Dziewictwo

Mój nos jak zawsze prosty i piękny A ty dalej nie napisałaś odnośnie wątku kompletnie nic sensownego. Długo będziesz wałkować jeden, niezwiązany z wątkiem temat? Chyba trafiłam z tą obsesją

agnik - no fakt stos dla puszczalskiej wiedźmy. Stosy to swego czasu była specjalność chrześcijan, więc kto wie, czy moda nie wróci, skoro kult dziewictwa ma się znakomicie.

Co do ciasności - a może po prostu niektórzy muszą sobie jakoś tłumaczyć "logicznie" wyższość dziewictwa żeby ich nikt nie wziął za dewotów, a że jest to cokolwiek śmieszne to już inna sprawa

A dla mnie argument 'przekonania' jest najbardziej przekonywujący. Bo to oznacza, że osoba nie chce robić nic przeciwnego swojemu sumieniu. Takie ma przekonanie właśnie, że to dla niej słuszne i tak postępuje. Może z czasem zmienia zdanie, może nie- jej sprawa.

Pójdziemy do piekła! Hell yeah!

Mój facet i kilku jego kumpli pracowali kiedyś z chłopakiem, który był z tych czekających do ślubu, miał dziewczynę oczywiście dziewicę. Ogólnie był całkiem ok. ale jak zaczynali rozmawiać o kobietach i seksie to bardzo usiłował ich przekonywać, że jest w lepszej sytuacji i generalnie mój chłopak stwierdził, że rozmowa z nim na ten temat to jak rozmawiać z kimś kompletnie z innego świata, bo on po prostu o seksie nie miał żadnego pojęcia, a jedynie wyobrażenia. Poza tym zarzucał im kompletny brak poszanowania wobec kobiet. Pomijając fakt, że mężczyźni w swoim gronie rozmawiają często o kobietach w sposób dość specyficzny i nawet dla co wrażliwszych kobiet czasami irytujący, to akurat mój chłopak mimo dość szowinistycznego poczucia humoru z szacunkiem do kobiet zdecydowanie nie jest na bakier, jego kumple też. Ja miałam w liceum koleżankę, która chciała być dziewicą do ślubu i jak żaliła mi się, że nie może jechać z chłopakiem na wakacje nad morze, bo będą tam sami i pokusa będzie zbyt wielka, to szczerze mówiąc nie ogarniałam o co właściwie chodzi. Niby chcą czekać do ślubu - ok. ale jednocześnie się boją, bo popęd jest i nie tak łatwo go zignorować. Spytałam jej więc co się stanie jeżeli jednak pojadą i jednak to zrobią. Oparła z przekonaniem, że wtedy na pewno związek się rozpadnie, bo będą mieć wyrzuty sumienia i to już nie będzie to samo. Powiedziałam jej, że przecież ludzie są ze sobą w związkach, uprawiają seks i to całkiem normalne. Stwierdziła, że nie wiedzą co czynią i na pewno im to zaszkodzi. Nie miałam więcej pytań.
Po prostu indoktrynacji się nie da przeskoczyć nawet logicznymi argumentami.

Tak jest wydaje mi się, że katolikom trudno zachować się neutralnie wobec osób prezentujących odmienne czyt. grzeszne poglądy wobec idei głoszonych przez ich religie. Nie wszystkim oczywiście, ale spotkałam wiele takich osób, w tym nauczycieli, którzy traktowali o wiele gorzej osoby nie chodzące na lekcje religii.

A jednak. Co chwilę w rozmowie sugerowała między wierszami, że to współżycie to zadziałało na moją niekorzyść... no i inne tego typu insynuacje.

Też to zauważyłam. W sumie tu się spirala dewocji i nietolerancji nakręca pokoleniowo. Większość moich bardzo wierzących rówieśników, to osoby, które wyniosły to z domu. Jak od dziecka się wmawia komuś, że seks jest grzeszny, zły, a Ci, którzy grzeszą idą do piekła, to ktoś podatny bardziej na sugestie przyjmie to za pewnik. Skoro cała rodzina tak funkcjonuje, to przecież to jest dobre. No i potem jest to przenoszone dalej. Znam osobiście jednostki niewierzące z katolickich rodzin i odwrotnie, ale do tego jest potrzebne dużo samodzielnego, niezależnego myślenia. Mam wrażenie, że religia zostawia strasznie mało miejsca na niezależne myślenie, bo wszystko jest obwarowane przez nakazy i zakazy. KK mam wrażenie lubuje się w piętnowaniu albo udziwnianiu sfery seksualnej i miewa sprzeczne poglądy. Z jednej strony - rozmnażajcie się, a z drugiej za uleganie popędowi pójdziecie do piekła. Jakby mogli, to pozostawiliby tylko samo płodzenie dzieci, a sam akt seksualny odarliby ze wszystkiego co w nim piękne. Nie rozumiem dlaczego miałabym decydować o tak intymnej sprawie jaką jest seks na podstawie stanowiska kościoła, albo wręcz pod presją rodziny, która sądzi, że tak jest lepiej.

