Dziewictwo

No to masz mnie pierwszego, bo ja bym nie chciał dziewicy za swoją partnerkę.

Ideał piękny, acz durny, który niesie więcej problemów niż ustawa przewiduje. Po pierwsze jest tak dlatego, że zawsze będą cię męczyć wątpliwości i pytania. Czy on faktycznie był prawiczkiem? A jak to by było z innym (zwłaszcza jeśli seks będzie wyjątkowo mierny, albo przeciwnie - jak będzie bardzo udany)? Czy ślub nie jest podyktowany chęcią seksu? Czy nie jestem już "starą dziewicą" ? A jak twój wybranek będzie miał już jakieś doświadczenia to dojdą kolejne wątpliwości. Czy jestem tak dobra jak inne? Czy on on robił tak również z innymi kobietami? No i często pojawiający się problem zazdrości wstecznej...

Miku, życzę Ci, byś dochowując dziewictwa do dnia ślubu, nie była pogardliwą dla innych. Byś, będąc wierna swym zasadom, nie dzieliła ludzi na tych z "kręgosłupem moralnym" i bez niego.

Cóż,facet nie koniecznie musi być prawiczkiem,wręcz wolałabym,żeby był bardziej doświadczony. I to nie o to chodzi,ze małżeństwo polegało by w tedy tylko na sexie. Sex po prostu to inna forma okazania miłości dla drugiej osoby. A jeżeli chodzi o to,że będą używać jakiś różnych sztuczek,zeby pójść do łóżka to - mam swój rozum, i umiem powiedzieć nie.  A co do wątpliwości - po co myśleć z kim i jak to robił? Mnie interesuje teraźniejszość, jak i kiedy ze mną robi. ;p

Co to za bzdurne utożsamianie "kręgosłupa moralnego" z trzymaniem dziewictwa do ślubu kościelnego? To znaczy, że ja, jeśli nie chcę W OGÓLE ślubu kościelnego, oraz kocham się z partnerką, z którą jestem niemal 5 lat, jestem pozbawiony moralności? Ciekawe. A mój związek trwa dłużej niż niejeden ślub konkordatowy Co ja tam wiem... Nie zdradzam, jestem uczciwy, lojalny, wierny, daję oparcie, poczucie bezpieczeństwa, okazuję uczucia na co dzień dbając o partnerkę, uczyliśmy się razem seksu, od zera, stosujemy antykoncepcję, wniosek z tego, jestem pozbawionym moralności zwyrodnialcem Dla mnie ważne jest, by kobieta będąc ze mną, oddawała się tylko mnie, a nie czekała do ślubu, a później "hulaj dusza, piekła nie ma". Przeszłość - co mnie do tego? Jeśli tylko nie była przesadnie bujna, bez ryzykownych zachowań, w pełni zdrowa. A uczyć się życia intymnego? Sądzę, że każdego partnera trzeba się nauczyć, choćby i 10 miało się wcześniej. Cierpliwości znajdą się nieograniczone pokłady, jeśli tylko druga strona nie ma przesadnych zahamowań, dziwnych wzorców ( penisa do ust biorą tylko prostytutki! ), jest otwarta i chętna na to, by się uczyć, czerpać z tego przyjemność i radość.

Miku, okej.

Pierwszy argument o czystości przed ślubem jestem w stanie zrozumieć bo to jak sądzę nieodzownie łączy z Twoją religią i wiarą.

Drugi - niby tak ale z drugiej strony mówiąc kolokwialnie - jeśli się jest przed ślubem całkowicie czystym i niedoświadczonym ( nawet z tym "wybranym" i/lub jedynym partnerem ) to niejako kupuje się kota w worku. Niezależnie od płci. A co jeśli po ślubie nie będzie się wam układać w łóżku? A to tylko jeden z takich problemów.

Trzeci - zaraz, chcesz powiedzieć, że ślub jest gwarancją udanego życia małżeńskiego? Dobrze by było gdyby tak było jednak mam nieodparte wrażenie, że akurat "skuteczność" zżycia par niezbyt zależy od tego czy mają ślub czy nie.

