym się, mając świadomość, że poddałam się tej całej medialnej szopce i osiągnęłam cel w postaci ślinotoku mężczyzn, aniżeli mając kompleks małych piersi. Poza tym, uważam, są ważniejsze sprawy zarówno w samym życiu, jak i związku.
A jeśli chłopak czuje rozczarowanie, bo woli większe - ja go nie trzymam, ma prawo wybrać to, co mu się podoba. I nie uważam, by było to puste z jego strony, każdy ma w końcu swoje upodobania.