Co do lekarzy i psychologów, którzy są wierzący - niech sobie wierzą w co chcą, ja do tego nic nie mam, ale nie powinni przenosić swoich poglądów na pracę, bo spotykają się z różnymi ludźmi, o różnych poglądach. Potem mamy takie kwiatki jak ginekolodzy nie wypisujący antykoncepcji i psychologowie uważający, że wszystko przez seks. Jak się ktoś najął na psa to musi umieć szczekać. Proste. Jest tyle innych zawodów, specjalizacji, jak ktoś ma problem z odgraniczeniem swoich poglądów od wykonywanej pracy (oczywiście jeżeli praca tego wymaga) to nie powinien być psychologiem ani ginekologiem.

Mnie się pytasz?
Tak jak większość wierzących uważa. Że seks jest zły. Zwyczajnie.
WitchQueen podała przykład idealny swojej koleżanki. Wierzący twierdzą, że seks przedmałżeński niszczy związek i przez to się rozpada. Wierzący uważają, że seks przedmałżeński jest niepełny i wypacza psychikę człowieka Fajne co?

Niedawno mojemu przyjacielowi jego dziewczynie, którą z resztą też uwielbiam, pękła prezerwatywa. Pękła tak niefortunnie, że aż została w koleżance. Znaleźli jakąś panią ginekolog i pobiegli żeby wyjąć jakoś te strzępki i po tabletkę "po" oczywiście. Koleżanka została przez tą babę potraktowana jak jakiś gorszy gatunek, baba stwierdziła, że trzeba było myśleć zanim zaczęli uprawiać seks i że takich tabletek to ona nie wypisuje. Sama też miałam sytuację, że potrzebowałam takiej tabletki i ze znalezieniem lekarza, który to wypisze był poważny problem.

Właśnie to jest prawda, że większość ludzi jak ma do wyboru to lepiej jak ktoś "mądrzejszy" zdecyduje za nich, bo wtedy nie muszę mieć dylematów i mają przekonanie o słuszności wyboru. Dlatego tak łatwo w ten sposób kontrolować tłum.

To jest z tym wypaczaniem psychiki człowieka najlepsze. A ślub oczywiście robi z miejsca z seksu coś, co nie wypacza związku. Najbardziej mnie rozwala jak podaje się argument o tym, że przed ślubem to jest brak szacunku. A jak po ślubie to już nie? Nawet jak mąż leje żonę i jest ostatnim bydlakiem to ważne, że robią to po bożemu i wtedy to już nie jest brak szacunku?

Endar Spire ale nie biorąc już pod uwagę przekonań psycholożki; Twoje problemy MOGĄ wypływać z seksu. To, że kobieta mówi, że masz problem z powodu niewłaściwych doświadczeń seksualnych, nie oznacza od razu, że jest dewotką. Jakby Ci to osoba z tabliczką "Ateista" powiedziała, to byś uwierzył?

Tak, kwestia "przekonania" przybiera swą niebezpieczną wersję, gdy próbuje się do swojego stylu życia przekonać innych nie jako opcję a jako jedyną, słuszną decyzję.

Johnny Soporno tłumaczył to mniej-więcej tak... "My faceci, jeśli nie chcemy być wiotcy, to musimy ćwiczyć nasze mięśnie. Ale mówicie, że jak kobieta uprawia dużo seksu, to jest luźna i wiotka. To nieprawda, bo pochwa jest otoczona mięśniami, a dużo treningu wiecie jakie daje efekty."

Jakieś dziewczyny tutaj na forum mówiły też, że jak długo nie uprawiały seksu, to potem było ciasno. Może tylko tak się zdawało, a może to prawda...

A widzisz, a mnie się zrobiło wyraźnie ciaśniej odkąd regularnie uprawiam seks i ćwiczę mięśnie kegla i zdecydowanie mi się poprawiło pożycie seksualne w związku z tym, mój facet też jest tym zachwycony, że go mogę w każdej chwili ścisnąć. Zaobserwowałam to też w związku z tym, że jakieś półtora roku temu kupiłam sobie wibrator. Wydawał się odpowiedniej wielkości, potem go dość długo nie używałam, teraz zaś, jak użyłam po jakimś czasie, to stwierdziłam, że jednak jest za duży.

spider123 - ja też przerabiałam podobne cyrki, tyle, że z polonistką i katechetką w gimnazjum. Na szczęście moja kochana mama wkurzyła się, pojechała do szkoły i zrobiła porządek A w liceum już nie chodziłam na religię na szczęście.