Ad 1 - Skoro to wynika z wyznawanej przez ciebie religii to w porządku. Nie mam co do tego wątpliwości, bo takie są twoje przekonania i tyle.

Ad 2 i 3 - Nie utożsamiaj miłości z rezygnacją z własnych pragnień. Miłość i związek nie polega na znoszeniu siebie na wzajem i cierpliwym czekaniu na lepsze jutro. Nie utożsamiaj pojedynczego czynu - niezależnie od tego jak wielkiego znaczenia dla ciebie by nie był - z gwarancją i pewnością szczęścia. Szczęście buduje się powoli, zwykłą codziennością. Bycie z kimś w związku to wzajemne motywowanie się do samorealizacji, do spełniania marzeń i pragnień. To zdolność do wzajemnych kompromisów, a nie całkowitego poświęcania się dla drugiej osoby.

Poza tym, skoro jesteś dziewicą bez doświadczenia, to skąd wiesz, że "na pewno byś się odwdzięczyła za czekanie" ? Tego prawdę mówiąc kompletnie nie rozumiem. A jeśli luby będzie lubił seks analny, a ty nie? A jeśli ty będziesz lubiła oralnie, a on nie? Mam dziwne (i może mylne) wrażenie, że twoja pewność siebie wynika z dziwnego pojęcia dziewictwa pod tytułem "tylko do buzi albo w pupke, bo Siostra Przełożona sprawdza 'czystość' ".

Dlaczego problemy seksualne w związku (a seks jest jednym z fundamentów każdego związku) są dla ciebie śmieszne? Dla mnie taki teks świadczy o braku dojrzałości, a nie o jakichś tam zasadach moralnych...

Nie rozumiem twojego pytania szczerze mówiąc. Brak sexsu oralnego ,jest dla Ciebie problemem w związku? Z tego co wiem, nie w każdej relacji trzeba to praktykowac,  nie wyczytałam nigdzie że to jakiś obowiązek,bo inaczej związek się rozpadnie.
Jeżeli w związku ludziom układa się dobrze ,kochają się.. to raczej brak orala czy analu, nie sprawi że wszystko się rozpadnie, i ludziom nagle przestaje na sobie zależec?

Z uwagi na twój brak doświadczenia, to mnie to nie dziwi.

Jest tak jak pisała Margolinka. Różni ludzie, to różne konsekwencje takich, czy innych braków w pożyciu. Dla jednej osoby np seks analny to ciekawa opcja urozmaicenia seksu kilka razy w roku. Brak tego typu doznań nie wpłynie zatem negatywnie na związek. Jednak ktoś może bardzo to lubić i nie wyobraża sobie, aby raz na kilka współżyć seksu analnego nie było. Jakiś czas będzie dobrze....ale co potem? Rosnąca frustracja może zacząć rzutować na całe pożycie, a potem również i na inne płaszczyzny związku. I nie będzie to wynikać ze złej woli.

Oczywiście seks analny to tylko przykład, bo może tutaj chodzić o dowolną inną rzecz (seks oralny /zwłaszcza w aspekcie elementu gry wstępnej/, seksowną bieliznę, seks przy zapalonym/zgaszonym świetle, określoną pozycję itp). Niemniej jednak negujesz taką zależność. I to mnie dziwi prawdę mówiąc. Dziewictwo stawiasz na piedestał, a niemal całkowicie deprecjonujesz wartość seksu w związku. Tego kompletnie nie rozumiem.

