Wasze historie do powrotów do byłych chłopaków - Netkobiety.pl

jak się macie....?

U mnie też niestety bez zmian coś mnie podkusiło i 2 dni temu do niego napisałam a odpowiedz dostałam dopiero dzisiaj. Chyba źle zrobiłam... chciałam, żeby poszedł ze mną na imprezę ale odpisał, że nie wie. Chyba robię sobie tylko nadzieję, że ze mną pójdzie.

Zazdroszczę ci someone92 tego, że tak chłopaki komentują ci coś na fb i twój były to widzi

Twój przynajmniej jest z tobą szczery mój mi nic nie mówi bo twierdzi, że to nie moja sprawa. Ja mu powiedziałam o tym, że piszą do mnie jacyś faceci. Myślałam, że zrobi się zazdrosny ale go to chyba wogóle nie ruszyło.
Bardzo bym chciałam z nim tam pójść ale z drugiej strony boję się, że zacznie przy mnie podrywać inne dziewczyny. Bo z tego co wiem tam będzie parę wolnych dziewczyn. Kupiłam sobie specjalnie taką ładną czarną krótką sukienkę na tą okazję. Jeżeli nie pójdzie to wrzucę sobie w niej zdjęcia na fb żeby widział co stracił

Opowiadał mi, że po tym jak zerwał ze swoja ostatnią dziewczyną spotykał się z nią czasem. Nie wyszło im ponieważ po tym jak obydwoje skończyli szkołę nie mieli już o czym rozmawiać i cały czas się kłócili.

I żeby jeszcze dostać dużo polubień i komentarzy od chłopaków powiedział mi kiedyś, że mnie już nie kocha przez to, że powiedziałam mu o tym żeby nie odpisywał tej swojej najlepszej przyjaciółce. Gdyby mu na niej nie zależało to by mnie posłuchał bo przecież mnie kochał teraz wygląda to tak jak by to mu bardziej na niej zależało ;( ;/ parę godzin temu mu odpisałam na jego wiadomość i mi jeszcze nie odpisała a był na facebooku.

Nie rozmawialiśmy, ze sobą od jakiś dwóch tygodni. Mieliśmy iść na tą imprezę razem (ustaliliśmy tak jeszcze jak byliśmy parą). Myślałam, że jak mu przypomnę o tej imprezie to sobie przy okazji pogadamy. Jakoś w głębi serca czuje, że on mnie nienawidzi

Szkoda, że nie da się cofnąć czasu ..... Masz rację. Mógłby by już być te wakacje. Jadę za granicę z koleżanką i wtedy na pewno do niego nie napisze bo nie będę miała jak.
Dzięki

Ja jadę zdobywać doświadczenie zawodowe będę pracować przy zabytkach. I gdzie się wybieracie? my jedziemy do Francji. Może poznamy jakiś przystojniaków za granicą do czasu gdy mój ex za mną nie zatęskni i nie pożałuje ja będę tęsknić za jego ciepły ciałkiem, miłym zapachem i za wszystkim związanym z nim..

Szkoła nam pomogła załatwić będziemy pracować z francuzami a mój francuski nie jest bardzo dobry Wam też ktoś załatwił? Będziemy pracować przy odnowie zamku

Ty też masz fajnie przynajmniej coś zarobisz my będziemy mieli tylko darmowy posiłek i wejście do Luwru. Chyba bym wolałam tam nie jechać i nadal być ze swoim byłym.

Miło by było gdyby nam zrobili taką niespodziankę i gdy tam będziemy przyjadą ale życie to raczej nie film

A wiesz czego bym bardzo chciała? Żebyśmy przed samym wyjazdem poprawili kontakt, spotkali się, a potem w ostatniej chwili powiedziałabym mu, że wyjeżdżam. Chciałabym zobaczyć jak przyjmie tą wiadomość, co powie i jak się zachowa. Bardzo chciałabym go tak zaintrygować

