Wasze historie do powrotów do byłych chłopaków - Netkobiety.pl

Pewnie, że były rozstania i powroty i znów rozstanie. Ale to tylko właśnie w Twoim wieku. Teraz gdy mam już 25 lat, wiem już że nie wraca się do osoby z którą kiedyś się było. Z jakiegoś powodu właśnie nie jest się razem. Potem tylko człowiek bardziej cierpi. Tworzyłam w liceum z innym chłopakiem klasową parę, kilka razy się rozstaliśmy. Potem studia i dalej to wszytsko ciągneliśmy, aż w wieku ok 21 lat zmądrzałam, w końcu
Dlatego uważam, że nie warto. Chyba, że po kilku latach ludzie się zmieniają i być może w tym samym człowieku spotkamy kogoś innego lepszego. Nie obserwuj ciągle FB. Naprawdę nie masz ciekawszych zajęć, niż ciągła obserwacja czy on się pojawił czy nie?

,,Nikogo jeszcze tak nie kochałam jak jego i chyba już nie pokocham"

zawsze się tak wydaje, a potem przychodzi kolejna miłość i kolejna

rozstania i powroty miały miejsce w moim życiu, ale zawsze się kończyły ostatecznym rozstaniem, a potem pozostawał żal do samej siebie, że te powroty były niepotrzebne, no i potem cierpienie było większe

- Nie obserwuj ciągle FB. Naprawdę nie masz ciekawszych zajęć, niż ciągła obserwacja czy on się pojawił czy nie?

Dzięki temu wiem, że jest w domu i może się nie spotyka z tą dziewczyną która do niego pisała. Przez to też mam ochotę do niego napisać ale wiem, że tylko się wygłupię bo on na pewno mi nie odpisze.

Zablokuj go na fb... To czy się z nią spotyka czy nie powinno CIę już nie obchodzić...Jesteś teraz wolna, facet zrobił błąd, może będzie żałował. Ale Ty już nie. Tak się miało stać, spotkasz kogoś wartościowego:) i too dooopiero będzie miłość:)

Jeżeli tak zrobi, albo nawet jeżeli juz do siebie nie powrócicie to nic nie zrobisz. Nie możesz żyć tą nadzieją. Wiem, że ja sama przykładu nie daję, bo jestem tak totalnie załamana, że szkoda słów. Ale nie chcę mieć tej nadziei. Jedyny co możemy teraz zrobić DLA SIEBIE to po prostu zająć się swoim życiem. Wiem jak Ci ciężko, uwierz, że mi po 4 latach tego związku i totalnie beznadziejnym rozstaniu wcale nie jest lepiej.

Wszystkich przypadków nie znam w szczegółach. Przypadek z mojej rodziny był taki, że facetowi odbiło chyba po 5 czy 6 latach bycia razem. Najzwyczajniej w świecie odbiło, rzeczy wyprawiał naprawdę dziwaczne. Zeszli się ze sobą po ok. 2 latach.
Inny z wymienionych przeze mnie był taki, że gościu nawet ożenił się z jakąś dziewczyną a po kilku miesiącach już rozwód był i wrócił do swojej jakiejś dawnej miłości.
Uważam, że to nie jest niestety pocieszające. Bo fakt faktem, pary wracają do siebie, czasem po miesiącu, po pół roku, latach, a czasem nie wracają. I niestety, ale nie ma schematów. Nic nie wiadomo.

Trudno wybrać jakiś moment w którym to naprawdę się skończyło.. W ostatnim czasie była to skomplikowana relacja. Ten związek nie istnieje już od jakichś 3 tygodni, chociaż jeszcze się spotykaliśmy i miałam nadzieję na ratunek. Tak oficjalnie, ostatnie nasze spotkanie, w którym to definitywnie zakończył sprawę, było 3 dni temu, chociaż tak jak mówie..tego juz nie ma od dłuższego czasu.