Tu jest sedno sprawy... seks w związku jest ważniejszy niż by się wydawało.
Często słyszy się, że "seks nie jest najważniejszy"... delikatnie mówiąc "guzik prawda".
Seks jest jak cement, a związek to mur z cegieł... bez udanego i satysfakcjonującego seksu (cementu) z czasem się rozleci...
Uczucia, uczuciami, ale życie to nie film i nie ma co go postrzegać przez pryzmat komedii romantycznych.
Na prawdę nie uważam "czystości do ślubu" za coś złego czy głupiego (jedynie za zbyt gloryfikowaną i przez to, czasami prowadzącą do poważnych problemów), jednak często osoby bez doświadczenia w sprawach seksu, nie zdają sobie nawet sprawy, jak ważny jest on w związku. Dlatego nie należy umniejszać roli seksu.

dobrze, dobre, też tak kiedyś chciałam (czasami), ale na dłuższą metę to nie ma sensu. Bo po pierwsze skąd wiadomo, ze ten jedyny to ten jedyny? teraz może być tym jedynym, a za miesiąc juz nie. Nigdy się nie ma pewności, jeżeli liczysz (ad. 3), że po ślubie to już masz zaklepanego faceta i tylko droga usłana różami Cię czeka to się bardzo mylisz. Ślub nie jest żadną gwarancją szczęśliwego związku.

Ja też chciałam mieć białą suknię, nadal chcę chociaż wiem, ze już na nią nie zasługuję, ale na litość boską nie bierze się ślubu dla białej kiecki.

Uwierz mi, jeżeli myślisz, ze pierwszy raz będzie super, ekstra cudowny to na prawdę są marne szanse na to, więcej w tym stresu i obaw i u niektórych bólu. No i w sumie najważniejsze, ludzie poza dopasowaniem psychicznym, emocjonalnym muszą być też dopasowani łóżkowo, żeby wszystko grało, dopasowanie łóżkowe nie oznacza tylko tych samych preferencji, ale serio zwykłego dopasowania, jak w klockach lego (albo innych). Ja z moim pierwszym chłopakiem w ogóle nie byłam dopasowana, w ogóle go nie czułam, w ogóle nie miałam z nim orgazmu (tylko łechtaczkowe, jak sama się bawiłam w trakcie). I co będzie jak trafisz na takiego faceta i po ślubie staniecie przed takim problemem? Jemu będzie zapewne dobrze, a co z Tobą? Chesz być męczennicą w związku? Wtedy ani Ty nie będziesz szczęśliwa, ani on jak bedziesz dawała mu odczuć swoją frustrację

Bo chyba wartosc seksu w związku jest zbyt wysoka, rozumiem że jeżeli ja nie akceptuje seksu oralnego ..to czego mnie samotnosc i udręka? Nie znajdę nikogo każdy facet będzie mnie zostawiał? Bo chyba na to  wygląda niestety.Skoro to jest taka ważna sprawa w życiu z drugim człowiekiem, to chyba nie nadaje się do związku.

No i kwestia tego że dla kogoś moja niechęc byłaby nie do przeskoczenia..to już wgl pękło by mi serce, gdyby facet którego kocham mi postawił ultimatum ,albo odszedł z takiego powodu. No ale to szczegół.

Natashaa21 uczepiłaś się tego seksu oralnego jak rzep psiego ogona. To nie w tym rzecz zupełnie. Jak pisała to Margolinka ważne jest wzajemne poznanie potrzeb. Ty na dobrą sprawę gdybasz jedynie, bo nie masz doświadczenia. Gwarantuje ci, że wiele rzeczy się zmienia - w tym upodobania czy zahamowania. Wszystko zależy od ciebie, od czasu, od partnera. Po twoich słowach domyślam się, że nie lubisz seksu oralnego. Ale możesz spotkać na swojej drodze faceta, z którym zechcesz tego spróbować. I może to nawet polubisz. Nie będzie w tym nic dziwnego czy nadzwyczajnego. Często tak się dzieje. Jednakże.....on może nie będzie chciał cie pieścić w taki sposób mimo iż bardzo byś chciała. I będzie ci przykro z tego powodu. Bo to zawsze jest przykre jeśli nie dostajemy tego, czego pragniemy spróbować - zwłaszcza od osoby, dla której przełamaliśmy swoje własne ograniczenia.

