Jak postapilybyscie na moim miejscu??? - Netkobiety.pl

ja raczej tak jak Joga wolalabym sie przeprowadzić nawet do czegoś malego i mieć spokój, rzeczywiście musi być ciężko mieszkać z teśniową i babcią. Wiadomo starsze kobiety zawsze się wtracają, one lubią poplotkować, nie mają nic więcej do roboty więc żyją waszym życiem.
Tylko z drugiej strony na pewno mniej placicie za rachunki niż mielibyście płacić za wynajem, ale wiesz że zbieranie na własny dom potrwa bardzo długo (chociaz nie znam waszej syt. finansowej ale tak przypuszczam)

Hmmm... W sumie to popelnilam ogromny blad wprowadzajac sie tutaj, bo nie porozmawialam z mezem o podziale rachunkow. Dla mnie oczywistym bylo, ze kazdy placi za siebie:(. Przyznaje, to byla glupota z mojej strony. Oliwy do ognia dolewa jednak fakt, ze brat meza przyjal do siebie swoja corke z mezem i ich 3-letnim synem. A rachunki jak byly po polowie tak sa. Oni nic nie dokladaja, bo remontuja dom u swojej tesciowej. Dodam, ze sa 3 lata po slubie. Kazdy mowi, ze sa na dorobku... A my jestesmy rok po slubie i juz mamy na utrzymaniu (przynajmniej jesli chodzi o rachunki, jedzenie same sobie kupuja babcia i tesciowa, ale corka z mezem sa na utrzymaniu brata calkowicie), kilka osob:(. Nie wiem, jak zareagowac. Mimo wszystko relacje nie sa zle w tej rodzinie, kazdy ma dosc tylko tej corki brata mojego M. Nie chce psuc tych relacji i mieszac, bo jestem tu dopiero od roku i suma sumarum nie u siebie tylko tesciowej, bo to jej dom, mimo ze przepisany na meza i brata. Echhh, skomplikowane to wszystko, wiem, ale nie mam nerwow do tej sytuacji... Jedyne wyjscie to przeprowadzka...

No wlasnie, problem w tym, ze moj maz nie chce wynajmowac. Ja bym chetnie sie wyprowadzila. Mowi, ze lepiej jest odlozyc na budowe. Jezeli dobrze pojdzie to za okolo 2 lata zaczniemy. Inny problem to wynajem. Mieszkamy w malej wsi. Domy sa albo na sprzedaz, w dodatku do remontu, albo wynajem jest ladnych kilkadziesiat kilometrow stad. Przy pracy mojego meza nie wchodzi w gre wyprowadzka tak daleko, bo jest sadownikiem. Musi byc na miejscu, potrzebne sa takze pomieszczenia gospodarcze na przechowywanie owocow. Jak mowie, jedyne wyjscie to budowa. Ciulac pieniazki i uciekac, chociaz ciezko bedzie przy takim stanie rzeczy. Mojego M takze ta sytuacja zaczyna przerastac. Kiedys niechetnie mowil o budowie, teraz jest to niemal pewne, ze jak uzbieramy 100 tys. zl to budujemy, potem wykonczymy powoli. Musze tylko zacisnac zeby. Tesciowej nieladnie jest zwrocic uwage, bo jak pisalam, pomaga nam przy dziecku, chociaz jest to pomoc nachalna i strasznie denerwujaca. Poza tym chodzi do sadu, zbiera owoce, chociaz ja ostro protestuje. Nie slucha mnie, i tak pojdzie i bedzie pomagac, a ja czuje sie jej wdzieczna i nie mowie o tych rachunkach... Patowa sytuacja. Moze pewniej bym sie czula gdyby nam za wszelka cene nie pomagala, zebym miala do powiedzenia cos chociaz w sprawie swojej rodziny i tego, kto bedzie u nas pracowal (pomagal)...

Jeśli się u kogoś mieszka, to jego rachunki są ważne. Rachunki takie jak czynsz, woda, prąd, gaz czy elektryka. Reszta nie, bo to nie wasz w sumie dom, tylko część jego. Miej wgląd w każdy rachunek, który dotyczy was. Tak jest fair.

Ewika, chyba jednak niepotrzebnie się czepiasz. Wasz główny problem to brak własnego kąta. Z tego jakiegoś procenta rachunków na własny dom nie odłożycie. O jakie kwoty może chodzić? 100zł miesięcznie? To daje 1200zł rocznie - wobec kosztów budowy domu kwota śmieszna. Najwyżej żyrandoli sobie nie kupicie od razu, pomieszkacie przy łysych żarówkach i odłożycie te 1200 już w nowym domu.

Nie powinnaś się mieszać do zasad panujących w tym domu. Mieszkasz tam od niedawna, jesteś właściwie gościem. Mnie akurat nie dziwi zupełnie to, że matka i babka nie płacą. Przecież ten dom był ich, skoro przepisały go dzieciom to mają prawo spodziewać się, że dzieci chociaż rachunki za nie pokryją. To wszystko zależy od rodziny, ale Twoja ingerencja w te kwestie raczej stosunków w domu nie poprawi. Więc uświadom sobie, że naprawdę nie ma o co kopii kruszyć. Poszukaj faktycznych problemów i sposobów ich rozwiązania.

Ewika, weszłaś do domu, gdzie jakieś zasady panują od zarania dziejów. Jeśli chcesz mieszkać tam tymczasowo to nie warto tego ruszać. Awantury i niesnaski murowane. Czy decyzja o budowie domu słuszna? Nie wiem jakie macie możliwości finansowe, ale mieszkanie w takich warunkach jak teraz na pewno na dłuższą metę się nie sprawdzi. Wspomniałaś, że planujecie rozpocząć budowę za 2 lata. Obawiam się, że za 2 lata to będziesz chodzącym kłębkiem nerwów, o ile w ogóle tyle wytrzymasz i się nie rozwiedziesz...