Spider123 - ja jeszcze do tego łaziłam na czarno i w koszulkach Children of Bodom, więc tym bardziej podejrzenia wydawały się wszystkim uzasadnione. Na lekcji wychowania do życia w rodzinie kiedyś wyrzucono mnie z klasy, bo dość dosadnie zanegowałam skuteczność metod naturalnych planowania rodziny i abstynencji jako klucza do szczęścia w związku.

A nie powinien Nie rok, nie dwa żyjesz w Polsce

Co jest przeciwieństwem dziewictwa?

Co racja to racja. Ja mam akurat od owulacji do końca cyklu taką chcicę, że mnie roznosi. W sumie jednak punkt kulminacyjny był w dzień, w który dostać miałam okres - czyste szaleństwo.

Koszulki z Mansonem też były W podstawówce, w pierwszej klasie, moja matka została wezwana do szkoły, bo na religii poddałam w wątpliwość dziewictwo Marii. To musiało być swoją drogą zabawne, jak siedmioletnia dziewczynka pouczała katechetkę na temat tego, że jak Maria jest matką, to dziecko się samo nie zalęgło, a jak rodziła to tym bardziej dziewicą być nie może. Aczkolwiek pani katechetce nie było chyba wtedy do śmiechu

Nie no, kary nie było, bo mama jak ją wezwali objechała katechetkę, że nie będzie córki w ciemnogrodzie chować i nie życzy sobie problemów z powodu tego co powiedziałam

Dla mnie po prostu ten cały kalendarzyk jest niepewny i skomplikowany. Też śpię jak popadnie, jestem nerwowa, niezorganizowana, mam prawdopodobnie lekkie adhd, nieregularne cykle i policystyczne jajniki. Poza tym za bardzo lubię seks żeby się przejmować jakimiś dniami płodnymi i za bardzo nie lubię dzieci żeby zaryzykować ich posiadanie. A znam ja trochę dzieci z pomyłek w kalendarzyku.

A czemu łączymy kwestię antykoncepcji naturalnej z dziewictwem? "Kalendarzyk" do lamusa odszedł już dawno, a ilość przespanych czy nieprzespanych godzin ma sens jedynie w metodzie termicznej, jeśli już o metody antykoncepcyjne zahaczamy.

Nie zdziwiłabym się ...  idąc tropem wpisów w dziale Antykoncepcja!
Tak, ja wiem, że to się łączy w pewną całość; dziewictwo bo zazwyczaj wyznanie rzymskokatolickie, to z kolei pociąga za sobą kolejną rzecz: zazwyczaj bojaźń przed seksem, to z kolei zazwyczaj nikłą wiedzę nt. antykoncepcji, to zazwyczaj niechęć do stosowania antykoncepcji.
Jednak jest słowo "zazwyczaj", które trąci stereotypem z gwiazdką-odnośnikiem

Ja tylko pragnę zgodzić się z tym, że to dziewictwo faktycznie wyniesiono na piedestały, a seks przedmałżeński zdemonizowano. Ale dla niektórych ludzi jest to opcja. Nie znaczy, że mają lub będą mieli jakieś problemy w łóżku i ze sobą w ogóle. Różni ludzie różnie dojrzewają do pewnych decyzji.
Osobiście uważam, że jeśli młodzi ludzie mają już okazywać się niedorzeczni czy głupi, niech tego seksu nie uprawiają, niż jakby miały z tego wypłynąć jakieś problemy, niechciane ciąże itp.

Oczywiście tak może być jak piszesz: "Jestem natomiast zdania, że jak komuś wpojono, że seks jest w jakiś tam sposób grzeszny lub nieważny, to nie będzie się tym seksem cieszyć tak bardzo jakby mógł bez uprzedzeń.",
ale może napiszę coś dziwnego:
znam ludzi, którzy do ślubu czekali z seksem; są z różnych denominacji religijnych, głównie protestanci i uwaga!- są to ludzie w różnym wieku! Nie tylko 20-latki, ale i 30-latki/-owie a nawet więcej (zaznaczam, że w przypadku tych starszych, najczęściej były to osoby owdowiałe lub rozwodnicy) i gdy nadeszła godzina zero, było...OK Inaczej: rozkręcili się dopiero wtedy i szaleli w najlepsze co dzień
Miałam okazję być sąsiadką oraz bliską koleżanką nie tyle takich par, co np. tej osobliwej panny młodej i naprawdę, pełne zadowolenie.

Dla RÓŻNYCH osób wierzących, seks przedmałżeński to byłoby za dużo, jeśli chodzi o własne sumienie, przekonania. Wolą poczekać, niż obarczać się winą. I wierzę, że każdy z ludzi wierzących ma własne poznanie, jest inaczej przez Boga kierowany. No najlepiej byłoby Jego w tym względzie się poradzić i ci, co mają do Niego "po drodze", nie są skrzywdzeni 

Sądzę, że dla każdego z nas gdzieś leży jakaś granica, jeśli chodzi o życie seksualne; dla jednych jest to seks analny, dla drugiego związek otwarty lub bdsm a dla jeszcze innego seks przedmałżeński.