Nie. Przez 3,5 roku wszystko szło wspaniale. Potem coś się zmieniło, aż doszliśmy do stanu obecnego. Dużo by gadać... tzn. było jedno rozstanie, ale to raczej historia najnowsza bardzo związana z ostatnimi wydarzeniami.

Seks szczerze odradzam. Nie na tym rzecz polega. Jeszcze Ci ewentualnie powie, że chcesz go załapać na dziecko.

O dziecku nie ma mowy. Najpierw myślę o skończeniu studiów a dopiero potem dziecko.

Po waszym rozstaniu rozmawiacie jeszcze ze sobą?

W pewnym sensie nie chce robić z nim tego na siłę. Ale ja go naprawdę kocham a on mnie zostawił z byle powodu.

Wróciłeś kiedyś do swojej byłej dziewczyny?

Ja jakoś nie potrafię nie pisać do swojego ex. Usunełam jego numer żeby tak do niego nie pisać ale zapisałam sobie na wszelki wypadek na kartce. Lepiej będzie jak nie będę się narzucać bo to pewnie pogorszy moją sytuację.

goshh a będziesz sie starała żebyście znów byli razem?

Hej Jestem w podobnej sytuacji. Tylko, że ja mój związek zakończyłam, a potem chciałam walczyć jak już było za późno. Przeczytaj mój wątek to się dowiesz jak mniej więcej wyglądało moje rozstanie. a więc nie jestem z eks od 4,5 miesiąca. Po próbie walki w połowie lutego o nas stwierdziłam, że już nic nie mogę zrobić i jedyne co to się mu nie narzucać. Jedna zasada "jak będzie chciał to napisze, ty pierwsza nie pisz!". I odzywał się do mnie, pierwszy robił ze mną wywiad czy baluje, czy kogoś poznała, a jak tak to kto to, a potem chwalił się jaki jest teraz szczęśliwy, jak mu jest dobrze, że dużo imprezuje, że popoznaje fajne laski, a jedna mu bardziej w oko wpadła. . Myślałam, że serce mi pęknie jak opowiadał o niej, że byli razem na imprezie, spotykają się, pocałował ją... Każdy wieczór płakałam i zamartwiałam się czy jest z nią. Co parę minut byłam na fb u niego i u tej panny na profilu. W ogóle okazało się, że to koleżanką naszej znajomej i to ona ich zapoznała więc wypytywałam jej czy mają się ku sobie, jak ich relacje wyglądają. Każda wiadomość była tą złą. Głupia byłam, że taki wywiad przeprowadzałam bo na pewno dużo bólu bym sobie zaoszczędziła, a ta nasza znajoma bardziej pomagała jej niż mi. Chciałam się z nim spotkać w święta, ale odpisał mi że on nie chce komplikować sobie życia, jest szczęśliwy i utrzymuje kontakt z tą nową dziewczyną. załamałam się po raz kolejny. W święta przeżywałam totalne załamanie, już miałam dosyć życia. To był czas na przemyślenia i podsumowanie swojego życia. Powiedziałam sobie dosyć! Zero informacji o nim, a ja się biorę za siebie. Poszłam nawet do wróżki bo nie mogłam dalej żyć w takiej nieświadomości bo chciałam wiedzieć czy wróci czy nie. I ciesze się, że to zrobiłam bo po spotkaniu odczułam straszną ulgę. Powiedziała mi, że wróci, ale w tej chwili przestaje mieć to znaczenie bo mam do niego teraz żal. Tydzień po świętach napisał do mnie, najpierw wywiad co u mnie, a potem zaczął mi wyrzucać, że go wykorzystywałam, zdradzałam, zrobiłam z niego pantofla i tam takie inne. Napisałam mu wtedy, że nasz etap jest dla mnie skończony. Że się pozbierałam, zaczynam nowe życie, nie chce rozdrapywać ran i przeszłość już nie ma dla mnie znaczenia, a to jak mi pisał i się zachowywał to była dla mnie wielkim rozczarowaniem i przysługą z jego strony. Odpisał, że teraz zwalam na niego za wszystko winę, że z tą dziewczyną tylko się spotyka bo nie chciał gnić i myśleć o tym co było kiedyś. Tak jakby umywał od tego wszystkiego ręce i robił to wszystko przeze mnie. Po tych wyrzutach był między nami miesiąc ciszy, aż do wczoraj. Napisał do mnie w nocy co u mnie, jak studia, a potem co w życiu prywatnym. Pisałam mu tylko o uczelni, a on pytał non stop co u mnie poza szkoła bo u niego to słabo, czy imprezuje, ale odp, że idę już spać bo byłam zmęczona i napisałam, że jasne, że imprezuje (bo faktycznie teraz tak jest). Nie chciałam się wdawać w szczegóły co dokładnie się u niego dzieje bo czuje, że chciał się wygadać, ale powiedziałam sobie "nie" bo jak ja mu pisałam jak za nim cierpię, tęsknie, kocham to on mnie zlewał i pisał o swoim szczęściu, imprezach i dziewczynach. O 2 w nocy napisał mi jeszcze, że wspomina z kolegą weekendy u mnie, że były to bardzo mile weekendy... Nie wiem do czego to wszystko zmierza bo z jednej strony chce być z nim, a z drugiej to ja na serio już sobie życie bez niego układam i jest mi z tym dobrze. Wole jak ze sobą nie piszemy bo wtedy jestem spokojniejsza i nie przypomina mi o sobie.