Czekać aż się córka brata wyprowadzi? Najgorszy z możliwych pomysłów. Co wam to da? Jakieś dodatkowe pomieszczenie? Teściowa z babcią nadal będą wam zaglądać w każdy kąt, oczekiwać wożenia do kościoła itp. W dodatku nie wiesz ile owa córka będzie mieszkała. A niecierpliwe wyglądanie na jej wyprowadzkę też się nikomu nie przysłuży.

Evika - przecież zawsze możecie się wyprowadzić i niech brat spłaca twego faceta. Poza tym, czemu nic nie zarabiasz, a tylko liczysz kasę swego mężczyzny?

Nie, nie, na pewno nie chce nikogo sklocic. Mi rowniez zalezy na dobrych relacjach w rodzinie. Chcialam sie tylko doradzic, jak to wyglada z punktu widzenia osob trzecich. Nie mam zamiaru wejsc na wojenna sciezke z bratem meza, bo jak pisalam juz wczesniej, nasze relacje sa dobre. Wiem jednak, ze brat rowniez ma dosc corki, ktora siedzi z rodzina u nich na utrzymaniu i nie dolozy sie do rachunkow ani jedzenia. No i suma sumarum cierpimy na tym rowniez my, poniekad. Nie rozumiem tylko, dlaczego nic jej nie powie. Na pewno my sie nie wtracimy w ich relacje. Moj maz tez ma dosc. Juz tyle razy mowil mi, ze mogliby sie w koncu wyprowadzic. Tym bardziej, ze maz tej corki nie zrobi wokol domu absolutnie nic- przykladow moge podac mnostwo- nie skosi trawnika, nie pomoze przy zrobieniu opalu na zime. Pracuje na nocnej zmianie i dzien przeznacza tylko i wylacznie na sen. Nawet gdy juz wstanie to nic nie pomoze. Brat mowil do meza, ze jak sie wyprowadza stad to zabraknie im na chleb, bo sie im nic nie chce... A co do mnie- fakt, nie pracuje teraz, bo wychowuje 5-miesiecznego syna (nie moge go zostawic pod opieka tesciowej, bo jest chora na cukrzyce, gdy jej cukier spadnie ona mdleje, poza tym nie podnosi jednej reki do gory, wiec dziecko tez trudno jej wziac, mimo ze pod naszym okiem je nosi, no i ma 65 lat- wiec boje sie zostawic jej synka). Wczesniej pracowalam za granica. Uzbieralismy na wesle a pieniadze z wesela zainwestowalismy w sad. Gdybysmy nie dokupili to trudno by nam bylo wyzyc we trojke... Poza tym ja rowniez mialam swoj kawalek ziemi, z ktorego zyjemy. Do pracy w sadzie chodze tak samo jak moj maz, nieraz uda mi sie z kims zostawic malego. Teraz akurat moja mama przyjechala na urlop i sie nim zajmuje. Wiec to nie tak, ze jestem calkiem na utrzymaniu meza. Pieniadze sa wspolne, tak jak i ziemia, oboje tam wkladamy swoja prace...Zreszta nie potrafilabym liczyc tylko i wylacznie na mojego M. Teraz mamy taka sytuacje, bo jest dziecko, wiec nie moge pojsc do pracy na pelen etat. Ale na pewno nie bede siedziec w domu,gdy maly troche sie odchowa...

Moja mama nie przebywa u nas. Mieszka u mojej babci, bo u nas miejsca nie ma:(. Na szczescie jest to tylko km drogi od nas, wiec daleko nie jest. Chyba pozostaje przecierpiec. Dzieki dziewczyny za odpowiedzi. Ciesze sie, ze mnie zrozumialyscie. Przyznam, ze szukalam w tym temacie porady na innym forum. Zostalam wyzwana od idiotek, darmozjadow. Niektorzy pisali, ze corka brata jest madra, bo potrafila sie ustawic, nie placi, itd., a ja glupia, bo szlag mnie trafia i dobrze mi tak. Nie wiem, skad w ludziach tyle zlosci. Prosisz o porade, a zostaja na Ciebie wylane pomyje... Ja rozumiem, ze nie kazdemu moze podobac sie to, jak postepuje, ale nie rozumiem, dlaczego nie mozna napisac tego w kulturalny sposob. Juz wiem, ze tutaj sa kobiety, ktore naprawde chca podyskutowac, doradzic, przede wszystkim kobiety dojrzale psychicznie. Wezme sobie Wasze rady do serca. Nie bede toczyc bojow o te rachunki. Byc moze kiedys bede pania w swoim domu i bedziemy placic TYLKO i WYLACZNIE za siebie. Pozostaje tylko jedna nierozwiazana kwestia, ktora mi dokucza... Chodzi o ta moja tesciowa- jak juz pisalam-dobra kobieta, ale strasznie wscibska i nachalna do pomocy. Przyklad z dzisiaj: karmilam synka w pokoju obiadkiem, przyszla tesciowa, przygladala sie, oczywiscie pare komentarzy tez padlo. Gdy ledwo skonczylam go karmic, wstala, doslownie wsadzila mi tylek przed nos i wziela dziecko do siebie do pokoju. No ja rozumiem, ze to jej dom. Czuje sie jak u siebie, no ale jakies granice chyba byc powinny:(. No i znowu ja glupia niec nie powiedzialam, no bo przeciez nie jestem u siebie, ona chce pomoc, itd. Mowilam mezowi o tej sytuacji, powiedzialam, ze strasznie mnie denerwuje to, gdy zabiera mi sie dziecko sprzed nosa, w dodatku sie go wynosi do innego pokoju. Niby pokiwal glowa, ale powiedzial, ze mam sie cieszyc, ze w ogole go bawia... No plakac mi sie chce, bo zrozumialam, ze nigdy w tym domu nie bede miala nic do powiedzenia, nawet w kwestii wychowania dziecka. Powinnam byla powiedziec tesciowej, ze nie chce by zabierala dziecko od tak sobie, ale cos mnie blokuje. Nie boje sie jej, bo nie jest klotliwa osoba, ale jednak respekt jest. Czy naprawde musze we wszystkich zyciowych kwestiach zaciskac zeby, bo tesciowa przepisala dom na meza i brata? Byc wdzieczna, opiekowac sie, a ona niech robi, co chce, niech nam pomaga, skoro nie zawsze tej pomocy chcemy????

