JAK GO ODZYSKAĆ? - Netkobiety.pl

Pomóżcie mi proszę bo ja nie umiem przekreślić tylu lat, byliśmy zaręczeni, mieliśmy być ze sobą na zawsze, to moja pierwsza prawdziwa miłość. Co jeszcze mogę zrobić? Jak pokazać mu, że mi na nim zależy, że żałuję wypowiedzianych słów, że mi na nim ciągle zależy. Ja też zrozumiałam, że nie jestem bez winy, chcę się zmienić, zmienić dla niego. Chcę o nas walczyć, tylko nie wiem co mogę zrobić... Żeby go nie zniechęcić, tylko żeby on znowu chciał być ze mną... Pomóżcie, proszę

Pytanie - dlaczego z dnia na dzień powiedział, że zrywa? CO było POWODEM skoro się układało?

Ale jak ja mam się o niego starać? Jak dzwoniłam to nie odbierał, nie oddzwaniał, nie odpisywał... Wiem, że powiedziałam stanowczo za dużo, że go obraziłam, uraziłam jego męską dumę, ale naprawdę szczerze go za to przeprosiłam, nie wiem co jeszcze mogę zrobić... Czy powinnam walczyć?

Może nadal przepraszaj... zeby widzial jak bardzo zalujesz.
Może wyslij mu slodka kartke?
Upiecz ciasteczka w ksztalcie serduszek?
Napisz coś romantycznego smsem?
I przytul mocno jak sie zobaczycie.

ALE UWAGA:
rób te rzeczy w miarę często przez tydzień, góra 2 tygodnie jak to zniesiesz...
jak to nie przyniesie zadnych rezultatów, to nagle przestan, zakoncz tą szopkę.
Wtedy albo on zrobi krok i bedziecie razem albo bedzie koniec.

Ja już nie mogłam wytrzymać i się wyprowadziłam i teraz tego żałuję, bo zrozumiałam, że bez niego moje życie nie ma sensu. Gdybym tylko mogła cofnąć czas... Wydaje mi się, że podjęłam tę decyzję zbyt szybko. Oboje popełniliśmy wiele błędów, wypowiedzieliśmy za dużo słów, ale ja te błędy potrafię mu wybaczyć, zapomnieć. Zrozumiałam teraz, że nie umiem bez niego żyć i naprawdę bardzo go kocham, tylko czy nie jest już za późno...

Kochana -nie nachodz Jego , nie dzwon , nie pisz - tak Go nie zdabedziesz -a uzyskasz tylko efekt odwrotny -przykre -ale prawdziwe.

On wie -przeprosilas go i juz .

Teraz musisz poczekac -popracowac nad soba -uspokoic emocje

wroci -ale badz cierpliwa -przeciez taka jest milosc:)

Inaczej -czy Ty chcialbys wrocic do takiego rozemocjowanego chlopaka ?
placzacego , blagajacego ? w rozpaczy?

ktory na kolanach blaga wroc?

nie  zapewne nie -bo czulabys nad nim wladze -taka prawda:)

zajmij sie soba i mysl pozytywnie -badz radosna i czekaj nie czekajac -wracaja tylko do usmiechnietych i pewnych siebie:)

Pamietaj STRACH SMIERDZI NA ODLEGLOSC -NI BOJ SIE -JAK ON CZUJE STRACH TO UCIEKA OD CIEBIE JAK NAJDALEJ

wspieram i rozumiemiem -wiem bo przechodzilam

zaufaj mi

bedzie dobrze

Jak on zawinił to ja dałam mu szansę, przyjęłam przeprosiny, pozwoliłam nam próbować, nie rozumiem dlaczego jego nie stać nawet na szczerą rozmowę ze mną... Wiem, że go zraniłam, uraziłam, ale każdy człowiek popełnia błędy, ja się do nich przyznałam, przeprosiłam... Gdyby to on się tak zachował to ja bym mu wybaczyła, przytuliłabym go, była przy nim, dała mu szansę... Może po prostu ja kocham bardziej i mi zależy bardziej...