Ponowny powrót to kwetia która teraz roztrząsam dniami i nocami. 2 letnie małżeństwo, dziecko, na koncie trzy rozstania i dwa powroty. Teraz jestem 3 bodajże dzień bez niego.
Nie wiem co bedzie dalej, ale moge napisać co było.
Pierwsze rozstanie...hmmm o co poszło? Chyba o brak szacunku, to jak szybciutko się zmienił po ślubie. Najpierw razem wyjechaliśmy do moich rodziców, którzy mieszkali na wsi, żeby im troche pomóc w sezonie. Ale sezon był mało udany, pracy mało, więc mąż wrócił do domu a ja jeszcze zostałam. Potem, nie pamietam nawet dokladnego momentu kiedy, spakowałam reszte rzeczy i juz tak zostalam u rodzicow. Mąż po mnie nie wracal, nie zabiegal. Odwiedzal tylko syna. Ja poszlam do pracy. Spotykaliśmy sie od czasu do czasu, wszystko aranzowane preze mnie. Zawsze kończyło się łóżkiem. W końcu po dwóch miesiacach nie wytrzymalam i wrocilam do niego. Wtedy on twierdzil, że też tego chce, a ja czulam sie glupio ze tak po prostu go zostawilam. Bo przecież "nie bylo powodu...."

Po powrocie nie minely 3 mce jak znowu sie wyprowadzilam. Po cudownym miodowym miesiacu mąż zaczął sie zachowywac jeszcze gorzej niz wcześniej. Nie wytrzymywałam tego... żadne rozmowy nie pomagały. Zaczął się izolować, separować. Zrezygnował z pracy i nastepnego dnia balował z kumplami. Wrócił nad ranem, a ja tego samego dnia wyprowadziłam sie od niego.
Był zdziwiony moim zachowaniem, "przeciez nie bylo powodu" . Ale tez nie zabiegał, nie prosil o powrot. Na poczatku podczas odwiedzin syna zachowywalismy sie jak wrogowie.  Po kolejnych dwoch miesiacach nasze stosunki sie polepszyly. Rozmawialismy normalnie, o wszystkim i o niczym. W końcu znowu ja zainicjowalam rozmowe o nas, skoczylo sie łóżkiem i powrotem do męża. Znowu miesiąc było słodko... naprawdę. Byłam wtedy przekonana, że będę miała cudowne życie z tym człowiekiem. Byłam najszczęśliwsza na świecie. Czar niestety prysł... bo oczywiście po jakimś miesiącu mąż ponownie stał sie gorszy niż dotychczas bywalo. Tym razem był naprawde oschly. Miewal rozne dziwne pomysly na życie. Mnie traktowal jak nieprzyjemny dodatek do dziecka  ( syna ubóstwia).
Doszło nawet do tego, że przestaliśmy sie kochac z taką częstotliwością jak dotychczas. Musiałam go prosić o seks. A jeśli chciałam być dumna to musiałam czekać 1,5tyg aż zwyczajnie najdzie go mocna potrzeba. To straszne czuć się odtrącaną przez męża w wieku 21 lat. Szczególnie, że jestem 7 lat od niego młodsza.

Wyjechaliśmy razem za granice na 3 dniową wyprawe. Katorga. Jedyne co powstrzymywalo mnie tam od łez, to myśl, że zostawie go po powrocie do Polski. Powiedziałam mu o tym gdy wrociliśmy. Dodałam, że po prostu nie daje rady już tak żyć, na każdym kroku krytyka, wmawianie że jestem beznadziejna...
Spakowałam się, ale ciężko mi było się wynieść po raz trzeci, bo wiedziałam, że to już ostatani raz. Więc siedziałam trzy dni na walizkach, próbowałam rozmawiać z mężem. Chciałam, żeby dotarło do niego wreszcie że naprawdę JEST POWÓD by się rozstać i że trzeba coś z tym zrobić. Nie zrozumiał..
Za to usłyszałam, że mogę się wyprowadzać, bo pewnie i tak wrócę predzej czy później, że tworzę niepotzrebne "dramaty" i że jestem niedojrzała.

Ot cały skutek powrotów po rozstaniu. Mimo początkowej radości i fascynacji... efekt końcowy był taki, że mąż jest przekonany o tym, że wrócę jak boomerang, że można ze mną zrobić wszystko, bo  nie mam na tyle odwagi by odejść.