Jeśli chodzi o dziecko nie pozwoliłabym na to.Bez awantur, bez złośliwości, ale powinna zapytać czy może wziąć dziecko. To jest twój syn, on musi wiedzieć kogo ma słuchać i kto jest najważniejszy dla niego. Ty wychodzisz na służącą przy swoim własnym dziecku. Powiedziałabym - mamo, jeszcze to czy to muszę z nim czy koło niego zrobić, prosiłabym żeby albo poczekała,albo przyniesiesz jej dziecko za chwilę.Raczej nie pozwól żeby  dzieckiem zarządzała teściowa, czy matka, bo będziesz miała problem. Jak dziecko podrośnie zacznie cię ignorować lub lekceważyć.Mężowi też nie ma sensu się skarżyć, bo on  nic nie może  zrobić, jeśli zwróci uwagę matce ta poczuje się urażona, że nie dość że nie doceniasz jej dobrych chęci, to jeszcze nasyłasz na nią jej syna. Sam mąż też pomyśli, że szukasz tylko powodów do sprzeczek i próbujesz i jego w to wciągnąć.
Niestety, tak bywa, teściowej często wydaje się, że jest najważniejsza i nikogo o nic pytać nie musi.
Od ciebie zależy, żeby jej nie urazić, męża nie irytować,samej nie być powodem awantur i nie tracić swojej pozycji.
Działaj na "luzie", bez złości, a będzie dobrze, choć trochę to potrwa zanim zrozumieją, że masz swoje prawa nie tylko obowiązki.
W takich sytuacjach "tylko spokój może nas uratować".

Ewika, przez to, że siedzicie sobie na głowach i że nie czujesz się pełnoprawną panią domu drobiazgi urastają do rangi problemów. Bo, patrząc z boku, przykład z chlebem jest zwyczajnie śmieszny. Ale...czy nie możesz pozwolić teściowej kupować te pół chleba o 6.00, sama wstać o 7.00 i iść dokupić drugą połówkę?

Odnoszę też wrażenie, że nie ma u was miejsca na zwykłą asertywność. Przecież wy tam też mieszkacie. Jeśli babcie zrobiły sobie posiadówę w kuchni to trzeba było zwyczajnie tam pójść i zrobić ten obiad przy nich lub poprosić, żeby się przeniosły, bo ty chcesz robić obiad i nie masz jak. Podobnie z tą wizytą rodzinną - czy którekolwiek z was (bardziej męża bym widziała w tej roli) porozmawiało z teściową i poprosiło, żeby ten rodzinny nalot przełożyła z uwagi na obecność maleńkiego dziecka? Lub, jeśli już rodzinka się zjechała, czy zaprotestowałaś przeciwko wrzaskom lub otwieraniu okna?

To wszystko bzdury, ale wiem, że może denerwować. Moi rodzice mieszkają w oddzielnym domu, ale w jednym podwórku z babcią. To mama taty, wiec moja mama przez większość życia miała podobne problemy do Twoich Bo babcia widziała wszystko: że za dużo jedzenia się marnuje, że za dużo mama kupuje, że kupuje nie to, co jej zdaniem trzeba, że wstaje za późno i milion podobnych bzdurek. Jakoś specjalnie się nie kłóciły - po prostu moja mama zawsze robiła to, co uznawała za stosowne i przywykła do opinii niedobrej, niegospodarnej synowej Ale tak się dało dopiero w oddzielnym domu. Na początku mieszkała z teściami pod jednym dachem. Z opowieści, teraz opowiadanych z uśmiechem, wiem jak bardzo ją wkurzało to, że teściowa uparcie gotowała obiady dla synka, bo nie mogła pojąć, że jak mama pracuje to nie może jednocześnie obiadu ugotować i podać w odpowiedniej porze