Dzięki za twoja dopowiedż

Widzę, że mamy taką samą historie o naszych byłych
Ja też od dwóch tygodni próbuje o niego walczyć ale od jakiś 4 dni przestałam ponieważ on i tak miał to gdzieś. Jednak nadal podglądam jego profil i tej dziewczyny. Boję się co się stanie jak się dowiem, że się obydwoje spotykają

Długo trwało jak on pierwszy do ciebie napisał pierwszy?

Jeśli go jeszcze kochasz i ci na nim zależy to może do niego wróć dużo osób jest szczęśliwych po powrocie swoich ex. 
Ja sobie postanowiłam, że postaram już się tak bardzo nie zakochiwać w chłopakach żeby póżniej tak bardzo nie cierpieć.

Tutaj już sama odpowiedziałaś sobie na pytanie.

Więc przestań to robić. Katujesz siebie nie potrzebnie, też kiedyś byłam w takim obłędzie że patrzyłam na opisy na gg ex i jego laski. No i comi to dało? Niiiiic, tylko tyle że ciągle myślałam i było mi delikatnie mówiąc "przykro" - to chore i niedojrzałe, ale widać pewien wiek ma swoje prawa..
Po drugie, nawet jeżeli z nią sie spotyka i inne cuda, to nie musi to być widocznie na fb.. nie wzięłaś tego pod uwagę..?

Wiem, że jest Ci ciężko.. głupoty przychodzą do głowy, mnie również, ale pamiętaj, że nie możesz tak szaleć i zadręczać siebie w taki sposób. Nie wystarcza Ci już sam ból wewnetrzny tylko na siłę szukasz czegoś co jeszcze bardziej Ciebie dobije ?

Dzięki ci bardzo, za te słowa jakoś podniosły mnie na duchu

Nieźle potraktowałaś tamtego chłopaka

W głębi serca mam nadzieje, że im się nie uda.

Jak o niego walczyłam to najpierw co 3 dni się odzywał, potem raz na tydzień, albo kilka dni dłużej, a potem był równy miesiąc przerwy. Teraz też nie pisze do mnie, ale wiem, że wkrótce się odezwie.

I nigdy przenigdy nie wmawiaj sobie, że ta druga jest ładniejsza! Co z tego, że jest wysoka? Mężczyźni kochają małe kobietki i mój eks zawsze uwielbiał mój wzrost po mimo tego, że wchodziłam mu prawie pod pachę (mam 160 cm wzrostu) Ty również jesteś ładna i bądź pewna siebie bo to jeszcze bardziej dodaje kobiecie uroku. A tamta jaka jest to sobie jest. Może być ładna, ale pusta.

