czy to ja jestem zla ???????????

Yostynka, tak trzymaj
Czekam z niecierpliwością na info od Ciebie jak się Święta udały
Mam nadzieje, że o P. zapomnisz i nie dopuścisz nawet myśli do siebie, żeby sie do niego odezwać
Trzymam kciuki

Magda_24, to musi być mega trudne, żyjąc tak blisko niego...
Ale wierzę, że masz w sobie dość siły, żeby dać sobie radę bez niego I trzeba wierzyć, że nowa znajomość będzie owocna i przyniesie coś nowego

Pogodnych Świąt dziewczyny

Magda przerabiałam to co TY wcześniej, też się nie odzywałam i coraz bardziej tęskniłam, płakałam, sprawdzałam czy jest w domu czy nie. W końcu dopięłam swego i po trzech mcach wróciliśmy do siebie. Może przez pierwsze 2 tyg było extra a potem starałam się ale nie mogłam zapomnieć co zrobił mi wcześniej, nadal mu nie ufałam, nadal nie wierzyłam i choć były momenty że myślałam że będziemy ze sobą do końca życia, znów zrobił mi świństwo- wtedy juz wiedziałm że on nigdy się nie zmienił, a ja niechce mężczyzny przy którym albo przez którego płacze, przy którym nie czuje sie bezpieczna, przy którym nie czuję sie doceniana. ja jestem dobrą osobą i oddaje serce całkowicie, on miał je całe nie docenił tego. Byli są i napewno będą mężczyźni- którzy są dla mnie i tylko dla mnie przy których czuję się w końcu sobą czuję się kobietą, ja teraz czuje, że żyje. Ale myśle że do tego dojrzałam, że potzrebowałam znów z nim spróbować tylko po to by udowodnic sobie, że to już nie jest to co było i chociaż kocham nadal i tęsknię nadal, mam swoją godność, godność i honor i nie pozwolę by ktoś taki jak Patryk znów zjawił się w moim życiu, czy Patryk żałuję, że już nim nie jestem myślę, że tak (mam z nim kontakt sms), wiem że docenia powolutku to co stracił- ale wie, że nie ma najmniejszych szans na to by być znów obok mnie.

p.s. wiem że trudno sobie poradzic po rozstaniu, wiem to z doświadczenia, nie załuję że byłam z nim drugi raz. Myślę, że dopiero teraz dorosłam do tej decyzji.
buźki wyjazd był super, nawet dałam się namówić na basen i było extra, choć nie umiem pływać i boję się wody... (pływałam na moim prywatnym instruktorze )

Wrócić do niego nie wrócę bo ma inną chociaż wiem że wcale mu się ona nie podoba - sam mi tak mówił jak jeszcze z nią nie był no ale cóż pieniądze robią swoje. Wiem tylko że gdyby nic do mnie nie czuł to nie ciągnął by tego przez kilka miesięcy na dwa fronty tylko by po prostu do niej odszedł. Tęsknię za nim coraz bardziej i nie wiem ile jeszcze tak wytrzymam. Najgorsze jest to że ja nie jestem osobą która narzeka na brak powodzenia i mogę być z kimś wyjątkowym kto na prawdę na to zasługuje ale nie potrafię tego docenić. Po prostu dalej go kocham a to tak boli....

Yostynko chciałabym mieć kiedyś tyle siły i takie podejście jak Ty. Minął kolejny dzień ja znowu płaczę. Dzisiaj ledwo co powstrzymałam się od telefonu do niego, już chciałam zadzwonić ale po chwili zastanowienia nie wiedziałam co mu tak na prawdę mogłabym powiedzieć. Na weekend jadę do kogoś z kim zaczynam się spotykać, znam Go już prawie 3 lata, jest całkiem inny niż ex ale nie wiem dlaczego nie potrafię się tym cieszyć i dalej kocham tego który przecież mnie tak zranił.

Serce bardzo boli....i umieram z tęsknoty za nim. To jest ponad moje siły

Yostynku to nie jest pierwszy lepszy, on jest tym którego nie potrafiłam docenić. Pisząc że "zaczynam się spotykać" nie miałam na myśli od razu związku. Poznałam Go 3 lata temu jak wyjechałam (ex został w domu) do anglii na wakacje, dogadywaliśmy się od razu tak że nie którzy myśleli że jesteśmy parą chociaż wcale nie byliśmy. Wybrałam wtedy tego co mnie bił i wyzywał a odrzuciłam tego co mnie słoneczkiem nazywał, tego który robił mi śniadania choć wiedział że polsce kogoś mam. Wiem co do mnie wtedy czuł i wiem o czuje teraz, był i jest normalnym facetem a ja go odrzuciłam dla drania który nie jest nikogo wart. Odnowię tą znajomość bo chyba tak na prawdę tylko dzięki niemu teraz jakoś funkcjonuję. On mi pokazał te parę lat temu jak facet traktuje dziewczynę którą kocha chociaż nie byliśmy parą. Dlatego postanowiłam że od czasu do czasu się z nim spotkam, żeby nie siedzieć w domu i nie płakać, on wie na czym stoi a ja wiem co robię. Nie zaangażuję się w to szybko bo serce boli a bycie z kimś na otarcie łez nie ma sensu.

cześć kobietki, dawno tu nie zaglądałam. Dzisiaj pisze tu bo znowu o nim myślę chociaż ostatnie parę dni było wspaniałych, najpierw wypad do znajomych a potem wspaniała noc z poniedziałku na wtorek (szczegółów nie zdradzę ale łatwo się domyślić).Czasami już nawet długo o nim nie myślę ale zawsze to po jakimś czasie wraca - tak jak teraz po prostu siedzę i płaczę zamiast cieszyć się tym co mam.

Yostynko co tam u Ciebie słychać? - u mnie jak widzisz po prostu "kaplica":(

Olej gościa. Wiem, że będzie ciężko o nim zapomnieć i w ogóle, ale trzeba się szanować. Nie daj się tak traktować. Spróbuj sobie ułożyć życie od nowa. Staraj się nie myśleć o nim. Co z tego, że są chwile piękne jak zaraz będzie znowu lipa i będziesz cierpieć. I tak całe życie? To nie jest tego warte. Nie był z Tobą do końca szczery. będzie ciężko ale dasz sobie radę wierzę w to.

mija już pół roku od rozstania i.... trzymam się
nie wróciliśmy do siebie, mamy ze sobą kontakt, wczoraj byliśmy w kinie- ale oboje traktujemy się teraz na stopie koleżeńskiej. Każde poszło w inną stronę, ale mimo to nadal się lubimy. Jak tylko potrezbuje czegoś chętnie mi pomaga. Nawet znajomi twierdzą że jesteśmy lepszym związkiem teraz niż gdy faktycznie byliśmy razem. Tęsknie czasem za tym żeby się do niego przytulić, wiem że on też żałuje rozstania, ale nie ma już żadnych szans na powrót. I dobrze, w końcu przytyłam i nie wyglądam jak szkielet, dbam o siebie bardziej niż kiedykolwiek- w końcu myślę o sobie. Mam pełno znajomych, kolegów na których mogę liczyć, wokół mnie są ludzie którzy bardzo dbają o mnie
jest dobrze

Nigdy nie jest tak, żże to tylko jedna osoba jest zła... zawsze wina lezy tez przynajniej w czesci po innej stronie

przeczytałam twoja historie, jak teraz wygląda twoje zycie, wrocilas do niego? oby nie