Więc nie uważam powrotów za dobry pomysł. Przynajmniej nie te inicjowane przez stronę, która czuła się krzywdzona
Może byłoby inaczej, gdyby to mąż zabiegał i starał się o mnie...ale nigdy tak nie było, więc nie jestem w stanie tego stwierdzić.

Pozdrawiam i mądrych wyborów w życiu życzę!

U mnie żadnych zmian, żadnych rewelacji... Żyję z dnia na dzień i robię to co musze, tylko tyle mi pozostało. Staram się się wychodzić jeżeli czas i obowiazki mi na to pozwalają, i poznawać nowych ludzi. Chcę poczuć, że żyję i się bawić. No i się bawię.. raz lepiej, raz gorzej, ale robię wszystko żeby "powrócić do świata żywych". Nie rozmawiamy ze sobą w dalszym ciągu. Czas naprawdę szybko leci.. Choć mam wrażenie, że ja stoję w miejscu i mój stan psychiczny w ogóle się nie poprawia. Ale jestem z siebie naprawdę dumna, że przez cały ten czas nie odezwałam się do niego, choć w ciężkich dniach miałam już takie zapędy. Staram się żyć swoim życiem, a do niego podchodzić ze stosunkiem "niech sobie robi co chce", choć często zastanawiam się co robi.. a najgorzej jak zaczynam myśleć, że może jest z dziewczyną...
Pisałam już dziewczynom w innym wątku, że dzisiaj mi sie śniło, że przyszedł i mnie obejmował, był uśmiechnięty... ech.. w tym momencie to koszmar, a nie miły sen, dlatego dzień zaczął się fatalnie.
Ja na wakacje nie mam żadnych planów.. Chyba będę pracować, bo po co mi urlop. Choć jeszcze całkiem niedawno pytał mnie czy jedziemy gdzieś na wakacje, jaka byłam szczęśliwa jak się okazało, że w pracy dostanę trochę wolnego jak będę chciała.. a tu taka lipa teraz. Dlatego bardzo przeraża mnie perspektywa kolejnych miesięcy. Do tego w sierpniu moja przyjaciółka ma wesele no i teraz nie mam z kimś pójść... Nie wiem czy w ogóle dam radę iść na to wesele, chyba mi serce pęknie.

Boxerka, czytałam już Twoją historię na któryms z wątków.. też myśle, że to wyszło wszystko tak przez to, że Ty zawsze inicjowałaś i ciągnęłaś ten związek. I jeszcze to jego stwierdzenie, że "i tak sama wrócisz", to tylko dodaje mu pewności siebie, czuje że ma Ciebie w garści i dlatego nic a nic Ciebie nie szanuje Nie wracaj już do niego.. a najlepiej pokaż mu, że potrafisz sobie świetnie radzić bez niego. Może wtedy się opamięta jak zobaczy, że wcale go nie potrzebujesz. Ale nie wiem czy życzyć Ci powrotu do kretyna, który nie potrafi uszanować miłości kobiety...

Witajcie.
Opiszę Wam powrót mojej wspaniałej żony.Pewnego lutowego dnia dowiedziałem się że się z kimś spotyka z wielką pewnośćią siebie spakowała się i wyprowadziła się z dzieckiem do swojej mamy.Spotykałą się z onatym dzieciatym facetem oczywiśćie w trakcie rozwodu(bzdura).Nie opisując całęj historii jego żona się dowiedziała i zrobilą cośćo spowodowałó to że jest kochającym mężęm i ojcem.Ja o tym nie wiedziałęm i ku mojemu zdziwieniu róno po dwóć miesiącach.Przychodzi, przeprasza itd.
A że chciałęm ratować rodzinę,dałem jej szanse.Tyko żę po paru dniach stwierdziłą że mnie nie kocha ale teraz się nie wyprowadzi jej pomysł na współne życie w jednym mieszkaniu to wspólne obiady,normalne rozmowy tak jak by nic się nie stało,tylko że nie jesteśmy ze sobą,nie jestem jej partnerem ona jest wolnym człowiekiem. jak człowiek który bardzo ją kocha ma taki układ wytrzymać psychicznie.Jestem na skraju wyczerpania psychicznego.
Podsumowywując trzeba kilka razy zastanowić się przyjęciem zdradzającego.