I co dalej? Nierozwiązane problemy nawarstwiają się.....dlatego ważne jest dotarcie się - poznanie siebie, swoich potrzeb, swoich pragnień. Jeśli ludzie do siebie pasują, to brak ślubu nie stanowi problemu. Po prostu jest to swego rodzaju kropka nad "i" jeśli ma już miejsce. Natomiast w przypadku braku dopasowania, to ślub tego problemu nie rozwiąże. I tutaj dopiero zaczynają się schody....wszak to wielkie wydarzenie i wiążące się z wielkimi nadziejami....zawiedzionymi nadziejami. Bez ślubu i bez dzieci można się rozejść. To normalne i naturalne. Spróbowało się, nie wyszło. Trudno. Każdy może dalej podążać swoją drogą mając w sercu miłe wspomnienia. Ale jak tu mieć miłe wspomnienia z rozwalonej rodziny kiedy brnęło się w zaparte do samego końca z powodu obietnicy, gwarancji szczęścia, jakim miał być ślub?

Czekanie z seksem do ślubu jest głupotą. Abyś dobrze mnie zrozumiała. Nie chodzi mi o zasady związane z wyznawaną wiarą sensu stricte, ale o ślepą wiarę iż jeden gest rozwiązuje wszystkie potencjalne problemy w łóżku, jakie kiedykolwiek mogą się pojawić. I o nadzwyczajne wręcz przewartościowanie dziewictwa z jednoczesnym deprecjonowaniem wartości seksu na płaszczyźnie emocjonalnej dojrzałego związku.

Emma - ja w sumie jakby któryś z facetów, z którymi się spotykałam nie chciał seksu to chyba też bym dała kosza i to nie dlatego, że traktuję seks, albo kogoś przedmiotowo, tylko dlatego, że jest dla mnie bardzo ważnym elementem związku i po prostu sobie nie wyobrażam bliższej relacji z facetem jeżeli nie byłoby w niej seksu. Poza tym obawiałabym się trochę, że po prostu coś nie będzie grało fizycznie między nami. Bycie z kimś przez rok to jest kawał zaangażowania z obu stron i nie chciałabym żeby coś takiego jak fizyczne niedopasowanie wyszło na jaw po roku. Inna sprawa była taka, że ja nigdy nie wyobrażałam sobie żeby ten pierwszy był zarazem jedynym i ostatnim, ja miałam potrzebę ostrego wyszumienia się. Toteż szumiałam, teraz jestem w stałym związku i nie wyobrażam sobie żebym nie uprawiała seksu ze swoim facetem, bo to nie dość, że zbliża, to jeszcze jest z tego masa radości. Po prostu czekając z seksem byłabym totalnie nieszczęśliwa i sfrustrowana.
W ogóle nie rozumiem czekania na kogoś. Nigdy się nie ma gwarancji, że to będzie ten jedyny i że będzie się z nim szczęśliwą. Ślub nie jest gwarancją udanego związku, a dziewictwo jak dla mnie nie przedstawia żadnej wartości - nie czyni kobiety lepszą, dojrzalszą ani mądrzejszą. Dziewica to po prostu kobieta, która ma inicjację seksualną dopiero przed sobą i nie ma sensu tego jakoś szczególnie gloryfikować. Kto chce, niech czeka jeżeli go to uszczęśliwia, ale nie ma sensu twierdzić, że to jest ogólnie lepsze.

WitchQueen & Vian - zgadzam się z wami w 100%

Jak ktoś tak bardzo chce być "czystym" (swoją drogą, skąd taki termin? Seks to coś brudnego i złego?) do ślubu, czy kiedyśtam i mu z tym dobrze, to spoko, jego sprawa. Byleby nie pogardzał ludźmi o innych poglądach i nie płakał, jak z tym, co miał być jedynym jednak się nie uda... Bo trzeba się z taką ewentualnością liczyć przecież. I nie rozumiem, czemu się mówi, że "dziewictwo jest czymś najcenniejszym, co kobieta ma". A inteligencja, charakter, osobowość - to co, nic, taki drobiazg? Bo liczy się to, żeby być pierwszym, który się do niej, brzydko mówiąc, dobierze? Jeśli to nie jest przedmiotowe traktowanie kobiety, to już nie wiem, co jest
Co do niedopasowania - hm, dopóki nie jest jakieś drastycznie skrajne, to jest do dogadania/przeżycia... ale to już zależy od woli partnerów... Ale pewnie i zdrad byłoby mniej, gdyby nie było strachu się otwarcie przyznać do tego chociażby przed samym sobą. Człowiek ma poczucie winy, no bo jak to, seks nie jest najważniejszy! A jednak pokusa może okazać się zbyt silna...