Powiem ci jeszcze, że ja strasznie czasami bałam się wejść na fb bo myślałam, że zobaczę jego status "w związku", a wtedy bym nie przeżyła. Bardzo to przeżywałam, non stop o tym myślałam czy z nią właśnie jest, czy często piszą, jakie relacje są miedzy nimi, ale potem dałam sobie spokój bo zaczęłam zawalać studia i pomyślałam co ma być to będzie. Jeśli kocha to wróci, a ja już nic w tej sprawie nie zrobię bo ile można się prosić, błagać, cierpieć. I wiesz co? teraz role się odwracają! Ja żyje pełnią życia, widzę, że bez niego da się żyć, mam teraz dużo nowych i fajnych znajomych, bawię się, a on chyba zaczyna dostrzegać, że mnie przy nim nie ma i nie latam już za nim. Wstawia na fb piosenki, które świadczą o jego myślach i uczuciach bo on zawsze słucha tego co w nim tkwi. Np.
"Dobrze wiem, że czasem bardzo trudno mnie kochać
Ale chyba łatwo zobaczyć miłość w moich oczach
Mam ją tylko dla ciebie, całe serce dla ciebie mam
Wszystko dla ciebie, jak wiele, może nawet nie wiesz
Bo jestem typem raczej zamkniętym w sobie
Ty zła narzekasz na to, bo cię niepokoję..."
czy opisy typu "Za dużo atencji dla wybranki plus zazdrosc,
A wczesniej flirtowali na poziomie z każda." Intuicja zaczyna mi podpowiadać, że pęka i chyba przestał spotykać się z tą dziewczyną bo co ona wstawi na tablice to on już nie lajkuje i ani ona u niego. I jeszcze propo fb on też pokasował ze mną zdjęcia i to co mu na tablice wstawiałam więc zarobiłem to samo. Pousuwałam wszystko co się dało. Czyli posty, komentarze, zdjęcia, a potem po pewnym czasie zobaczyłam, że on na wszystkich moich zdjęciach odkliknoł "lubię to" nawet wtedy jak klikał kiedy nie byliśmy jeszcze ze sobą.

Ja myślę, że przychodzi taki moment, w którym trzeba powiedzieć sobie stop. I uważam, że Ty jesteś już w tym punkcie. Każda rzecz, którą zrobisz pójdzie tylko na Twoją niekorzyść. Choć to strasznie bolesne, niektóre decyzje trzeba przyjąć z godnością, jeżeli widzisz, że otrzymujesz skutek odwrotny od zamierzonego. Nie dręcz już tego chłopaka. Nie pomagasz tym sobie.

I tak trzymaj! zobaczysz, że jak jeden dzień nie będziesz do niego pisać, potem będzie drugi i trzeci, i już pójdzie z górki Przypomniała mi się sytuacja jak skończyłam liceum i zaczęłam umawiać się ze pewnym chłopakiem. Byłam w nim bardzo zakochana, świata poza nim nie widziałam, świetnie się dogadywaliśmy, nie mogłam się doczekać kolejnego spotkania z nim. Aż pewnego dnia przestał się do mnie odzywać. Nie pisał cały weekend, ja zachodziłam w głowę co mogło się stać... Spotkałam go przypadkiem w poniedziałek, powiedział mi że zgubił telefon, a mojego numeru nie miał zapisanego, więc dlatego nie mógł się odezwać. Łyknęłam to, chociaż wydawało mi się to podejrzane. Pogadaliśmy chwilę i obiecał że odezwie się popołudniu. Czekałam jak głupia na smsa całe popołudnie i nic. Czekałam cały kolejny dzień i też się nie doczekałam. Wtedy próbowałam się z nim skontaktować, wyslałam kilka sms-ów, a on nie odpisywał. Nie miałam pojęcia dlaczego tak nagle urwał ze mną kontakt... Po tygodniu postanowiłam sobie, że piszę do niego ostatni raz, a jak się nie odezwie, to koniec, nie będę więcej robić z siebie idiotki która się narzuca. Nie to nie i jego strata. Pierwsze dni były bardzo ciężkie, bo na prawdę przez ten miesiąc kiedy się spotykaliśmy przeżyliśmy mnóstwo fajnych chwil, miałam dużo wspomnień które krążyły cały czas po głowie, brakowało mi naszych rozmów, jego głosu itd. Myślałam, że nie spotkam już nikogo tak fajnego. Ale dałam radę, a dziś jestem w szczęśliwym związku już prawie 2 lata