Ja dzisiaj też uroniłam łzę bo jakoś tak naszły mnie wspomnienia, a na dodatek mam problemy ze współlokatorką i przydałoby mi się jego wsparcie. Tak, żeby mnie na troszkę przytulił ;(

Na pewno tak mają bo mój przecież mi na początku maja napisał, że wspomina z kolegą chwile u mnie w Krakowie Że wspominają bardzo mile ;p I w ogóle nie wiem czy w takie coś wierzysz, ale ja tak i codziennie trafię na godz np. 8:8, 9:9, 10:10 ... itp, a jak mówią tzn. że o tobie myśli, czy kocha ;p Jest też takie coś, że do konkretnej godz napisane jest co to oznacza, ale istnieje kilka wersji i ja tego nie stosuje, aczkolwiek lubię zobaczyć co to znaczy Takie dziecinne, ale czasami może poprawić humor i powiem ci, że od kilku lat w to wierze i sprawdza się

A moje problemy z tą koleżanką zaczęły się dość dawno. Miałyśmy jedną poważną spinę, ale pogodziłyśmy się i było dobrze do lutego, a potem zaczęła mnie już strasznie denerwować... Były wiedział, że się nie dogaduj, że strasznie się rządzi w tym mieszkaniu i tez jej nie lubił. Mieszkałam z nią w jednym pokoju. Nigdy nie mieliśmy weekendu dla siebie bo ona nie zjeżdża do domu i jak chcieliśmy pobyć sami to ona zapraszała swojego chłopaka. No może zdarzyło się kilka razy, że mieliśmy wolną noc dla siebie, ale co z tego jak rano już wracała. A jej chłopak siedział u nas non stop bo jest miejscowy, a mój przyjeżdżał tylko na weekendy bo jest z daleka. Ja często zjeżdżałam do domu i mieli calutki weekend tylko dla siebie, a ja marne parę godzin...Potem jak mi było ciężko, tęskniłam i cierpiałam po zerwaniu to oni migdalili się na moich oczach, jak skowroneczki zachowywali się i w cale tego nie ukrywali. Nawet nie raz w nocy ich słyszałam jak sobie dogadzali i wytrzymać nie mogłam. W ogóle jej chłopak jest palantem i strasznie nie lubiłam go, ale jakoś tolerowałam.. Później ona zaczęła mnie się czepiać, że jakieś jej rzeczy przestawiam, czy delikatnie bluzkę przesunęłam jej w szafie to ta już miała problem. Że mikrofalówkę nie tak wyłączam, albo za długo pranie robię. Masakra! No i w końcu nie wytrzymałam i wybuchłam, powiedziałam jej co o niej myślę i że nie życzę sobie jej chłopaka u nas, a ta jak na mnie naskoczyła, ale wychodziłam na zajęcia i nie kłóciłam się z nią dalej. Potem jak wróciłam to była już spakowana, a potem przyszła z chłopakiem. On mnie wyzwał, tak samo jak ona, potem przyszła jej siostra i za drzwiami niezłe epitety leciały o mnie, ale olałam to. Włączyłam głośno muzykę i nawet nie słyszałam jak plebs się bawi. Mieszkanie z nią było katorgą i wracałam często do domu bo wytrzymać w takiej atmosferze nie mogłam.. A teraz mam wolny pokój i ciesze się z tego niesamowicie bo o tym marzyłam ;D Mogę robić sobie co chce ;D Trochę będę musiała za ten miesiąc zabulić, ale mam kochanych i wspaniałych rodziców, że nie mam się niczym przejmować Szkoda, że były do mnie nie przyjedzie bo wreszcie moglibyśmy nacieszyć się sobą

Może mój ex jeszcze nie chce się do tego przyznać

O ja cie ...:P jak bym słyszała opowieść o ostatniej byłej dziewczynie mojego byłego
jak byś chciała wynająć pokój w Krakowie to mogę ci pomóc moja koleżanka wynajmuje mieszkanie w kamienicy 5 minut od centrum i ma wolny jeden pokój za rok może też tam dołączę

Szczerze współczuję. Swoją drogą niezła rodzina tej Twojej zonki, skoro na coś takiego pozwalali. Jak taka mądra była i uciekła do mamusi żeby w spokoju zdradzać Ciebie, a teraz jest na tyle bezczelna żeby wprost Ci mówić że Cię nie kocha i robić z rodziny patologie na kółkach to każ jej wynosić się z powrotem do mamusi. Chlopie, ta kobieta jest NIC nie warta. Nie rozumiem za jakie grzechy pozwala jej tak sobą rządzić i pomiatac...?