Vian - trochę wazeliny jeszcze nikomu nie zaszkodziło a z tego, co piszesz wnioskuję, że siedzisz w bdsm. Ja znam przypadek, gdzie facet lubiący zabawy w dominację związał się właśnie z taką uświęconą dziewicą i związek się skończył tak, że on ją zdradzał z wynajętą dominą, a ona płakała w domu, że on jest zboczony i chory, bo nie rozumiała jego potrzeb. Nie dobrali się. Dla niej to było coś okropnego i kompletna patologia, a on potrzebował tego do szczęścia. Chyba lepiej byłoby dla nich dogadać tak istotne rzeczy przed ślubem.

Właśnie z tym "najcenniejszym skarbem" jest najlepsze. Jak jedyne co ktoś ma do zaoferowania to błona między nogami i kompletny brak doświadczenia  w seksie, albo to uważa za najważniejsze, to ja szczerze współczuję ciasnoty umysłowej u takich ludzi. Ja uważam, że ważniejsza jest osobowość, kto jakie ma pasje, a nie kto z iloma partnerami uprawiał seks. To, że seks nie zawsze idzie w parze z miłością nie oznacza, że jest niewłaściwy i gorszy. Ja jestem całkowicie pewna, że jakbym była tylko z jednym facetem, to zżarłby mnie niedosyt i ciekawość jak jest z kimś innym. Właśnie dopiero po spróbowaniu różnych rzeczy, seksie z różnymi partnerami czuję się w 100% usatysfakcjonowana moim związkiem i uważam, że mógłby trwać do końca życia, bo trafiłam wreszcie na faceta, który uosabia wszystkie cechy, których w mężczyźnie szukałam. Ale przecież oczywiście według "czystych" to ja jestem niemoralna i puszczalska, bo jak to tak żeby kobieta otwarcie lubiła seks, nie wstydziła się powiedzieć, że się masturbuje, ogląda porno itd. Przynajmniej mam totalną świadomość własnego ciała, tego, co mi sprawia przyjemność i nie będę później płakać na forum, że nie mam orgazmów, że on nie chce seksu albo chce za często, że się czegoś wstydzę, że on miał przede mną inne kobiety (i dobrze! dostałam znającego swoją wartość faceta, który wie co z kobietą się robi w łóżku, a nie zakompleksionego prawiczka z dziwnymi dylematami).

Tak ujęte w słowa, brzmi to jakby to była wada....

...a każdy prędziej czy później i tak wapada.

Ciekawe i coś jakby na rzeczy. Na mnie inne (niż moja żona) kobiety jakoś nie robią wrażenia. To znaczy nie tak, żeby w ogóle, ale że tak powiem, nie w kwestii "tych spraw".
Miałem za to takiego sąsiada co wcześnie się ożenił, nic nie popróbował a potem wydawało mu się wszędzie dobrze gdzie go nie ma. Jak sie sprawa rypła, płakał, że on by do ślubnej chętnie wrócił a tak w ogóle to miało być tak pięknie a to wszystko to samo.

Mnie, jak wspomniałem, do obcych kobiet nie ciągnie. Przeciwnie, jak sie zdaje, moją żonę. Przy innych facetach czasem zachowuje sie nieco dziwnie, jakby podładowana, podniecona, niespokojna, rozkojarzona... łącznie z tym, że czasem spiecze raka jak panienka. Bywa, że w takich razach czuje się (ja) dziwnie. Kilka razy przegięła pałe. Jestem ponoć jej pierwszym i bardzo się tym szczyci. Ja jednak twierdzę, że nie ma czym. Takie moje zdanie, ona ma mi je za złe. No cóż.