Do Jana123
Dlaczego pani tak go ocenia? Że nie jest nic wart? Po jednym zdaniu mojej wypowiedzi?
Tak, chcę pomocy, chcę do niego wrócić bo go KOCHAM, dlatego jeśli ktoś przechodził przez podobną sytuację i się udało to proszę podzielcie się swoją wiedzą, doświadczeniem.

Mówisz, że przechodziłaś. a powiedz jak to się u Ciebie skończyło?
i co Ty robiłaś?

Daj mu czasu... Będzie to trudne,ale postaraj się nie pisać,nie dzwonić. On wie,że chcesz do niego wrócić,teraz poprostu musi wszystko przemyśleć,oboje popełnialiście błedy,nikt  bez winy nie jest i dobrze bo człowiek uczy się na błedach,nie bój się tego,że jak oddalisz się na jakiś czas on zapomni,nie da się od tak zapomnieć o 5,5 latach swojego życia,moim zdaniem on Cię kocha i jestem przekonana,że jak wszystko sobie ułoży to wróci,tylko daj mu czas! Buziaki Główka do góry

Ja się nie podkładam dla miłości, ja tylko wiem, że go zraniłam i próbuję to naprawić.

Uwierz mi, pisanie nic nie da, przerabialam to na własnej skórze, o dziwo, kiedy nie odzywałam się dłuższy czas, powiedzmy około 20 dni i po tym czasie nie wytrzymałam, faktycznie, nie rzucił mi się w ramiona, ani nie chciał powrotów, ale była namiastka, namiastka tego, że zapytal  czy widzi szansę dla nas, po tym co się stało, no i kiedy, ja już tak ochoczo zaczęłam go przyciskać do muru, znowu powstał lód. Dużo, dużo czasu, naprawdę bardzo dużo czasu. I sam się odezwie, im bardziej nie będziesz pisać, tym bliżej bedziesz do tego, że właśnie napisze

Ale to co piszecie z tym zostawienie w spokoju, to naprawde różnie działa. Trzeba rozpoznac z jakim typem faceta ma sie do czynienia.

Bo sa tacy co wtedy stwierdza:
"jednak nie zalezalo jej na mnie, skoro sie nie stara"
"nie bede jej sie narzucal, zeby nie cierpiala bardziej"
I co wtedy?
Obydwoje moga wtedy chciec, ale zadne nie zrobi juz kroku...

jeeeeny ja też chcę żeby moja zbłąkana owieczka wróciła do zagrody

Moim zdaniem, jak się wraca do siebie, to następuje faza czystej kartki,czyli zaczynamy od nowa i przeszłość oddzielamy grubą kreską.

A więc uważasz ,że wszystko można wybaczyć i zapomnieć ?kilkadziesiąt lat wsadzić w skarpetę i udawać ,że jest ok ?

Ja po prostu zrozumiałam jak bardzo go kocham i jak wiele dla mnie znaczy. Bardzo dużo nas łączy, wiele razem przeszlismy. Wiem, że oboje zawiniliśmy, a nie tak jak myślałam do tej pory,że to tylko jego wina. Wina zawsze leży po środku, wiem to. Przez prawie 4 lata żyliśmy w związku na odległośc i przetrwaliśmy ten okres, chociaż były momenty zwątpienia. Mieszkaliśmy ze sobą ponad połtorej roku. Były chwile lepsze i gorsze, ale byliśmy szczęśliwi, było nam ze sobą dobrze, zawsze potrafiliśmy się dogadać, pogodzić. To nasz pierwszy kryzys, dlatego cały czas wierzę, że uda nam się razem z niego wyjść i znowu będziemy szczęśliwi, gdyby nie ta wiara i nadzieja nie wiem jak bym żyła. Jest mi naprawdę bardzo ciężko, każdego dnia, w każdej godzinie czekam na sms, telefon od niego, wyglądam przez okno w nadzieii że że go tam zobaczę. Wierzę, że wreszcie się opamięta, zatęskni, zrozumie, że nadal chcę z nim być. Pojechałam do niego dwa razy, wiele razy dzwoniłam, pisałam. Zostało mi teraz już tylko czekać.