Obiecuje, że już nie napisze w sumie odkąd już z nim nie jestem bardziej zżyłam się ze swoimi koleżankami i mam czas na naukę.
Odkąd mam na fb, że jestem wolna paru chłopków do mnie napisało ale ja na razie nie mam ochoty na bycie w związku.

Mi powiedział, że moje rzeczy wyrzucił na cmentarz ale to na pewno jest nie prawda. Ja mu muszę oddać bo to były książki, gry na kompa i aparat fotograficzny. Jak przychodziłam do niego to rzeczy po byłej miał wyeksponowane na półce koło komputera, foldery ze zdjęciami jak mówi to na pamiątkę sobie zostawił żeby za parę lat sobie powspominać. Gdy byłam u niego ostatni raz to moich rzeczy nigdzie nie było. Myślałam , że sobie żartuje.
Nie będę pisać tego listu bo jeszcze tamtej pokaże albo swoim kolegą i będą mieli się z czego śmiać.

to więcej niż pewne trzymam kciuki za Twoją wytrwałość dawaj znać jak Ci idzie

Zobaczysz że zatęskni tylko ty musisz zniknąć. Na fb też unikaj jakiegoś częstego dodawania postów, komentowania, żeby zastanawiał się co teraz robisz, czemu tak rzadko bywasz. Oczywiście wstawienie jakiejś fajnej fotki z imprezki nie zaszkodzi ;p Facetom potrzeba czasu, oni muszą najpierw poczuć wolność typu imprezy, inne dziewczyny, a potem analizują swoje życie i nagle dostrzegają, że czują jakąś pustkę. Wtedy kiedy my już pozbierałyśmy się to on nagle wracają i komplikują wszystko. Trzymam za ciebie kciuki. Nie załamuj się tylko brnij do przodu po mimo że czasem przychodzą takie chwile, że czujesz ogromną tęsknotę, smutek, chcesz się do niego przytulić to za 2, 3 godziny to minie i pojawi się na buzi uśmiech. Na prawdę bez byłego da się żyć

ja wyrzucilam mojego z domu.. nie chce byc ze mna, powiedzial, ze mnie kocha ale nie moze ze mna byc - chyba jego meska duma. staralam sie przez tydzien ale dalam spokoj.. chyab nei ma sensu. Nadal go kocham ale jesli on postawil sprawe w taki sposob to nei bede sie mu narzucac ani blagac.. mam nadzieje, ze kiedys zrozumie a jak nie to obym do tego czasu poznala fajnego faceta.. a mam 27 lat. Dzis sa jego urodziny. Ale niech sie bawi I pomsyli.

Nie blokuj go bo nie będziesz widziała jego postów itp. tylko jak widzisz, że jest to przechodź na tryb niewidoczny i nie będzie wiedział, że jesteś. I przez tą blokadę pomyśli sobie, że zachowujesz się jak dzieciak. Wiadomo jakaś fajna fotka na której wyglądasz super i to jeszcze w jakimś towarzystwie może wzbudzić w nim zazdrość Mogę cie zapewnić, że jeśli twój facet na prawdę cię kocha to ta koleżanką na krótko będzie go pocieszała. Miesiąc do dwóch będą się spotykać, a potem stwierdzi, że nie to i zakończy znajomość. Jestem tego bardzo pewna bo przecież mój eks też się z kimś spotykał i mija już od tego 2,5 miesiąca i znajomość chyba się zakończyła bo jakby faktycznie zakochał się w niej to by byli już razem, a tak to odzywa się do mnie. Czytałam strasznie dużo historii na forach i za każdym razem jest tak, że facet potrzebuje czasu po poważnym związku i kobiety które pojawiają się teraz są tylko przelotnymi znajomościami. Po prostu są oni przyzwyczajeni, że kogoś mieli i potem chcą inną sobie tą pustkę wypełnić, czują zauroczenie, a po pewnym czasie rezygnują z niej bo jednak czuja, że to nie to, że to bezsensu. Każdy po rozstaniu musi przejść tak zwaną żałobę. Kobiety przechodzą to od razu, a faceci po pewnym czasie.