No wlasnie. U nas jest totalny brak asertywnosci. Zloszcze sie na sama siebie, ze nieraz takie ostatnie d**y z nas... Maz tez czuje sie w pewnym sensie wdzieczny matce za pomoc, chociaz wcale o nia nie prosi. Mysle, ze rowniez zdaje sobie sprawe z tego, ze o ile gora jest brata i nikt mu sie nie wtraca, nie rzadzi, o tyle u nas sytuacja jest odwotna. Wyglada to troche tak, ze polowa domu przepisana jest na niego, nalezy do niego i moze robic co chce, a polowa domu przepisana na meza nie nalezy do niego, bo jestesmy u tesciowej. W sumie brat tez powinien sie troche liczyc z tesciowa i babcia, ale ma to w nosie i zyje po swojemu. I ma racje. Bo nie wyobrazam sobie, ze facet, ktory ma 40 lat ciagle liczy sie ze zdaniem mamusi i babcii nie moze decydowac o wlasnym zyciu... Moj maz ma 29... Co do okna- oczywiscie zamknelam je zaraz po przyjsciu z lazienki. Sytuacja z chlebem, wiem, smieszna, ale dokladnie pokazuje, jak tesciowa patrzy na to co jemy, ile, i jak powinnismy sie godpodarowac pieniedzmi. To byla tylko jeden przyklad z wielu, w sprawie jedzenia. Chociaz mamy osobne kuchenki, a tesciowa kupuje sobie jedzenie (oczywiscie nieraz czestujemy sie nawzajem obiadami) to mam wrazenie, ze nie jestem na osobnym... Wroce do budowy domu. Zdecydowalismy sie na nia z jeszcze jednego wzgledu- na pietro prowadza schody, ktorymi chodzi tylko babcia. Pod nimi znajduje sie mala spizarka. Kiedys chcialam aby maz ja zbyrzyl i zrobil pokoj dla dziecka, ale tesciowa powiedziala kiedys mojej babci, ze spizarki to nie bedziemy ruszac, bo tam sa sloiki. Poza tym babcia chodzi tymi schodami. Kiedys jak zamknelismy drzwi wejsciwe, bo nikogo w domu nie bylo to babcia siedziala w oknie i sie darla na podworko do brata zeby jej otworzyl drzwi (klucz byl w drzwiach), bo ona zejsc nie moze. Jakby nie mogla zejsc wejsciem brata... Zwlaszcza, ze wejscie jest zaraz kolo jej pokoju...Innym znow razem, przed slubem, tesciowa mowila, ze jak bedziemy chcieli to mozemy z kuchni meble wyrzucic, jej nic nie obchodzi... No i najpierw zrobilismy remont lazienki, bo byla w paskudnym stanie, a potem, gdy wspomnialam o meblach do kuchni to uslyszalam, cytuje:" łoooj, te sa jeszcze dobre". No i maz sie troche wkurzyl, ja nawet bardzo i zdecydowalismy, ze skoro nic nie mozemy robic, to wiecej pieniedzy tu nie pchamy...

Tak, wiem, ze to moje relacje z mezem sa troche niejasne. Nie jestesmy zlym malzenstwem, nie klocimy sie, jedno drugiemu pomoze, maz jest najlepszym ojcem pod sloncem, nie oszczedza na dziecku. Mi sie wydaje, ze tu chodzi o  to, ze maz czuje taka sama jak ja wdziecznosc w stosunku do matki. Uwierzcie, ciezko jej sie przeciwstawic, gdy nie chce sie od niej pomocy. Ile to juz razy bylam swiadkiem, kiedy maz nie chcial zabrac jej do sadu, bo kilka razy zemdlala (cukier jej spadl), a ona do niego mowila: i tak pojde. Gdy byl bardzo stanowczy to zaczela plakac, bo ona chce i juz... Moze gdyby zyl tesc, to by bylo inaczej. On rozumial slowo nie, a tesciowa troche sie go bala... Setki razy tlumaczylam mezowi, ze za wszelka cene nie mozemy dac sie soba tak manipulowac, bo ta wdziecznosc do tesciowej rozwali nasze malzenstwo. Ale i on nie wie, jak rozmawiac z matka. Oczywiscie staje w mojej obronie nieraz, nie zawsze pozwoli sie wtracic, ale nie powie tego, co mu mowilam zeby powiedzial. Po prostu: mamo, teraz mam swoja rodzine, jestesmy dorosli, nie mozesz nas uszczesliwiac za wszelka cene... Chociaz raz, doslownie dwa tyg temu slyszalam jak rozmawial ze swoja matka, ze on wie ze ona chce dobrze, ale nie moze sie tak ciagle mieszac. Bylo to po tym, jak babcia chciala mi kupic koszyk grzybow. Mowilam jej, ze nie chce, bo wszyscy sa w jablkach, a dziecka nie ma kto popilnowac i nie mam czasu na bawienie sie ze sloikami. A grzyby to zrobie, jak meza do lasu wysle, bo tak sie umowilismy. No i co? Kupila ten koszyk grzybow, i podala przez tesciowa, zeby dala mi. Rece mi oPADLY. Wzielam te grzyby i bawilam sie z nimi do 22 w nocy, zeby na drugi dzien moc zajac sie dzieckiem i zeby tesciowa z babcia nie pomyslaly, ze taka leniwa jestem i nie chce mi sie nic zrobic. Maz, gdy to zobaczyl, zrobil awanture tesciowej, ale pomoglo na krotko, chociaz teraz przyznam, ze grzyby robia obie, nie daja mi do zrobienia

I tak trzymaj, w sumie to ta twoja teściowa też lekko nie ma, chora, wdowa, synowie żonaci, a ona całr życie komuś służyła, dogadzała, jak jej się zmienić na stare lata?
Trzeba dużo cierpliwości i wyrozumiałości, a jeszcze trochę humoru i da się to przezyć.
Szkoda byłoby waszego małżeństwa, bo widać, że jak się pogorszą wasze relacje z teściową, to i na was się to może odbić.
Zdzierż dla dobra wszystkich, bo zawsze może być gorzej,  niech chociaż tak zostanie jak lepiej się nie da.

Przeczytałem ten wątek i widzę że macie bardzo podobną sytuację do naszej. Zgadzam się z powyższymi opiniami , że niema co zaogniać sytuacji . Jeżeli macie w planach budowę własnego domu to nie warto dobudowywać do starego czegokolwiek bo tak będzie i drożej , dłużej. Jeżeli jesteś tam dobrze traktowana to nie radziłbym Ci poruszać kwestji rachunków bo wasze relacje mogą się pogorszyć , a w takim tłoku nie trudno o pretekst do awantury. Ogólnie moja rada jest taka, że jak jest w perspektywie bardzo bliskiej przyszłości budowa i własny dom to nie warto wywoływać wilka z lasu , bo faktycznie kiedyś możecie potrzebować pomocy rodziny a wież mi nie ma nic gorszego jak kłótnie w rodzinie. Pozdrawiam i życzę dużo cierpliwości i wyrozumiałości.