Jeszcze w czasach ostatnich Jegielonów funkcjonował w Polsce pogląd, chyba z zamierzchłych czasów pogańskich, że dorosła kobieta, będac dziewicą stawia sie na podejrzanej pozycji, bo skoro nikt do tej pory jej nie tknął to może oznaczać że nie ma w niej nic wartościowego, mówiąc po naszemu coś z nią jest "nie teges"

No dla niej jest. Dla mnie też by było, bo z natury nie jestem monogamistką a jednocześnie nie zamierzam okłamywać i zdradzać. Co w tym szokującego?

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Dla Ciebie to zaleta, dla mnie wada, bo mnie by ograniczało i nie byłabym szczęśliwa.

Skąd wiesz? Jeszcze do tego "zdecydowanie"..? Serio nie rozumiem, skąd ten wniosek. Bo go nie zdradza ani nie zostawi?

Strasznie masz dziwny sposób definiowania "zdecydowanej monogamii" - dla mnie dziewczyna, która by sypiała z innymi facetami, gdyby tylko nie oznaczało to, że jej facet natychmiast ją przez to rzuci z wielkim BUM nie jest jednak "zdecydowaną monogamistką". Zdecydowaną monogamistką byłaby, gdyby w ogóle jej to nie interesowało albo pozostawiała to w sferze fantazji, bo związek to wyłącznie dwie osoby.

To ekstra, ale nie gadaliśmy o wierności a o konserwatyzmie.
Ja jestem bardzo wierną osobą, nigdy nikogo nie zdradziłam, czego parę osób, które były związane ze mną, już raczej nie mogą o sobie powiedzieć. Zwyczajnie nie jestem z natury monogamistką, co nie oznacza zdrady. Zdrada implikuje robienie coś za plecami partnera, z ukrycia, kłamstwa. To nie moja broszka, ja preferuję szczerość i dlatego konserwatyzm i monogamia nie są i nie będą dla mnie zaletami. A że dla kogoś innego tak, to ekstra.

A gdzie napisałam, że ma?
Napisałam, że nie jestem monogamistką.

Gówno prawda.
Spontaniczną i krótką przygodę seksualną miałam raz w życiu 10 lat temu. Nie żałuję, ale to nie dla mnie. Ja ludzi, z którymi sypiam, wybieram bardzo celowo, więc to nie są relacje "na chwilę", ale z reguły na lata. Fachowa nazwa takiej relacji to poliamoria.

Tak..? To może pokaż mi, gdzie to mówiłam, bo ja sobie nie przypominam i jestem dość pewna, że czegoś takiego nie mówiłam.

No i ok. Cały urok komedii romantycznych polega na tym, że są romantyczne, ale ja ich nie znoszę jak zarazy, co nie znaczy, że ktoś tam inny może ich nie uwielbiać i dla niego to najfajniejsze filmy na świecie. Z monogamią mam identycznie.

A to z kolei po czym wywnioskowałeś?

Yoghurt, może Ty spróbuj przestać się bawić w jasnowidza i próbować mnie przekonać, że wiesz więcej o mnie niż ja sama, to ta rozmowa pójdzie o wiele szybciej, serio.

Jak dla Ciebie "ekstra" czy ostatni akapit to wyrazy zdenerwowania, to ja serio nie wiem, na jakim świecie Ty żyjesz

No to gdzie ten cytat, link, cokolwiek, w którym stwierdzam, że kocham jedną osobę, a reszta to przygodne znajomości?
A może przyznanie się do błędu? Nie zaszkodziłoby Ci.

Nie do końca tak. Normy społeczne sobie są, ale czy je przestrzegamy czy nie - to już nasza sprawa. Części możemy nie przestrzegać i to ukrywać, możemy też ich nie przestrzegać otwarcie, za co mogą grozić konsekwencje np. ktoś spróbuje Cię przekonać, że jesteś wielbłądem albo nie zechce się zakumplować, bo zakwalifikował Cię jako zboka/lewaka/pedzia/kogoś tam. Ja wychodzę z założenia, że to jego sprawa.