Szkoda, że mój były tak nie myśli.
Mówiłam mu, że zrozumiałam swoje błędy i, że się poprawiłam na lepsze. Te błędy były naprawdę głupie. Wiem, że było by nam bardzo dobrze razem.

Chciałabym poradzić sie kogoś kto ma doświadczenie w stosunkach damsko-męskich. Otóż poznałam Łukasza dwa lata temu. Mieszkalismy w tym samym akademiku i mieliśmy dobry kontakt ze sobą. Ja miałam wtedy chłopaka ale wiedziałam ze wpadłam mu w oko. Jakiś pół roku temu rozstałam sie z chłopakiem i zaczełam spotykac sie z Łukaszem. Na początku nie chciałam aby cos z tego wyszło bo dla mnie to było za szybko na nowy związek, ale Łukasz przychodził do mnie do pokoju codziennie, zabiegał o mnie. Nie podobało mi sie za bardzo to jego przychodzenie codziennie bo nie mialam dla siebie czasu. Chciał każdą chwilę spędzic ze mną. W pewnym momencie chciałam to zakończyc bo nic do niego nie czułam, bo byłam jeszcze zakochana w poprzednim chłopaku. No ale jak zaczeliśmy sie spotykac ze sobą to mi zaczęło coraz bardziej na nim zależeć i w końcu poddałam sie temu. Jakiś czas temu powiedziałam ze go kocham, ale on mi powiedział ze nie czuje tego do mnie, ale ze ma nadzieje ze w koncu coś poczuje więcej. Mówił ze jest zakochany ale ze mnie nie kocha. Przykro mi się zrobiło, ale starałam się go zrozumieć, że może jest inny i musi mieć więcej czasu na to by poczuć coś do mnie. Kłóciliśmy sie od samego początku naszej znajomości bo oboje mamy wybuchowe temperamenty, ale zawsze chodziło o jakieś błahostki.  Wiec spotykaliśmy sie dalej. Spotykalismy sie codziennie. Przyzwyczaiłam sie juz do tego. Niestety ostatnio coś się zmieniło. Już nie przychodzi codziennie, nie pisze jak wcześniej. Woli spędzać czas ze znajomymi. Bardzo mi sie przykro zrobiło i zaczelismy o tym rozmawiac. Okazało sie ze on przestał czuc do mnie tego co było na początku. Jak to usłyszałam to chcialam juz zerwać, bo przecież nic na siłe. Powiedziałam mu ze w takim wypadku powinniśmy się rozstać bo po co on ma być ze mną jeżeli ani mnie nie kocha, ani nie czuje tego co było na początku i no że się ciągle kłócimy. Powiedział ze nie chce tak. Że mu na mnie zależy i że chce poczuc to co było. Powiedział że boi się że popełni błąd zrywając, ze później moze się okazac ze będzie żałował. Mówił ze cięzko znaeźć taka dziewczynę jak ja. Mowił że czuje do mnie przywiązanie, że lubi moje towarzystwo i że będzie mu ciężko beze mnie. I że ma nadzieje ze to wszystko wróci, bo widzi ze ja go kocham i ze się męcze z tym ze on mnie nie kocha. Mówił że nie chce sprawiać mi bólu. Cały czas mnie przytulał i pocieszał bo ja ciagle płaczę. Nasza kłótnia trwała ostatnio tydzien i dzisiaj rozmawialismy. Powiedział ze chce wszystko przemyśleć jak można to wszystko naprawić, bo nie chce zrywac. To ja mu powiedziałam ze najlepszym sposobem by było to żeby o mnie zabiegał, żeby sprawiał ze będę szczęsliwa i żeby dał mi do zrozumienia ze mu na mnie zależy. No i właśnie stwierdził ze on jeszcze musi to przemyśleć itp. ale zaznaczał ze nie chce zrywac. Nie wiem czy on to robi po to aby nie czuc się winnym? czy tylko po to aby nie być sam. Ja mu powiedziałam ze nie chce byc z kimś komu na mnie nie zależy. Powiedział że mu zależy. On mówi jedno, robi drugie. Przyznał sam ze jest strasznie skołowany i nie wie co ma zrobic. Mam czekać cierpliwie aż się namyśli czy zerwac? kocham go bardzo i nie chce zrywac, ale też nie chce być jakims pieskiem, który bedzie cierpliwie czekał az jaśnie pan mu powie co  ma zrobić. Moze mam się przestać do niego odzywać i traktować tak jak on mnie traktuje? może powinnam liczyc na to że zatęskni? ale czy mam na to liczyc jeżeli on mnie nie kocha? Nawet jak jest zakochany to ten stan moze szybko minąć. Nie mam kogo się poradzić, nie wiem co robic? Pomożcie mi radą...