Dziekuje Wam za odpowiedzi. W akcie notarialnym jest tylko dozywocie dla mamy i babci. Zreszta to niewazne, nieraz trzeba pomoc. W koncu tesciowa rowniez nam pomaga. Denerwuje mnie tylko to, ze jestesmy traktowani jak male dzieci. Nie mamy prawie wlasnego zycia. Wszedzie pelno jest tesciowej- u nas w pokoju, w sadzie (ja nie chce, by ona nam codzien pomagala, ale nie rozumie slowa "nie", mysle ze chodzi jej o kontrole, ze bez niej sobie nie poradzimy, ona musi nad wszystkim czuwac), podczas wizyt naszych gosci. Babcia, chociaz mieszka na gorze, potrafi predko zejsc na dol  i bezpardonowo zajrzec do kuchni, by zobaczyc, kogo goscimy i...juz zostaje. Zreszta tesciowa zapisujac dom liczyla sie zapewne z tym, ze najmlodsze z jej dzieci bedzie kiedys chcialo wyfrunac z gniazda. Nie utrudnialaby mu tego. Tak mysle. Tesciowa potrafi czesto przy ludziach ochrzanic mojego meza: jestes moim dzieckiem i mam prawo powiedziec Ci, co tylko chce. Jeszcze wpierdol ode mnie mozesz dostac. Niby polzartem to mowi, ale mnie to okropnie denerwuje. Ja nie wiem, jak sie wtedy zachowac. Kiedys tak powiedziala, gdy przebieralismy jablka w przechowalni. Bylo z nami mlode malzenstwo. Popatrzyli na siebie dziwnie i tylko sie usmiechali pod nosem. Tesciowa tak sie wtedy madrzyla (jest okropna gadula), ze w koncu ten chlopak nie wytrzymal i powiedzial, ze teraz moj maz ma zone od rzadzenia. Tesciowa na to: ja im sie do pieniedzy nie wtracam. Tak, jakby tylko temat pieniedzy byl w malzenstwie... Inny przyklad, ktory mnie denerwuje to taki, ze kiedys przyjechala siostra meza w odwiedziny. Mieszka niedaleko. Pytala sie kiedy planujemy chrzciny. Tesciowa nie dala mi nawet ust otworzyc, predko za mnie odpowiedziala. Pytala sie, jak maly po zapaleniu oskrzeli, jak zniosl zastrzyki. Tesciowa predko odpowiedziala. Tak bylo za kazdym razem. W koncu wyszlam stamtad ze lzami w oczach i juz do nich nie wrocilam. Po co? Tesciowa i tak nie dalaby mi dojsc do slowa...

Dziekuje, Eljola. Trafilas w sedno. Trudno jest rozwiazywac takie sytuacje, gdy u kogos mieszkamy. Co innego gdyby to tesciowa byla u nas. Wtedy na pewno nie mialabym oporow, zeby ja nieraz na ziemie sprowadzic. Masz racje, duza role tu odgrywa moj wiek. Jestem mloda i najzwyczajniej w swiecie mysle, ze nie powinnam zwracac uwagi tesciowej. No ale niekiedy inaczej sie nie da... Szkoda tylko, ze tesciowa nie rozumie, gdy o cos ja prosze: tlumacze, ze do malego dziecka nie mowi sie "majutki chopczyku, cio sie paciś", bo zle to wplywa na jego rozwoj mowy. Tesciowa sie usmiechnie pod nosem i za godzine zacznie mowic tak samo, przy mnie, zebym slyszala. Prosze, zeby nie nosila go bez przerwy na rekach, bo trudno mi teraz jest przez to nawet obiad ugotowac (musi byc na konkretna godzine, bo mamy pracownikow w sadzie i zjezdzaja zawsze na poludnie). Tlumacze, ze ma lezaczek i rownie dobrze moze sie z nim bawic, gdy w nim siedzi synek. Przez ciagle noszenie maly domaga sie tylko i wylacznie rak. Co z tego, jak tylko wyjde z pokoju, tesciowa wyciaga malego i przesiedzi z nim tak pol dnia, gdy ja cos robie... Ja wiem, ze sie zale, narzekam, ale jest mi dzieki temu lzej, ze sa ludzie, ktorzy mnie rozumieja. To nie jest tak, ze tesciowa jest wylacznie zla, a ja biedna i pokrzywdzona... Jestem jej wdzieczna, bo u niej mieszkamy, ale czy to musi oznaczac, ze nie mamy prawa postawic jakichkolwiek granic? Wspolne mieszkanie to jeden wielki kompromis. Z obydwu stron. Tesciowa rowniez powinna zdawac sobie z tego sprawe. Na poczatku postu pisalam o rachunkach, ze placimy z bratem meza po polowie. Pisalam rowniez, ze tesciowa i babcia nie placa. Dziewczyny odpisywaly, ze nie powinnam sie czepiac. I maja 100% racji. Nie musza. Tesciowa w koncu dom przepisala (chociaz za wiele do gadania nie mamy, co innego brat-tam tesciowa sie nie wtraca. Ba! Nawet rzadko chodzi na gore). Mam wrazenie, ze brat potrafil odciac sie od wplywow matki, dlatego ma spokoj. A my, ze mieszkamy w jednym mieszkaniu, mamy z tym naprawde duzy problem. Nie wiem juz, co robic by tesciowa dala nam sie wykazac: zeby nie kontrolowala nas ciagle w sadzie (babcia co wieczor schodzi z gory, by zrobic wywiad: ile oberwane, ile zostalo, po ile sprzedane). Moze to nie jest cos wielkiego, ale sprawia, ze czuje sie osaczona i kontrolowana. Dziewczyny pisaly rowniez, ze pomimo, ze placimy rowniez za corke brata i jej rodzine, to powinnismy przecierpiec. Tak tez robimy, ale uczucia niesprawiedliwosci pozbyc sie nie umiem. Bo nie jest do konca sprawiedliwe, w momencie, gdy: na dole mieszka 4 osoby (dol meza, gora brata i tak tez placimy, maz za dol, brat za gore), to znaczy synek, maz, ja i tesciowa, a na gorze 7 brat z zona, 20-letni syn, 23-letnia corka z mezem i 3-letnim synem , babcia. A rachunki na pol. To jest tylko maz i jego brat. Ze wszystkich sil staram sie znosic ta sytuacje, w koncu wiedzialam, ze jest duzo ludzi, nie wiedzialam tylko, jak wyglada podzial kosztow utrzymania domu. Sraram sie zacisnac zeby, bo byc moze niedlugo zaczniemy budowe wlasnego domu, w ktorym to my bedziemy stawiac warunki