Ja również nie wyobrażam sobie związku z kobietą, która kazałaby mi czekać do ślubu. Bzdura jakich mało.
Prosta zasada, nie biorę kota w worku.
Nie będę czekał do ślubu, żeby mi się potem okazało, że mojej partnerki kompletnie seks nie rajcuje.
Dla mnie seks jest dowodem nie miłości, ale tego, że pociągam swoją partnerkę fizycznie. Jeśli mojej partnerce jest nader łatwo zachowywać czystość jest to dla mnie podejrzane. Mam prawo podejrzewać, że kompletnie jej nie pociągam skoro tak łatwo przychodzi jej ta wstrzemięźliwość. A nie mam zamiaru spędzić życia z kobietą, której kompletnie nie kręcę jako mężczyzna.
To jest prosta sprawa dla mnie. Nie biorę kota w worku, bo nie mam pewności jak to będzie wyglądało po ślubie. A nie będę się męczył w imię "miłości".
Wkurza mnie gadanie kobiet, które mówią "że po ślubie się odwdzięczą"... guzik prawda. Te kobiety sobie nawet sprawy nie zdają co to w ogóle jest seks, jak on wygląda, jak się go przeżywa... więc jak taka kobieta może w ogóle się na ten temat wypowiadać. Odwdzięczą się... dobre sobie. A jak po ślubie mi kobieta powie, że "no jednak sorry myliłam się, jakoś mnie to nie kręci" to co ja mam potem zrobić?

Ja mówię stanowcze nie wstrzemięźliwości przedmałżeńskiej i wsio. Dla mnie to w ogóle jałowy temat. Nie żyjemy w średniowieczu gdzie kobieta była własnością mężczyzny i czy chciała czy nie, dawać dupy musiała. Wtedy rzeczywiście problemu nie było, bo po ślubie czy chciała czy nie i tak musiała to robić. Ale dziś tak nie ma, dziś kobieta się może postawić i lipa. Dlatego wolę się z partnerką dotrzeć przed, niż potem zachodzić w głowę co z tym fantem zrobić.

Chyba bym zwariowała, gdybym miała czekać do ślubu.
Miałam 15 lat jak robiłam to pierwszy raz, i jak myślę o tym teraz to nie wyobrażam sobie z tym wtedy czekać, bo już do głowy można było dostać.

Ja miałam dokładnie to samo!

Dokładnie. Nic dodać, nic ująć.
Ostatnie zdanie to strzał w dziesiątkę.