Moim zdaniem najlepsze byłaby dla niego rozłąka. Po prostu zerwij i powiedz, że jak poczuje znów to coś to wtedy postaracie się poprawić relacje. Bo teraz ma komfortową sytuacje, ty jesteś z nim, on robi co chce, a tylko ty się w tym męczysz. Inaczej przy tobie nie poczuje znów tej iskierki. Dopiero jak mu ciebie zabraknie to zrozumie, że jesteś kobietą którą kocha.

Kłóciliśmy się o byle co. Np ze powiedziałam coś co mu sie nie spodobało, albo że nie przyszedł wcześniej tylko później. Nawet juz nie pamiętam o co. Zazwyczaj tego samego dnia sie godziliśmy...zazwyczaj. Ostatnio tydzien się kłóciliśmy o to ze on nie miał dla mnie czasu, że woli kolegów ode mnie i że nie czuje ze mu zależy na mnie. Oczywiście wypierał sie tego. Przez pół roku spotykalismy się codziennie aż do tego tygodnia. Gdzie się widzieliśmy 2 razy. Boli mnie to, że nie mógł znaleźć 5 minut na spotkanie. Na buziaka chociaż...wcześniej przychodził nawet kilka razy dziennie...

Dziewczynyyy błaaagaam!!
Ci faceci Was olali...Po co to wszystko rozdrapywać...Ich strata i to oni powinni teraz siedzieć , rozmyślać i się smucić a nie Wy!!
Kochacie ich nadal? Spoko, minie. Z czasem to przechodzi, pojawia się ktoś nowy. Jeśli nie ma sensu to trzeba sobie podarować taką relację...
Super fryzura, porządny makijaż, fajny ciuch, głowa do góry i w miasto! Na imprezę/piwo/spacer cokolwiek!! I odreagować ! Wypiąć się na faceta który nie umie Was uszanować i docenić!

Masz racje, tylko, ze ja np po czasie zrozumialam, ze caly ten czas to ja zle z nim postepowalam I ze to on sie caly czas dla mnie poswiecal oraz, ze kazdy ma swoje limity.
Mnie tak naprawde on nie zdradzil, nic zlego mi nie zrobil ale to raczej ja jemu....
Ja zyje dalej, mialam czas smutku a teraz musze isc dalej ale nadal jest w moim sercu.

zgadzam się z tymi cytatami, przejechałam się na nich okrutnie, a teraz ogromnie cierpię..

A ja wiem, ze... ludzie sie nie zmieniaja.

To ogolne obserwacje.