Dziekuje Ci bardzo. Piszesz bardzo madrze, ale nie dlatego, ze przyznajesz mi racje. Po prostu odczytujesz moje posty bezblednie. Dokladnie o to mi chodzi, ze tesciowej wydaje sie, ze bez jej pomocy pojdziemy z torbami... Pytalas, co na to moj maz. Otoz, staje dosc czesto po mojej stronie, gdy tesciowa z babcia juz za bardzo chca rzadzic. Ale poza tym niewiele moze zrobic. On rowniez zdaje sobie sprawe, ze to dom przede wszystkim tesciowej. Jest ta sytuacja tak samo sfrustrowany jak ja. Mimo wszystko, to nie tesciowa tak bardzo nas frustruje, a babcia wlasnie- przychodzi do nas dzien w dzien, przesiedzialaby caly czas u nas. Przewaznie sa to naloty z samego rana, gdy ja obrabiam sie przy synku, lozko nie poscielone, itd... Glupio sie juz czuje, bo najzwyczajniej w swiecie, gdy slysze, ze babcia schodzi po schodach, udaje, ze usypiam dziecko lub sie zamkne. Potem mam wyrzuty sumienie i jest mi nieladnie, ale naprawde nie mam ochoty na ciagle towarzystwo babci narzekajacej na zdrowie i wszystko wokol. Zwlaszcza, ze ona ma tylko 2 tematy: choroby wlasnie i temat swojej drugiej corki i wnuczat, ktore mieszkaja 300 km od nas. Jest w nich strasznie zakochana, oni sa najmadrzejsi, najlepsi, itd. Mi to akurat az tak nie daje we znaki. W koncu to nie jest moja "prawdziwa" babcia, ale maz i tesciowa juz sluchac tego nie moga. Szkoda mi nieraz meza i tesciowej, bo chodza kolo babci: tesciowa nosi jej na gore chleb, maz wozi po lekarzach, kosciolach a i tak najlepsza jest Jadzia i jej dzieci... No wnerwia mnie juz to.

Cześć Ewika jeżeli tam jesteś to proszę zajżyj na moje forum.

witaj powiem ze wasza sytuacja jest niezaciekawa ale nie taki diabel straszny jak go maluja wydaje mi sie ze warto bylo by obydwie kobiety troche wdrazyc w wasze plany o nowym domu itd podsunac pare argumentow dotyczacych dziecka ze gdy ono sie pojawilo wasze zycie stalo sie drozsze delikatnie napomknac o pomocy dla was przeciez same mialy rodziny i dzieci powinny wiedziec a wasza trojka duzo traci na tym podejzewam ze w przyszlosci jak to zwykle wtracajacy sie rodzice podwazaja czesto nasz autorytet wtedy zaczna sie o to klotnie miedzy wami dlatego im szybciej zaczniesz dzialac z grzecznascia to pozniej tobie samej ci jej nie zabraknie to jest twoje zycie twoje dziecko dom mozna zawsze zmienic zycze powo
dzeni;)

Dokladnie jest tak, jak piszecie, drogie kobietki. Pomoc przy dziecku rzezczywiscie jest, i nawet jest ta chwila ulgi, gdy ktos wezmie Malego na rece i pobawi sie z nim troche. Ale jest to pomoc przesadna. Niekiedy nie moge pojsc do Malego, bo jestem zajeta i mowie do meza, zeby zajrzal do niego (maz akurat nic nie robi wtedy, albo za chwile bedzie wolny), a tesciowa predko podrywa sie i pedzi do niego z okrzykami: ja pojde, ja! No troche sie czuje tak, jakbym z nia slub wziela, nie z mezem. Pomimo calego szacunku, jakim darze tesciowa, pomimo jej pomocy i zaangazowania mam zwyczajnie dosc. Bo jest nas troje. Wiem, nie powinnam tak ciagle narzekac, bo jednak ta pomoc ma swoja cene, ale i nieraz szkodzi nam, jako mlodemu malzenstwu, bo oprocz pomocy potrzebujemy przede wszystkim swobody. A tej mamy bardzo malo...