Ta, Ci ludzie żyją głównie wyobrażeniami. Myślą, że nawet jak będzie zgrzyt to miłość wszystko załatwi.
W ogóle mnie drażni taka protekcjonalność.. nie wiem czy mnie każdy dobrze zrozumie.
Jednak prym we wstrzemięźliwości wiodą kobiety. Nie żebym coś miał do ogółu, no ale niestety tak to wygląda.
I zauważyłem po prostu takie niepokojące zjawisko, że kobiety, które decydują się na tą wstrzemięźliwość mają ciągoty do stawiania warunków. No przecież jak dupy nie da to nie da i już. Facet może co najwyżej sobie potupać nóżką. A to rodzi pewne dewiacje. Nie zrozumcie mnie źle. Facet może daną kobietę naprawdę kochać, ale odmawianie mu fizyczności w związku to właśnie przejaw braku miłości wobec niego.
Jakkolwiek komicznie to nie zabrzmi w powiedzeniu "Jeśli mnie kochasz to to zróbmy" jest wbrew pozorom wiele prawdy. Bo kobieta, która stawia mnie w takim położeniu to egoistka, zwykła egoistka.
Spójrzcie na wypowiedź Natashy na pierwszej stronie. Sam jad. Wystarczyło podważyć jej zdanie i od razu atakuje. Spójrzcie jak zaatakowała kwestię seksu oralnego? Od razu "a co to bez sensu oralnego mnie facet zostawi?!".
Ja w tym zjawisku widzę, że kobiety zmuszające swoich partnerów do czekania do ślubu po prostu dyrygują w związku. A kochający facet na to przystanie, bo przecież jak zostawi kobietę z tego powodu to mu zaraz przylepią łatkę "dupek". Z resztą nawet w tej dyskusji ktoś użył tego stwierdzenia właśnie w tym kontekście. A więc widzimy dokładnie do czego to prowadzi.
Ja chciałbym ze swoją kobietą mieć już przed ślubem wypracowany kompromis w możliwie jak największej ilości kwestii. Również w seksie. To co mnie drażni najbardziej w cnotkach to właśnie ten egoizm. Te kobiety po ślubie nie przestaną dyktować warunków, nadal będą je dyktowały tylko w kwestiach tego jak ten seks ma wyglądać i jak często będzie do niego dochodziło. Czyli jednak wciąż pałeczkę decyzyjną ma kobieta. A kochający facet... potulnie na to idzie... bo przecież jak zostawi to go okrzykną dupkiem, więc siedzi w tym gównie, daje sobą pomiatać. Te kobiety często traktują seks jak totalne zło konieczne.
W dodatku śmieszą mnie te wszystkie cnotki, które nie mając nawet męskiego penisa choćby w ręce skandują "nie dla seksu oralnego!"

W ogóle seks tylko po ślubie to dla mnie jakieś chore nieporozumienie. Mnie to nawet dyskusja o tym uwłacza. Kurde, czuję się jakbym tłumaczył oczywista oczywistość. Masakra.

Endar Spire szalenie mądry z Ciebie facet jak na tak młody wiek

Catwomen to, że oboję będą cenić seks dopiero małżeński nie ustrzeże ich od konsekwencji o, których pisze Twój poprzednik a także od zwykłego niedopasowania w łóżku. Co wtedy? Jeśli seks jest dopiero po ślubie to zakładam, że rozwód jest sprawą niedopuszczalną.

Masz racje jest to indywidualna decyzja. Dla mnie irracjonalna, ale kwestiach wiary, zakazów i nakazów, zbytnio nie potrafię być obiektywna.

W takiej sytuacji jeśli wynika to z głębokiej wiary i własnych przekonań jest to dla mnie do przełknięcia ale jak słyszę argument "bo nie wolno, bo Bóg zabrania" nie podparty żadną refleksją własną to dla mnie czysty idiotyzm

Dokładnie.
Ja tam nie mam nic przeciwko, jeśli obie osoby tego chcą, robią to z jakichś przekonań, a nie tylko dlatego "bo Bóg zabrania".
Ogólnie nauka Chrystusa jest nauką, którą my jako wierzący możemy poddawać własnej interpretacji, jako jedni z nielicznych w sumie, bo np w Islamie możliwości interpretacji nie ma.
Niestety spora cześć wierzących, wierzy w ślepo w czyjąś interpretację. W wierze chodzi ogólnie o to, żeby być dobrym człowiekiem, a jak to osiągniemy to nasz biznes.
Dla mnie po prostu przerażające jest to, że te kobiety, które odmawiają sobie i swojemu mężczyźnie seksu przed ślubem żyją właśnie takimi wyobrażeniami.
Jak kobieta, która podejrzewam nawet na oczy nie widziała męskiego penisa, czy boi się nawet zajrzeć co sama ma między nogami... jak taka kobieta może mówić "odwdzięczę się po ślubie" ... a po ślubie okaże się, że to jednak nie to i co? Będzie kuku.
To nie średniowiecze, gdzie kobiety czy chciały czy nie dawać dupy mężowi musiały. Dziś kobieta ma prawo się postawić mężowi, powiedzieć, że ją "głowa boli" i mamy problem. A to niestety bardzo częsta sytuacja po ślubie, że kobietę "głowa boli"...