Dzięki myślałam nad architekturą wnętrza a w Krakowie bez płatna jest tylko na ASP, bo raczej wym się nie utrzymała na prywatnym na początku miałam taki plan, że pójdę na Politechnikę do Gliwic i byśmy zamieszkali razem z byłym, on by pracował a ja bym studiowała. Nawet sam mi to zaproponował... więc jak widać na obietnicach się skończyło. Tak wogóle jestem z okolic Katowic ciebie też by było świetnie poznać na żywo zawsze mi poprawiasz humor gdy mi smutno z powodu ex

Mnie rozstanie z byłym nauczyło to żeby tak bardzo nie angażować się w związek,oraz nie idealizować tak bardzo drugiego człowieka dzięki temu dużo się nauczyłam. Dziś w szkole miałam dołka, chciało mi się płakać, cały czas myślałam o byłym. Chciałam nawet do niego napisać jak bardzo tęsknie i takie tam.. ale nie powinnam okazywać mu uczuć bo to tylko go oddali ode mnie.

Przepraszam, że się nie udzielam na forum, ale miałam zaliczenia no i byłam w moim kochanym domku gdzie mogłam odpocząć od problemów, zapomnieć o wszystkim i cieszyć się życiem. Tak bardzo uwielbiam być w domu, że nie miałam ochoty wracać tu do Krakowa. Strasznie chce już te wakacje. A więc u mnie nic nowego jeśli chodzi o kwestię miłości. Ja się nie dozwalam, on do mnie też, ale widziałam jego brata i chciał mnie podrzucić do domu bo akurat czekałam na przystanku no ale siostra już po mnie jechała wiec odmówiłam. Na pewno powiedział mu, że mnie widział. Nie wiem czy tu wspominałam, ale ma też jakąś "nową". Co on nie doda ona wszystko lakuje. Wkurza mnie to niesamowicie! Wrzuciła mu piosenkę na tablicę, ale on jej nie skomentował tylko polubił. Zobaczymy jak potoczy się między nimi ta znajomość. Jestem zazdrosna, ale jeśli chce być z nią ja po prostu szybciej o nim zapomnę. Nie pozwolę się tak traktować i pokaże mu, że potrafię ulożyć sobie życie z innym. A  co u ciebie?

Zazdroszczę ci że właśnie z nim piszesz Też mam ochotę wziąć telefon do ręki i napisać mu że tęsknię, że chce go zobaczyć, powąchać, przytulić, ale muszę być silna! Muszę przestać o nim myśleć i tęsknić. Nie wiem dlaczego, ale dopadły mnie jakieś nostalgiczne dni, a czułam się dobrze, myślałam, że wychodzę na prostą, radzę sobie bez niego, a znów tęsknota za nim wraca. Nie mogę skupić się na nauce, a nie chce też niczego zawalić bo chce jak najszybciej wrócić do domu. Oj czerwiec zapowiada mi się ciężkim okresem i jestem ciekawa jak on na prawdę sobie ze wszystkim radzi...

Nawet jeśli był pijany to i tak dobrze to znaczy Musiał myśleć dużo tobie i alkohol jeszcze bardziej mu przypomną o tobie I nie mów sobie tak, że pijany to napisał, po prostu po nim stał się odważniejszy i się przełamał.