emilka.s Wiesz, dziekuje za rade, ale raczej nie chce babci i tesciowej wdrazac w pomoc. Tesciowa i tak oferuje jej za duzo, wlasnie mi chodzi o to, zeby troche odpuscila. Moze chodzilo Ci o rachunki? Zeby pomogly placic, bo my teraz mamy wydatki i dodatkowo musimy oszczedzac? Troche wstydzilabym sie je o to prosic, a maz, nawet jakby napomknal, to jestem pewna, ze udawalyby, ze nie wiedza o co chodzi. I zostaloby tak, jak jest teraz. Patowa sytuacja. Babcia z tesciowa, nawet jak trzeba im po leki jechac do miasteczka oddalonego o 30 km, to czekaja, az maz bedzie jechal cos zalatwic. Byle tylko nie jechal specjalnie, bo jeszcze trzeba bedzie mu zaplacic za paliwo. Chociaz ja wiem, ze maz i tak by nie zawolal. Nie wiem, czy chodzi o to, ze nie chca mezowi glowy zawracac, czy tez chodzi o to, ze nie chca tracic pieniedzy. Podejrzewam, ze rozchodzi sie o to drugie. Bo jak kiedys byla u nas moja babcia i tesciowej skonczyl sie gaz i akurat maz jechal do kolegi, od ktorego gaz kupujemy, to wzial butle od tesciowej i mial jej kupic. Jak przyjechal to moja babcia (oczywiscie zartowala) zwrocila sie do tesciowej, ktora reszte brala od mojego meza: no a za paliwo i fatyge? Tesciowa sie zmieszala, bo raczej nie ma poczucia humoru i powiedziala: eee, przeciez nie jechal specjalnie, tylko przy okazji... Oczywiscie nie bralibysmy pieniedzy od tesciowej za takie przyslugi, to nie wchodzi w gre, ale chcialam tylko, opisujac ta sytuacje, odzwierciedlic Wam, ze w kwestii placenia rachunkow nie mamy co na nie liczyc. Niech juz lepiej zostanie tak, jak jest.

Uwierz, chcialabym sie wyprowadzic, ale nie mamy po prostu gdzie. Przy pracy mojego meza jest to niemozliwe. Potrzebujemy pomieszczen gospodarczych, przechowujemy duze ilosc owocow. Gdybysmy sprzedali przykladowo wszystko na przemysl to mielibysmy polowe mniej pieniedzy. Przechowane owoce ida na eksport, ktory kosztuje okolo 1,20 zl za kg. Dla porownania przemysl to tylko 0,50 gr/kg... Bardziej nam sie oplaca trzymac jablka w przechowalni. Nawet dzisiaj maz kupil 3 tony wapna do sadu. Musimy miec gdzie to trzymac, inaczej nie bedziemy mieli z czego zyc. Wiec wyprowadzka nie jest taka prosta, niestety... Dobrze, ze mamy plan sie budowac. Arleta, wiem jak musialo byc Ci ciezko... Moja tesciowa przynajmniej sie nie kloci, nie wszczyna awantur. Da sie jakos zyc, ale to wymaga ode mnie wiele wysilku i cierpliwosci. Od wszystkich zreszta. Chcemy pojsc na swoje, bo ile mozna zaciskac zeby, ustepowac? Tu nigdy nie bedziemy swobodni. Zawsze bedziemy musieli sie liczyc z tym, ze a to tesciowa za sciana, a to brat na gorze. Nie wyobrazam sobie dalszego takiego zycia. Przyznam, ze nie myslalam o tym zbyt, wychodzac za maz. Znalam tych ludzi od kilku lat. Wszyscy sa mili, itd. Myslalam, ze skoro tak, to dam rade. Ale jednak brak prywatnosci daje sie we znaki cholernie. Dzisiaj w dodatku dowiedzialam sie, ze ta corka brata nie wyprowadzi sie ani w tym roku ani w przyszlym. W tym roku nie wyremontuja jeszcze domu u swojej tesciowej,a w przyszlym zamiast kupowac meble, maja zamiar kupic samochod... Echh, to jeszcze sobie troche za nich poplacimy...

Ewika, za nowych lokatorów, czyli córkę brata nie powinniście ponosić opłat. Porozmawiaj o tym z mężem, jeśli jemu jest niezręcznie z bratem o tym rozmawiać, porozmawiaj Ty, tylko za zgodą męża.

Żyworódko, trafilas w sedno! Rachunki sa bardzo drazniaca kwestia. W sumie to nikt nie chce o nich rozmawiac. Dopiero ja, gdy przyszlam tu mieszkac, zwrocilam tesciowej uwage ze podzial kosztow jest niesprawiedliwy. Przeszlo to bez echa. Jezeli chodzi o brata, to tesciowa mu finansowo nie pomaga. Tego jestesmy pewni. Brat jest bardzo honorowy, nie wzialby pieniedzy. Zreszta on wychodzi z zalozenia, ze zalozyl wlasna rodzine, wiec tesciowa nie moze sie do niego wtracac. Cieszy mnie jednak, ze i moj maz zaczyna sie buntowac. Tesciowa faktycznie mysli, ze my bedziemy "kicac" wokol jej potrzeb. Opisze sytuacje z dzisiaj: przyjechali goscie do babci, byli i u nas na dole, posiedzieli i z powrotem na gore poszli. Gdy juz poszli, tesciowa stanela pod drzwiami naszego pokoju i wolala meza. A ze boli go dzis zab, to powiedzial by dala mu spokoj. Wiec odpuscila. Domyslam sie po co go wolala. Mianowicie zostawilismy na zime pare skrzynek jablek (troche za duzo zostawilismy, ale ja znalazlam kupcow na nie). I tesciowa chciala zapewne, zeby maz dal goscio jablka. Specjalnie wolala go do siebie, zebym ja nie slyszala co ona mu kaze, bo wie, ze ja sie denerwuje jak ona tak rozporzadza wszystkim. My jablka dajemy tylko najblizszej rodzinie. Mojej dalszej rodzinie sprzedajemy, bo w koncu wszystko bysmy rozdali. A tesciowa chce, zeby moj maz dawal za darmo. No chwila, przeciez my z tego zyjemy.  Musimy miec z czego pooplacac te nieszczesne rachunki, rowniez za nia, tym bardziej, ze zbieramy na dom i nie bardzo nam sie widzi takie rozdawanie owocow na prawo i lewo. Zreszta tesciowa moze pojsc do brata i jemu kazac dac jablka. Ale tego nie zrobi, bo do tej pory to moj maz dawal soba manipulowac i ona mysli, ze tak bedzie zawsze. Tylko ja zaczelam stawiac granice. Wczoraj nawet zrobilam mezowi wyklad, ze tesciowa za bardzo chce ingerowac w wychowanie dziecka. Moze nie mowi mi dosadnie, jak powinnam ubierac i dawac jesc, ale ciagle chce go bawic. Nauczyla go noszenia na rekach i teraz nie moge sobie dac rady z dzieckiem. Dzisiaj slyszalam, jak maz sprzeciwial sie tesciowej i nie dawal jej na rece malego, gdy chciala mu go zabrac. Nadzieja jest. Maz rowniez ma dosc rzadzenia nim. Musi tylko przelamac sie bardziej, by postawic granice:)