Jeśli ktoś miał podobny problem jak ja i udało mu się odzyskać ukochaną osobę to proszę, napiszcie do mnie, powiedzcie w jaki sposób Wam się udało, może i mi się uda.

KOCHAM CIE CAŁYM SERCEM,
Wiem, że nie mogę Ci tego teraz powiedzieć, więc napisałam to chociaż tutaj.

Jeszcze jeden dzień będę wierzyć że kiedyś wreszcie wszystko zrozumiesz i wtedy będziesz kochał zawsze tylko mnie...

U mnie sytuacja wyglądała podobnie,trochę przesadziłam i za wszelką cenę chciałam to naprwić błagałam,pisałam nachodziłam go on natomiast był nie ugięty,nie dawałam za wygraną,dalej starałam się to jakoś naprawić,w końcu po 3 tyg starań zerwałam całkowicie kontakt myślałam,że już nie wróci,było ciężko ale robiłam wszystko by tylko do niego nie napisać i coo ? Sam przyszedł stwierdził,że wszystko sobie poukładał,że nie potrafi beze mnie żyć i tym razem to on błagał bym wróciła

I wróciłaś?

I jak Wam się teraz układa?
Długo jesteście znów razem?

czasem człowiek z dnia na dzien zdecyduje, że zycie w zwiazku to nie jest cos czego pragnie, albo jedna strona ma dosc klamstw, kłotni i bólu...

Mam jeszcze jedno pytanie i bardzo zależy mi na odpowiedzi.  Otóż współżyliśmy w dni płodne bez zabezpieczenia (jak jeszcze było wszystko w porządku między nami). Okres spóźnił mi się o tydzień i tylko jednego dnia był obfity, a później to tylko takie brązowe plamy. Robiłam test i wyszedł negatywny, ale jakoś dziwnie się czuje, boli mnie dół brzucha, mam niechęć do papierosów, mam zgagę i jest mi niedobrze. Czy mogę być w ciąży?

Nie, nie chcę ciążą ratować związku, bo to nie ma sensu. To on tego chciał. To był tylko jeden raz bez zabezpieczenia, on tego chciał, a ja się głupia zgodziłam i teraz żałuję. Ciążą związku nie uratuje i ja to wiem.

m... zostawiona, dziwny nick jak na kogoś kto sam zostawił. Tak przynajmniej napisałaś na początku swojego wątku. Twój facet walczył o Ciebie i może po prostu ta walka go wykończyła. Zrozumiał, że to będzie wyżebrana miłość. Ja jestem w podobnej sytuacji do niego, tylko że walczyłem troszkę, potem postanowiłem dać jej spokój. Od rozstania minęły już 3 miesiące a ja sam nie wiem co zrobić. Powiedzcie mi kobiety, czego wy oczekujecie. Gdy facet walczy, nadajecie mu łatkę natręta, kogoś kto się poniża, nie ma honoru. Gdy nie walczy, to znaczy że mu nie zależy. Ja wysyłam swojej eks od czasu do czasu jakieś sygnały (głównie przez smsa) że ciągle myślę, pamiętam, tęsknię. Ale staram się to robić tak, żeby nie poczuła się osaczona. Bardzo doskwiera mi sytuacja, że nie przeprowadziliśmy jakiejś rozmowy kończącej ten związek, ale mi na to nie pozwoliła.

Chyba wreszcie coś zaczyna się układać... Może jeszcze nam się uda, jeszcze jest dla nas szansa...