Jeśli czujesz, że Twoja psychika miałaby zostać pokiereszowana to nie rób nic wbrew sobie. Nie każdy, zwłaszcza w wieku 19 lat jest w stanie znieść ten ciężar jakim jest "po prostu seks".

Pewności, że po seksie Cię nie zostawi nie możesz mieć żadnej; bo i jaką? Związki, z seksem czy bez czasem się rozpadają, po prostu.

Jeśli jedziecie razem na wakacje, nawet jeśli niczego (Ty) nie planujesz, jednak pomyśl o dobrym zabezpieczeniu - bo znając życie, ten wyjazd będzie pod znakiem seksu.

Znajdź sobie prawiczka, albo przestań tak dramatyzować. Jeśli chcesz się przespać ze swoim chłopakiem to to zrób i zaniechaj wiary "w niepokalaną dziewicę". Strasznie się męczysz -- niepoptrzebnie. Sumienie/serce/intuicja prawdę Ci powie.

skomplikowana19- to chyba jeszcze nie jest "czas" dla Ciebie. Kenobi ma chyba racje pisząc że dramatyzujesz.
Oczywiście masz prawo do szukania dla siebie faceta któremu zaufasz i razem będziecie dla siebie tymi pierwszymi ale czy to najważniejsze kryterium wyboru partnera? Myślisz że ten pierwszy raz jest zawsze taki cudowny? Niestety nie jest. W dodatku ludzie którzy mają zbyt duże oczekiwania i romantyczne wizje co do tego pierwszego razu chyba często zapędzają się w kozi róg- są rozczarowani bo nie było tak jak sobie wymarzyli. Lepsza jest postawa bardziej otwarta i pragmatyczna.
Jeśli nie ufasz swojemu obecnemu chłopakowi to nie pozwól mu na nic ale nie traktuj sexu jak czegoś niewyobrażalnie wzniosłego. Czasem to tylko zwykła wymiana płynów ustrojowych...

Catwoman - ale ja nie mówię, że musi coś nie grać. Niektórym czekanie do ślubu pasuje, tego chcieli, tak im jest dobrze - super. Jak ktoś jest zadowolony z własnych wyborów to najważniejsze.
Nie lubię natomiast szukania w czekaniu do ślubu jakiegoś teoretycznego uszlachetniania związku i przeświadczenia o własnej wyższości, nieomylności. Zwłaszcza, że jest to tylko czcze teoretyzowanie - w każdym związku seksualnie może coś prędzej, czy później nie grać, dlatego jak ktoś się pakuje w małżeństwo nic o swojej seksualności nie wiedząc, to jest odrobinę jak całowanie lwa w d... - zysk żaden, a ryzyko spore. Nie musi być źle, ale należy się liczyć z tym, że jednak może, a ja odnoszę wrażenie, że ta cała "dziewicza propaganda" nierzadko zakłada całkowite powodzenie związku uwarunkowane właśnie czekaniem do ślubu.

Skomplikowana19 - ja mam wrażenie, że dla Ciebie na związek i seks jest zwyczajnie za wcześnie. Nie powinnaś się angażować w relację z kimś, do kogo czujesz obrzydzenie, bo możesz go zwyczajnie tym skrzywdzić. Albo pogodzisz się z faktem, że miał kogoś przed Tobą, albo będziecie musieli to zakończyć, a ty poszukasz sobie prawiczka. W ogóle co Cię konkretnie w nim brzydzi? Że uprawiał seks?
Skąd wiesz jak odbierają to faceci? Nie uprawiałaś przecież seksu, więc mam wrażenie, że o męskich odczuciach w kwestii seksu wiesz niewiele. Faceci też mają uczucia jakbyś nie wiedziała. A to, że nie wszyscy robią z dziewictwa i pierwszego razu uświęconą wartość to już inna sprawa.

Gdybym był prawiczkiem i miał możliwość wyboru jaki będzie mój pierwszy raz, to wybrałbym takie okoliczności, które niby są najgorszym możliwym scenariuszem: albo gdzieś na zapleczu dyskoteki, albo na trawie pod lasem, albo po pijanemu na tylnym siedzeniu auta, albo w kącie przy budce z lodami w nocy. Wszsytko może być zchrzanione a i tak bedzie fajnie.

Przeraża mnie natomiast myśl o pierwszym razie zaplanowanym, wśród świec, w pełnej ceremonii... czuję to jako fałsz polegający na tym, że wszystko jest fajne, za wyjątkiem seksu. Chociaż czytałem na tym forum, że dziewczyny były w takim układzie zadowolone.