Widzisz tak jak mówiłam, że jak urwiesz kontakt to on kiedyś i tak napisze Ja akurat jak pije to mówię koleżanką żeby wyjęły mi baterię z telefonu i gdzieś schowały, żebym tylko do niego nie napisała ;p To było w marcu, a teraz po mimu wpływu alkoholu potrafię do niego nie napisać

A po co kasujesz jego nr? Kiedyś może ci się przydać Za każdym razem kiedy będzie się odzywał pobudzi w tobie uczucia. Nieuniknione też jest, że znów będzie milczał. No, a skoro odzywa się to albo to znaczy, że jesteś jeszcze dla niego ważna, albo z litości pisze bo chce wiedzieć co u ciebie i traktuje cię jak koleżankę. Chociaż dla mnie pierwsza opcja jest prawdopodobniejsza Z biegiem czasu wszystko stanie się dla ciebie jasne. Albo będziecie razem, albo nie. Sama czekam na zakończenie tego etapu. Powinnam już dawno o nim zapomnieć, przekreślić go i dać szanse innemu, ale on nadal siedzi we mnie i tylko pastwie się przez niego. Nienawidzę takiej platonicznej miłości!

goshh ja też miałam równy miesiąc ciszy i on napisał do mnie. Nie załamuj się, głowa do góry. A z tymi materiałami to z jednej story problem, a z drugiej fajnie bo będziesz mogła go zobaczyć. Ja nie widziałam swojego ponad 3 miechy i chciałabym, żeby miał coś takiego mojego o co mogłabym się upomnieć i go zobaczyć

Też bym chciałam jeszcze raz spróbować, albo przynajmniej, żebym dostała od niego jakiś sygnał, żebym o niego zawalczyła wtedy ostatni raz bym to zrobiła. Tęsknie za czasami kiedy było nam tak dobrze, jak liczyliśmy, dni, godziny, minuty do spotkania, jak mogłam mu powiedzieć ile dla mnie znaczy, jak bardzo go kocham... teraz muszę skrywać to w sobie i pokazywać wobec niego obojętność ;(

Jakoś mnie to nie cieszy... wolałabym go już nie widziec, najlepiej wymazać z pamięci, zapomnieć że taki ktoś istnieje i że cokolwiek mnie z nim łączyło.. tak naprawdę to nie potrzebuje kontaktu z nim. Pod tym względem ciężko mi było przez pierwsze 2 tygodnie. Ja po prostu tylko chcę żebyśmy do siebie wrócili i znów mogli być razem szczęśliwi.. i żeby to on sie odezwał i tylko w tym celu... nic innego mnie nie interesuje z jego strony. Jeśli nie możemy być razem to nie chce go w ogóle znać. Kocham go nadal, ale jednocześnie już nienawidzę...

someone92, a jesteś tego pewna?
To było... wielkie z jego strony...

Napisałam mu tak bo chciałam mu pokazać, że ja wcale nie płacze za nim i tak szybko nie wrócę. Nie się o mnie postara bo jak za łatwo do niego nie wrócę. Jak ja go potrzebowałam, byłam na skraju załamania on zabawiał się z inną i perfidnie mi o tym opowiadał, a teraz myśli, że jak mu źle to ja w podkowach do niego wrócę i pocieszę?! O nie! Jeszcze 2 tyg temu pisał mi, że ma nową... Pomęczę go psychicznie tak jak on mnie. Znaczy się nie będę mu pisać o innych kolesiach bo takich nie ma w moim życiu tylko będę dawać mu nadzieję, a z drugiej strony będę niedostępna dla niego. Niech pokaże, że faktycznie mu zależy. Napisał godzinkę temu, że przeprasza za wieczór bo zebrało mu się na wspomnienia. Napisałam, że rozumiem i że dlatego, że był pijany ja tego na serio nie odebrałam i on odp, że to wszystko jest prawdą, a alkohol wpłynął na niego żeby mi o tym powiedzieć. Powiedziałam, że nie musi pić żeby mi o czymś powiedzieć i już mu nie odp.
Zobaczymy co czas pokaże, ale już potrafię bez niego żyć. Jeśli nie będzie walczyć o mnie to jego strata. Ja jestem w stanie znaleźć sobie innego i być szczęśliwa

_magdalena_ o jeju gratuluję!!!!!!! ;D ;D ;D Strasznie się cieszę, że ci się ułożyło ;D Masakra wspaniała wiadomość ;D

Trzymam za ciebie kciuki i oby te 3 dni przeistoczyły się w wieczność

chyba jednak nie opłaca się wracać do byłych....