wiesz? tak to jest jak dochodzisz do pewnych wniosków po fakcie. Uwierz, ja też wiele zrozumiałam w momencie gdy straciłam najważniejszą dla mnie osobę na świecie. Co najważniejsze on mi wciąż powtarzał, żebym pewnych rzeczy, słów nie robiła, nie słuchałam się go, byłam pewna, że robię dobrze, że tak właśnie ma być. Właśnie mija 4 miesiąc bez niego, dopiero teraz zdałam sobie sprawę ile bym rzeczy zmieniła w swoim zachowaniu, podejściu, jak bardzo otworzyłam oczy przez to, że właśnie z dnia na dzień mi podziękował. Też były bluzgi z mojej strony, wpadanie w szał, przepraszanie, a potem znowu to samo. Nikt czegoś takiego nie wytrzyma. Kocham go, ale nie zmuszę go do tego by ze mną był, nie zmuszę go, by znów mi zaufał.
Podobno można dać dwie szansy, ciekawe... ja pierwszą spaliłam, nie wiem jak z tym u Ciebie.
Jeśli widzisz światło w tunelu walcz, ale nie narzucaj się, rób to naturalnie i z głową, ja do tej pory walczę, choć czasami chyba sama sie łudzę, że będę znów tak szczęśliwa jak dawniej.

Nie chce zle doradzic bo tutaj nie wszyscy dobrze doradzaja.Ja przeczekalbym jeszcze troche i zaatakowal go znowu.Moze naprawde musi troche odpoczac i w glowie wszystko poukladac.Tylko zbyt dlugo nie czekaj by cie ktoś nie uprzedził.pozdrawiam i zycze powodzenia

duzo sie mowi pod wplywem emocji. oczywiste ,ze tak do konca nie myslisz. powinien to zrozumiec.moze za bardzo nie rozumie kobiet.
to co ja mam myslec powiedz mi? kobieta mnie zostawila, przy rozstaniu wygarnela mi pare rzeczy.akurat wynajmowalismy zimne mieszkanie i ona strasznie sie wiercila w lozku sciagajac na siebie cala koldre do tego budzilo mnie to.wiec postanowilem wprowadzic system-2 koldry.myslalem o tym na jakis czas poki sie nie zrobi cieplej-uswiadomilem ja. do tego mam schorzenie -zespol ciesni nadgarsta-strasznie mi dlonie dretwieja wiec najlepszym sposobem jest abym spal na plecach,zeby dlonie byly ponizej ,aby krew doplywala.mozna to schorzenie leczyc operacyjnie lecz pozniej jest potrzebny 3 miesieczny odpoczynek na ktory nie moge sobie pozwolic bo rece mi sa potrzebne do pracy.nie moglem spac na boku ,aby otulic moja kobiete,ktora sie do mnie odwrcalala pupa.owszem ona mogla swobodnie sie do mnie przytulic jednak tego nie robila. wiec przy rozstaniu wygarnela mi ,ze spie jak kloda i ona nie chce miec faceta ,ktory sie do niej nie przytula.bylismy ze soba 4 miesiace(krotko ,ale zadecydowalismy sie razem zamieszkac) i wiedzac o tym nagle zaczelo to stanowic dla niej problem?zna ktos odpowiedz?czy to ma byc jeden z powodow rozstania.ona ma 28 lat ,a takie zarzuty przypisalbym rozkapryszonej nastolatce.
pamietaj ,ze jak ktos chce sie rozstac to kazdy powod jest dobry.moze to jego haczyk.skoro go przeprosilas i utwierdzilas ,ze tak nie uwazasz.
co mozesz zrobic?daj mu spokoj.calkowity, a czas pokaze.

Też myślę, że czas to jedyne wyjście. Będę czekać, niech spokojnie wszystko przemyśli. Nie będę dzwoniła ani pisała do niego, jak zatęskni to sam poszuka kontaktu, a jak się nie odezwie to i tak nie mam już nic do stracenia. Próbowałam dwa miesiące walczyć, dzwonić, prosić, przepraszać, udowadniać, że się zmienię,a nawet już zmieniłam. Nie przyniosło to żadnego rezultatu. Siłą go do miłości nie zmuszę, jak kocha to zrozumie, jak nie zrozumie to i tak ja tego nie zmienię choćbym na głowie stanęła.

znam to uczucie...

Wiem, że powinnam odpuścić, ale ja nie umiem... Tak bardzo chciałabym go przytulić, bo koszmarnie mi go brakuje. Strasznie tęsknię i nadal bardzo go kocham.

Tak. Mamy za sobą kontakt, telefoniczny. Nawet dość często rozmawiamy ze sobą.