Poza tym jestem w szoku! Dzisiaj rozmawialismy z mezem o rachunkach za prad. Wyszlo po 250 zl ... Jestesmy malzenstwem nieco ponad rok, wiec myslalam, ze tesciowa z tesciem (zmarl miesiac po naszym weselu) placili rachunki, maz ewentualnie sie dokladal... Ale nie... On placil polowe nawet, gdy byl sam! W domu bylo 10 osob, a moj maz placil polowe rachunkow!!!!! No wkurzylam sie... Jak tak mozna kogos wykorzystywac. Zapytalam, czy nie czuje sie poszkodowany ta sytuacja... Czuje. Ale nie chce sie klocic. No ludzie... Przeciez nie trzeba sie klocic, bo niby z jakiej racji mieliby sie klocic? Ze ktos domaga sie sprawiedliwosci??? Masakra. Nigdy nie zrozumiem zasad panujacych w tym domu...

To jest ostatni rachunek za prad. Bodajze wczoraj zaplacony.

250 zł za trzy miesiące, to w sumie nie tak dużo.

Wiesz z czego wynika cała sytuacja? Tylko mąż zarabia, niby macie wspólnotę majątkową, ale on decyduje.
W innym wątku piszesz, że nie jesteś zależna od męża. W tej chwili jesteś.

Mąż przymyka oko na wybryki swojej rodziny. On może i to robi.

Chaber, mylisz sie. My RAZEM decdujemyo naszych pieniadzach, nie maz. On mi wszystko mowi, ile potrzebuje na naprawe maszyn, pyta, czy sprzedac kawalek pola znajomemu (na co sie nie zgodzilam), chcial kupic nowy samochod (ale ja powiedzialam, ze najpierw dom, wiec nie kupil)... Analizujemy wszystkie za i przeciw, ja raczej bardziej doradzam mezowi, ale on mnie slucha, jezeli chodzi o nasze plany itd. Nie jestem od niego zalezna, mam taki sam dostep do pieniedzy, jak on. Razem pracujemy w sadzie, chodz ja ze wzgledu na dziecko teraz troche mniej. Maz nie podejmie wiekszej decyzji bez mojej wiedzy, mniejszej tez  zreszta. Nie wiem, skad u niego ta biernosc w sprawie rachunkow i innyh opisanych przeze mnie sytuacjach. Byc moze przywykl do tego, ze jest w pewnym sensie dojony i nie potrafi sie sprzeciwic? Mysle, ze sytuacja bylaby o wiele prostsza, gdyby dom zamieszkiwal tylko maz ze swoja rodzina (zona, dzieckiem) i brat ze swoja. Moze wtedy latwiej byloby sie dogadac...? Poza tym wydaje mi sie, ze sparawa naszej wyprowadzki jest na tyle przesadzona, ze maz nie chce po prostu mieszac w tym wszystkim, woli przeczekac. Ale chodzi o to, ze skoro mamy sie budowc to potrzebujemy pieniedzy.

Zyworodko, niestety, maz juz zaplacil tesciowej za ostatni rachunek. Ja nawet nie wiedzialam, kiedy przyszedl, nie widzialam go. Po prostu uslyszalam, ze bratowa przyszla do tesciowej oddac ich czesc rachunku i slyszalam, jak pytala tesciowej, ile bylo za prad. Nikt mnie nie informuje o rachunkach, jak juz to tylko meza, bo on daje tesciowej nasza czesc.

Wy kobietki piszecie o teorii, o tym jak powinno byc, a ja o tym co widzę.

Mąż mówi Ewice o wszystkim, konsultuje, na koniec sam płaci. Uwiera go ta sytuacja i co robi? Nic!
Tak postępuje mąż liczący się ze zdaniem żony?

Owszem Ewika, masz wpływ na wszystkie wydatki NIE ZWIĄZANE Z JEGO RODZINĄ. Tyle.

Ja mężowi Ewiki nie daję przyzwolenia na nic, pisałam z ironią: "on może i to robi". Przyczyna leży w tym, że to on zarabia,nie liczy się z ze zdaniem żony.
Nie pierwszy i nie ostatni facet, trzymający niezarabiającą żonę pod butem.
Nigdy nie słyszałyście jak ktoś mówi: ja zarobiłem, to moje, ja decyduję; wersja hardkorowa; piję za swoje.

A wiesz kochana że im bardziej będziesz to w sobie tłamsić to będzie coraz gorzej.W końcu nie wytrzymasz i tak wybuchniesz że wszystkich z nóg zetnie
Wiem co mówię też jestem wybuchowa,raz dopuściłam do takiej sytuacji i nie było nikomu do śmiechu.Teraz wolę wylewać żale i pretensje na bieżąco,to o wiele lżejsze dla psychiki,tak mi się przynajmniej wydaje